PG 20, col. 499
cuit, et propterDomini miseriterdiam, quasi viaticum Α peccata vindictam. Viri autem liberius uxores adul-
buctur ergo cum pauitantia extrema communio:
ut homines bujusmodi vel in. supremis suis, per-
mittente Sttvatore nostro, a perpetuo exitio vin-
-ι 7. Qumsitum etiam est super his , qui
post baptismum administraverunt , et aut tormenta
⁸ sola exercuerunt, aut etiam capitalem protulere
sententiam.
8. De his nihil legimus a majoribus definitum. Meo
minerant enim ο Deo potestates bss fuisse eoneesv
sas , et propter vindictam noxiorum , gladium fuisse
permissum , et Dei esse ministrumvindicemiu bu.
jusmodi datum (Rom. xui, i, 4). Quemadmodum igiv Β cognita vindicentur. Qua: cum qumsitori fuerint dele-
tur, reprehenderent factum, quod auctore Deo vi.
derent esse concessum? De his ergo ita, ut hactenus
servatum est, sic habemus , ne aut disciplinam ever-
tere , aut contra auctoritatem Domini venire videa-
tnur. Ipsis autem in ratione reddenda gesta sua 9m-
nia servabuntur.
Car. IV. -~ 9. Et'illud desideratum est sciri , cur
communicantes tiri cum adulteris uxoribus non cen-
venisnt . cum centra uxores in γ consortio adultero-
rum virorum manere videantur. ’ .
it). Super hoc (33, q. 6, ε. 23; Iro p. 8, 6.2”)
Christiana religio adulterium in utroque sexu pari
ratione condemnat. Sed viros suos mulieres non fa-
cile de adulterio sectis-nt, et non habent latentia
ecclesia n "pransurus: ne quidem piutiitentiam agere C Cui Ambrosiusitil respondet τ Sunt, extre Ecclesium
quierunt, et postea infirmitate arrepti petunt cominu-
nionem, placuit eis non dandam communionem ,
nisi recalueriist , etueger‘int dignos. fructus peniten-
t_i_ar: Yerun‘sfl hoc illis ita yistint 33st,. non quod de
Bei'slemantis, sed quod de pwuitentim huiusmodi
veritate valdedij'ilderent. Et quidem Cyprianus sub
finem libri ad Demctrianum docet. nullam seram
esse posuiteutiam adhuc in hoc mundo manenti, ne.
minemque ab ea absterreri aut peccatis debere aut
annis; veniam confitenti dari, et ad immortalitatem
sub ipsa mortetransiri. Quae licet de baptismi gratia
maxime dicat. dubium tamen nun est quin et de omni
pii-nitentia posthaptismum suscepta, illud}: vero sit,
idem sentiat. Hinc, ut ipsius epistolis i3, Η, 15,
ete., videre est, magno studio seinper cavit, ne deesv
set qui lapsis, si premi infirmitate aliqua et pariente
tmperint, exomologsst’ facta pacein et cor’nmunionem
impertiret. Quod vero nunc definit Iunci-entius, hoc
postea leestinus epist. 4, ad episeoiios Viennensis
ἕῖἓίῖιιῦἶῖὲῖιὶἶὶᾟτοῖιῗιιείω 'n. δῖἐὶ 1,εὸ epaiii'i'e‘i'SJ Ι) {iian .231...u'..7jqz..t.n. οκὶξειεἱῗιιῷῖὲἶιῖἕιῖιῖ sici}:
Theodorum, n. gs. diserte confirmant, et antea clerus
Romanas apud Cyprianum‘epist. ὅ, ad clerum Car-
thaginensein. praescripserat his verbis: Si, qui in
lianc tentationent inciderunt, eruperint apprehendi in-
' firmitate, et agant panitentiam facti sui, et desiderent
communionem, utique subvenirieis debet. Hieronymus
supra pag. 550 latronis exemplum nobis propositum
notat. ne quis aliquando seram conuersionem putaret.
