PG 2, col. 449
ὁδοὶ προετέθησαν, νόμου τε καὶ ἀνομίας· δύο τε βα-
σιλεῖαι ὡρίσθησαν, ἡ μὲν οὐρανῶν λεγομὲνων, δὲ
τῶν ἐπὶ γῆς νῦν βασιλεύοντων. Ἀλλᾶ καὶ δύο βασι-
λεῖς ἐτάχθησαν, ὧν ὁ μὲν τοῦ παρόντος καὶ προσκαί-
ρου κόσμου νόμῳ βαφιλεύειν χειροτονεῖται, ὃς καὶ
ἐπ’ ὀλέθρῳ πονηρῶν χαίρειν ἐκράθη· ὁ δὲ ἕτερος,
καὶ αὐτὸς βασιλεὺς ὑπάρχων τοῦ ἐσομένου αἰῶνος,
στέργει πάσαν ἀνθρώπων φύσιν, ἐν τοῖς παροῦσι
τήν παρρησίαν ἔχειν οὐ δυνάμενος, [ἀλλ’] ὣς τίς
ποτ’ ἐστί λανθάνειν πειρώμενος τὰ συμφέροντα συμ-
ϐουλεύει.
ΙΙΙ. Γῶν δὲ δύο τούτων [ὁ ἔτερος] τὸν ἕτερον ὲκ-
ϐιάζεται, Θεοῦ κελεύσαντος. Ἕκαστος δὲ τῶν ἀνθρώ-
πων ἐξουσίαν ἔχει, [ἐκείν] ῳ αὐτῶν, ᾦ βούλεται, πεί-
θεσθαι πρὸς τὸ πράσσειν ἀγαθᾶ ἢ κακά. Πλὴν ἐὰν
τα ἀγαθά τις πράσσειν ἕληται, τοῦ ἐσομένου ἀγαθοῦ
βασιλέως γίνεται κτῆμα· εἰ δὲ φαῦλα πράξειὲ τις,
υοῦ παρόντος ⁸⁸ γίνεται πονηροῦ ὑπηρέτημα. Ὃς δι’
ἁμαρτίας κρίσει δικαία τήν κατ’ αὐτοῦ λαϐὼν ἐξου-
σίαν καὶ πρὸ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος θελήσας αὐτῇ
χρῆσθαι ⁹⁹ ἐν τῷ νῦν βίῳ κολάζων ἥδεται, καὶ 398 ὡς
tat; χαριζόμενος ἐπιθυμίᾳ τὴν τοῦ Θεοῦ βούλησιν
ἐκτελεῖ. Ὀ δὲ ’ἔτερος ἐπὶ δικαίων ἐξουσίᾳ χαίρειν 9°
δημιουργηθεὶς, δίκαιον εὑρὼν μεγάλως εὐφραίνεται,
σώζων αὐτὸν ἀϊδίῳ ζωῇ, καὶ αὐτὸς δὲ ,ὡς ἑαυτῷ χα-
ριζόμενος τὴν ὑπὲρ τούτων είς Θεὸν ἀναφέρει χάριν.
Ἔξεστι δὲ παντὶ ἀδίκῳ μεταμεληθέντι σώζεσθαι, καὶ
παντὶ δικαίῳ ἀνδρὶ ἐπὶ τελευταίας ἁμαρτίας
δίκην
ζζίζ C
ὑπέχειν. Πλὴν οἱ δύο ἡγεμόνες οὗτοι ταχεῖαι χεῖρες
εἰσι Θεοῦ προλαμϐάνειν ἐπιθυμοῦσαι, τὸ αὐτοῦ θὲ-
λημα ἐπιτελεῖν. ’Ότι δὲ τοῦθ’ οὕτως ἔχει, εἶ’ρηται
καὶ τῷ νόμῳ ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ· Ἐγὼ ἀπο-
κτενῶ καὶ ζῇν ποιήσω’ πατάξω , κάγῶ ἰάσομαι .
