PG 2, col. 668
In inglese: The Epistle of Barnabas 5
ubicunque degentium, ipsi universitati. Neque vero
mirabitur, Ignatii nomine productum fuisse ab
Hieronymo, quod erat Barnaba ; qui Barnabas etiam
titulo a Clemente Alexandrino laudatum animad-
verterit, quod Romano Clementi fuerat ascriben-
dum. Is enim citato loco psalmi (Aperite mihi por-
tas justitia, in ipsas ingressus confitebor Domino;
haec est porta. Domini, justi transibunt per eam ⁵),
propheta dictum hoc a Barnaba sic expositum fuisse
ait: Πολλῶν πυλῶν ἀνεῳγυιῶν, ἡ [ἐν] δικαιοσύνῃ
αὕτη ἐστὶν ἡ ἐν Χριστῷ, ἐν μακάριοι πάντες οἱ
Β εἰσελθόντες. Cum multa porta sint aperta ,' qua?
est justitia, ea est in Christo: in quam beati sunt
omnes qui sunt ingressi. Qua quidem, in Barnaba
frustra quaesita, in priore Clementis Epistola (ιι
doctissimo Patricio Junio non ita pridem edita) toti-
dem verbis expressa invenimus.
‹‹ Porro duas hasce imperfectas Polycarpi et Bar-
naba Gracas epistolas, ex Andrea Schotti apogra-
pho sua manu descriptas vir clarissimus Claudius
Salmasius, una cum antiqua Latina Barnaba ver-
sione, ex vetere Corbeiensis bibliotheca codice ε.
Joanne Cordesio exscripta, Isaaco Vossio, celeber-
rimi illius Gerardi filio, summa spei juveni, tra-
didit: quam cum Graco Barnaba textu conjun-
ctam, additis etiam eruditis notis, ad prelum ille
apparavit. Ut igitur in Sylloges hujus initio, Gra—
cum Polycarpum, posteriore sui parte ex antiqua.
versione Latina suppletum, exhibuimus : ita et ad
ejus finem Barnabam, priore sui parte ex alia ve-
tere interpretatione similiter redintegratum (non
sine humanissimi Vossii consensu) reprasentare
visum fuit. Ex cujus utriusque collatione mutua
est deprehensum, non solum primam Epistola par-
tem in exemplari Latino fuisse conservatam, quam
defuisse diximus in Graco ; sed etiam postremam
vice versa retentam fuisse in Graco, qua aberat α.
Latino, atque in intermediis praterea, nonnulla ha-
bere Gracum qua desunt in Latino 7, et Latinum
rursus qua non reperiunturin Graeco ;cujus gene-
ris ea sunt, qua in utroque contextu uncis inclu-
denda curavimus.
« Ex duobus autem pracipuis membris tota hac
constat Epistola : qua in contextu Graeco hac inter
se transitione connexa videmus. Ταῦτα μὲν οὕτως.
Μεταλάϐωμεν δὲ καὶ ἐπὶ ἑτέραν γνῶσιν καὶ δι-
δαχήν· ubi pro μεταλάϐωμεν, alii μεταϐάλωμεν,
Patricius Junius noster μεταϐῶμεν legendum con-
iicit. In priore autem parte sententia hac longe ante
praecesserat: Ἔχεις καὶ ἐν τούτῳ τὴν δόξαν τοῦ
Ἰησοῦ, ὅτι ἐν αὐτῷ πάντα, καὶ εἷς αὐτόν, quam
p. 50. ⁶ Psal. Δ(ιιιγιιι, al._ cxvn, v_. 19, ξο.
Ξενοηιαίξ ’ citatum: Ἀπλούστερον ὑμῖν Ῠράφω, ἵνα
mirabitur, Ignatii nomine productum fuisse ab
Hieronymo, quod erat Barnaba ; qui Barnabas etiam
titulo a Clemente Alexandrino laudatum animad-
verterit, quod Romano Clementi fuerat ascriben-
dum. Is enim citato loco psalmi (Aperite mihi por-
tas justitia, in ipsas ingressus confitebor Domino;
haec est porta. Domini, justi transibunt per eam ⁵),
propheta dictum hoc a Barnaba sic expositum fuisse
ait: Πολλῶν πυλῶν ἀνεῳγυιῶν, ἡ [ἐν] δικαιοσύνῃ
αὕτη ἐστὶν ἡ ἐν Χριστῷ, ἐν μακάριοι πάντες οἱ
Β εἰσελθόντες. Cum multa porta sint aperta ,' qua?
est justitia, ea est in Christo: in quam beati sunt
omnes qui sunt ingressi. Qua quidem, in Barnaba
frustra quaesita, in priore Clementis Epistola (ιι
doctissimo Patricio Junio non ita pridem edita) toti-
dem verbis expressa invenimus.
‹‹ Porro duas hasce imperfectas Polycarpi et Bar-
naba Gracas epistolas, ex Andrea Schotti apogra-
pho sua manu descriptas vir clarissimus Claudius
Salmasius, una cum antiqua Latina Barnaba ver-
sione, ex vetere Corbeiensis bibliotheca codice ε.
Joanne Cordesio exscripta, Isaaco Vossio, celeber-
rimi illius Gerardi filio, summa spei juveni, tra-
didit: quam cum Graco Barnaba textu conjun-
ctam, additis etiam eruditis notis, ad prelum ille
apparavit. Ut igitur in Sylloges hujus initio, Gra—
cum Polycarpum, posteriore sui parte ex antiqua.
versione Latina suppletum, exhibuimus : ita et ad
ejus finem Barnabam, priore sui parte ex alia ve-
tere interpretatione similiter redintegratum (non
sine humanissimi Vossii consensu) reprasentare
visum fuit. Ex cujus utriusque collatione mutua
est deprehensum, non solum primam Epistola par-
tem in exemplari Latino fuisse conservatam, quam
defuisse diximus in Graco ; sed etiam postremam
vice versa retentam fuisse in Graco, qua aberat α.
Latino, atque in intermediis praterea, nonnulla ha-
bere Gracum qua desunt in Latino 7, et Latinum
rursus qua non reperiunturin Graeco ;cujus gene-
ris ea sunt, qua in utroque contextu uncis inclu-
denda curavimus.
« Ex duobus autem pracipuis membris tota hac
constat Epistola : qua in contextu Graeco hac inter
se transitione connexa videmus. Ταῦτα μὲν οὕτως.
Μεταλάϐωμεν δὲ καὶ ἐπὶ ἑτέραν γνῶσιν καὶ δι-
δαχήν· ubi pro μεταλάϐωμεν, alii μεταϐάλωμεν,
Patricius Junius noster μεταϐῶμεν legendum con-
iicit. In priore autem parte sententia hac longe ante
praecesserat: Ἔχεις καὶ ἐν τούτῳ τὴν δόξαν τοῦ
Ἰησοῦ, ὅτι ἐν αὐτῷ πάντα, καὶ εἷς αὐτόν, quam
p. 50. ⁶ Psal. Δ(ιιιγιιι, al._ cxvn, v_. 19, ξο.
Ξενοηιαίξ ’ citatum: Ἀπλούστερον ὑμῖν Ῠράφω, ἵνα