Sed conversionem ac mutationem petit.
ft Pith. nis., tormen_ta stttt. Veriusaiii sola. quibus
scil. mors reis non inferatur. Quorsum hinc institua-
tur qumstio , ex epistola 25 Ambrosii, ad Studium,
supplere et explicareliceat. Is quippe pariter quae-
sierat , utrum quis post laLatn capitalem sententiam
abstinete ’δ sacrttqctttoru't: contu-tunicae deberet.
buctur ergo cum pauitantia extrema communio:
ut homines bujusmodi vel in. supremis suis, per-
mittente Sttvatore nostro, a perpetuo exitio vin-
-ι 7. Qumsitum etiam est super his , qui
post baptismum administraverunt , et aut tormenta
⁸ sola exercuerunt, aut etiam capitalem protulere
sententiam.
8. De his nihil legimus a majoribus definitum. Meo
minerant enim ο Deo potestates bss fuisse eoneesv
sas , et propter vindictam noxiorum , gladium fuisse
permissum , et Dei esse ministrumvindicemiu bu.
jusmodi datum (Rom. xui, i, 4). Quemadmodum igiv Β cognita vindicentur. Qua: cum qumsitori fuerint dele-
tur, reprehenderent factum, quod auctore Deo vi.
derent esse concessum? De his ergo ita, ut hactenus
servatum est, sic habemus , ne aut disciplinam ever-
tere , aut contra auctoritatem Domini venire videa-
tnur. Ipsis autem in ratione reddenda gesta sua 9m-
nia servabuntur.
Car. IV. -~ 9. Et'illud desideratum est sciri , cur
communicantes tiri cum adulteris uxoribus non cen-
venisnt . cum centra uxores in γ consortio adultero-
rum virorum manere videantur. ’ .
it). Super hoc (33, q. 6, ε. 23; Iro p. 8, 6.2”)
Christiana religio adulterium in utroque sexu pari
ratione condemnat. Sed viros suos mulieres non fa-
cile de adulterio sectis-nt, et non habent latentia
ecclesia n "pransurus: ne quidem piutiitentiam agere C Cui Ambrosiusitil respondet τ Sunt, extre Ecclesium
quierunt, et postea infirmitate arrepti petunt cominu-
nionem, placuit eis non dandam communionem ,
nisi recalueriist , etueger‘int dignos. fructus peniten-
t_i_ar: Yerun‘sfl hoc illis ita yistint 33st,. non quod de
Bei'slemantis, sed quod de pwuitentim huiusmodi
veritate valdedij'ilderent. Et quidem Cyprianus sub
finem libri ad Demctrianum docet. nullam seram
esse posuiteutiam adhuc in hoc mundo manenti, ne.
minemque ab ea absterreri aut peccatis debere aut
annis; veniam confitenti dari, et ad immortalitatem
sub ipsa mortetransiri. Quae licet de baptismi gratia
maxime dicat. dubium tamen nun est quin et de omni
pii-nitentia posthaptismum suscepta, illud}: vero sit,
idem sentiat. Hinc, ut ipsius epistolis i3, Η, 15,
ete., videre est, magno studio seinper cavit, ne deesv
set qui lapsis, si premi infirmitate aliqua et pariente
tmperint, exomologsst’ facta pacein et cor’nmunionem
impertiret. Quod vero nunc definit Iunci-entius, hoc
postea leestinus epist. 4, ad episeoiios Viennensis
ἕῖἓίῖιιῦἶῖὲῖιὶἶὶᾟτοῖιῗιιείω 'n. δῖἐὶ 1,εὸ epaiii'i'e‘i'SJ Ι) {iian .231...u'..7jqz..t.n. οκὶξειεἱῗιιῷῖὲἶιῖἕιῖιῖ sici}:
Theodorum, n. gs. diserte confirmant, et antea clerus
Romanas apud Cyprianum‘epist. ὅ, ad clerum Car-
thaginensein. praescripserat his verbis: Si, qui in
lianc tentationent inciderunt, eruperint apprehendi in-
' firmitate, et agant panitentiam facti sui, et desiderent
communionem, utique subvenirieis debet. Hieronymus
supra pag. 550 latronis exemplum nobis propositum
notat. ne quis aliquando seram conuersionem putaret.
Sed conversionem ac mutationem petit.
ft Pith. nis., tormen_ta stttt. Veriusaiii sola. quibus
scil. mors reis non inferatur. Quorsum hinc institua-
tur qumstio , ex epistola 25 Ambrosii, ad Studium,
supplere et explicareliceat. Is quippe pariter quae-
sierat , utrum quis post laLatn capitalem sententiam
abstinete ’δ sacrttqctttoru't: contu-tunicae deberet.