PG 22, col. 1030
Absit a te ut rem banc facias. et occidas justum
cum impio, liatquc justus sicut impius; non est boc
tuum, quijudicas onmem terram ; nequaquam l‘a-
cies judicium boc ¹⁷. ι ΕΙ. post pauca dicit Scri-
ptura : ι Abiit autem Dominus.postquam cessavit loqui
ad Abraham ³⁸; veneruntque duo angeli in Sodomam
vespere, et sedente Lot in foribus civitatis ι’. ι
Scire est opera: pretium, utrum sit angelus qui
his in Scriptura: locis Abrabanio apparuisse os-
tenditur. an ipse omnimn Deus, vel tertius aliquis,
Dei scilicet Verbum, quem post altissimum Patrem,
et Deum oapnium Dmninum, et Deum vocare in sacra
Scriptura solent; necnon inquirere quis emet
trium virorum, qui Abrahamo visi sunt. ad qtten‘
ille dixerit : ι Domine, si iuveni gratiamin oculis
tuis ‘°; ι ct rursus : t Non rsl lmt: tuutu : qui ju-
dicas omnem terram. nequaquam facies judicium
boc ". › De quo et divina Scriptura non tantum
semel, sed rursus et tertio reapse dixit: ι Visus
autem ei Dominus ". ι ubi t Dominus ι iuellabili
appellatione in llebraico texzu designatur, qua:
scilicet nusquam de angelica potestate usurpatur.
Cum igitur Lot venientibus in Sodomam angelis
dixisse fcrtur: ι Quaeso, Domine mi, quia invenit
servus tuus gratiam coram te ”, ι invenitur in
Ο llebraico textu, ‹ Domine. ι εοιί non quatuor litte-
ris designatus qua: apud llebreeos inell'aliile Dei
nomcncxprimunt, sed alia denomiuatione. qua:
ruigo apud Hebraeos de alicujus inter homines d0-
tnino, veluti de servi domino, usurpatur. Nihil vero
tale invenias in deuominationc qua: ad Dei auctori-
tatem spectat, in tetragrammalo scilicet, quod in
relatis Dei ad Abrabamum apparitionibus ιιειιψσ-
tur. lloc itaque nec angelus, nec angelo paulo su-
perior aliqua divina potestas designatur, sed Deus
ipse, cujus incllabile nomen, utpote distincte qua-
tuor litteris exaratum, solus summus pontifex,
l't'onte gestabat in lamina aurea quae appellaba-
tur : ι Caelatum sigillum, sanctum Domino “. ν
Manifestumoest autem divinant Scripturam non in-
liscriminatim banc angelis attribuisse denomina-
tionem, przesertim cmn accuratissime nunc ipsum
Deum, vel tetragrammato denominatum Dominum
apparuisse ct cum justis conversatum fuisse memi-
nerit, nunc vero angelos visos fuisse. Manifeste
igitur angelus erat. qui Agar erranti visus. Dece-
bat enim buic quidem, prout ab Abrabatuo penitus
derelictas, nec quidpiam angelica visione majus in-
tueri valenti, obviam fieri per prtesentem angelum
visionem, dum Abrabamo clarior, Dei scilicet ip-
sius. manifestatio fleret. Quippe caetera ipsa ad
eum Dei verba parum congrua essent, si quis ea ad
" ibid. ΞΒ. ²² ibid. t. ³³ Cen. ιιι.
"Gen. xvut, 5.
cum impio, liatquc justus sicut impius; non est boc
tuum, quijudicas onmem terram ; nequaquam l‘a-
cies judicium boc ¹⁷. ι ΕΙ. post pauca dicit Scri-
ptura : ι Abiit autem Dominus.postquam cessavit loqui
ad Abraham ³⁸; veneruntque duo angeli in Sodomam
vespere, et sedente Lot in foribus civitatis ι’. ι
Scire est opera: pretium, utrum sit angelus qui
his in Scriptura: locis Abrabanio apparuisse os-
tenditur. an ipse omnimn Deus, vel tertius aliquis,
Dei scilicet Verbum, quem post altissimum Patrem,
et Deum oapnium Dmninum, et Deum vocare in sacra
Scriptura solent; necnon inquirere quis emet
trium virorum, qui Abrahamo visi sunt. ad qtten‘
ille dixerit : ι Domine, si iuveni gratiamin oculis
tuis ‘°; ι ct rursus : t Non rsl lmt: tuutu : qui ju-
dicas omnem terram. nequaquam facies judicium
boc ". › De quo et divina Scriptura non tantum
semel, sed rursus et tertio reapse dixit: ι Visus
autem ei Dominus ". ι ubi t Dominus ι iuellabili
appellatione in llebraico texzu designatur, qua:
scilicet nusquam de angelica potestate usurpatur.
Cum igitur Lot venientibus in Sodomam angelis
dixisse fcrtur: ι Quaeso, Domine mi, quia invenit
servus tuus gratiam coram te ”, ι invenitur in
Ο llebraico textu, ‹ Domine. ι εοιί non quatuor litte-
ris designatus qua: apud llebreeos inell'aliile Dei
nomcncxprimunt, sed alia denomiuatione. qua:
ruigo apud Hebraeos de alicujus inter homines d0-
tnino, veluti de servi domino, usurpatur. Nihil vero
tale invenias in deuominationc qua: ad Dei auctori-
tatem spectat, in tetragrammalo scilicet, quod in
relatis Dei ad Abrabamum apparitionibus ιιειιψσ-
tur. lloc itaque nec angelus, nec angelo paulo su-
perior aliqua divina potestas designatur, sed Deus
ipse, cujus incllabile nomen, utpote distincte qua-
tuor litteris exaratum, solus summus pontifex,
l't'onte gestabat in lamina aurea quae appellaba-
tur : ι Caelatum sigillum, sanctum Domino “. ν
Manifestumoest autem divinant Scripturam non in-
liscriminatim banc angelis attribuisse denomina-
tionem, przesertim cmn accuratissime nunc ipsum
Deum, vel tetragrammato denominatum Dominum
apparuisse ct cum justis conversatum fuisse memi-
nerit, nunc vero angelos visos fuisse. Manifeste
igitur angelus erat. qui Agar erranti visus. Dece-
bat enim buic quidem, prout ab Abrabatuo penitus
derelictas, nec quidpiam angelica visione majus in-
tueri valenti, obviam fieri per prtesentem angelum
visionem, dum Abrabamo clarior, Dei scilicet ip-
sius. manifestatio fleret. Quippe caetera ipsa ad
eum Dei verba parum congrua essent, si quis ea ad
" ibid. ΞΒ. ²² ibid. t. ³³ Cen. ιιι.
"Gen. xvut, 5.