PG 2, col. 1060
αὗτοῦ ἄφραστος, ὡς προφήτου ὑψηλοῦ (26) ἐκ σπέρ-
ματος ’Δϐραάμ πατρὸς ἡμῶν. Πᾶν ἐπιθυμητὸν ἐν
Ἰσραήλ σοι ἔσται, καὶ τῷ σπέρματί σου· καὶ ἔδετθε
πᾶν ὡραῖον ὁράσει, καὶ τὴν τράπεζαν Κυρίου δια-οε-
μήσεται τὸ σπέρμα σου, καὶ ἐξ αὐτῶν ἔσονται ἀρχιε-
ρεῖς, κριταὶ, γραμματεῖςσ ὅτι ἐπὶ στόματος αὐτῶν ’.ρυ-
λαχθήσεται (27) τὸ ἅγιον. ›› Καὶ ἐξυπνισθεὶς συνῆκα,
ὅτι τοῦτο ὅμοιον ἐκείνῳ ἐστί. Καίγε ἔκρυψα τοῦτο ἐν
τῇ καρδίᾳ μου, καὶ οὐκ ἀνήγγειλα αὐτὸ παντὶ άν-
θρώπῳ ἐπὶ τῆς γῆς.
Θ’. ‹‹ Καὶ μεθ’ ἡμέρας δύο ἀνέϐην ἐγὼ καὶ Ἰούδας
πρὸς Ἰσαὰκ μετὰ τὸν πατέρα ἡμῶνο καὶ εὐλόγησέ
με ὁ πατὴρ τοῦ πατρός μου, κατὰ τοὺς λόγους τῶν
ὁράσεών μου, ὧν εἶδον· καὶ οὐκ ἤθελε πορευθῆναι
μεθ’ ἡμῶν εἷς Βεθήλ. Ὠς δὲ ἤλθομεν εἷς βεθήλ, εἶδεν
6 πατήρ μου Ἰακὼϐ ἐν ὁράματι περὶ ἐμοῦ, ὅτι ἔτνο-
μαι αὐτοῖς εἷς ἱερέα πρὸς τὸν Θεὸν. Καὶ ἀναστάς
τὸ πρωῒ ἀπεδεκάτωσε πάντα δι’ ἐμοῦ τῷ Kc;
Κ \ νλο ρ ’ρ A‘ .- ~ δ’ . \ 3 \
αι η ομεν ει.. Χεϐρών, μου καταλυσαι και [can
ἐκάλει με συνεχῶς τοῦ ὑπομνῆσαί (29) με νόμον Κυ-
ρίου, καθὼς ἔδειξέ μοι 6 ἄγγελος τοῦ Θεοῦ. Καὶ 5.35-
δασκέ με νόμον ἱερωσύνης, θυσιῶν, ὁλοκαυτωμάτων,
ἀπαρχῶν, ἑκουσίων, σωτηρίων. Καὶ ἦν καθ’ ἑκά-
στην ἡμέραν συνετίζων με, καὶ εἷς ἐμὲ ἀσχολούμενος
ἦν ἐνώπιον Κυρίου. Καὶ ἔλεγέ μοι’ ‹‹ Πρόσεχε, τέ-
κνον (30), ἀπὸ τοῦ πνεύματος τῆς πορνείας· τοῦτο
(ὰρ ἐνδελεχεῖ, καὶ μέλλει μιαίνειν διὰ τοῦ σπέρματός
που ἅγια· Λάϐε οὖν σεαυτῷ γυναῖκα, ἔτι νέος ὢν, μὴ
ίγουσαν μῶμον, μηδέ βεϐηλωμένην, μήτε ἀπὸ γένους
ἆλλοφύλων ἢ ἐθνῶν. Καὶ πρὸ τοῦ εἷσελθεῖν εἷς τὰ
Ξίγια, λούου·καὶ ἐν τῷ θύειν, νίπτουσ καὶ ἀπαρτί-
ζων πάλιν τήν θυσίαν, νίπτου. Δώδεκα δένδρων ἀεὶ
