PG 20, col. 1547
Dei gloriam transmntarat, post victoriam de morte
reportatam, et post ascensionem in cœlos, et post
consessum in tbrono regali ad dexteram Patris,
post requiem in ineffabili et inenarrabli Patris
sinu, ad quam cum accederet et assideret, cœlestes
potestates acclamarunt dicentes: Attollite portas,
principes, vestras, et elevamini portæ æternales, et
introibit rex gloriæ . Itaque etiam servi forma tali-
liter facta, prorsus transmutata est in lucem ejus
ineffabilem et inenarrabilem, in lucem ipsi Deo
Verbo convenientem, quam oculus non vidit, neque
auris audivit, neque in cor hominis ascendit. Quo-
mnodo igitur quisquam impossibilia fecerit? Quo-
modo tam admirabilis atque incomprehensibilis
formæ, siquidem fas est formam adhuc nominare
divinam et spiritualem essentiam, imaginem quis
piuxerit? Nisi, sicut gentiles infideles, minime
simile sibi quis depinxerit, quemadmodum pictor
pingens quæ neutiquam similia sunt. Sic enim illi
quoque efingentes vel Deum, ut putant, vel quem-
dam (uti dixerint) heroa, vel simile quid formare
et assimlare voluerint, cum neque simile, neque
quod prope accedat pingere possint, absurda re-
præsentant, humanas figuras elormantes. Nos
autem talia non decere, omnino quidem tu ipsi
concedis. Sed si non formæ in Deum transfiguratæ,
sed carnis, qualis fuit ante transfigurationem, sci-
licet mortalis imaginem te dicis a nobis requirere,
num, quæso, illud te fugit præceptum, in quo Deus
vetat facere imaginem, ncque eorum quæ in cœlo,
neque eorum quæ deorsum sunt in terra? Num
audivisti unquam in Ecclesia tale quid vcl ipsa, vel
etiam ab alio? Nonne per totum orbem terrarum
hæcce proffigata sunt et procul ab Ecclesiis expul-
sa, et nobis solum non licere tale quid facere,
apud omnes divulgatum est? Nescio enim quomodo
muliercula quædam duos quondam manibus gestans
depictos, fortasse philosophos, dixerit Pauli et Ser-
vatoris esse (imagines); dicere non possum, neque
unde acceperit ncque unde audierit. Ne autem nec
ipsa, nec alii scadalissarentur, ipsamt assumens
apud me retinui, minus bene se habere ratus, si
hæc omnino inter alios promulgarentur, ne idolo-
latrarum instar Deum nostruma in imagine circum-
ferre videremur. Equidem Paulum sequor, qui nos
omnes edocuit quod carnalibus non amplius sit in-
cumbendum. Si enim, ait, Christum secundum car-
nem cognovimus, nunc vero haud amplius cogno-
scimus. Simonem lMagum fama fert apud atbeos
hæreticos adorari, in materia inanimata depictum.
Et nos ipsi eum, qui a μανίᾳ cognominatus est,
vidimus imagine a Manichæis stipatum. Nobis au-
tem talia sunt interdicta. Imo Deum Dominum
Servatorem nostrum conitentes, tanquam Deum
videre nos præparamuus, omni studio animos no-
stros purgantes, ut purgati eum videamus. Beati
s Psal. XXnι, 7, s. 1Cor. , 9)
(β5) Δίκην, cod. Colb.
reportatam, et post ascensionem in cœlos, et post
consessum in tbrono regali ad dexteram Patris,
post requiem in ineffabili et inenarrabli Patris
sinu, ad quam cum accederet et assideret, cœlestes
potestates acclamarunt dicentes: Attollite portas,
principes, vestras, et elevamini portæ æternales, et
introibit rex gloriæ . Itaque etiam servi forma tali-
liter facta, prorsus transmutata est in lucem ejus
ineffabilem et inenarrabilem, in lucem ipsi Deo
Verbo convenientem, quam oculus non vidit, neque
auris audivit, neque in cor hominis ascendit. Quo-
mnodo igitur quisquam impossibilia fecerit? Quo-
modo tam admirabilis atque incomprehensibilis
formæ, siquidem fas est formam adhuc nominare
divinam et spiritualem essentiam, imaginem quis
piuxerit? Nisi, sicut gentiles infideles, minime
simile sibi quis depinxerit, quemadmodum pictor
pingens quæ neutiquam similia sunt. Sic enim illi
quoque efingentes vel Deum, ut putant, vel quem-
dam (uti dixerint) heroa, vel simile quid formare
et assimlare voluerint, cum neque simile, neque
quod prope accedat pingere possint, absurda re-
præsentant, humanas figuras elormantes. Nos
autem talia non decere, omnino quidem tu ipsi
concedis. Sed si non formæ in Deum transfiguratæ,
sed carnis, qualis fuit ante transfigurationem, sci-
licet mortalis imaginem te dicis a nobis requirere,
num, quæso, illud te fugit præceptum, in quo Deus
vetat facere imaginem, ncque eorum quæ in cœlo,
neque eorum quæ deorsum sunt in terra? Num
audivisti unquam in Ecclesia tale quid vcl ipsa, vel
etiam ab alio? Nonne per totum orbem terrarum
hæcce proffigata sunt et procul ab Ecclesiis expul-
sa, et nobis solum non licere tale quid facere,
apud omnes divulgatum est? Nescio enim quomodo
muliercula quædam duos quondam manibus gestans
depictos, fortasse philosophos, dixerit Pauli et Ser-
vatoris esse (imagines); dicere non possum, neque
unde acceperit ncque unde audierit. Ne autem nec
ipsa, nec alii scadalissarentur, ipsamt assumens
apud me retinui, minus bene se habere ratus, si
hæc omnino inter alios promulgarentur, ne idolo-
latrarum instar Deum nostruma in imagine circum-
ferre videremur. Equidem Paulum sequor, qui nos
omnes edocuit quod carnalibus non amplius sit in-
cumbendum. Si enim, ait, Christum secundum car-
nem cognovimus, nunc vero haud amplius cogno-
scimus. Simonem lMagum fama fert apud atbeos
hæreticos adorari, in materia inanimata depictum.
Et nos ipsi eum, qui a μανίᾳ cognominatus est,
vidimus imagine a Manichæis stipatum. Nobis au-
tem talia sunt interdicta. Imo Deum Dominum
Servatorem nostrum conitentes, tanquam Deum
videre nos præparamuus, omni studio animos no-
stros purgantes, ut purgati eum videamus. Beati
s Psal. XXnι, 7, s. 1Cor. , 9)
(β5) Δίκην, cod. Colb.