PG 2, col. 1217
potestdubium esse; quod cum ‘de toto _ libello, tum maxime de ultimis partibus valet, quorum in eo codice
imperfectissima ratio'est. Qua in re videndum est ne quis ί[ιιιιίιιιιν brevitate textus in cod. Barocciano con-
snicua. Illud enim nleru-maue in huius ueneris scriniis acci it ut a pleniore textu. in auo haeretica: originis
spicus. Illud enim plerumqueiin hujus generis scriptis accidit uti a_ pleniore textu, in quo haeretica? originis
8 ιαια. utua enim ptem-mque ιη ηιιμιδ generis scriptis ασσιαιι ιιι a pleniore textu, ιη quo naerczrcae originis
[aequentiqra vestigia esse, solent, ad_br_eviorem procederet catholicorumemendatorum studium. Praeterea
Woogius Graeco suo textui versionem latinam _a sefactam addidit, subjectis insuper fiue extremis iis quae
W00 tus (17‘800 suo κωιιιι versionem Latinam a 88 [ασιαιζι αααιαιι, suojecus insuper ιη [me extremis ιιδ quae
aput? Suriumleguntur indep verbis: Et subindeth et alii ingerentes se, quippequibus in erds_suis nihil
p'lane respondere uidisset. commentarius historicus lcriticus, quem pragposuit’editioui suae, egregie facit _ad
cognoscendas atque illustrandas traditiones quae de Audrea apostolo apud antiquos circumferebantur. Eccp la-
ssauit uero etianijpsum textum adnotatione uberrima varii
Denique ad editionem nostram adhibuimus Latinum togatum α Laur. surio editum, apud quem legiturin
Vitis SS. Colon. 1617, tom. VI,
Abdiae historiis contulimus, si qui
ctione XXXV (apud Fabric. Cod. apoor. ΙΙ, p. 502), aliquem cum nostrorum Actuum historiis nexum ha-
bent.
(Q8) baut}. Surius (primum prodiitppussjus 1569, quartum itit?) secutus εξειιΑιο-ἰ Lipom_a_nnu_m_in Vi-
pag. 567CEditio vero princeps Latini textus debetur Bonino Mombritio in
tis SS. 1551 sqq. tomil, p. ι,
Legendario s.’Actis SS. 1474.
πω
ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙξῖνπ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΑΟΥ ΑΝΔΡΕοΥί
ACTA ET MABTYBIUM S. ANDBEIE APOSTOLI
"Amp ² τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ἐθεασάμεθα ³ πάντεςέ
o't τε ⁸ πρεσϐύτεροι καὶ διάκονοι τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς ⁵
Ἀχαΐας, γεγραφήκαμεν ⁸ πάσαις ⁷ ταῖς Ἑκκλησίαις
ταῖς ⁸ ἐν τῷ τοῦ Χριστοῦ ὀνόματι καθισταμέναις θ ἔν
τε ¹⁰ τῇ ἀνατολῇ καὶ δύσει, ἄρκτῳ ¹¹ καὶ μεσημϐρίᾳ.
Εἰρήνη ὑμῖν καὶ πᾶσιν ¹² τοῖς πιστεύουσιν εἷς ἕνα
Θεὸν, Τριάδα τελείαν ¹³, ἀληθινὸν ¹⁸ Πατέρα ἀγέννη-
τον ¹⁵ , ἇΑηθινὸν Υῖὸν μονογενῆ, ἀληθινὸν Πνεῦμα
ἄγιον τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον καὶ ἐν τῷ
Υἱῷ διαμένον ιθ, ὅπως δειχθῇ 1⁷ ἓν Πνεῦμα ἅγιον τό
ἐν τῷ Πατρὶ καὶ Υἱῷ ¹³ ὑπάρχον ἐν θεότητι τιμίᾳ η.
Ταύτην τὴν πίστιν μεμαθήκαμεν παρᾶ τοῦ μακα-
ρίου ²⁰ Ἀνδρέου τοῦ ἀποστόλου τοῦ ²¹ Κυρίου ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὗτινος ³³ καὶ τήν πάθησιν ³³ κατενώ-
πιον ἡμῶν προκειμένην ἑωρακότες ¹⁴ καθ’ ὅσον δυνά-
μεως ἔχομεν ἀναγράψασθαι οὐκ ὠκνήσαμεν ³⁸.
