PG 161, col. 785
Πνεῦμα, ὅπερ ὁμολογεῖν καὶ Γραικοὺς σύνοιδα, ἢ
φύσει, ἢγὲπικτήτὼς ἐστὶν αὑτοῦ ἴδιον. Λέγω δὲ ἑπι-
κτήτως τὸ ὕστερόν τινι διδόμενον, καὶ ἰδιοποιούμε-
νον, καὶ οὐκ ἀπὸ γεννήσεως τῇ φύσει ἐνὸν τῇ αὑτοῦ,
ὅπερ οὐδὲ κυρίως [διον. Ἀλλὰ τοῦτο ὰςεὸὲς πολλα-
χοῦ Κύριλλος δείκνυσι, καὶ οὺχ ἦττον ἐν τῇ εἰρη-
μένῃ περικοπῇ. Ἐπειδὴ γὰρ ὁ Υιδς ἔχει πάντα τὰ
τοῦ Πατρδς, ὡς φύσει Υἱὸς, τὸ 106 Πατρδς ῐδιον
Πνεῦμα κατὰ φύσιν ἐπάγεται, οὐκ ἐπακτὸν, οὐδὲ
ἔξωθεν. Μοινικὸν γὰρ τὸ οὕτω φρονεῖν, ὡς ἐν ἄλλοις
φησι. Φύσει δὲ ὃν ῐδιον τδ Πνεῦμα τοῦ Υὶοῦ, ὡς ἔπα-
γο-μένου φύσει αὐτὸ ὲκ 106 Πατρδς ἃμα τῷ γεννᾱ- Β
«Qut, ἀνάγκη παρ’ αὑτοῦ ἔχειν τὸ εἶναι. Οὐ γὰρ διότι
ὁμοούσιον, διὰ τοῦτο ἴδιον. Ἦν γὰρ ἂν καὶ ἡ τοῦ
Υἱοῦ ὑπόστασις ἴδιόν τι τοῦ Πνεῦματος. Ἀλλ’ οὐδεὶς
εἶπέ ποτε, ὅτι τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρδς φύσει Arci-
γεται τὺνιΛόγον, οὐδ’ ὅτι ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι φύσει
δέδοται αὒτῷ ὁ Υἱός ⁸ οὐδ’ ὅτι τῷ ἔχειν πάντα τὰ τοῦ
προϐολέως τὸ Πνεῦμα, τούτου χάριν εχει καὶ τδν
Υἱὸν ὡς ἴδιον αὑτοῦ. Τοὺναντίον μενοῠν ἅπαν οἶδας
τοῖς ἁγίοις οεολογούμενον. Atat! ; Διότι τὸ Πνεῦμα
καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ᾔδεσαν, τὸν δὲ Υιὺν ἐκ τοῦ Πνεύμα-
τος οὐκ ᾔδεσαν, Φέρε γὰρ, εἴτις εἷποι,ὄτι ὲν τῷ ὲκ-
πορεύεσϐαι τὸ Πνεῦμα ἐκ 106 Πατρδς φύσει ἐπάγε-
ται τὸν Υἰὸν, καὶ ὅτι ἴδιος τοῦ Πνεῦματος Tim"
ἀποδέξῃ ab 1061ov; οἶδα ὅτι ὲξωοήσεις τοῦ τῶν Χρι-
στιανῶν συστήματος , καὶ νοήσεις εὐθὺς, ὼς ἐκ τοῦ
Πνεύματος δοξάζει τὸν Υἱὺν ὁ ταῦτα λέγων. Οὐκ ἄρα
διὰ τὸ ὁμοούσιον ῐδιον τοῦ Υἱοῦ τδ Πνεῦμα, ἀλλὰ
διότι ἐξ αὐτοῦ πέφηνε κατ’ ἐκφανσιν τὴν εἰς τὸ εἶναι
καθ’ ιτυτδ, δηλονότι εἰς τὸ ἐν ἱδίκῇ ὑποστάσει εἶναι,
καὶ διότι ἴδιον , διὰ τοῦτο καὶ δμοοὺσιον. Ὀτι δὲ τὸ
[διον οὕτω λαμῆάνετχι , ita). τοῦτο δύναται, δρα σα-
φῶς Κύριλλον λέγοντα ἐν τῷιπρὸς Νεστόριον λόγῳ ·
’Ὠσπερ γὰρ ἀνθρώπου, καὶ μὴν ἑκάστου τῶν
«ἑτέρων ζὶῦων τὸ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν γέννημα,
