PG 17, col. 567
baptisma non aliter nisi excellentissima: omnium Α vel Filii, salvari sine Spiritu sancto. De quibus dis-
Spiritus sancti c0puletur. Quis ergo non obstupe-
scat quanta majestas sit Spiritus sancti, cum eum
qui dixerit verbum in Filium hominis audiat spe-
rare veniam posse ; eum vero qui in Spiritum san-
ctum blasphemavet-it, veniam non habere neque
in praesenti seculo, neque in futuro ‘9 ?s
PAMPHILUS. Et post pauca adjecit :
ORIGENES. ι Verumtamen usque ad praesens nul-
lum sermonem in Scripturis sanctis invenire potui~
ntus, per quem Spiritus sanctus iactura esse vel
creatura diceretur. ι
Ριιιιριιιιυε. Et insertis compluribus testimoniis
de virtute Spiritus sancti, post aliquanta etiam haec
adjecit :
Omnem-ss. ι Si revelante Filio cognoscit Patrem
Spiritus sanctus, ergo ex ignorantia ad scientiam
venit : quod utique et impium pariter et stultum
est, Spiritum sanctum confiteri, et ignorantiam ei
ascribere. Non enim cum aliud aliquid esset an-
tea quatn Spiritus sanctus, per profectum venit in
hoc ut esset Spiritus sanctus : ut quis audeat dice-
re, quia tunc quidem cum nondum esset Spiritus
sanctus, ignorabat Patrem : postea vero quam re-
cepit scientiam, etiam Spiritus sanctus efl'ectus est.
Quod si esset, nunquam utique in unitate Trinitatis,
id est, Dei Patris inconvertibilis, et Filii ejus,
etiam ipse Spiritus sanctus haberetur, nisi quia et
ipse semper erat Spiritus sanctus. ι
Puteanus. Et post pauca adjecit :
ORIGENES. ε Rectum tamen videtur inquirere quid
causa: sit quod qui regeneratur per Deum in Salu-
tem, opus habet et Patre, et Filio, et Spiritu san-
cto, non percepturus salutem, nisi sit integra Tri-
nitas: (26) nec possibile sit participem vel Patris,
δ’ Matth. att, 32; Luc. xu, 10. ⁸⁰ Exod. ιιι, fl.
(‘16)Eilili, nec possibile est participem‘fieri Pa-
tris et Filii, sine'Spiritu sancto. Mss. plures, nec
possibile sit esse participem (alii quidam, e-lhljhri _De
princip. participant fieri) uel Ρςιινὶξ, vel Filii, sine
Spiritu sancto. Sed rectius ms. llcgius ut in nostro
textu.
"01rd μὲν ϐοός-,Δοιοτ Graeca hinc eshibel ο editi/nisi" quod omittant Iinicedentes, ξι editi Alta:
imper-aloe.lusiintanus ad calcent _epistol_;e_ ad Me:
nant; et Hieronymus, epistola 9b ad Avitum, id
etiam crimini vertit Origeni quod dixerit Filium
qttoguantinorem Patreteo quod secundus ab illo sit,
ἐι Spiritum sanctum inferioremilio in sanctis qui-
busque versari : atque ‘ltocuordine majorem Patris
fortitudinem essequam Filiinet Spiritus sancti, et
rursum majorem Filii fortitudinem esse quant Spiri-
tus sanctiset consequenter ipsius sancti Spiritus
majorem esse virtutem cwteris qua: sancta dicuntur.