ξ ita, Α ,σΒε Περιωὲξοι (εἰσ) καὶ τεξείωσιςῄτοῦ iit-{too ἀποστόλου καὶ πρωτοκλήτου Ἀνδρέου. : Μαρττξρςον
τοῦῗὰγίου ᾁποστόλου ’Δνδρείου. HD : Passio _S. Andreae apostoli, per presbyteros et'diacouos Ecclesiarum Achaiae
cum AB ; C "A. ³Αέθεασάμεθα cum ΆΒ (item Leone Allatio) _; (ξ ἴδωμεν. ⁴ οἳ τε cum B ;
scripta. ² "Amp
A εἷ’ αἱ. ⁸ τῇςί [ΞΟ om._‘ γεγρριξρήκαμεν OPIP ἈΡ sed δὲ δρᾶ. ubi ἀπρστέλλιρμεγ. C γεγράί
αμεγ· “CB ἀπάσαις.. ⁸⁷ ἐκκληφ· ταῖς = Bidd'! °§°etc.ftv τῷ τοῦ xeo; καβιστέκμςέναιςξ b'. 1. ρυιῂ "A;
αμεν. ⁸ n απασαις. ο εκκΛησ. ταις : υ acu. ουσαις. ” εν τῳ του Ap. ον καυισταμεναιςζ n. ι. cum A;
ἕο (ἰῇ-σὴγίδιὶ nomine constitutis)_lpost μεσημϐρία. C post μεσημορ. habet; ἐν ὀνόματι Χριστοῦ διακειμὲτ
vim...” ξν fe: BC orrtl‘h'fs. A“ itpr ε’ ρ ἄηρκτρέρ, ξ’ἄκςεριμ, \B' ἐρίκτῳ. Prftege‘a' ('1‘ praem. raiz‘B‘xai
τῇ-. ξ’ καὶ πᾶσιν cum _B(_}_D ξ Αρπι. καί. _‘_' Τριάδα (Β sic τεᾏ. cum _AB'_CD τὲλεῖον ἐν Τριᾶδι, in
Trinitate perfectum. 1‘ ἠληθινόν ter : Ch bis, ἆληβῇζίθῑῑὶρ 16,90, alnoéq; ³⁵ ἆγὲννἮος ε(Ι) : C
γεννήτορας β’μονογεννῆ.. ¹⁶ τὸ ἐκ _usque_ διαμένον-(ΑΕ.- -ν-ων
and: δειχθείή, C ’ίνα γνῳσθῇ. ¹³ τὸ (Β⁷ ἔσεσθαι, C.‘ εἶναι) ἐν τῷ (C
¹⁹ ἄπάρχον (οδᾴθκξρχῳν) ἐν Qa. ξτιμ. cuti) A. BCD ίκαὶ ταῦτον ιρι-’τοσοῦτονί D hoc) εἶναι τὸν (Β piri.) μο-
νρῦενῆ ΪΒ-γέννῆ) υἱόνἮπερ ἐστὶν ἐκεῖνος ὁ γεννήσας (D quod est et ille qui genuit} C ὅσον ὁ γεννήσας ὀἶδεν
[ oog emendat ei’nD. ² μακαρίου : CD αγίου. ²¹ Β παρα τῳ μακαρίῳ Ἀνδρέᾳ τῳ ἀποστόλῳ του. 2³ οὗ·
ακαρίου : Cp ἁγίου. ²¹ Β παρὰῄτῷ. μακαρίῳ ίἈνᾷρέᾳ τῷ omnem; τοῦ. 2³ οὗ-
99s ..ε senem 1.).-
τινος iC οὗ. BCD
oii}. καί sequens. Α²³ πάθῃσιν ουωξΑΒΩ (passionem) :_C'papfuplav. ξι κατενώπ. usque
ὶῳρακότες cummA : ᾕνπερ κατεν. προκειμένων ὲιυράκαίμεν : παρόντες-’ἴδωμεν : D quam COl'ttIIt po-
siti ‘vidimus. ³⁵ καθ’ ὅσον’ usque ὠκνῄσαμεν ε’Βκαθ’ ὅσον δυνησώμεθα ἐκπληρώσωμεν εὈ ἔνοι (W'do
vertit in annuam commemorationem) καὶ ἀφηγούμεθα : D prout possumus (Woog ἐνόν his expressum putat
explicamus.