οὕτως ἴδιον αὑτοῦ τὸ ἐκ τῆς οὐσίης αὐτοῦ νοοῖέ
ἂν εἶναι καὶ λέγοιτο. Ἀκούεις ὅτι τὸ tam οὐκ ἐπὶ
Θεοῦ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπ’ ἀνθρώπων καὶ τῶν ἑτέρων
ζώων λέγεται 10 ἐκ τινος ; ’Δλλὰ καὶ Ἀθανάσιος ὲν
τῷ κατὰ Ἀρειανῶν λόγῳ , Ἐπειδὴ τὰρ Λόγος ἐστι,
φησὶν, ιδιος φύσει τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ , ἐξ αὺ-
τοῦ τέ ἐστι, καὶ ὲν αὐτῷ. Ἰδοὺ πάλιν ὲκ τούτου δεί-
κνυται ὁ Υἱὸς εἶναι ὲκ τοῦ Πατρδς, ὅτι Λόγος αὑτοῦ
ἴδιος καλεῖται. '0 δὲ θεῖος αὖθις Κύριλλος εἰς τὸ,
Κάγὼ ἐρωτήσω τὸν Πατέρα, τάδε φησι ⁶ Τῶν γὰρ
Θεοῦ διαὶ flutpr φυσικῶν ἀγαθῶν οὺσιωδῶν
ὑπάρχων ὁ Υἱὸς κοινωνὸς. ἔχει τὸ Πνεῦμα κατά
τοῦτον τὸν τρόπον, καθ’ ὅνπερ ἂν νοοῖτο καὶ ὁ
Πατὴρ, οὐκ ἐπακτὸν, οὐδὲ ἔξωθεν · εὔηθες γὰρ,
μᾶλλον δὲ μανικὸν τὸ οὕτω φρονεῖν θ ἀλλ’ ὥσπερ
καὶ ἡμῶν ἕκαστος τὸ ἴδιον ἐν ἐαυτῷ πνεῦμα
συνέχει, καὶ ὲκ τῶν ἐνδοτάτων σπλάγχνων εἰς
τὸ ἔξω προχέει. Ὃρᾷς τὴν dimicatum; Πείθῃ τοῖς
ειρημένοις, ἢ ἔτι χρῄζομεν μαρτύρων) Ἰδιον ἄρα τὸ
φύσει, ἢγὲπικτήτὼς ἐστὶν αὑτοῦ ἴδιον. Λέγω δὲ ἑπι-
κτήτως τὸ ὕστερόν τινι διδόμενον, καὶ ἰδιοποιούμε-
νον, καὶ οὐκ ἀπὸ γεννήσεως τῇ φύσει ἐνὸν τῇ αὑτοῦ,
ὅπερ οὐδὲ κυρίως [διον. Ἀλλὰ τοῦτο ὰςεὸὲς πολλα-
χοῦ Κύριλλος δείκνυσι, καὶ οὺχ ἦττον ἐν τῇ εἰρη-
μένῃ περικοπῇ. Ἐπειδὴ γὰρ ὁ Υιδς ἔχει πάντα τὰ
τοῦ Πατρδς, ὡς φύσει Υἱὸς, τὸ 106 Πατρδς ῐδιον
Πνεῦμα κατὰ φύσιν ἐπάγεται, οὐκ ἐπακτὸν, οὐδὲ
ἔξωθεν. Μοινικὸν γὰρ τὸ οὕτω φρονεῖν, ὡς ἐν ἄλλοις
φησι. Φύσει δὲ ὃν ῐδιον τδ Πνεῦμα τοῦ Υὶοῦ, ὡς ἔπα-
γο-μένου φύσει αὐτὸ ὲκ 106 Πατρδς ἃμα τῷ γεννᾱ- Β
«Qut, ἀνάγκη παρ’ αὑτοῦ ἔχειν τὸ εἶναι. Οὐ γὰρ διότι
ὁμοούσιον, διὰ τοῦτο ἴδιον. Ἦν γὰρ ἂν καὶ ἡ τοῦ
Υἱοῦ ὑπόστασις ἴδιόν τι τοῦ Πνεῦματος. Ἀλλ’ οὐδεὶς
εἶπέ ποτε, ὅτι τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρδς φύσει Arci-
γεται τὺνιΛόγον, οὐδ’ ὅτι ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι φύσει
δέδοται αὒτῷ ὁ Υἱός ⁸ οὐδ’ ὅτι τῷ ἔχειν πάντα τὰ τοῦ
