PG 2, col. 441
προσδοκᾷν. Ταῦτα τοῦ Πὲτρου εἰπόντος, 6 Σίμων ἀπεκρίνατο· Οὕτως σοι δοκεῖ τὰ κατὰ τον πονηρὸν εἶναι ;Εἲπὲ
καὶ Διδασκάλου, ὡς ἐντελλόμενος εἶπεν ἡμῖν’ Τὰ
μυστήρια ἐμοὶ καὶ τοῖς υἱοῖς τοῦ οἴκου μου φυλάξατε.
Διὸ καὶ τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς κατ’ ἰδίαν ἐπέλυε τῆς
τῶν ούρανῶν βασιλείας τὰ μυστήρια ⁸³. Σοὶ δὲ, πο-
λεμοῦντι ἡμᾶς καὶ μηδὲν ἓτερον διασκοποῦντι ἢ τὰ
ἡμέτερα εἷ’τε ἀληθῆ ὄντα, εἴτε ψευδῆ, τὰ ἀπόρῥητα
λέγειν, ἀσεϐεῖν ἐστίν. Ἀλλ’ ’ίνα μή δόξωσι τινες τῶν
παρεστώτων, ὅτι’ἀδυνατῶ πρὸς τὰ ὑπὸ σοῦ ῥηθέντα
ἀποκρίνασθαι (προφάσεως διαμηχανῶμαι), ἐρῶ πρό-
τερον πυνθανόμενός σου, εἰ τὸ μὴ ἀλγεῖν ἦν, τί ἄν
ἔστιν ἦν ὁ πονηρός. Καὶ 6 Σίμων ἔφη· Οὐδέν. Καὶ 6
Πέτροςσ Ἀρά γε τὸ πονηρὸν τὸ ἀλγεῖν ἔστι καὶ τὸ
θανεῖν) Καὶ 6 Σίμων’ Φαίνεται. Καὶ ὁ Πέτρος “. B
Ούκ ἄρα ὑπάρχει τὸ πονηρὸν ἀεὶ, ἀλλ’ οὐδὲ μὴν
ὑπάρξαι δύναται. τὸ γὰρ ἀλγῆσαι καὶ θανεῖν τῶν
συμϐαινόντων ⁸⁸ ἐστὶν, ὧν οὐθὲτερόν ἐστι παρούσης
891) εύσθενείας. Τί ⁵⁸ γάρ ἐστιν ἀλγεῖν ἢ τὸ ἀναρμοσ-
τεῖν ; Τί δὲ θάνατος ἢ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος;
οὕτ⁹ οὗν ἁρμονίας οὔσης τὸ ἀλγεῖν ἔστιν-τὸ γὰρ θανεῖν
οὐδὲ ὅλως τῶν ὑπαρκτῶν ἐστὶν, ὅτι θάνατος οὐδὲν
ἐστιν, ὡς ἔφην, ἢ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος, οὗ
συμϐάντος, τὸ μὶν σῶμα φύσει ἀναίσθητον ’ὸν λύεται,
ἡ δὲ ψυχὴ αἰσθητὴ οὖσα ζῶσα ὑπάρχει. Ὅθεν ἁρμο-
νίας οὔσης ούκ ἀλγεῖν ἔστιν, οὐκ ἀποθανεῖν, ἀλλ’ οὐδὲ
μὴν βοτάναι θανάσιμοι, οὐχ ἑρπετὰ ἰοϐόλα, οὐδὲ ἄλλο
τι τοιοῦτον, οὗ τὸ τέλος θάνατος. Ὅθεν ἀθανασίας
ἐπικρατούσης εὐλόγως πάντα γεγονότα φανήσεται.
Ὅπερ καὶ οὕτως ἔσται, ὁπόταν δικαιοσύνης αἰτίᾳ
ὀᾶνθρωπος ἀθάνατος γενηται τῆς τοῦ Χριστοῦ εῖ-
ρηνι[κῆς] ἐπικρατούσης βασιλείας· ὅτε αὐτοῦ καὶ ὴ
- κρᾶσις εὔκρατός ὲστιν,⁹ίνα μὴ ὀξείας [φύῃ] ὁρμάς·
ἔτι τεκαὶ γνῶσις ἄπταιστος, ⁶ίνα μή τιτῶν κακῶν
ὡς ἀγαθὸν π[ικροποιοῦν] ⁸⁵ τε ἀλγοῦν ἕσται,’ίνα μή
θνητὸς ᾖ .