imperfectissima ratio'est. Qua in re videndum est ne quis ί[ιιιιίιιιιν brevitate textus in cod. Barocciano con-
snicua. Illud enim nleru-maue in huius ueneris scriniis acci it ut a pleniore textu. in auo haeretica: originis
spicus. Illud enim plerumqueiin hujus generis scriptis accidit uti a_ pleniore textu, in quo haeretica? originis
8 ιαια. utua enim ptem-mque ιη ηιιμιδ generis scriptis ασσιαιι ιιι a pleniore textu, ιη quo naerczrcae originis
[aequentiqra vestigia esse, solent, ad_br_eviorem procederet catholicorumemendatorum studium. Praeterea
Woogius Graeco suo textui versionem latinam _a sefactam addidit, subjectis insuper fiue extremis iis quae
W00 tus (17‘800 suo κωιιιι versionem Latinam a 88 [ασιαιζι αααιαιι, suojecus insuper ιη [me extremis ιιδ quae
aput? Suriumleguntur indep verbis: Et subindeth et alii ingerentes se, quippequibus in erds_suis nihil
p'lane respondere uidisset. commentarius historicus lcriticus, quem pragposuit’editioui suae, egregie facit _ad
cognoscendas atque illustrandas traditiones quae de Audrea apostolo apud antiquos circumferebantur. Eccp la-
ssauit uero etianijpsum textum adnotatione uberrima varii
Denique ad editionem nostram adhibuimus Latinum togatum α Laur. surio editum, apud quem legiturin
Vitis SS. Colon. 1617, tom. VI,
Abdiae historiis contulimus, si qui
ctione XXXV (apud Fabric. Cod. apoor. ΙΙ, p. 502), aliquem cum nostrorum Actuum historiis nexum ha-
bent.
(Q8) baut}. Surius (primum prodiitppussjus 1569, quartum itit?) secutus εξειιΑιο-ἰ Lipom_a_nnu_m_in Vi-
pag. 567CEditio vero princeps Latini textus debetur Bonino Mombritio in
tis SS. 1551 sqq. tomil, p. ι,
Legendario s.’Actis SS. 1474.
πω
ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙξῖνπ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΑΟΥ ΑΝΔΡΕοΥί
ACTA ET MABTYBIUM S. ANDBEIE APOSTOLI
"Amp ² τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ἐθεασάμεθα ³ πάντεςέ
o't τε ⁸ πρεσϐύτεροι καὶ διάκονοι τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς ⁵
Ἀχαΐας, γεγραφήκαμεν ⁸ πάσαις ⁷ ταῖς Ἑκκλησίαις
ταῖς ⁸ ἐν τῷ τοῦ Χριστοῦ ὀνόματι καθισταμέναις θ ἔν
τε ¹⁰ τῇ ἀνατολῇ καὶ δύσει, ἄρκτῳ ¹¹ καὶ μεσημϐρίᾳ.
Εἰρήνη ὑμῖν καὶ πᾶσιν ¹² τοῖς πιστεύουσιν εἷς ἕνα
Θεὸν, Τριάδα τελείαν ¹³, ἀληθινὸν ¹⁸ Πατέρα ἀγέννη-
τον ¹⁵ , ἇΑηθινὸν Υῖὸν μονογενῆ, ἀληθινὸν Πνεῦμα
ἄγιον τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον καὶ ἐν τῷ
Υἱῷ διαμένον ιθ, ὅπως δειχθῇ 1⁷ ἓν Πνεῦμα ἅγιον τό
ἐν τῷ Πατρὶ καὶ Υἱῷ ¹³ ὑπάρχον ἐν θεότητι τιμίᾳ η.
Ταύτην τὴν πίστιν μεμαθήκαμεν παρᾶ τοῦ μακα-
ρίου ²⁰ Ἀνδρέου τοῦ ἀποστόλου τοῦ ²¹ Κυρίου ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὗτινος ³³ καὶ τήν πάθησιν ³³ κατενώ-
πιον ἡμῶν προκειμένην ἑωρακότες ¹⁴ καθ’ ὅσον δυνά-
μεως ἔχομεν ἀναγράψασθαι οὐκ ὠκνήσαμεν ³⁸.
