PG 22, col. 1028
τὸ, ι Δεῦτε, καὶ καταίῖἁντες συγχὲωμεν τὴν γὶῶσσαν
αὐτῶν, ι καὶ τὸ, ι Κατέδη Κύριος ἰδεῖν τὴν πόλιν, ι c3-
δαμῶς ἂν ἁρμόττοι περὶ τῆς αύθεντείας λέγεσθαι.
Λείπεται δὴ νοεῖν τὸν θεῖον Λόγον καὶ διὰ τῶν πρ ιο
κειμένων δηλοῦσθαι. Οὗτος δὴ τὴν τῶν ἁπάντων πρόι
νοιάν τε καὶ οἰκονομίαν προς τοῦ Πατρὸς ἐπιτετραμ-
μένος ού πώποτε διέλειπεν τοτέ μὲν δι’ ἐαυτοῦ, τοτὲ
δὲ δι’ ὑπηρετῶν ἀγγέλων τῷ πατρικῷ βουλήματι τά
ΚΕΦΛΛᾹΙΟΝ 1".
Πρῶτος ἀναγέγραπται γενόμενος χρηματισμδς τῷ
Ἀϐραάμ ὅτε εἶπεν αύτῷ Κύριος· ι Ἔξελθε ἐκ τῆς
γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου, καὶ ἐκ τοῦ οἴκου
τοῦ πατρός σου εἰς τὴν γῆν ἧν ἂν σοι δείξωο καὶ
ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα, καὶ εὐλογήσω σε, καὶ μευ
γαλυνῶ τὸ ὅλομά σου, καὶ ἔσῃ εύ).ογητός” καί⁵ εύλο-
γήσω τοὺς εύλογούντάς (Γ. ό) σε, ι καὶ τὰ τούτοις
ἑξῆς. Δεύτερος, ὅτε ὤφθη αὑτῷ Κύριος καὶ εἶπεν
αὐτῷ · ι Τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην. ι
Καὶ τρίτος, ὅτε ι ὁ Κύριος εῗπεν τῷ Ἀϐραὰμ μετὰ
τὸ διαχωρισθῆναι τὸν Λὼτ ἀπ’ αὑτοῦ ι τὰ ἀναγε-
γραμμένα. Τέταρτος, ἐν ᾧ εἴρηται, ι Μετὰ δὲ τά ρἠ
ματα ταῦτα ἐγενὴοη ῥῆμα Κυρίου πρὸς Ἀϐραάμ
ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς λέγων, Μὴ φοϐοῦ, Ἄϐραμ.
ἐγὼ ὑπερασπίζω σου · ρ καὶ μεθ’ ἕτερα· ι Ἐγὼ Κύ-
ριος ό ἐξαγαγών σε ἐκ χώρας Χαλδαίων. ι Πέμπτος,
ὅτε ὤφθη Κύριος τῷ Ἀϐραάμ καὶ εἶπεν αύτῷ,
ι Ἐγώ εἰμι ό Θεὸς σου · εύαρέστει ἐνώπιον ἐμοῦ, ι
καὶ τὰ λοιπά. Ἕκτος, ἐν ᾧ πάλιν ι Ὠφθη αὐτῷ
Κύριος πρὸς τῇ δρυῒ τῇ Μαμῦρῇ, καθημένου αύτιῦ
ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ μεσημϐρίας ’ ἁνα-
ϐλέιζρας δέ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδεν, καὶ ἰδοὺ τρεῖς
ἄνδρες εἱστήκεισαν ἐπάνω αὑτοῦ · καὶ ἰδὼν προσέδραο
μεν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηο
νῆς αύτοῦ · καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ εἶπεν
Κύριε, εί εὖρον χάριν ἐναντίον σου, μὴ παρέλθῃς τὸν
παῖδά σου, ληφθήτω δὴ μικρὸν ὕδωρ, καὶ νιψάτωσαν
τοὺς πόδας ὑμῶν. ι Εἶτα μετά τινα ἐπιφέρεται,
ι Ὅτι ἐξαναστάντες ἐκεῖθεν ἐπέϐλεψαν ἐπὶ πρὸσο
D ωπον Σοδόμωνο Ἀϐραάμ δὲ συνεπορεύετο μετ’ αὖ·
τῶν συμπροπέμπων αύτούς ο ό δὲ Κύριος εἷπεν’ Μὴ
κρύψω ἐγὼ ἀπὸ Ἀϐραάμ τοῦ παιδός μου ἃ ἐγὼ
ποιῶ; Ἀϐραάμ δὲ γινόμενος ἔσται είς ἔθνος μέγα
καὶ πολὺ, καὶ ἐνευλογηθήσεται ἐν αὐτῷ πάντα τὰ
ἐθνη τῆς γῆς · ᾔδειν γὰρ ὅτι συντάξει τοῖς υἱοῖς αύ-
τοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ μετ’ αὐτῶν, καὶ φυλάξουσιν
τὰς ὁδοὺς Κυρίου, ποιεῖν δικαιοσύνην καὶ κρίσιν.
ὅπως ἂν ἐπαγάγῃ Κύριος ἐπὶ Ἀϐραὰμ ἃ ἐλάλησεν
πρὸς αὐτόν. Εἶπεν δὲ Κύριος· Κραυγὴ Σοδόμων καὶ
Γομόρρας πεπλήθυνται. ο Καὶ μετ’ ὀλίγα· ι Καὶ
ἀποστρέψαντες ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες ἦλθον εἰς Σόδομα*
Ἀϐραάμ δὲ ἦν ἑστηκὼς ἐναντίον Κυρίου’ καὶ ἐγγί-
¹³ ibid.
¹⁰ ibid. 7.
