PG 2, col. 1200
ErATIO
ΟAI. AN II
In pistolam Presbyterorumo et Disconorumo Achsiæ de martyrio S. Andreæ.
(e. Paur. Nibii ὸ.,I, rοleg., ρ. ααxvmnυ)
sV NOPESIS.
I. Cur huic Epistolæ inter vetusta Ecclesiæ monumenta locus assignatus.
II. De variis ejus editionibus, Mombritiana potissimam et Lipomaniana.
pV, Hujus Epistolæ sinceritas variis nominibus agnoscenda videtur. Chrysostomi locus epensus.
V, Salyitur objectio, ex vοce τριάδoς desumpta, quam luisse usurpatam tertio, ouin et secundo sæcsta,
VI. Objectus locus de processione Spiritus sancti expenditur. Eadem phrasis in Græcα Dialogorams
S, Gregorii versione, cujus auctor ffacharias papa. Samuel Basnagius notatus.
VIl, Quæstio de υÆgea memorato in epistola Ecclesiæ Achaicæ discussa. Locus Sophronio aseriptas,
vindicatur. Ejus interpres Erasmus defenditur. Duplex Edessa distinguenda; quarum altera recentiar
Osrhoenicu, antiquior altera Macedonica, primitus Ægea dicta: cuias nominis occasione nonnullæ de Ægea
V1II, De tempore quo scripta censetur Epistola: simtlque varia de Vespasiano persecutore.
nibus distinctum, haud incongruum putamss, ex es
Epistolæ nostræ initium hic describere, ut quod
a reliquis editis, quin et ab ipso Græco exemplari
aliquantulum discrepat. Sic autem se habeε:
PsssIo nεμτI Aπnuææ Arosro.
Diacones ecclesiarum Acahie (sic) scripsimsus un-
versis Eeclesiis, quæ sunt in oriente et occideste, et
meridie et septentrione iss Christi nomine cossti-
tutæ ς Pααr vobis et universis eui credunt is aaams
eum (I. Deum) et in Τrinitatem perfectamε : eeramα
Patrems ingenitum, et verums Eilium usigesitumm,
et verum Spiritum sanctum, procedentems ex Patre
et ilio: et hoc esse unigenitum iliums, quod est
et ile qui genuit. Hanc fidem didicimsus, etc. UIi
meminerit lector horum verberum, procedentems
eæ Patre et Eilio, de quibus inferius disserenduna.
Sæculo postero xvI currente, eamdem Epistolam
iterum evulgavit Aloysius Lipomanus episcopus
Veronensis, in oppere δitsrum sanctorum priscosams
Patrum; sed alio a Mombritiano exemplari nsus,
ad Epistolæ initium saltem quod attinet. Estqne
hujusmodi (1): Passionem sancti apostoli Andeæ
quam oculis nostris vidimus, omnes presbyteri et dia-
cones Ecclesiarum Achaiæ, scribimus univerεis Εεεe-
siis euæ sunt in oriente et occidente, et meridiaso et
septentrione, in Christi nomine constitutiε : δPax solis
et universis qui credunt unum Deums is riaitaie
perfectum,.... verum Spiritum sanctum, proceden-
tem ex Patre, in ilio permanentem, ut ostersdatar
unus Spiritus esse in Patre et liν: et ἀοc εsεε, eι.
Omnia pene ad Græci contextus amussim.
Eodem sæculoxvt, Laurentius Surius Carthusia-
dem Venetiis ad signum spei ann. 15511 556, uia
vero posteriora Romæ apud Antonium Biadum,
ann.15581560.
ΟAI. AN II
In pistolam Presbyterorumo et Disconorumo Achsiæ de martyrio S. Andreæ.
(e. Paur. Nibii ὸ.,I, rοleg., ρ. ααxvmnυ)
sV NOPESIS.
I. Cur huic Epistolæ inter vetusta Ecclesiæ monumenta locus assignatus.
II. De variis ejus editionibus, Mombritiana potissimam et Lipomaniana.
pV, Hujus Epistolæ sinceritas variis nominibus agnoscenda videtur. Chrysostomi locus epensus.
V, Salyitur objectio, ex vοce τριάδoς desumpta, quam luisse usurpatam tertio, ouin et secundo sæcsta,
VI. Objectus locus de processione Spiritus sancti expenditur. Eadem phrasis in Græcα Dialogorams
S, Gregorii versione, cujus auctor ffacharias papa. Samuel Basnagius notatus.
VIl, Quæstio de υÆgea memorato in epistola Ecclesiæ Achaicæ discussa. Locus Sophronio aseriptas,
vindicatur. Ejus interpres Erasmus defenditur. Duplex Edessa distinguenda; quarum altera recentiar
Osrhoenicu, antiquior altera Macedonica, primitus Ægea dicta: cuias nominis occasione nonnullæ de Ægea
V1II, De tempore quo scripta censetur Epistola: simtlque varia de Vespasiano persecutore.
nibus distinctum, haud incongruum putamss, ex es
Epistolæ nostræ initium hic describere, ut quod
a reliquis editis, quin et ab ipso Græco exemplari
aliquantulum discrepat. Sic autem se habeε:
PsssIo nεμτI Aπnuææ Arosro.
Diacones ecclesiarum Acahie (sic) scripsimsus un-
versis Eeclesiis, quæ sunt in oriente et occideste, et
meridie et septentrione iss Christi nomine cossti-
tutæ ς Pααr vobis et universis eui credunt is aaams
eum (I. Deum) et in Τrinitatem perfectamε : eeramα
Patrems ingenitum, et verums Eilium usigesitumm,
et verum Spiritum sanctum, procedentems ex Patre
et ilio: et hoc esse unigenitum iliums, quod est
et ile qui genuit. Hanc fidem didicimsus, etc. UIi
meminerit lector horum verberum, procedentems
eæ Patre et Eilio, de quibus inferius disserenduna.
Sæculo postero xvI currente, eamdem Epistolam
iterum evulgavit Aloysius Lipomanus episcopus
Veronensis, in oppere δitsrum sanctorum priscosams
Patrum; sed alio a Mombritiano exemplari nsus,
ad Epistolæ initium saltem quod attinet. Estqne
hujusmodi (1): Passionem sancti apostoli Andeæ
quam oculis nostris vidimus, omnes presbyteri et dia-
cones Ecclesiarum Achaiæ, scribimus univerεis Εεεe-
siis euæ sunt in oriente et occidente, et meridiaso et
septentrione, in Christi nomine constitutiε : δPax solis
et universis qui credunt unum Deums is riaitaie
perfectum,.... verum Spiritum sanctum, proceden-
tem ex Patre, in ilio permanentem, ut ostersdatar
unus Spiritus esse in Patre et liν: et ἀοc εsεε, eι.
Omnia pene ad Græci contextus amussim.
Eodem sæculoxvt, Laurentius Surius Carthusia-
dem Venetiis ad signum spei ann. 15511 556, uia
vero posteriora Romæ apud Antonium Biadum,
ann.15581560.