XXI. Καὶ 6 Σίμων ἔφη’ Ταῦτα μὶν ὀρθῶς ἔφηςο
πλὴν ἐν τῷ νῦν κόσμῳ οὐ δοκεῖ σοι παντὸς πάθους
δεκτικὸς εἶναι 6 ἄνθρωποςς Λέγω δὲ ἐπιθυμίας, ὄρ-
γῆς, λύπης καὶ τῶν τοιούτων. Καὶ 6 Πέτροςι Καὶ
ταῦτα τῶν συμϐαινόντων ἐστὶν, ού τῶν ἀεὶ ὅντων,
χρησίμως δὲ τῇ ψυχῇ συμϐαίνοντα νῦν εὑρεθήσεται.
Ἠτε γὰρ ἐπιθυμία ἐκ τοῦ πάντα καλῶς δημιουργή-
σαντος συμϐαίνειν τῷ ζώῳ γεγένηται, ’ἱνα ὑπ’ αὐτῆς
ἀγόμενον πρὸς κοινωνίαν τήν ἀνθρωπότητα ⁸⁷ πλη-
θύνῃ, ἀφ’ ἧς πλῆθος ἐκλογῆς κρειττόνων γίνεται
891 πρὸς αἶ’ώνιον ζωὴν ἐπιτήδειον ⁸⁸. Πλὴν ἄνευ
ὲπιθυμίας τήν πρὸς γυναῖκα κοινωνίαν οὐδεὶς ἂν ἀνε-
δέξατο* νῦν δὲ προφάσει ἡδονῆς ὡς ἑαυτῷ χαριζό-
μενος 6 ἅνθρωπος τὸ ἐκείνου βούλημα ποιεῖ. Πλὴν
(α) Marc. ιν, 34.
ξ’ Cl'r. hom. xvu, 6. ⁸³ Vhb. καὶ ῤ Πέτρος desiderantur in Ο. “ συμόενόντων (_).,
ἀσθενείας, in margine γρ. sesami“. ιδ’τό 0.__“ Scripsi [mxpofinoio‘ov]_ob__analogiam cumnseq.‘ par-
π[ικρό’ποιόν1”ιιειιί melius respondisset. ἀλγῶν“-ρ.’ ἀλγοῦνὊ. ⁸⁷ ἀνθρῖυπότηταν 0. δέ ἐπιτή-
ticipio, etsi
διιὸς ό.
καὶ Διδασκάλου, ὡς ἐντελλόμενος εἶπεν ἡμῖν’ Τὰ
μυστήρια ἐμοὶ καὶ τοῖς υἱοῖς τοῦ οἴκου μου φυλάξατε.
Διὸ καὶ τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς κατ’ ἰδίαν ἐπέλυε τῆς
τῶν ούρανῶν βασιλείας τὰ μυστήρια ⁸³. Σοὶ δὲ, πο-
λεμοῦντι ἡμᾶς καὶ μηδὲν ἓτερον διασκοποῦντι ἢ τὰ
ἡμέτερα εἷ’τε ἀληθῆ ὄντα, εἴτε ψευδῆ, τὰ ἀπόρῥητα
λέγειν, ἀσεϐεῖν ἐστίν. Ἀλλ’ ’ίνα μή δόξωσι τινες τῶν
παρεστώτων, ὅτι’ἀδυνατῶ πρὸς τὰ ὑπὸ σοῦ ῥηθέντα
ἀποκρίνασθαι (προφάσεως διαμηχανῶμαι), ἐρῶ πρό-
τερον πυνθανόμενός σου, εἰ τὸ μὴ ἀλγεῖν ἦν, τί ἄν
ἔστιν ἦν ὁ πονηρός. Καὶ 6 Σίμων ἔφη· Οὐδέν. Καὶ 6
Πέτροςσ Ἀρά γε τὸ πονηρὸν τὸ ἀλγεῖν ἔστι καὶ τὸ
θανεῖν) Καὶ 6 Σίμων’ Φαίνεται. Καὶ ὁ Πέτρος “. B
Ούκ ἄρα ὑπάρχει τὸ πονηρὸν ἀεὶ, ἀλλ’ οὐδὲ μὴν
ὑπάρξαι δύναται. τὸ γὰρ ἀλγῆσαι καὶ θανεῖν τῶν
συμϐαινόντων ⁸⁸ ἐστὶν, ὧν οὐθὲτερόν ἐστι παρούσης
891) εύσθενείας. Τί ⁵⁸ γάρ ἐστιν ἀλγεῖν ἢ τὸ ἀναρμοσ-
τεῖν ; Τί δὲ θάνατος ἢ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος;
οὕτ⁹ οὗν ἁρμονίας οὔσης τὸ ἀλγεῖν ἔστιν-τὸ γὰρ θανεῖν
οὐδὲ ὅλως τῶν ὑπαρκτῶν ἐστὶν, ὅτι θάνατος οὐδὲν
ἐστιν, ὡς ἔφην, ἢ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος, οὗ
συμϐάντος, τὸ μὶν σῶμα φύσει ἀναίσθητον ’ὸν λύεται,
ἡ δὲ ψυχὴ αἰσθητὴ οὖσα ζῶσα ὑπάρχει. Ὅθεν ἁρμο-
νίας οὔσης ούκ ἀλγεῖν ἔστιν, οὐκ ἀποθανεῖν, ἀλλ’ οὐδὲ
μὴν βοτάναι θανάσιμοι, οὐχ ἑρπετὰ ἰοϐόλα, οὐδὲ ἄλλο
τι τοιοῦτον, οὗ τὸ τέλος θάνατος. Ὅθεν ἀθανασίας
ἐπικρατούσης εὐλόγως πάντα γεγονότα φανήσεται.