Ἀληθῶς γὰρ ἀποκτείνει ⁹¹ καὶ ζωογονεῖ. Ἀποκτείνει
μὲν διὰ τῆς ᾀριστερᾶς, τοῦτ’ ἔστι διὰ τοῦ ἐπὶ κακώ-
σει τῶν ἀσεϐῶν χαίρειν κραθέντος πονηροῦ. Σώζει δὲ
καὶ εὐεργετεῖ διὰ τῆς δεξιᾶς, τοῦτ’ ἔστι διὰ τοῦ ἐπ’
εὐεργεσίᾳ καὶ σωτηρίᾳ δικαίων χαίρειν δημιουργη -
θέντος ⁹¹ ἀγαθοῦ. Εἰσὶ δὲ οὗτοι τὰς οὐσίας ἔχοντες
οὐκ ἔξωθεν τοῦ Θεοῦ* οὐδὲγὰρ ἔστιν ἑτέρα τις ἀρχή.
Οὐ μὴν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ὡς ζῶα προεϐλήθησαν, ὁμόδοξοι
γάρ αὐτῷ ἦσαν ' οὐτε συμϐεϐηκόσιν αὐτομάτως
παρᾶ τὴν αὐτοῦ βουλὴν γεγονότες. Ἐπεὶ τὸ τῆς δυ-
νάμεως αὐτοῦ μέγιστον ἀνῄρητο ἄν. ἈλΑά ἀπὸ τοῦ
Θεοῦ μὲν προϐέϐληνται τὰ πρώτιστα στοιχεῖα τὲσ-
σαρα τό τε θερμὸν καὶ ψυχρὸν, ὑγρόν τε moi ξηρόν.
Ὅθεν δὴ καὶ πατὴρ τυγχάνει πάσης οὐσίας οὔσης
γνώμης τῆς κατὰ τήν κρᾶσιν· ἔξω γὰρ κραθεῖσιν
αὐτοῖς ὡς τὲκνον ἡ προαίρεσις ἐγεννήθη. Ὀ οὖν
πονηρὸς πρὸς τῷ ⁸³ ³99 τοῦ ἐνεστῶτος κόσμου τέλει
ὑπουργήσας ἀμέμπτως τῷ Θεῷ, am δὴ οὐ μιᾶς οὐ-
(α) Deut. χχιιι, 39.
ξ’ παρόνοντος 0. tt” Ybb. αὐτῇ χρῆσθαι add. ex conjectura. 9° χάριν Ο. ⁹¹ ἀποκτέννει scr. Ο. Ita et subinde.
⁸³ δημιουργηθέντα Ο. ⁸³ τό Ο.
σιλεῖαι ὡρίσθησαν, ἡ μὲν οὐρανῶν λεγομὲνων, δὲ
τῶν ἐπὶ γῆς νῦν βασιλεύοντων. Ἀλλᾶ καὶ δύο βασι-
λεῖς ἐτάχθησαν, ὧν ὁ μὲν τοῦ παρόντος καὶ προσκαί-
ρου κόσμου νόμῳ βαφιλεύειν χειροτονεῖται, ὃς καὶ
ἐπ’ ὀλέθρῳ πονηρῶν χαίρειν ἐκράθη· ὁ δὲ ἕτερος,
καὶ αὐτὸς βασιλεὺς ὑπάρχων τοῦ ἐσομένου αἰῶνος,
στέργει πάσαν ἀνθρώπων φύσιν, ἐν τοῖς παροῦσι
τήν παρρησίαν ἔχειν οὐ δυνάμενος, [ἀλλ’] ὣς τίς
ποτ’ ἐστί λανθάνειν πειρώμενος τὰ συμφέροντα συμ-
ϐουλεύει.
ΙΙΙ. Γῶν δὲ δύο τούτων [ὁ ἔτερος] τὸν ἕτερον ὲκ-
ϐιάζεται, Θεοῦ κελεύσαντος. Ἕκαστος δὲ τῶν ἀνθρώ-
πων ἐξουσίαν ἔχει, [ἐκείν] ῳ αὐτῶν, ᾦ βούλεται, πεί-
θεσθαι πρὸς τὸ πράσσειν ἀγαθᾶ ἢ κακά. Πλὴν ἐὰν
τα ἀγαθά τις πράσσειν ἕληται, τοῦ ἐσομένου ἀγαθοῦ
βασιλέως γίνεται κτῆμα· εἰ δὲ φαῦλα πράξειὲ τις,
υοῦ παρόντος ⁸⁸ γίνεται πονηροῦ ὑπηρέτημα. Ὃς δι’
ἁμαρτίας κρίσει δικαία τήν κατ’ αὐτοῦ λαϐὼν ἐξου-
σίαν καὶ πρὸ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος θελήσας αὐτῇ
χρῆσθαι ⁹⁹ ἐν τῷ νῦν βίῳ κολάζων ἥδεται, καὶ 398 ὡς
tat; χαριζόμενος ἐπιθυμίᾳ τὴν τοῦ Θεοῦ βούλησιν
ἐκτελεῖ. Ὀ δὲ ’ἔτερος ἐπὶ δικαίων ἐξουσίᾳ χαίρειν 9°
δημιουργηθεὶς, δίκαιον εὑρὼν μεγάλως εὐφραίνεται,
σώζων αὐτὸν ἀϊδίῳ ζωῇ, καὶ αὐτὸς δὲ ,ὡς ἑαυτῷ χα-
ριζόμενος τὴν ὑπὲρ τούτων είς Θεὸν ἀναφέρει χάριν.
