PG 2, col. 452
ἐξουσίαν.
IV. Ταῦτα τοῦ Πέτρου εἰπόντος, Μιχαίας, καὶ
αὐτὸς τῶν ἀκολούθων τις ὢν, ἐπύθετο· Πόθεν οὖν
τοῖς ἀνθρώποις τὸ ἁμαρτάνειν ; Καὶ 6 Πέτρος ἔφη·
Ἐκ τοῖ’) ἀγνοεῖν, ὅτι περὶ ὧν πράσσουσι κακῶς, κρί-
[σεως γε] νομὲνης παντως κολασθῆναι ἔχουσιν. Ὅθεν
καὶ τὴν ἐπιθυμίαν, ὡς ἄλλοτε εῖ [πον], διαδοχὴν βίου
ἔχοντες, ταύτην πληροφοροῦσιν, ὡς ἔτυχεν ἡμ[ἑρων]
παίδων φθορᾷ, ἢ ἄλλῃ τινὶ κολακευούσῃ ἁμαρτίᾳ.
Τῷ γὰρ ἀγνοεῖν, ὅτι κρίνονται, ὡς φθάσας εἶπον, διὰ
τὸ ἄφοϐον τὴν ἐπιθυμίαν οὐ νομίμως πληροῦν ἐπεί-
γονται. Ὥστε οὐχ 6 Θεὸς κακὸς, 6 καλῶς θεὶς τήν
ἐπιθυμίαν, ίνα διαδοχή βίου γένηται , ἀλλ’ αὖτοί
ἀσεϐέστατοι, οἱ τῷ καλῷ τῆςέπιθυμίας χρησάμενοι
κακῶς. Οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῆς ὀργῆς ἓστι λογίσασθαι,
ὅτι δικαίως μὲν αὐτῇ τις χρησάμενος, ὡς ἔξεστιν,
εὐσεϐεῖ, παρὰ δὲ τὸ μέτρον ἐξελθὼν καὶ ἑαυτῷ τὴν
ν. Καὶ ὁ Σοφωνίας πάλιν ἔφη· Ἠ μακροθυμία
σου, κύριέ μου Πὲτρε, παρῥτβίαν ἡμῖν χαρίζεται,
ἀκριϐείας χάριν κατά πολλὰ πυνθάνεσθαί σου. Διὸ
θαρῥοῦντες παντὶ τρόπῳ τὴν ἐξέτασιν ποιούμεθα.
Μέμνημαι τοίνυν, ὡς χθὲς Σίμων πρὸς σε τὴν ζήτη-
σιν ἔχων ἔφη, ὅτι 6 πονηρὸς, εί ἀπὸ τοῦ Θεοῦ γεγέν-
νηται 9⁸, ἀκολούθως τῆς αὐτῆς τῷ προϐαλόντι τυγχά-
νει οὐσίας, 400 καὶ ἀγαθὸς ὄφειλεν εἶναι, καὶγούχὶ
κακός. Σὺ δὲ ἀπεκρίνω , μὴ πάντως οὕτως ἔχειν,
καθότι πολλοὶ ἐξ ἀγαθῶν κακοὶ γεννῶνται, ὥσπερ ἐκ
τοῦ Ἀδᾶμ ὁποῖοί τινες ὅντες δύο ἐγεννήθησαν, ὧνὸ
μὶν ἦν κακὸς, 6 δ’ ἀγαθός. Τοῖ’) δὲ Σίμωνος αἰτιασα-
μένου, ὅτιέάνθρωπίνοις ἐχρήσω παραδείγμασιν, ἀπε-
κρίνω, ὅτι τοῦτῳ τῷ λόγῳ οὐδὲ τὸ γεννῆσαι Θεὸν
παραδέξασθαι δεῖ· ἀνθρώπινον γὰρ καὶ τοῦτο τὸ πα-
ράδειγμα. Ἐγὼ δὲ Σοφωνίας τὸ μὲν γεννῆσαι Θεὸν
παραδέχομαι, τὸ δὲ κακὸν γεννῆσαι οὐ προσίεμαι,
κᾶν τῶν ἀνθρώπων οἱ ἀγαθοὶ κακοὺς γεννῶσι. Καὶ
μή τοι νομίσας με ἀλόγως τῶν ἀνθρώποις διαφερόν-
