PG 18, col. 472
dulii editione adhibuit Arnlzenius. Primum laudat
codicem parentis sui, quem is ad Plinii Panegyr.
xxv, 5, et χιιι , 8 , appellat antiquum , et laudanda:-
uetnstatis membranas. Codex hic membranaceus mi-
nori forma continebat Sedulii carmen paschale, epi-
gramma Asterii, et hymnum l Sedulii, sive Elegiam,
Cantemus. Reliqua deerant. A Petro Burmanno Se-
eundo accepit Arntzenius codicem Almeloveenianum
majoris [οι-οιαὶ, quo usus iam antea fueratCellarius,
ob antiquitatem et scholia quaedam elegantissima
maxime commendandum : sed in eo desiderabantur
genitor. Addidit idem Burmannus editionem Georgii
' Fabricii, cujus margini Carolus Andreas Dukerus
variantes lectiones ex editione Parrhasii, et schedis
Pulmanni, sive Poelmanni, ascripserat: qua: Fabri-
cii editio in Catalogo bibliotheca: Dukerianze in-l',
num. 571, memoratur. Lectiones variae in Poel-
manni schedis Arntzenio videntur ex ms. deprom-
ptae: nam aliquando id indicat ipsis Poelmannus, ut
ad v. 276, ι. v. Daumius, qui et ipse christianos poe-
tas edere voluit, in codd. in Sedulio, Aratore, aliis—
que manum Poelmanni habuit, ut testatur in epist.
ad Heinsium 220, tom. v Syllog.Butmann. Fabri-
cius quoque, Comment. in poet.» christ., pag. ει,
codices a Poelmanno collatos memorat, quorum 52
tamen lectiones diversae sunt ab illis, qua: in schedis
reperiuntur: nam in schedis carmen Sedulii divisum
est in quinque libros : in iis, de quibus Fabricius,
quatuor tantum numerantur. Non viderat Arntzenius
editionem Poelmanni, quam num. 109 recensebo.
Poelmannus igitur, postquam Sédulium cum variis
etiam lectionibus edidit, alia exemplaria cum edita,
tum inedita, contulit, ex quibus lectiones a sua edi-
tione variantes annotavit, de quibus saepe judicium
suum pronuntiavit.
82. Misit praeterea Arntzenio Burmannus Excerpta
quaedam ex quatuor codicibus bibliothecae Lugdune-
Batavaa a Nicolao Heinsio deprompta , atque ab alio
ad oram editionis Fabricianze ex Heiusii schedis de-
scripta. Primus codex erat ex arca Vulcanii, reliqui
lres ex arca Nansii; sed inter_se litteris Α, Β, C, ᾖ,
distinguebantur. Epistola tantum ad Macedoniam, et
Asterii epigramma bis Excerptis comprehendeban-
tur. ιιι codice C ascriptum erat recentiori manu :
Argumentum in librum Sedulii :
Coptem_nit paleas Sedulius , eligit aptas
lies Evangelii sedulitatemetri.
Non male, utfputo, esset eligit altas. Dono etiam Petri
Burmanni Secundi habuit Arntzenius editionem Se-
dulii Cellarianam, qua usus fuerat Petri Burmanni
Secundi patruus : cujus margo complectebatur va-
rias lectiones non solum ex Aldo et editione Edim-
burgensi, sed etiam ex codice ms. bibliothecae Lug-
codicem parentis sui, quem is ad Plinii Panegyr.
xxv, 5, et χιιι , 8 , appellat antiquum , et laudanda:-
uetnstatis membranas. Codex hic membranaceus mi-
nori forma continebat Sedulii carmen paschale, epi-
gramma Asterii, et hymnum l Sedulii, sive Elegiam,
Cantemus. Reliqua deerant. A Petro Burmanno Se-
eundo accepit Arntzenius codicem Almeloveenianum
majoris [οι-οιαὶ, quo usus iam antea fueratCellarius,
ob antiquitatem et scholia quaedam elegantissima
maxime commendandum : sed in eo desiderabantur
genitor. Addidit idem Burmannus editionem Georgii
' Fabricii, cujus margini Carolus Andreas Dukerus
variantes lectiones ex editione Parrhasii, et schedis
Pulmanni, sive Poelmanni, ascripserat: qua: Fabri-
cii editio in Catalogo bibliotheca: Dukerianze in-l',
num. 571, memoratur. Lectiones variae in Poel-
manni schedis Arntzenio videntur ex ms. deprom-
ptae: nam aliquando id indicat ipsis Poelmannus, ut
ad v. 276, ι. v. Daumius, qui et ipse christianos poe-
tas edere voluit, in codd. in Sedulio, Aratore, aliis—
que manum Poelmanni habuit, ut testatur in epist.
ad Heinsium 220, tom. v Syllog.Butmann. Fabri-
cius quoque, Comment. in poet.» christ., pag. ει,
codices a Poelmanno collatos memorat, quorum 52
tamen lectiones diversae sunt ab illis, qua: in schedis
reperiuntur: nam in schedis carmen Sedulii divisum
est in quinque libros : in iis, de quibus Fabricius,
quatuor tantum numerantur. Non viderat Arntzenius
editionem Poelmanni, quam num. 109 recensebo.
Poelmannus igitur, postquam Sédulium cum variis
etiam lectionibus edidit, alia exemplaria cum edita,
tum inedita, contulit, ex quibus lectiones a sua edi-
tione variantes annotavit, de quibus saepe judicium
suum pronuntiavit.
82. Misit praeterea Arntzenio Burmannus Excerpta
quaedam ex quatuor codicibus bibliothecae Lugdune-
Batavaa a Nicolao Heinsio deprompta , atque ab alio
ad oram editionis Fabricianze ex Heiusii schedis de-
scripta. Primus codex erat ex arca Vulcanii, reliqui
lres ex arca Nansii; sed inter_se litteris Α, Β, C, ᾖ,
distinguebantur. Epistola tantum ad Macedoniam, et
Asterii epigramma bis Excerptis comprehendeban-
tur. ιιι codice C ascriptum erat recentiori manu :
Argumentum in librum Sedulii :
Coptem_nit paleas Sedulius , eligit aptas
lies Evangelii sedulitatemetri.
Non male, utfputo, esset eligit altas. Dono etiam Petri
Burmanni Secundi habuit Arntzenius editionem Se-
dulii Cellarianam, qua usus fuerat Petri Burmanni
Secundi patruus : cujus margo complectebatur va-
rias lectiones non solum ex Aldo et editione Edim-
burgensi, sed etiam ex codice ms. bibliothecae Lug-