Ὅπερ καὶ οὕτως ἔσται, ὁπόταν δικαιοσύνης αἰτίᾳ
ὀᾶνθρωπος ἀθάνατος γενηται τῆς τοῦ Χριστοῦ εῖ-
ρηνι[κῆς] ἐπικρατούσης βασιλείας· ὅτε αὐτοῦ καὶ ὴ
- κρᾶσις εὔκρατός ὲστιν,⁹ίνα μὴ ὀξείας [φύῃ] ὁρμάς·
ἔτι τεκαὶ γνῶσις ἄπταιστος, ⁶ίνα μή τιτῶν κακῶν
ὡς ἀγαθὸν π[ικροποιοῦν] ⁸⁵ τε ἀλγοῦν ἕσται,’ίνα μή
θνητὸς ᾖ .
XXI. Καὶ 6 Σίμων ἔφη’ Ταῦτα μὶν ὀρθῶς ἔφηςο
πλὴν ἐν τῷ νῦν κόσμῳ οὐ δοκεῖ σοι παντὸς πάθους
δεκτικὸς εἶναι 6 ἄνθρωποςς Λέγω δὲ ἐπιθυμίας, ὄρ-
γῆς, λύπης καὶ τῶν τοιούτων. Καὶ 6 Πέτροςι Καὶ
ταῦτα τῶν συμϐαινόντων ἐστὶν, ού τῶν ἀεὶ ὅντων,
χρησίμως δὲ τῇ ψυχῇ συμϐαίνοντα νῦν εὑρεθήσεται.
Ἠτε γὰρ ἐπιθυμία ἐκ τοῦ πάντα καλῶς δημιουργή-
σαντος συμϐαίνειν τῷ ζώῳ γεγένηται, ’ἱνα ὑπ’ αὐτῆς
ἀγόμενον πρὸς κοινωνίαν τήν ἀνθρωπότητα ⁸⁷ πλη-
θύνῃ, ἀφ’ ἧς πλῆθος ἐκλογῆς κρειττόνων γίνεται
891 πρὸς αἶ’ώνιον ζωὴν ἐπιτήδειον ⁸⁸. Πλὴν ἄνευ
ὲπιθυμίας τήν πρὸς γυναῖκα κοινωνίαν οὐδεὶς ἂν ἀνε-
δέξατο* νῦν δὲ προφάσει ἡδονῆς ὡς ἑαυτῷ χαριζό-
μενος 6 ἅνθρωπος τὸ ἐκείνου βούλημα ποιεῖ. Πλὴν
(α) Marc. ιν, 34.
ξ’ Cl'r. hom. xvu, 6. ⁸³ Vhb. καὶ ῤ Πέτρος desiderantur in Ο. “ συμόενόντων (_).,
ἀσθενείας, in margine γρ. sesami“. ιδ’τό 0.__“ Scripsi [mxpofinoio‘ov]_ob__analogiam cumnseq.‘ par-
π[ικρό’ποιόν1”ιιειιί melius respondisset. ἀλγῶν“-ρ.’ ἀλγοῦνὊ. ⁸⁷ ἀνθρῖυπότηταν 0. δέ ἐπιτή-
ticipio, etsi
διιὸς ό.