των ἔνια μὲν τῷ Θεῷ ἀποδιδόναι, ἔνια δὲ οὖ, ἐπειδὴ
τὸ μὲν γεννῆσαι δίδωμι, τὸ δὲ ἀνόμοιον αὐτοῦ γεννῆ-
σαι οὐκ ἀποδίδωμι. Οἱ μὲν γὰρ ἅνθρωποι κατά τὸ
εἰκὸς ἀνομοίους ταῖς ἑαυτῶν γνώμαις γεννῶσιν υἱοὺς
διὰ τοιαύτην αἰτίαν. Ἐκ τεσσάρων γὰρ συνεστῶτες
μερῶν κατᾶ τὰς διαφόρους τροπὰς διαφόρως τρέ-
πονται τὰ σώματα, ὡς καὶ ⁸⁸ ἐν ἀνθρωπείῳ σώματι
,η . ι - .. ..κ ν
καθ εκαστον καιρον το της τροπης ιοιον αυξανόμενον
ἢ ἐλαττούμενον τήν σύμμετρον κρᾶσιν ἀθετεῖ. Τῶν
γὰρ συγκραμάτων ³⁸ οὐχ ὡσαύτως ἀεὶ διαμενόντων
τὰ σπέρματα ἄλλοτε ἄλλην ἔχοντα κρᾶσιν ἀποκρίέ
νονται, οῖς πρὸς τήν τοῦ καιροῦ κρᾶσιν καὶ αἱ
γνῶμαι ἕπονται εἴτε ἀγαθαὶ, εἴτε κακαί. Ἑπί δὲ τοῦ
Θεοῦ οὐκ ἔστι τι τοιοῦτον λογίσασθαι’ ἄτρεπτον γὰρ
καὶ ἀεὶ ὣν, ὁπ[όταν] ⁹⁷ προϐἀλ λειν βουληθείη, ἀνάγκη
VARIE LECTIONES.
IV. Ταῦτα τοῦ Πέτρου εἰπόντος, Μιχαίας, καὶ
αὐτὸς τῶν ἀκολούθων τις ὢν, ἐπύθετο· Πόθεν οὖν
τοῖς ἀνθρώποις τὸ ἁμαρτάνειν ; Καὶ 6 Πέτρος ἔφη·
Ἐκ τοῖ’) ἀγνοεῖν, ὅτι περὶ ὧν πράσσουσι κακῶς, κρί-
[σεως γε] νομὲνης παντως κολασθῆναι ἔχουσιν. Ὅθεν
καὶ τὴν ἐπιθυμίαν, ὡς ἄλλοτε εῖ [πον], διαδοχὴν βίου
ἔχοντες, ταύτην πληροφοροῦσιν, ὡς ἔτυχεν ἡμ[ἑρων]
παίδων φθορᾷ, ἢ ἄλλῃ τινὶ κολακευούσῃ ἁμαρτίᾳ.
Τῷ γὰρ ἀγνοεῖν, ὅτι κρίνονται, ὡς φθάσας εἶπον, διὰ
τὸ ἄφοϐον τὴν ἐπιθυμίαν οὐ νομίμως πληροῦν ἐπεί-
γονται. Ὥστε οὐχ 6 Θεὸς κακὸς, 6 καλῶς θεὶς τήν
ἐπιθυμίαν, ίνα διαδοχή βίου γένηται , ἀλλ’ αὖτοί
ἀσεϐέστατοι, οἱ τῷ καλῷ τῆςέπιθυμίας χρησάμενοι
κακῶς. Οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῆς ὀργῆς ἓστι λογίσασθαι,
ὅτι δικαίως μὲν αὐτῇ τις χρησάμενος, ὡς ἔξεστιν,
εὐσεϐεῖ, παρὰ δὲ τὸ μέτρον ἐξελθὼν καὶ ἑαυτῷ τὴν
ν. Καὶ ὁ Σοφωνίας πάλιν ἔφη· Ἠ μακροθυμία
σου, κύριέ μου Πὲτρε, παρῥτβίαν ἡμῖν χαρίζεται,
ἀκριϐείας χάριν κατά πολλὰ πυνθάνεσθαί σου. Διὸ
θαρῥοῦντες παντὶ τρόπῳ τὴν ἐξέτασιν ποιούμεθα.