⁸³ Gen. xm, Η. ¹² Gen. xv, Ι.
αὐτῶν, ι καὶ τὸ, ι Κατέδη Κύριος ἰδεῖν τὴν πόλιν, ι c3-
δαμῶς ἂν ἁρμόττοι περὶ τῆς αύθεντείας λέγεσθαι.
Λείπεται δὴ νοεῖν τὸν θεῖον Λόγον καὶ διὰ τῶν πρ ιο
κειμένων δηλοῦσθαι. Οὗτος δὴ τὴν τῶν ἁπάντων πρόι
νοιάν τε καὶ οἰκονομίαν προς τοῦ Πατρὸς ἐπιτετραμ-
μένος ού πώποτε διέλειπεν τοτέ μὲν δι’ ἐαυτοῦ, τοτὲ
δὲ δι’ ὑπηρετῶν ἀγγέλων τῷ πατρικῷ βουλήματι τά
ΚΕΦΛΛᾹΙΟΝ 1".
Πρῶτος ἀναγέγραπται γενόμενος χρηματισμδς τῷ
Ἀϐραάμ ὅτε εἶπεν αύτῷ Κύριος· ι Ἔξελθε ἐκ τῆς
γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου, καὶ ἐκ τοῦ οἴκου
τοῦ πατρός σου εἰς τὴν γῆν ἧν ἂν σοι δείξωο καὶ
ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα, καὶ εὐλογήσω σε, καὶ μευ
γαλυνῶ τὸ ὅλομά σου, καὶ ἔσῃ εύ).ογητός” καί⁵ εύλο-
γήσω τοὺς εύλογούντάς (Γ. ό) σε, ι καὶ τὰ τούτοις
ἑξῆς. Δεύτερος, ὅτε ὤφθη αὑτῷ Κύριος καὶ εἶπεν
αὐτῷ · ι Τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην. ι
Καὶ τρίτος, ὅτε ι ὁ Κύριος εῗπεν τῷ Ἀϐραὰμ μετὰ
τὸ διαχωρισθῆναι τὸν Λὼτ ἀπ’ αὑτοῦ ι τὰ ἀναγε-
γραμμένα. Τέταρτος, ἐν ᾧ εἴρηται, ι Μετὰ δὲ τά ρἠ
ματα ταῦτα ἐγενὴοη ῥῆμα Κυρίου πρὸς Ἀϐραάμ
ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς λέγων, Μὴ φοϐοῦ, Ἄϐραμ.
ἐγὼ ὑπερασπίζω σου · ρ καὶ μεθ’ ἕτερα· ι Ἐγὼ Κύ-
ριος ό ἐξαγαγών σε ἐκ χώρας Χαλδαίων. ι Πέμπτος,
ὅτε ὤφθη Κύριος τῷ Ἀϐραάμ καὶ εἶπεν αύτῷ,
ι Ἐγώ εἰμι ό Θεὸς σου · εύαρέστει ἐνώπιον ἐμοῦ, ι
καὶ τὰ λοιπά. Ἕκτος, ἐν ᾧ πάλιν ι Ὠφθη αὐτῷ
Κύριος πρὸς τῇ δρυῒ τῇ Μαμῦρῇ, καθημένου αύτιῦ
ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ μεσημϐρίας ’ ἁνα-
ϐλέιζρας δέ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδεν, καὶ ἰδοὺ τρεῖς
ἄνδρες εἱστήκεισαν ἐπάνω αὑτοῦ · καὶ ἰδὼν προσέδραο
μεν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηο
νῆς αύτοῦ · καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ εἶπεν
Κύριε, εί εὖρον χάριν ἐναντίον σου, μὴ παρέλθῃς τὸν
παῖδά σου, ληφθήτω δὴ μικρὸν ὕδωρ, καὶ νιψάτωσαν
τοὺς πόδας ὑμῶν. ι Εἶτα μετά τινα ἐπιφέρεται,
ι Ὅτι ἐξαναστάντες ἐκεῖθεν ἐπέϐλεψαν ἐπὶ πρὸσο
D ωπον Σοδόμωνο Ἀϐραάμ δὲ συνεπορεύετο μετ’ αὖ·
τῶν συμπροπέμπων αύτούς ο ό δὲ Κύριος εἷπεν’ Μὴ
κρύψω ἐγὼ ἀπὸ Ἀϐραάμ τοῦ παιδός μου ἃ ἐγὼ
ποιῶ; Ἀϐραάμ δὲ γινόμενος ἔσται είς ἔθνος μέγα
καὶ πολὺ, καὶ ἐνευλογηθήσεται ἐν αὐτῷ πάντα τὰ
ἐθνη τῆς γῆς · ᾔδειν γὰρ ὅτι συντάξει τοῖς υἱοῖς αύ-
τοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ μετ’ αὐτῶν, καὶ φυλάξουσιν
τὰς ὁδοὺς Κυρίου, ποιεῖν δικαιοσύνην καὶ κρίσιν.
ὅπως ἂν ἐπαγάγῃ Κύριος ἐπὶ Ἀϐραὰμ ἃ ἐλάλησεν
πρὸς αὐτόν. Εἶπεν δὲ Κύριος· Κραυγὴ Σοδόμων καὶ
Γομόρρας πεπλήθυνται. ο Καὶ μετ’ ὀλίγα· ι Καὶ
ἀποστρέψαντες ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες ἦλθον εἰς Σόδομα*
Ἀϐραάμ δὲ ἦν ἑστηκὼς ἐναντίον Κυρίου’ καὶ ἐγγί-
¹³ ibid.
¹⁰ ibid. 7.
⁸³ Gen. xm, Η. ¹² Gen. xv, Ι.