PG 22, col. 1032
τις αὐτοὺς ἀνάγειν πειρῷτο, μόνῳ δὲ Θεῷ πρέποι ἂν
αὐτοὺς λέγειν, οἷον τὸ, ι Kal ποιήσω σε εἰς ἔθνος
μέγα, καί εὐλογήσω σε, ι καὶ τά τούτοις παραπλήσια·
μάλιστα δὲ τὸ, ι Ἐγὼ Κύριος ὁ ἐξαγαγών σε ὲκ χὼ-
ρας Χαλδαίων · ι καὶ τὸ, ι Ἐγώ εἰμι 6 Θεὸς, εὐαρέο
στει ἐναντίον ἐμοῦ, ι καὶ τὰ ἑξῆς ’ καὶ οὐδεὶς οὕτω
γένοιτ’ άν ποτ’ ἠλίθιος ὡς ἄγγελον αὐτὰ ὑπονοεῖν
εἰρηκέναι. Kal ὅτε γοῦν πρὸς τῇ δρυῒ καθεζομένῳ
τῷ Ἀϐραὰμ οἰ τρεῖς ἄνδρες ἐπέστησαν, πρόσεισι
μὲν αὐτοῖς 6 Ἀϐραὰμ, ἀλλ’ οὐ τοῖς τρισὶν, ἑνὶ δὲ
μόνον τὸ, ι Κύριε, εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου. ι
Καὶ τῶν μὲν ἄλλων οὐδ’ εἷς τῷ Ἀϐραὰμ εἰσάγεται
ὁμιλῶν ἐπεὶ μηδὲ ᾔρει λόγος τοὺς οἰκέτας ἐπὶ τοῦ
Κυρίου φθέγγεσθαι, μόνος δὲ 6 Κύριος χρηματίζει.
ὂς καί φησιν, ‹ Μὴ κρύψω ἐγὼ ἀπὸ Ἀϐραάμ τοῦ
παιδός μου, ι καὶ τά λοιπά. Εἶτα οί μὲν άνα (ἃμα)
τῷ Κυρίῳ ἄνδρες, δῆλον δ’ ὅτι οἰ ἄγγελοι, ἀποστρέ-
ψαντες, μόνοι κατῆλθον εἰς Σόδομα, τοῦ Κυρίου μὴ
συμπαρόντος αὐτοῖς ° (πῶς γὰρ καὶ οἶόν τε ἦν τὸν
εὐμενῆ καὶ ἵλεω Θεὸν τοῖς ἀσεϐέσιν ἐνεπιδημεῖν;)
ὁ δὲ ἐπιμένων τῇ πρὸς τὸν θεοφιλῆ καὶ δίκαιον συνο
ουσία τε καὶ διατριϐῇ, χαίρει μὲν αὐτοῦ τῇ ὁμιλίᾳ.
ὑπερασπίζεται δὲ καὶ τὴν φιλανθρωποτάτην εὐχὴν,
(Γ. 6) ἐν καὶτὸ ι Μηδαμῶς 6 κρίνων πᾶσαν τήν
γῆν, ι εἰρηκὼς ό Ἀϐραὰμ ἐναργέστατα παρίστησιν
ἑαυτὸν εὖ καὶ ἀκριϐῶς εἰδέναι, ὅτι μή ἀγγέλῳ, μηδ’
ύποϐεϐηκυία θείᾳ δυνάμει, ἀλλ’ αύτῷ Θεῷ διαλέ-
γοιτο. Εἶθ’ ἑξῆς ἀκριϐῶς τά πράγματα διαιρῶν ὁ·λώ
γος τοὺς ἐπὶ Σόδομα ἀνελθόντας σαφῶς ἀγγέλους
προσαγορεύει, ἐπιλέγων, ὅτι δὴ ι ἦλθον οἰ δύο ἆγ-
γελοι εἰς Σόδομα ἑσπέρας’ ι καὶ ὲν τοῖς ἑξῆς οῦτς
Πάντες μὲν οῦν οἱ διακόπτειν ἐθέλοντες τὴν τῆς
