PG 22, col. 822
ἡγεμόνα τε ἀξιοῖ τῆς ἐς Bραχμᾶνας πορείας γενέ- rogat. Ducem item aliquem viæ ad Brschmanas
σθαι τινʼ αὐτῷ. Καὶ μεταξὺ ὁ μὲν τῶν Ἰνδῶν βασι- sibi dari non renuit ⁵⁴. Interea indorum τeα ⁵⁹, bar-
λεὺς, καὶ ταῦτα βάρβαρος ὦν τὴν φύσιν, τὸν ἐρ- barus licet natalibus, interprete subito submoto,
μηνέα ἐκποδὼν μεταστησάμενος, Ἐλλάδι χρῆται Græce cum ipso loquitur, doctrinæ atque eruditio-
πρὸς αὐτὸν τῇ ὀμιλίᾳ, παιδείαν καὶ πολυμάθειαν nis edens argumenta. Apollonius vero ne sic qui-
ἐνδεικνύμενος· ὁ δὲ οὐδʼ ὦς, ὅτι δὴ καὶ αὐτὸς τῆς dem, ut qse quoque vicissim linguæ quæ apud ln-
παρʼ αὐτοῖς οὐκ ἀμαθῶς ἔχοι φωνῆς, δέον ἀντεφιλο- dos obtineret, peritum ostenderet, contra, ut par
erat, contendit,
s22 cAæ XV.
Ast et lndo Græce loquente obstupuit, ut Philo-
stratus testatur, scilicet consentanea sibi ipsi scri-
bens. Quid enim obstupuit, si barbarum non esse
putavit, idque ob ipsum suspexit? Et cur quacun-
que re tantum virum Græcos imitaturum esse non
exspectavit potius? Porro, quasi res plane singu-
laris ab eo sibi oblata esset, ejusque adhucdum
ignorans causam «, Cedo, o rex, inquit Apollo-
ius⁶, unde ea tibi sit Gæcæ linguæ facultas?
Philosophia itemææ, qua imbutus es, unde his regio-
sbus venit? neque enim, ut puto, magistris eam
in acceptis fers, nam probabile haud est ejus reὶ
magistros esse ndis.» Hæc miranda sunt in viro,
præscientia omnia complexo, verba: quibus re-
spondens rex, quod et præceptores habuerit, eὲ
quinam illi fuerint [exponens,] omnia sigillatimm,
quæ ipsi a natalibus inde obtigerant, exponit,
cAæT XVI.
Inde porro cum jus quibusdam diceret lndus
de thesauro in agro reperto, an emptori an ven-
ditori agti eum reddere par sit; Apollonius, in
omnibus philosophi usus acumine, diisque charis-
simus, sententiam ubi esset interrogatus, emptori
eum addixit, ratione ad verbum hac addita: «Quod
dii vendenti haudquaquam agellum etiam fueriat
adempturi, improbus nisi sit, emptori vero vicis-
sim latentia etiam sub terra bona concessuri, nisi
vendente sit longe melior.» Ut juxta illtdm conclu-
dendum sit, eos qui opibus alluunt, præstantque
divitiis, quanquam fœdissimi sint st perditissimi,
pro ter beatis tamen, Deoque dilectissimis esse
habendos: infelices autem miserosque solos esse
eos, qui cum paupertate maximae conlictentur,
licet Socratem ipsum vel maxime, ac Diogenem,
ipsumque etiam Pythagoram in his esse contingat,
et quemcunque eorum, qui frugalissimai viri, et,
egregiæ probitats censentur. Dicat enim quis..
(96) Ἀντεφιλοτιμήσ. Sic ex coniectura rescri- lostrato εἰκός, quod exciderat apud Eusebium. βæ-
tera apud eum totum hοc κῶλον ita habet : Οὐ γὰρ
(97) Μὴ οὐχὶ βάρβ. οληδ. καὶ δαυμάσ. Eorespi- ἐς διδασκάλους γε οἶμαι ἀναφέρειν, ἐπεὶ μηδὲ εἶναί
(1) Ολμαι. Parum opportunum isti loco mihi vi-
adeo moribus minus barbarus ei visus sit. Verenr detur verbum οἶμαι, malim substituere δοῦναι, quod
cur enim mirari non potuerit Apollonius, linguam (2) Καὶ τὴν γῆν. Editi καὶ κατὰ τὴν γῆν. Omisi-
fGræcorum callere Phraotem, quem moribus minus mus κατά, quod natum videtur ex repetito καί, for-
ma scribendi abbreviata. Omissum κατά etiaa in
() Τὐ δʼ αδ. Dmnino ex Philostr.restituendum.