llaEc ltutinus quibusdam detractis, quibusdam addi-
tis emollivitfac forte inde est quod lliet'uttyttttts
lib. ιι et ιιι adversus Rufinum contenderit vel Di-
dymnm, velA ipsummet liminum, vel alium nescio
quem tam Griece quam Latine in bonam partem
plet-asque de Filio' et Spiritu sancto blasphemias
commutasse qua: in Graeco hujus Apologia: contextu
comparebant; quod in interpretationelibrorum
Heri ἀρχῶν,ἰιιιί]ε locus hic eruitur, l‘ccisse Ruti-
Spiritus sancti c0puletur. Quis ergo non obstupe-
scat quanta majestas sit Spiritus sancti, cum eum
qui dixerit verbum in Filium hominis audiat spe-
rare veniam posse ; eum vero qui in Spiritum san-
ctum blasphemavet-it, veniam non habere neque
in praesenti seculo, neque in futuro ‘9 ?s
PAMPHILUS. Et post pauca adjecit :
ORIGENES. ι Verumtamen usque ad praesens nul-
lum sermonem in Scripturis sanctis invenire potui~
ntus, per quem Spiritus sanctus iactura esse vel
creatura diceretur. ι
Ριιιιριιιιυε. Et insertis compluribus testimoniis
de virtute Spiritus sancti, post aliquanta etiam haec
adjecit :
Omnem-ss. ι Si revelante Filio cognoscit Patrem
Spiritus sanctus, ergo ex ignorantia ad scientiam
venit : quod utique et impium pariter et stultum
est, Spiritum sanctum confiteri, et ignorantiam ei
ascribere. Non enim cum aliud aliquid esset an-
tea quatn Spiritus sanctus, per profectum venit in
hoc ut esset Spiritus sanctus : ut quis audeat dice-
re, quia tunc quidem cum nondum esset Spiritus
sanctus, ignorabat Patrem : postea vero quam re-
cepit scientiam, etiam Spiritus sanctus efl'ectus est.
Quod si esset, nunquam utique in unitate Trinitatis,
id est, Dei Patris inconvertibilis, et Filii ejus,
etiam ipse Spiritus sanctus haberetur, nisi quia et
ipse semper erat Spiritus sanctus. ι
Puteanus. Et post pauca adjecit :
ORIGENES. ε Rectum tamen videtur inquirere quid
causa: sit quod qui regeneratur per Deum in Salu-
tem, opus habet et Patre, et Filio, et Spiritu san-
cto, non percepturus salutem, nisi sit integra Tri-
nitas: (26) nec possibile sit participem vel Patris,
δ’ Matth. att, 32; Luc. xu, 10. ⁸⁰ Exod. ιιι, fl.
(‘16)Eilili, nec possibile est participem‘fieri Pa-
tris et Filii, sine'Spiritu sancto. Mss. plures, nec
possibile sit esse participem (alii quidam, e-lhljhri _De
princip. participant fieri) uel Ρςιινὶξ, vel Filii, sine
Spiritu sancto. Sed rectius ms. llcgius ut in nostro
textu.
"01rd μὲν ϐοός-,Δοιοτ Graeca hinc eshibel ο editi/nisi" quod omittant Iinicedentes, ξι editi Alta:
imper-aloe.lusiintanus ad calcent _epistol_;e_ ad Me:
nant; et Hieronymus, epistola 9b ad Avitum, id
etiam crimini vertit Origeni quod dixerit Filium
qttoguantinorem Patreteo quod secundus ab illo sit,
ἐι Spiritum sanctum inferioremilio in sanctis qui-
busque versari : atque ‘ltocuordine majorem Patris
fortitudinem essequam Filiinet Spiritus sancti, et
rursum majorem Filii fortitudinem esse quant Spiri-
tus sanctiset consequenter ipsius sancti Spiritus
majorem esse virtutem cwteris qua: sancta dicuntur.
llaEc ltutinus quibusdam detractis, quibusdam addi-
tis emollivitfac forte inde est quod lliet'uttyttttts
lib. ιι et ιιι adversus Rufinum contenderit vel Di-
dymnm, velA ipsummet liminum, vel alium nescio
quem tam Griece quam Latine in bonam partem
plet-asque de Filio' et Spiritu sancto blasphemias
commutasse qua: in Graeco hujus Apologia: contextu
comparebant; quod in interpretationelibrorum
Heri ἀρχῶν,ἰιιιί]ε locus hic eruitur, l‘ccisse Ruti-