PG 159, col. 974
ι Quis scit? ι ambiguum est atque incertum. Ex
ambiguis incertisque nulla vera elicitur con-
clusio. lmqihoc tuo sermone me in suspicionem
adducis.
“hac. Quid suspicaris?
Pius. Suspicor omnia tuis verbis contraria. Ete-
nim si contra Latinos ea in synodo actum esset,
servassent sibi Grmci libros, tanquam aurea moni-
lia in pectore futuris hominibus ostensuri, non 2n-
juria se ab illis separatos. Cum vero apud Grzrcos
nullus liber illius synodi contra Latinos appareat,
apud Latinos vero inveniatur, quin et apud Grae-
cos, iuelametque actionem illam pro Latinis esse.
suspicionem mihi injicit, eamque magnam, tum eo
potissimum, quod et tu antea dixeras, nonnullos
ex Graacis Latinorum sententia: adhaesisse.
Rliac. Dixi tibi, dicamque iterum ea in synodo
Graecis Latinos superiores fuisse , persuasisscque
Grtecis accipere et eadem atque illi sentire. Sed
absoluta synodo potissima pars scissa est, Graeco-
rum scilicet.
Pius. lpse equidem haud valeo, quae tu dicis.
committere; namque sibi adversari videntur. Paulo
ante siquidem dixeras adversus Latinos actionem
illius synodi peractam fuisse; postea convictus
nusquam apparere librum, qui id testetur, alio
conversus, superiores, ais, Graecis Latinos factos
illis persuasisse ut Latinorum dogmata accepta-
rent: rursumque addis, absoluta synodo scissos
fuisse. et paucos remansisse qui cum Latinis sen-
tirent. Ecce itaque Graeci, ut ais, eadem atque
Latini sentiunt. Explica ergo mihi quid innuant,
qua: modo asseris; nam sibi ipsis palam adver-
salitur.
Rhac. Ita actum est; et ita tibi enuntio.
Dic. Veritas edieenda est, et non ea quas sunt
proprii appetitus, qua: nec demonstrari queunt, et
hominibus, exsecrabilia judicantur.
Pius. Retnanserunt, inquis, cl quidam (irtcci
Latinorum sententia: addicti.
Ι) Rhac. Plane.
Pius. In hoc admiratione dignum est, Graecos,
neglectis Grmcis, Latinorum se sententiae addixisse,
in eaque perseverasse. Si adversus Latinos actio
illa peracta est, ut antea dixisti: et nihilominus
illi pervicaces et propositi sui tenaces sunt, ιιι
superatitiosi. Nemo enim illis quae contra, sed
illis qua: pro synodo sunt, aequo animo tuenti-ni
applicat. Nam si pro Graecis fuisset, nunquam ah
illis Graeci, sed Latini a Graecis separarentur. lmo
ex hoc sermone potius ostenditur actionem synodi
illius Latinis favisse, proptereaque ϐιαιως ab
illis divisos. cum illorum unionem respuerent,
nec vellent synodi decretum admittere.
Dic. Probabilis I‘ii hujusce oratio cst, prosi :.e
ambiguis incertisque nulla vera elicitur con-
clusio. lmqihoc tuo sermone me in suspicionem
adducis.
“hac. Quid suspicaris?
Pius. Suspicor omnia tuis verbis contraria. Ete-
nim si contra Latinos ea in synodo actum esset,
servassent sibi Grmci libros, tanquam aurea moni-
lia in pectore futuris hominibus ostensuri, non 2n-
juria se ab illis separatos. Cum vero apud Grzrcos
nullus liber illius synodi contra Latinos appareat,
apud Latinos vero inveniatur, quin et apud Grae-
cos, iuelametque actionem illam pro Latinis esse.
suspicionem mihi injicit, eamque magnam, tum eo
potissimum, quod et tu antea dixeras, nonnullos
ex Graacis Latinorum sententia: adhaesisse.
Rliac. Dixi tibi, dicamque iterum ea in synodo
Graecis Latinos superiores fuisse , persuasisscque
Grtecis accipere et eadem atque illi sentire. Sed
absoluta synodo potissima pars scissa est, Graeco-
rum scilicet.
Pius. lpse equidem haud valeo, quae tu dicis.
committere; namque sibi adversari videntur. Paulo
ante siquidem dixeras adversus Latinos actionem
illius synodi peractam fuisse; postea convictus
nusquam apparere librum, qui id testetur, alio
conversus, superiores, ais, Graecis Latinos factos
illis persuasisse ut Latinorum dogmata accepta-
rent: rursumque addis, absoluta synodo scissos
fuisse. et paucos remansisse qui cum Latinis sen-
tirent. Ecce itaque Graeci, ut ais, eadem atque
Latini sentiunt. Explica ergo mihi quid innuant,
qua: modo asseris; nam sibi ipsis palam adver-
salitur.
Rhac. Ita actum est; et ita tibi enuntio.
Dic. Veritas edieenda est, et non ea quas sunt
proprii appetitus, qua: nec demonstrari queunt, et
hominibus, exsecrabilia judicantur.
Pius. Retnanserunt, inquis, cl quidam (irtcci
Latinorum sententia: addicti.
Ι) Rhac. Plane.
Pius. In hoc admiratione dignum est, Graecos,
neglectis Grmcis, Latinorum se sententiae addixisse,
in eaque perseverasse. Si adversus Latinos actio
illa peracta est, ut antea dixisti: et nihilominus
illi pervicaces et propositi sui tenaces sunt, ιιι
superatitiosi. Nemo enim illis quae contra, sed
illis qua: pro synodo sunt, aequo animo tuenti-ni
applicat. Nam si pro Graecis fuisset, nunquam ah
illis Graeci, sed Latini a Graecis separarentur. lmo
ex hoc sermone potius ostenditur actionem synodi
illius Latinis favisse, proptereaque ϐιαιως ab
illis divisos. cum illorum unionem respuerent,
nec vellent synodi decretum admittere.
Dic. Probabilis I‘ii hujusce oratio cst, prosi :.e