σθαι τινʼ αὐτῷ. Καὶ μεταξὺ ὁ μὲν τῶν Ἰνδῶν βασι- sibi dari non renuit ⁵⁴. Interea indorum τeα ⁵⁹, bar-
λεὺς, καὶ ταῦτα βάρβαρος ὦν τὴν φύσιν, τὸν ἐρ- barus licet natalibus, interprete subito submoto,
μηνέα ἐκποδὼν μεταστησάμενος, Ἐλλάδι χρῆται Græce cum ipso loquitur, doctrinæ atque eruditio-
πρὸς αὐτὸν τῇ ὀμιλίᾳ, παιδείαν καὶ πολυμάθειαν nis edens argumenta. Apollonius vero ne sic qui-
ἐνδεικνύμενος· ὁ δὲ οὐδʼ ὦς, ὅτι δὴ καὶ αὐτὸς τῆς dem, ut qse quoque vicissim linguæ quæ apud ln-
παρʼ αὐτοῖς οὐκ ἀμαθῶς ἔχοι φωνῆς, δέον ἀντεφιλο- dos obtineret, peritum ostenderet, contra, ut par
erat, contendit,
s22 cAæ XV.
Ast et lndo Græce loquente obstupuit, ut Philo-
stratus testatur, scilicet consentanea sibi ipsi scri-
bens. Quid enim obstupuit, si barbarum non esse
putavit, idque ob ipsum suspexit? Et cur quacun-
que re tantum virum Græcos imitaturum esse non
exspectavit potius? Porro, quasi res plane singu-
laris ab eo sibi oblata esset, ejusque adhucdum
ignorans causam «, Cedo, o rex, inquit Apollo-
ius⁶, unde ea tibi sit Gæcæ linguæ facultas?
Philosophia itemææ, qua imbutus es, unde his regio-
sbus venit? neque enim, ut puto, magistris eam
in acceptis fers, nam probabile haud est ejus reὶ
magistros esse ndis.» Hæc miranda sunt in viro,
præscientia omnia complexo, verba: quibus re-
spondens rex, quod et præceptores habuerit, eὲ
quinam illi fuerint [exponens,] omnia sigillatimm,
quæ ipsi a natalibus inde obtigerant, exponit,
cAæT XVI.
Inde porro cum jus quibusdam diceret lndus
de thesauro in agro reperto, an emptori an ven-
ditori agti eum reddere par sit; Apollonius, in
omnibus philosophi usus acumine, diisque charis-
simus, sententiam ubi esset interrogatus, emptori
eum addixit, ratione ad verbum hac addita: «Quod
dii vendenti haudquaquam agellum etiam fueriat
adempturi, improbus nisi sit, emptori vero vicis-
sim latentia etiam sub terra bona concessuri, nisi
vendente sit longe melior.» Ut juxta illtdm conclu-
dendum sit, eos qui opibus alluunt, præstantque
divitiis, quanquam fœdissimi sint st perditissimi,
pro ter beatis tamen, Deoque dilectissimis esse
habendos: infelices autem miserosque solos esse
eos, qui cum paupertate maximae conlictentur,
licet Socratem ipsum vel maxime, ac Diogenem,
ipsumque etiam Pythagoram in his esse contingat,
et quemcunque eorum, qui frugalissimai viri, et,
egregiæ probitats censentur. Dicat enim quis..
(96) Ἀντεφιλοτιμήσ. Sic ex coniectura rescri- lostrato εἰκός, quod exciderat apud Eusebium. βæ-
tera apud eum totum hοc κῶλον ita habet : Οὐ γὰρ
(97) Μὴ οὐχὶ βάρβ. οληδ. καὶ δαυμάσ. Eorespi- ἐς διδασκάλους γε οἶμαι ἀναφέρειν, ἐπεὶ μηδὲ εἶναί
(1) Ολμαι. Parum opportunum isti loco mihi vi-
adeo moribus minus barbarus ei visus sit. Verenr detur verbum οἶμαι, malim substituere δοῦναι, quod
cur enim mirari non potuerit Apollonius, linguam (2) Καὶ τὴν γῆν. Editi καὶ κατὰ τὴν γῆν. Omisi-
fGræcorum callere Phraotem, quem moribus minus mus κατά, quod natum videtur ex repetito καί, for-
ma scribendi abbreviata. Omissum κατά etiaa in
() Τὐ δʼ αδ. Dmnino ex Philostr.restituendum.