Μέμνημαι τοίνυν, ὡς χθὲς Σίμων πρὸς σε τὴν ζήτη-
σιν ἔχων ἔφη, ὅτι 6 πονηρὸς, εί ἀπὸ τοῦ Θεοῦ γεγέν-
νηται 9⁸, ἀκολούθως τῆς αὐτῆς τῷ προϐαλόντι τυγχά-
νει οὐσίας, 400 καὶ ἀγαθὸς ὄφειλεν εἶναι, καὶγούχὶ
κακός. Σὺ δὲ ἀπεκρίνω , μὴ πάντως οὕτως ἔχειν,
καθότι πολλοὶ ἐξ ἀγαθῶν κακοὶ γεννῶνται, ὥσπερ ἐκ
τοῦ Ἀδᾶμ ὁποῖοί τινες ὅντες δύο ἐγεννήθησαν, ὧνὸ
μὶν ἦν κακὸς, 6 δ’ ἀγαθός. Τοῖ’) δὲ Σίμωνος αἰτιασα-
μένου, ὅτιέάνθρωπίνοις ἐχρήσω παραδείγμασιν, ἀπε-
κρίνω, ὅτι τοῦτῳ τῷ λόγῳ οὐδὲ τὸ γεννῆσαι Θεὸν
παραδέξασθαι δεῖ· ἀνθρώπινον γὰρ καὶ τοῦτο τὸ πα-
ράδειγμα. Ἐγὼ δὲ Σοφωνίας τὸ μὲν γεννῆσαι Θεὸν
παραδέχομαι, τὸ δὲ κακὸν γεννῆσαι οὐ προσίεμαι,
κᾶν τῶν ἀνθρώπων οἱ ἀγαθοὶ κακοὺς γεννῶσι. Καὶ
μή τοι νομίσας με ἀλόγως τῶν ἀνθρώποις διαφερόν-
των ἔνια μὲν τῷ Θεῷ ἀποδιδόναι, ἔνια δὲ οὖ, ἐπειδὴ
τὸ μὲν γεννῆσαι δίδωμι, τὸ δὲ ἀνόμοιον αὐτοῦ γεννῆ-
σαι οὐκ ἀποδίδωμι. Οἱ μὲν γὰρ ἅνθρωποι κατά τὸ
εἰκὸς ἀνομοίους ταῖς ἑαυτῶν γνώμαις γεννῶσιν υἱοὺς
διὰ τοιαύτην αἰτίαν. Ἐκ τεσσάρων γὰρ συνεστῶτες
μερῶν κατᾶ τὰς διαφόρους τροπὰς διαφόρως τρέ-
πονται τὰ σώματα, ὡς καὶ ⁸⁸ ἐν ἀνθρωπείῳ σώματι
,η . ι - .. ..κ ν
καθ εκαστον καιρον το της τροπης ιοιον αυξανόμενον
ἢ ἐλαττούμενον τήν σύμμετρον κρᾶσιν ἀθετεῖ. Τῶν
γὰρ συγκραμάτων ³⁸ οὐχ ὡσαύτως ἀεὶ διαμενόντων
τὰ σπέρματα ἄλλοτε ἄλλην ἔχοντα κρᾶσιν ἀποκρίέ
νονται, οῖς πρὸς τήν τοῦ καιροῦ κρᾶσιν καὶ αἱ
γνῶμαι ἕπονται εἴτε ἀγαθαὶ, εἴτε κακαί. Ἑπί δὲ τοῦ
Θεοῦ οὐκ ἔστι τι τοιοῦτον λογίσασθαι’ ἄτρεπτον γὰρ
καὶ ἀεὶ ὣν, ὁπ[όταν] ⁹⁷ προϐἀλ λειν βουληθείη, ἀνάγκη
VARIE LECTIONES.