ἒχόντων φύλλα ἀνάγαγε τῷ Κυρίῳ, ὡς κάμε Ἀϐραὰμ
ἐδίδαξε. Καὶ παντὸς ζώου καθαροῦ, καὶ πετεινοῦ
ιαθαροῦ πρόφερε θυσίαν τῷ Κυρίῳ. Καὶ παντὸς
τρωτογενήματός σου, καὶ οἷ’νων πρόσφερε ἀπαρχὰς,
P. ι( Νῦν οὖν φυλάξατε, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν,
τέκνα· ὅτι ὅσα ἤκουσα παρὰ τῶν πατέρων μου,
ὶνήγγειλα ὑμῖν. Ἀθῶός εἶμι ἀπὸ πάσης ἀσεϐείας
ὗμῶν καὶ παραϐάσεως, ἣν ποιήσετε ἐπὶ συντελείᾳ
τῶν αἰώνων εἰς τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου ἀσεϐοῦντες,
πλανῶντες τὸν Ἰσραὴλ, καὶ ἐπεγείροντες αὖτῷ κακὰ
ιεγάλα παρὰ Κυρίῳ. Καὶ ἀνομήσετε σὺν τῷ Ἰσραήλ,
i'ms μή βαστάσαι Ἰερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου πο-
,ηρίας ὑμῶν· ἀλλᾶ σχίσαι τὸ ἔνδυμα τοῦ ναοῦ, ὥστε
μὴ κατακαλύπτειν ἁσχημοσύνῃν ὑμῶν. Καὶ διας-πα·-
ρήσεσθε αἰχμάλωτοι ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἔσεσθε εἷς (31)
ὀνειδισμὸν, καὶ κατάραν, καὶ καταπάτήμα· ὁ γαρ
οἶκος, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος, Ἰερουσαλὴμ κληθήσε-
ται, καθὼς περιέχει βίϐλος Ἑνὼχ τοῦ διααίου (33).
§9i Ῑέκνεαι emet?- ιο-
31) ΕἲςζἚκεῖ additum. In.
32) ΒίϐλοςΔ Ἐκὼχ τοῦ δικαίου. lam supra in
Testamento Simeon'is § v_,citaverat aliqua ei χειρατ
κτῆρι γραφῆς Ἑνὼχ, et jam in Testamento—Lini
ματος ’Δϐραάμ πατρὸς ἡμῶν. Πᾶν ἐπιθυμητὸν ἐν
Ἰσραήλ σοι ἔσται, καὶ τῷ σπέρματί σου· καὶ ἔδετθε
πᾶν ὡραῖον ὁράσει, καὶ τὴν τράπεζαν Κυρίου δια-οε-
μήσεται τὸ σπέρμα σου, καὶ ἐξ αὐτῶν ἔσονται ἀρχιε-
ρεῖς, κριταὶ, γραμματεῖςσ ὅτι ἐπὶ στόματος αὐτῶν ’.ρυ-
λαχθήσεται (27) τὸ ἅγιον. ›› Καὶ ἐξυπνισθεὶς συνῆκα,
ὅτι τοῦτο ὅμοιον ἐκείνῳ ἐστί. Καίγε ἔκρυψα τοῦτο ἐν
τῇ καρδίᾳ μου, καὶ οὐκ ἀνήγγειλα αὐτὸ παντὶ άν-
θρώπῳ ἐπὶ τῆς γῆς.
