PG 18, col. 573
sulnjaccrc livori. Sed miror eo progressas insidias ω· Α denuo obtrertaalinm murmur ingesserit, opto judi~
lli). imperatores. Quid enim non audeant, quidve iit-
tentatum relinquant, qni in arce terrarum . (Iliristia-
n.e legis injuriis vindicata lana linvernnt? Flevit,
cred», scenae istius fabricator, cum de Ecclesia: μου
nenalilms raptos ad tormenta simularet, cum de lon—
cinquis ac de finitimis urbibus duci ami~tites in vin-
cula describeret. Neque enim Serenum clenzc tiae
vestrae animum sine Itis argutiis compulisset sacro
elicto pupulum convenire, ut_ asperioribus, quam
pietati vestra; mos est, litteris, praefectum, quem sine
ambitu legistis, argueret. Reddat nunc, quisquis ille
εει. causas fallaciae sua: , qui sub occasione justze in-
quisitionis, qua me cultum spoliatornm moenium in-
vestigare jussisds, tragicas qumstiones de ministris Β minis vestri oraculum st-iseitari, utrum fas sit novos
catltoltcx religionis jactat agitatas. Respondeat lit-
teris episcopi Damasi, quibus assectatores ejusdem
religionis, negavit ullam contumeliam pertulisse. Non
magnopere officii mei praetende responsa : a quo ideo -
quesita est rerum fides, ne factum aliquod recorda-
tionem quaasitoris effugeret. Credatui- ejus legis an-
tistiti, qua: laesa simulatur. Credatur praefecto, qui
pr-rennitatis vestra: admonitus edicto, miratur in pro-
cinctu creditum quod Roma nescit admissum. Omitto
injuriam prmfecturze et conscientia) meze : quando
eo processit insimulatio ut vos quoque ipsos, aucto-
res honoris mei, quadam reprehensione perstringat.
Nam qui summi loci judices decolorant, sacri testi-
monii facilitatem videntur incessere. Jam dudum me
divus genitor numinis tui prmeipuo honore dignatus
est: ille meritorum arbiter singularis, cujus impe-
rium rum moribus recepisti. Paternum sequere, tuum
tuere judicium. Qui praefecturam sine ambitu merui-
mus, sine oflensiorne ponamus. Sat-gestientibus viri
excellentis et de rep. bene meriti Prrctcxtati pra:-
lecti praetorio, abusus existimor. Quid si ex illo de~
creto, quod probabiliter impetravit, necdum a me qum-
stio ulla tentata est? Praevidi enim quid possent
amuli suspicari, atque ideo obsignata ollieio prsefe-
rturae sacra jussa eummiseram. Nec me lmjusmodi
wtujectura decepit : siquidem severe exsecutus insi-
mutor, quod non ccnvincor aggressus. llaec omnia fide
actorum comprehensa subjeci : unum illud adjicit-ns,
ut me perennius vestra necessuate inquisitionis ejus
absolvat, cujus auctoritatem referri ad scrinia pala- Β ν. (ἶ. et Speetaliilis vicarius connncasset, ι’. C. can:
tina jussistis. Nam si tantum de me improbis licuit,
exstante γνώσει)ιο : quid retractatis litteris non lice-
bit? Sane laudabili viro episc0p0 denegante ullum
ε suisaut carcere aut vinculis attineri, et ollieio ea-
dem suggerente , ignoro quos potissimum prazcepe-
ritis absolvi. Tenent quidem leges variorum criminum
κακίω, ut comperi, a mysrerio Christiana: legis
alienos. Quid igitur aeternitas vestra decernat devo-
tus opperior, et quaeso at fallaciam rotundatis, qua:
diVilli pectoris vestri sollicitavit quietem, quae ad edi-
dineoersitatem venerandi principis curam coegit. Me
mairit invidia : apud aures enim sacras locum po-