Παλαιᾶς πρὸς τὴν Καινὴν Διαθήκην σύμπνοιαν, ῶσ-
περ ἑρμαίῳ τοῖς τόποις ἐπιϐαίνοντες σαφῶς ὲκ τού-
των παριστάναι δοκοῦσιν ἑτέρον ὑπάρχειν τὲν τοῦ
Χριστοῦ Πατέρα, ὃν καὶ ἀόρατον ὑπὸ τῆς εύαγγελικῆς
φωνῆς ὁμολογεῖσθαι, παρά τὸν Μωῦσέως καὶ τῶν προ-
φητῶν Θεὸν διαφόρως ὀφθέντα, τοτὲ μὲνθτῷ Ἀϐραὰμ,
τοτὲ δὲ τῷ Ἰσαάκ (ᾧ καί αύτῷ χρηματίζων τά πα-
ραπλήσια τοῖς ἐπὶ τοῦ Ἀϐραὰμ προθεσπίζει), ὁμοίως
se καὶ τῷ Ἰακὼϐ , τάχα δὲ καὶ Ἠσαῖᾳ φήσαντι,
ι Εἶδον τὸν Κύριον Σαϐαὼθ, ι καὶτοῖς λοιποῖς προσ
Ῥήταις παραπλησίως’ ἡμεῖς δὲ (ἐπεὶ καὶ ὲν αὐτοῖς
τοῖς πάλαι τοῦ Θεοῦ προφήταις ἐμφέρεται τι θεῖον
λόγιον ὲκ προσώπου, τοῦ Θεοῦ φάσκον · ι Διότι ἐγὼ
Κύριος ό Θεὸς ὑμῶν καὶ οὐκ ήλλοίωμαι. ι Καίοσ ι Οὐχὶ
:6v οὐρανὸν καί¹ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ; λέγει Κύριος· ι
ιαὶ τῷ Μωῡσεῐ δὲ χρηματίζων φησίν · ι Οὐδεὶς ἀρεταί
ιου τὸ πρόσωπον, καὶ ζήσεται* ›)ιῖ›ς πρὸς τοὺς προει-
Gen. xvm, 5. ²⁹ ibid. l7. ’° ibid 25. “fidem
³⁸ Μοιαοιιξ ιιι, 6. ³³ Jcr. xxm , ει. ⁸⁸ Exod-
αὐτοὺς λέγειν, οἷον τὸ, ι Kal ποιήσω σε εἰς ἔθνος
μέγα, καί εὐλογήσω σε, ι καὶ τά τούτοις παραπλήσια·
μάλιστα δὲ τὸ, ι Ἐγὼ Κύριος ὁ ἐξαγαγών σε ὲκ χὼ-
ρας Χαλδαίων · ι καὶ τὸ, ι Ἐγώ εἰμι 6 Θεὸς, εὐαρέο
στει ἐναντίον ἐμοῦ, ι καὶ τὰ ἑξῆς ’ καὶ οὐδεὶς οὕτω
γένοιτ’ άν ποτ’ ἠλίθιος ὡς ἄγγελον αὐτὰ ὑπονοεῖν
εἰρηκέναι. Kal ὅτε γοῦν πρὸς τῇ δρυῒ καθεζομένῳ
τῷ Ἀϐραὰμ οἰ τρεῖς ἄνδρες ἐπέστησαν, πρόσεισι
μὲν αὐτοῖς 6 Ἀϐραὰμ, ἀλλ’ οὐ τοῖς τρισὶν, ἑνὶ δὲ
μόνον τὸ, ι Κύριε, εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου. ι
Καὶ τῶν μὲν ἄλλων οὐδ’ εἷς τῷ Ἀϐραὰμ εἰσάγεται
ὁμιλῶν ἐπεὶ μηδὲ ᾔρει λόγος τοὺς οἰκέτας ἐπὶ τοῦ
Κυρίου φθέγγεσθαι, μόνος δὲ 6 Κύριος χρηματίζει.