Θ’. ‹‹ Καὶ μεθ’ ἡμέρας δύο ἀνέϐην ἐγὼ καὶ Ἰούδας
πρὸς Ἰσαὰκ μετὰ τὸν πατέρα ἡμῶνο καὶ εὐλόγησέ
με ὁ πατὴρ τοῦ πατρός μου, κατὰ τοὺς λόγους τῶν
ὁράσεών μου, ὧν εἶδον· καὶ οὐκ ἤθελε πορευθῆναι
μεθ’ ἡμῶν εἷς Βεθήλ. Ὠς δὲ ἤλθομεν εἷς βεθήλ, εἶδεν
6 πατήρ μου Ἰακὼϐ ἐν ὁράματι περὶ ἐμοῦ, ὅτι ἔτνο-
μαι αὐτοῖς εἷς ἱερέα πρὸς τὸν Θεὸν. Καὶ ἀναστάς
τὸ πρωῒ ἀπεδεκάτωσε πάντα δι’ ἐμοῦ τῷ Kc;
Κ \ νλο ρ ’ρ A‘ .- ~ δ’ . \ 3 \
αι η ομεν ει.. Χεϐρών, μου καταλυσαι και [can
ἐκάλει με συνεχῶς τοῦ ὑπομνῆσαί (29) με νόμον Κυ-
ρίου, καθὼς ἔδειξέ μοι 6 ἄγγελος τοῦ Θεοῦ. Καὶ 5.35-
δασκέ με νόμον ἱερωσύνης, θυσιῶν, ὁλοκαυτωμάτων,
ἀπαρχῶν, ἑκουσίων, σωτηρίων. Καὶ ἦν καθ’ ἑκά-
στην ἡμέραν συνετίζων με, καὶ εἷς ἐμὲ ἀσχολούμενος
ἦν ἐνώπιον Κυρίου. Καὶ ἔλεγέ μοι’ ‹‹ Πρόσεχε, τέ-
κνον (30), ἀπὸ τοῦ πνεύματος τῆς πορνείας· τοῦτο
(ὰρ ἐνδελεχεῖ, καὶ μέλλει μιαίνειν διὰ τοῦ σπέρματός
που ἅγια· Λάϐε οὖν σεαυτῷ γυναῖκα, ἔτι νέος ὢν, μὴ
ίγουσαν μῶμον, μηδέ βεϐηλωμένην, μήτε ἀπὸ γένους
ἆλλοφύλων ἢ ἐθνῶν. Καὶ πρὸ τοῦ εἷσελθεῖν εἷς τὰ
Ξίγια, λούου·καὶ ἐν τῷ θύειν, νίπτουσ καὶ ἀπαρτί-
ζων πάλιν τήν θυσίαν, νίπτου. Δώδεκα δένδρων ἀεὶ
ἒχόντων φύλλα ἀνάγαγε τῷ Κυρίῳ, ὡς κάμε Ἀϐραὰμ
ἐδίδαξε. Καὶ παντὸς ζώου καθαροῦ, καὶ πετεινοῦ
ιαθαροῦ πρόφερε θυσίαν τῷ Κυρίῳ. Καὶ παντὸς
τρωτογενήματός σου, καὶ οἷ’νων πρόσφερε ἀπαρχὰς,
P. ι( Νῦν οὖν φυλάξατε, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν,
τέκνα· ὅτι ὅσα ἤκουσα παρὰ τῶν πατέρων μου,
ὶνήγγειλα ὑμῖν. Ἀθῶός εἶμι ἀπὸ πάσης ἀσεϐείας
ὗμῶν καὶ παραϐάσεως, ἣν ποιήσετε ἐπὶ συντελείᾳ
τῶν αἰώνων εἰς τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου ἀσεϐοῦντες,
πλανῶντες τὸν Ἰσραὴλ, καὶ ἐπεγείροντες αὖτῷ κακὰ
ιεγάλα παρὰ Κυρίῳ. Καὶ ἀνομήσετε σὺν τῷ Ἰσραήλ,
i'ms μή βαστάσαι Ἰερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου πο-
,ηρίας ὑμῶν· ἀλλᾶ σχίσαι τὸ ἔνδυμα τοῦ ναοῦ, ὥστε
μὴ κατακαλύπτειν ἁσχημοσύνῃν ὑμῶν. Καὶ διας-πα·-
ρήσεσθε αἰχμάλωτοι ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἔσεσθε εἷς (31)
ὀνειδισμὸν, καὶ κατάραν, καὶ καταπάτήμα· ὁ γαρ
οἶκος, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος, Ἰερουσαλὴμ κληθήσε-
ται, καθὼς περιέχει βίϐλος Ἑνὼχ τοῦ διααίου (33).
§9i Ῑέκνεαι emet?- ιο-
31) ΕἲςζἚκεῖ additum. In.
32) ΒίϐλοςΔ Ἐκὼχ τοῦ δικαίου. lam supra in
Testamento Simeon'is § v_,citaverat aliqua ei χειρατ
κτῆρι γραφῆς Ἑνὼχ, et jam in Testamento—Lini