Ἔξεστι δὲ παντὶ ἀδίκῳ μεταμεληθέντι σώζεσθαι, καὶ
παντὶ δικαίῳ ἀνδρὶ ἐπὶ τελευταίας ἁμαρτίας
δίκην
ζζίζ C
ὑπέχειν. Πλὴν οἱ δύο ἡγεμόνες οὗτοι ταχεῖαι χεῖρες
εἰσι Θεοῦ προλαμϐάνειν ἐπιθυμοῦσαι, τὸ αὐτοῦ θὲ-
λημα ἐπιτελεῖν. ’Ότι δὲ τοῦθ’ οὕτως ἔχει, εἶ’ρηται
καὶ τῷ νόμῳ ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ· Ἐγὼ ἀπο-
κτενῶ καὶ ζῇν ποιήσω’ πατάξω , κάγῶ ἰάσομαι .
Ἀληθῶς γὰρ ἀποκτείνει ⁹¹ καὶ ζωογονεῖ. Ἀποκτείνει
μὲν διὰ τῆς ᾀριστερᾶς, τοῦτ’ ἔστι διὰ τοῦ ἐπὶ κακώ-
σει τῶν ἀσεϐῶν χαίρειν κραθέντος πονηροῦ. Σώζει δὲ
καὶ εὐεργετεῖ διὰ τῆς δεξιᾶς, τοῦτ’ ἔστι διὰ τοῦ ἐπ’
εὐεργεσίᾳ καὶ σωτηρίᾳ δικαίων χαίρειν δημιουργη -
θέντος ⁹¹ ἀγαθοῦ. Εἰσὶ δὲ οὗτοι τὰς οὐσίας ἔχοντες
οὐκ ἔξωθεν τοῦ Θεοῦ* οὐδὲγὰρ ἔστιν ἑτέρα τις ἀρχή.
Οὐ μὴν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ὡς ζῶα προεϐλήθησαν, ὁμόδοξοι
γάρ αὐτῷ ἦσαν ' οὐτε συμϐεϐηκόσιν αὐτομάτως
παρᾶ τὴν αὐτοῦ βουλὴν γεγονότες. Ἐπεὶ τὸ τῆς δυ-
νάμεως αὐτοῦ μέγιστον ἀνῄρητο ἄν. ἈλΑά ἀπὸ τοῦ
Θεοῦ μὲν προϐέϐληνται τὰ πρώτιστα στοιχεῖα τὲσ-
σαρα τό τε θερμὸν καὶ ψυχρὸν, ὑγρόν τε moi ξηρόν.
Ὅθεν δὴ καὶ πατὴρ τυγχάνει πάσης οὐσίας οὔσης
γνώμης τῆς κατὰ τήν κρᾶσιν· ἔξω γὰρ κραθεῖσιν
αὐτοῖς ὡς τὲκνον ἡ προαίρεσις ἐγεννήθη. Ὀ οὖν
πονηρὸς πρὸς τῷ ⁸³ ³99 τοῦ ἐνεστῶτος κόσμου τέλει
ὑπουργήσας ἀμέμπτως τῷ Θεῷ, am δὴ οὐ μιᾶς οὐ-
(α) Deut. χχιιι, 39.
ξ’ παρόνοντος 0. tt” Ybb. αὐτῇ χρῆσθαι add. ex conjectura. 9° χάριν Ο. ⁹¹ ἀποκτέννει scr. Ο. Ita et subinde.
⁸³ δημιουργηθέντα Ο. ⁸³ τό Ο.