ὂς καί φησιν, ‹ Μὴ κρύψω ἐγὼ ἀπὸ Ἀϐραάμ τοῦ
παιδός μου, ι καὶ τά λοιπά. Εἶτα οί μὲν άνα (ἃμα)
τῷ Κυρίῳ ἄνδρες, δῆλον δ’ ὅτι οἰ ἄγγελοι, ἀποστρέ-
ψαντες, μόνοι κατῆλθον εἰς Σόδομα, τοῦ Κυρίου μὴ
συμπαρόντος αὐτοῖς ° (πῶς γὰρ καὶ οἶόν τε ἦν τὸν
εὐμενῆ καὶ ἵλεω Θεὸν τοῖς ἀσεϐέσιν ἐνεπιδημεῖν;)
ὁ δὲ ἐπιμένων τῇ πρὸς τὸν θεοφιλῆ καὶ δίκαιον συνο
ουσία τε καὶ διατριϐῇ, χαίρει μὲν αὐτοῦ τῇ ὁμιλίᾳ.
ὑπερασπίζεται δὲ καὶ τὴν φιλανθρωποτάτην εὐχὴν,
(Γ. 6) ἐν καὶτὸ ι Μηδαμῶς 6 κρίνων πᾶσαν τήν
γῆν, ι εἰρηκὼς ό Ἀϐραὰμ ἐναργέστατα παρίστησιν
ἑαυτὸν εὖ καὶ ἀκριϐῶς εἰδέναι, ὅτι μή ἀγγέλῳ, μηδ’
ύποϐεϐηκυία θείᾳ δυνάμει, ἀλλ’ αύτῷ Θεῷ διαλέ-
γοιτο. Εἶθ’ ἑξῆς ἀκριϐῶς τά πράγματα διαιρῶν ὁ·λώ
γος τοὺς ἐπὶ Σόδομα ἀνελθόντας σαφῶς ἀγγέλους
προσαγορεύει, ἐπιλέγων, ὅτι δὴ ι ἦλθον οἰ δύο ἆγ-
γελοι εἰς Σόδομα ἑσπέρας’ ι καὶ ὲν τοῖς ἑξῆς οῦτς
Πάντες μὲν οῦν οἱ διακόπτειν ἐθέλοντες τὴν τῆς
Παλαιᾶς πρὸς τὴν Καινὴν Διαθήκην σύμπνοιαν, ῶσ-
περ ἑρμαίῳ τοῖς τόποις ἐπιϐαίνοντες σαφῶς ὲκ τού-
των παριστάναι δοκοῦσιν ἑτέρον ὑπάρχειν τὲν τοῦ
Χριστοῦ Πατέρα, ὃν καὶ ἀόρατον ὑπὸ τῆς εύαγγελικῆς
φωνῆς ὁμολογεῖσθαι, παρά τὸν Μωῦσέως καὶ τῶν προ-
φητῶν Θεὸν διαφόρως ὀφθέντα, τοτὲ μὲνθτῷ Ἀϐραὰμ,
τοτὲ δὲ τῷ Ἰσαάκ (ᾧ καί αύτῷ χρηματίζων τά πα-
ραπλήσια τοῖς ἐπὶ τοῦ Ἀϐραὰμ προθεσπίζει), ὁμοίως
se καὶ τῷ Ἰακὼϐ , τάχα δὲ καὶ Ἠσαῖᾳ φήσαντι,
ι Εἶδον τὸν Κύριον Σαϐαὼθ, ι καὶτοῖς λοιποῖς προσ
Ῥήταις παραπλησίως’ ἡμεῖς δὲ (ἐπεὶ καὶ ὲν αὐτοῖς
τοῖς πάλαι τοῦ Θεοῦ προφήταις ἐμφέρεται τι θεῖον
λόγιον ὲκ προσώπου, τοῦ Θεοῦ φάσκον · ι Διότι ἐγὼ
Κύριος ό Θεὸς ὑμῶν καὶ οὐκ ήλλοίωμαι. ι Καίοσ ι Οὐχὶ
:6v οὐρανὸν καί¹ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ; λέγει Κύριος· ι
ιαὶ τῷ Μωῡσεῐ δὲ χρηματίζων φησίν · ι Οὐδεὶς ἀρεταί
ιου τὸ πρόσωπον, καὶ ζήσεται* ›)ιῖ›ς πρὸς τοὺς προει-
Gen. xvm, 5. ²⁹ ibid. l7. ’° ibid 25. “fidem
³⁸ Μοιαοιιξ ιιι, 6. ³³ Jcr. xxm , ει. ⁸⁸ Exod-