“canon habebit convicta mendacii. Si quid tatnen
r-r
νΙ
’ἡ
Δ.. -
τι
ζΙ
’ἡ
lli). imperatores. Quid enim non audeant, quidve iit-
tentatum relinquant, qni in arce terrarum . (Iliristia-
n.e legis injuriis vindicata lana linvernnt? Flevit,
cred», scenae istius fabricator, cum de Ecclesia: μου
nenalilms raptos ad tormenta simularet, cum de lon—
cinquis ac de finitimis urbibus duci ami~tites in vin-
cula describeret. Neque enim Serenum clenzc tiae
vestrae animum sine Itis argutiis compulisset sacro
elicto pupulum convenire, ut_ asperioribus, quam
pietati vestra; mos est, litteris, praefectum, quem sine
ambitu legistis, argueret. Reddat nunc, quisquis ille
εει. causas fallaciae sua: , qui sub occasione justze in-
quisitionis, qua me cultum spoliatornm moenium in-
vestigare jussisds, tragicas qumstiones de ministris Β minis vestri oraculum st-iseitari, utrum fas sit novos
catltoltcx religionis jactat agitatas. Respondeat lit-
teris episcopi Damasi, quibus assectatores ejusdem
religionis, negavit ullam contumeliam pertulisse. Non
magnopere officii mei praetende responsa : a quo ideo -
quesita est rerum fides, ne factum aliquod recorda-
tionem quaasitoris effugeret. Credatui- ejus legis an-
tistiti, qua: laesa simulatur. Credatur praefecto, qui
pr-rennitatis vestra: admonitus edicto, miratur in pro-
cinctu creditum quod Roma nescit admissum. Omitto
injuriam prmfecturze et conscientia) meze : quando
eo processit insimulatio ut vos quoque ipsos, aucto-
res honoris mei, quadam reprehensione perstringat.
Nam qui summi loci judices decolorant, sacri testi-
monii facilitatem videntur incessere. Jam dudum me
divus genitor numinis tui prmeipuo honore dignatus
est: ille meritorum arbiter singularis, cujus impe-
rium rum moribus recepisti. Paternum sequere, tuum
tuere judicium. Qui praefecturam sine ambitu merui-
mus, sine oflensiorne ponamus. Sat-gestientibus viri
excellentis et de rep. bene meriti Prrctcxtati pra:-
lecti praetorio, abusus existimor. Quid si ex illo de~
creto, quod probabiliter impetravit, necdum a me qum-
stio ulla tentata est? Praevidi enim quid possent
amuli suspicari, atque ideo obsignata ollieio prsefe-
rturae sacra jussa eummiseram. Nec me lmjusmodi
wtujectura decepit : siquidem severe exsecutus insi-
mutor, quod non ccnvincor aggressus. llaec omnia fide
actorum comprehensa subjeci : unum illud adjicit-ns,
ut me perennius vestra necessuate inquisitionis ejus
absolvat, cujus auctoritatem referri ad scrinia pala- Β ν. (ἶ. et Speetaliilis vicarius connncasset, ι’. C. can:
tina jussistis. Nam si tantum de me improbis licuit,
exstante γνώσει)ιο : quid retractatis litteris non lice-
bit? Sane laudabili viro episc0p0 denegante ullum
ε suisaut carcere aut vinculis attineri, et ollieio ea-
dem suggerente , ignoro quos potissimum prazcepe-
ritis absolvi. Tenent quidem leges variorum criminum
κακίω, ut comperi, a mysrerio Christiana: legis
alienos. Quid igitur aeternitas vestra decernat devo-
tus opperior, et quaeso at fallaciam rotundatis, qua:
diVilli pectoris vestri sollicitavit quietem, quae ad edi-
dineoersitatem venerandi principis curam coegit. Me
mairit invidia : apud aures enim sacras locum po-
“canon habebit convicta mendacii. Si quid tatnen
r-r
νΙ
’ἡ
Δ.. -
τι
ζΙ
’ἡ