ξ ita, Α ,σΒε Περιωὲξοι (εἰσ) καὶ τεξείωσιςῄτοῦ iit-{too ἀποστόλου καὶ πρωτοκλήτου Ἀνδρέου. : Μαρττξρςον
τοῦῗὰγίου ᾁποστόλου ’Δνδρείου. HD : Passio _S. Andreae apostoli, per presbyteros et'diacouos Ecclesiarum Achaiae
cum AB ; C "A. ³Αέθεασάμεθα cum ΆΒ (item Leone Allatio) _; (ξ ἴδωμεν. ⁴ οἳ τε cum B ;
scripta. ² "Amp
A εἷ’ αἱ. ⁸ τῇςί [ΞΟ om._‘ γεγρριξρήκαμεν OPIP ἈΡ sed δὲ δρᾶ. ubi ἀπρστέλλιρμεγ. C γεγράί
αμεγ· “CB ἀπάσαις.. ⁸⁷ ἐκκληφ· ταῖς = Bidd'! °§°etc.ftv τῷ τοῦ xeo; καβιστέκμςέναιςξ b'. 1. ρυιῂ "A;
αμεν. ⁸ n απασαις. ο εκκΛησ. ταις : υ acu. ουσαις. ” εν τῳ του Ap. ον καυισταμεναιςζ n. ι. cum A;
ἕο (ἰῇ-σὴγίδιὶ nomine constitutis)_lpost μεσημϐρία. C post μεσημορ. habet; ἐν ὀνόματι Χριστοῦ διακειμὲτ
vim...” ξν fe: BC orrtl‘h'fs. A“ itpr ε’ ρ ἄηρκτρέρ, ξ’ἄκςεριμ, \B' ἐρίκτῳ. Prftege‘a' ('1‘ praem. raiz‘B‘xai
τῇ-. ξ’ καὶ πᾶσιν cum _B(_}_D ξ Αρπι. καί. _‘_' Τριάδα (Β sic τεᾏ. cum _AB'_CD τὲλεῖον ἐν Τριᾶδι, in
Trinitate perfectum. 1‘ ἠληθινόν ter : Ch bis, ἆληβῇζίθῑῑὶρ 16,90, alnoéq; ³⁵ ἆγὲννἮος ε(Ι) : C
γεννήτορας β’μονογεννῆ.. ¹⁶ τὸ ἐκ _usque_ διαμένον-(ΑΕ.- -ν-ων
and: δειχθείή, C ’ίνα γνῳσθῇ. ¹³ τὸ (Β⁷ ἔσεσθαι, C.‘ εἶναι) ἐν τῷ (C
¹⁹ ἄπάρχον (οδᾴθκξρχῳν) ἐν Qa. ξτιμ. cuti) A. BCD ίκαὶ ταῦτον ιρι-’τοσοῦτονί D hoc) εἶναι τὸν (Β piri.) μο-
νρῦενῆ ΪΒ-γέννῆ) υἱόνἮπερ ἐστὶν ἐκεῖνος ὁ γεννήσας (D quod est et ille qui genuit} C ὅσον ὁ γεννήσας ὀἶδεν
[ oog emendat ei’nD. ² μακαρίου : CD αγίου. ²¹ Β παρα τῳ μακαρίῳ Ἀνδρέᾳ τῳ ἀποστόλῳ του. 2³ οὗ·
ακαρίου : Cp ἁγίου. ²¹ Β παρὰῄτῷ. μακαρίῳ ίἈνᾷρέᾳ τῷ omnem; τοῦ. 2³ οὗ-
99s ..ε senem 1.).-
τινος iC οὗ. BCD
oii}. καί sequens. Α²³ πάθῃσιν ουωξΑΒΩ (passionem) :_C'papfuplav. ξι κατενώπ. usque
ὶῳρακότες cummA : ᾕνπερ κατεν. προκειμένων ὲιυράκαίμεν : παρόντες-’ἴδωμεν : D quam COl'ttIIt po-
siti ‘vidimus. ³⁵ καθ’ ὅσον’ usque ὠκνῄσαμεν ε’Βκαθ’ ὅσον δυνησώμεθα ἐκπληρώσωμεν εὈ ἔνοι (W'do
vertit in annuam commemorationem) καὶ ἀφηγούμεθα : D prout possumus (Woog ἐνόν his expressum putat
explicamus.