PG 17, col. 629
dices de talibus (42) exemplariis conscribentes, per
totam Constantinopolim urbem maximam distrahi
pretio viiori fecerunt, ut exignitate pretii homines
lecti ignotos et latentes dolos facilius compara-
ren, (43) quo per hoc invenirent hæretici perfidfæ
snæ fidem tanti viri auctoritate conquirere. Accidit
tamen nt recenti adhuc facto quidam ex nostris
ratribus catholicis inventi admissi sceleris (44)
commenta retegerent, et ex parte aliqus, si quos
passent, sb erroris hujus laqueis revocarent. Quam-
plurimis tamen in illis partibus sanctum martyrem
Cyprianum hujus fidei, quæ a Τertulllano non recte
scripta est, fulsse, persuasum est.
Ajiciam adhuc unius facitalis exemplum, quod
memoriæ quidem recentioris est (commissæ autem
nequitiæ antiquum satis), et quod omnes veterum
fabulas vincat.
(45) Damasus episcopus, cum de recipiendis
Apollinarianis deliberaio haberetur, editionem
ecclesiasticæ fidei, (46) cui iidem editioni, si Eccle-
siæ jungi velint, subscribere deberent, conscri-
bendama mandavit amico suo cuidam preshytero
viro dlserlssimo, qui hoc illi ex more uegotium pro-
curabat. Necessarium visum est dictanti in ipsa
editione De Iscarnatione Domini, hominem Domi-
aicum dici. Offensi sunt in hoc sermone Apollina-
sistæ : novitatem sermonis incusare coœperunt.
Adesse sibi cœpis qui dictaverat, et ex auctoritate
(7) veterum scriptorum catholicorum virorum
copfutare eos qui impngnabant. Decidit ut uni ex
(42) Exemplariis. Deest in editis, et restituitur ex
mss.
(43) Editi, quo per Aoc commentum hæretici per-
fidis suæ fidem tanti viri auctoritate conquirerent.
Sed omones mss. ut in nostro textu.
(44) Commenta. Editi, commissa, male.
(45) Damasus episcopus, cum de recipiendis Apol-
finarianis deliberatio haberetur, etc. Hieronymus
h. n contra Rufinum: « Et superluum puto aper-
tas ineptias cofutare, cum mihi mea ingeratur
fabella, a synodo videlicet, et sub nomine cujusdam
amici Damasi Romanæ urbis episcopi ego petar;
cui ille ecclesiasticas epistolas dictandas tradidiὴ;
et Apoffinariorum versutiæ describantur; quod
Arhanasii libruus ubi Dominicus homo scriptus
est, ad legendum acceptum, ita corruperint, ut in
Iitura id quod raserint, rursus scriberent, ut scili-
cet non ab illis filsstum, sed a me additum puta-
etur. Quæso te, amice charissime, ut in ecclesia-
sticis tractatibus, ubi de veritate dogmatum quæri-
1ur, e de salute animarum nostrarum majorum la-
gitatur auetoritas, hujuscemodi deliramenta dimit-
tas, et prandiorum cœnarumque fabulas pro argu-
mento non teneas veritatis, ieri enim potest ut,
etiamuusi a me verum audisti, alius qui hujus rei
ignarus est, dicat a te esse compositum; et quasi
mimum Philistionis, vel Lentuli ac Marulli stro-
pham eleganti sermone confictam. s
(46) Ia recte editi. Mεs. vero nostri, id est,
ea tioni, si Ecclesiæ [al. cui st Ecclesiæ] jungt,
atc.
(47) Veterum Eiti perperam, vera. Mox mss.
Sorionicus et S. Michselis in Periculo maris habent,
aisus est confutare eas, etc. Sed eæteri mss. et
editi onittunt nisus est. Deinde editi , Acccidit
ut st s , etc. Sed omnes mss. nostri nt in
Vcatu.
totam Constantinopolim urbem maximam distrahi
pretio viiori fecerunt, ut exignitate pretii homines
lecti ignotos et latentes dolos facilius compara-
ren, (43) quo per hoc invenirent hæretici perfidfæ
snæ fidem tanti viri auctoritate conquirere. Accidit
tamen nt recenti adhuc facto quidam ex nostris
ratribus catholicis inventi admissi sceleris (44)
commenta retegerent, et ex parte aliqus, si quos
passent, sb erroris hujus laqueis revocarent. Quam-
plurimis tamen in illis partibus sanctum martyrem
Cyprianum hujus fidei, quæ a Τertulllano non recte
scripta est, fulsse, persuasum est.
Ajiciam adhuc unius facitalis exemplum, quod
memoriæ quidem recentioris est (commissæ autem
nequitiæ antiquum satis), et quod omnes veterum
fabulas vincat.
(45) Damasus episcopus, cum de recipiendis
Apollinarianis deliberaio haberetur, editionem
ecclesiasticæ fidei, (46) cui iidem editioni, si Eccle-
siæ jungi velint, subscribere deberent, conscri-
bendama mandavit amico suo cuidam preshytero
viro dlserlssimo, qui hoc illi ex more uegotium pro-
curabat. Necessarium visum est dictanti in ipsa
editione De Iscarnatione Domini, hominem Domi-
aicum dici. Offensi sunt in hoc sermone Apollina-
sistæ : novitatem sermonis incusare coœperunt.
Adesse sibi cœpis qui dictaverat, et ex auctoritate
(7) veterum scriptorum catholicorum virorum
copfutare eos qui impngnabant. Decidit ut uni ex
(42) Exemplariis. Deest in editis, et restituitur ex
mss.
(43) Editi, quo per Aoc commentum hæretici per-
fidis suæ fidem tanti viri auctoritate conquirerent.
Sed omones mss. ut in nostro textu.
(44) Commenta. Editi, commissa, male.
(45) Damasus episcopus, cum de recipiendis Apol-
finarianis deliberatio haberetur, etc. Hieronymus
h. n contra Rufinum: « Et superluum puto aper-
tas ineptias cofutare, cum mihi mea ingeratur
fabella, a synodo videlicet, et sub nomine cujusdam
amici Damasi Romanæ urbis episcopi ego petar;
cui ille ecclesiasticas epistolas dictandas tradidiὴ;
et Apoffinariorum versutiæ describantur; quod
Arhanasii libruus ubi Dominicus homo scriptus
est, ad legendum acceptum, ita corruperint, ut in
Iitura id quod raserint, rursus scriberent, ut scili-
cet non ab illis filsstum, sed a me additum puta-
etur. Quæso te, amice charissime, ut in ecclesia-
sticis tractatibus, ubi de veritate dogmatum quæri-
1ur, e de salute animarum nostrarum majorum la-
gitatur auetoritas, hujuscemodi deliramenta dimit-
tas, et prandiorum cœnarumque fabulas pro argu-
mento non teneas veritatis, ieri enim potest ut,
etiamuusi a me verum audisti, alius qui hujus rei
ignarus est, dicat a te esse compositum; et quasi
mimum Philistionis, vel Lentuli ac Marulli stro-
pham eleganti sermone confictam. s
(46) Ia recte editi. Mεs. vero nostri, id est,
ea tioni, si Ecclesiæ [al. cui st Ecclesiæ] jungt,
atc.
(47) Veterum Eiti perperam, vera. Mox mss.
Sorionicus et S. Michselis in Periculo maris habent,
aisus est confutare eas, etc. Sed eæteri mss. et
editi onittunt nisus est. Deinde editi , Acccidit
ut st s , etc. Sed omnes mss. nostri nt in
Vcatu.