PG 22, col. 819
id reprehensionem mereri, atque tum ipsi scriptori tum multo etiam magis ei, de quo scribit, turpite-
servanda fuere]. Percurramus ea etiam quae in se-
cundo occurrunt. “ Itinere ex Perside in Indiam
eum porro prosecuta [historia] deducit. Deinde
cum aliquid ei obvenisset plane absonum, hoc
est insolitum,daemon scilicet aliquis, quem Empu-
sam quoque appellat”: eum in via ubi esset con-
spicatus, conviciisjuxta cum sociis abegisse. nar-
rat. Animantibus vero eis, quibus vescerentur,
oblatis“, ad Damin dixisse, se quidem ipsi et so-
eiis concedere non illibenter ut carnibus vescan-
tur: abstinentiam enim ab iis ad nullam eorum
spectare utilitatem : sibi autem hoc conducere ad
votum, quod puer fecerit philosophia. At vero cui
incredibile non videatur, quod ne eum quidem,
quem unum habere vita: imitatorem, praeceptisque
phil050phiae quem instituebat, non prohibuerit,
coniunctissimum licet, victu animantium, quippe
impurus qui esset juxta Pythagora: instituta. At ipse, nescio qua ratione ductus, sibi quidem id
minus expedire ait ι
illis tamen quid ex abstinentia ab animantibus commodi provenire possit,
non videre fatetur.
CAPUT XIV.
Post haec Philostratus, qui veritatis amantissi-
mus ε Pliilalcthae ι testimonio perhibetur, qua: veri-
tatis speeimina edat, considera. Ad Indos delatum
Apollonium interpretem sibi ait ascivisse ³³, at-
oue 'per eum collocutura esse cum Phraota, id
enim Indiae regi nomen fuisse. Nempe qui paulo
ante, secundum Philostratum ³³, linguarum om-
nium erat call'entissimus, jam juxta eumdem iuter— (ἶ
prete habet opus. Et rursum qui ea novit, quze
animo homines premunt et tantum non ut Deus ll-
lorum,
Η uti est concipiens animum sensusque tacentis,
jam per interpretem, quo victu rex utatur, inter-
” lib. ll, ³⁸ lib. tl, c. 4. ⁸¹ lib. tt, ε. Ἰ.
(illi) Ἑφίροις. Ita malui quam ἑτέροις, quod
erat in editis.
(9|) Ἐς οὐδὲν ὁρ. προϐαῖνον. Male Philostrati
editi ὡς habebant pro ὲςκειμπροσϐαῖνονῠριηιπροῖ D
ϐαῖνον. quam utrainque lcetionein ex Eusebio et
mss. rejeeimus suo loco.
(92) Λέγει. Verissim lectio, quam solatamen
conjectura ducti restituimus : nam editi habent
λόγῳ, quod incuria amanuensis natum ex prmce-
dente proximo laeo λόγῳ. Unde iteratum λόγῳ fru-
stra esse alii suspicati,plane omisere. indequ'e'porro
formam infinitam in subjunctiram mutavere, ξυνοί-
σειεν legentes pro ξυνοίσειν, qua: jam inde corru—
ptelae Ilolstenii textum oecupavere.
(952) Πρὸς τ. Φιλαιῑ. μεμαρτῑιρ. Vide supra
n. .
cap. 2.
(94) '0 τὰ κατὰ διανοίας. Verior ha’c editionis
Ilolstenianze lectio est. Nam Aldus et Morellus edi-
derant 6 κατὰ διάνοιαν.
(95) Κατὰ τὸν παρ’ αὐτοῖς Geor. Verterat inter-
pres, quasi Deus illis insitus, ac si genium homini-
bus singulis adjunctnm, μυσταγωγδν τοῦ βίου Eu:
sebius intellexisset; quem non δαιμόνιον solum, sed
servanda fuere]. Percurramus ea etiam quae in se-
cundo occurrunt. “ Itinere ex Perside in Indiam
eum porro prosecuta [historia] deducit. Deinde
cum aliquid ei obvenisset plane absonum, hoc
est insolitum,daemon scilicet aliquis, quem Empu-
sam quoque appellat”: eum in via ubi esset con-
spicatus, conviciisjuxta cum sociis abegisse. nar-
rat. Animantibus vero eis, quibus vescerentur,
oblatis“, ad Damin dixisse, se quidem ipsi et so-
eiis concedere non illibenter ut carnibus vescan-
tur: abstinentiam enim ab iis ad nullam eorum
spectare utilitatem : sibi autem hoc conducere ad
votum, quod puer fecerit philosophia. At vero cui
incredibile non videatur, quod ne eum quidem,
quem unum habere vita: imitatorem, praeceptisque
phil050phiae quem instituebat, non prohibuerit,
coniunctissimum licet, victu animantium, quippe
impurus qui esset juxta Pythagora: instituta. At ipse, nescio qua ratione ductus, sibi quidem id
minus expedire ait ι
illis tamen quid ex abstinentia ab animantibus commodi provenire possit,
non videre fatetur.
CAPUT XIV.
Post haec Philostratus, qui veritatis amantissi-
mus ε Pliilalcthae ι testimonio perhibetur, qua: veri-
tatis speeimina edat, considera. Ad Indos delatum
Apollonium interpretem sibi ait ascivisse ³³, at-
oue 'per eum collocutura esse cum Phraota, id
enim Indiae regi nomen fuisse. Nempe qui paulo
ante, secundum Philostratum ³³, linguarum om-
nium erat call'entissimus, jam juxta eumdem iuter— (ἶ
prete habet opus. Et rursum qui ea novit, quze
animo homines premunt et tantum non ut Deus ll-
lorum,
Η uti est concipiens animum sensusque tacentis,
jam per interpretem, quo victu rex utatur, inter-
” lib. ll, ³⁸ lib. tl, c. 4. ⁸¹ lib. tt, ε. Ἰ.
(illi) Ἑφίροις. Ita malui quam ἑτέροις, quod
erat in editis.
(9|) Ἐς οὐδὲν ὁρ. προϐαῖνον. Male Philostrati
editi ὡς habebant pro ὲςκειμπροσϐαῖνονῠριηιπροῖ D
ϐαῖνον. quam utrainque lcetionein ex Eusebio et
mss. rejeeimus suo loco.
(92) Λέγει. Verissim lectio, quam solatamen
conjectura ducti restituimus : nam editi habent
λόγῳ, quod incuria amanuensis natum ex prmce-
dente proximo laeo λόγῳ. Unde iteratum λόγῳ fru-
stra esse alii suspicati,plane omisere. indequ'e'porro
formam infinitam in subjunctiram mutavere, ξυνοί-
σειεν legentes pro ξυνοίσειν, qua: jam inde corru—
ptelae Ilolstenii textum oecupavere.
(952) Πρὸς τ. Φιλαιῑ. μεμαρτῑιρ. Vide supra
n. .
cap. 2.
(94) '0 τὰ κατὰ διανοίας. Verior ha’c editionis
Ilolstenianze lectio est. Nam Aldus et Morellus edi-
derant 6 κατὰ διάνοιαν.
(95) Κατὰ τὸν παρ’ αὐτοῖς Geor. Verterat inter-
pres, quasi Deus illis insitus, ac si genium homini-
bus singulis adjunctnm, μυσταγωγδν τοῦ βίου Eu:
sebius intellexisset; quem non δαιμόνιον solum, sed