προϐολέως τὸ Πνεῦμα, τούτου χάριν εχει καὶ τδν
Υἱὸν ὡς ἴδιον αὑτοῦ. Τοὺναντίον μενοῠν ἅπαν οἶδας
τοῖς ἁγίοις οεολογούμενον. Atat! ; Διότι τὸ Πνεῦμα
καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ᾔδεσαν, τὸν δὲ Υιὺν ἐκ τοῦ Πνεύμα-
τος οὐκ ᾔδεσαν, Φέρε γὰρ, εἴτις εἷποι,ὄτι ὲν τῷ ὲκ-
πορεύεσϐαι τὸ Πνεῦμα ἐκ 106 Πατρδς φύσει ἐπάγε-
ται τὸν Υἰὸν, καὶ ὅτι ἴδιος τοῦ Πνεῦματος Tim"
ἀποδέξῃ ab 1061ov; οἶδα ὅτι ὲξωοήσεις τοῦ τῶν Χρι-
στιανῶν συστήματος , καὶ νοήσεις εὐθὺς, ὼς ἐκ τοῦ
Πνεύματος δοξάζει τὸν Υἱὺν ὁ ταῦτα λέγων. Οὐκ ἄρα
διὰ τὸ ὁμοούσιον ῐδιον τοῦ Υἱοῦ τδ Πνεῦμα, ἀλλὰ
διότι ἐξ αὐτοῦ πέφηνε κατ’ ἐκφανσιν τὴν εἰς τὸ εἶναι
καθ’ ιτυτδ, δηλονότι εἰς τὸ ἐν ἱδίκῇ ὑποστάσει εἶναι,
καὶ διότι ἴδιον , διὰ τοῦτο καὶ δμοοὺσιον. Ὀτι δὲ τὸ
[διον οὕτω λαμῆάνετχι , ita). τοῦτο δύναται, δρα σα-
φῶς Κύριλλον λέγοντα ἐν τῷιπρὸς Νεστόριον λόγῳ ·
’Ὠσπερ γὰρ ἀνθρώπου, καὶ μὴν ἑκάστου τῶν
«ἑτέρων ζὶῦων τὸ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν γέννημα,
οὕτως ἴδιον αὑτοῦ τὸ ἐκ τῆς οὐσίης αὐτοῦ νοοῖέ
ἂν εἶναι καὶ λέγοιτο. Ἀκούεις ὅτι τὸ tam οὐκ ἐπὶ
Θεοῦ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπ’ ἀνθρώπων καὶ τῶν ἑτέρων
ζώων λέγεται 10 ἐκ τινος ; ’Δλλὰ καὶ Ἀθανάσιος ὲν
τῷ κατὰ Ἀρειανῶν λόγῳ , Ἐπειδὴ τὰρ Λόγος ἐστι,
φησὶν, ιδιος φύσει τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ , ἐξ αὺ-
τοῦ τέ ἐστι, καὶ ὲν αὐτῷ. Ἰδοὺ πάλιν ὲκ τούτου δεί-
κνυται ὁ Υἱὸς εἶναι ὲκ τοῦ Πατρδς, ὅτι Λόγος αὑτοῦ
ἴδιος καλεῖται. '0 δὲ θεῖος αὖθις Κύριλλος εἰς τὸ,
Κάγὼ ἐρωτήσω τὸν Πατέρα, τάδε φησι ⁶ Τῶν γὰρ
Θεοῦ διαὶ flutpr φυσικῶν ἀγαθῶν οὺσιωδῶν
ὑπάρχων ὁ Υἱὸς κοινωνὸς. ἔχει τὸ Πνεῦμα κατά
τοῦτον τὸν τρόπον, καθ’ ὅνπερ ἂν νοοῖτο καὶ ὁ
Πατὴρ, οὐκ ἐπακτὸν, οὐδὲ ἔξωθεν · εὔηθες γὰρ,
μᾶλλον δὲ μανικὸν τὸ οὕτω φρονεῖν θ ἀλλ’ ὥσπερ
καὶ ἡμῶν ἕκαστος τὸ ἴδιον ἐν ἐαυτῷ πνεῦμα
συνέχει, καὶ ὲκ τῶν ἐνδοτάτων σπλάγχνων εἰς
τὸ ἔξω προχέει. Ὃρᾷς τὴν dimicatum; Πείθῃ τοῖς
ειρημένοις, ἢ ἔτι χρῄζομεν μαρτύρων) Ἰδιον ἄρα τὸ