PG 22, col. 889
εἰς φυλὴν, αὐιάμκης ἡν ἡ περὶ τοῦ ἀνδρὸς ἀναγραφὴ
καὶ τὴν γυναῖκα δηλῶσαι· νομικῶς γὰρ βιοὺς οὐδʼ
ὐλοθεν ἐμνᾶτο τὴν γυναῖκα, ἢ πρῶτα μὲν ἐκ τῆς
φυλῆς τῆς πατρικῆς αὐτοῦ, αὕτη δὲ ἦν ἡ τοῦ Ἰούδα·
ἔπειτα ἐπκ τοῦ δήμου καὶ τῆς αὐτῆς πατριᾶς, αὕτη
δὲ ἦν ἡ τοῦ Δαβίδ· τοιαῦτα γὰρ ἦν τὰ τοῦ νόμου
παραγγέλματα· ὅτε τοίνυν ὁ Ἰωσὴφ φυλῆς γεγονὼς
ἀάοδείκνυται Ἰούδα, κλήρου τε καὶ πατριᾶς Δαβὶδ,
πῶς οὐχ ἐπεται καὶ τῇ Μαρίᾳ ἐκ τῶν αὐτῶν ὀρᾶ-
σθαι;
η. Εἰ δὲ λέγοιτο ὑπάρχειν συγγενὴς τῆς Ἐλισάβετ,
αὐτῆς μὲν οὔσης ἐκφυλῆς Ἰούδα, τῆς τε(3) Ἐλισάβετ
ἐκ τῆς τοῦ Λευὶ, μὴ θαυμάσῃς· πᾶν γὰρ τὸ Ἰου-
δαίων ἔθνος ἐνὸς ἦν γένους, αἴ τε φυλαὶ πᾶσαι ἀλ-
λήλων συγγενεῖς· ἐνθεν καὶ ὁ θεῖος Ἀπόστολος συγ-
γενεῖς αὐτοῦ πάντας ὀνομάζει Ἰουδαίους, λέγων
« Πὐχόμην γὰρ ἀνάθημα εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν
μου, τῶν συγγενῶν μου κατὰ σάρκα, οἴτινές εἰσιν
Ἰσραηλῖται· » καίτοι συγγενεῖς αὐτοῦ ἐτύγχανον
μόνοι ἐκ φυλῆς Bενιαμίν· οὐκοῦν πάντας ἀπλῶς τοὺς
ἐξ Ἰσραὴλ ἀδελφοὺς καὶ συγγενεῖς ἑαυτοῦ προσεῖ-
πεν ὁ Παῦλος· οὕτω δʼ οὖν καὶ τὴν Ἐλισάβετ συγ-
γενίδα προσεῖπεν ὁ ἄγγελος τῇ Μαριὰμ, διὰ τὸ ἄμφω
Ἰσραηλίτιδας εἶναι· καὶ ἄλλως δὲ εἰκὸς ἀπὸ τόπου
συχγενίδα τῆς Μαρίας κεκλῆσθαι τὴν Ἐλισάβετ, διὰ
τὸ οἰκεῖν ἐππὶ τῆς Ἰούδα φυλῆς ἀφʼ ἦς ὡρμᾶτο ἡ Μα-
ρία· μαρτυρεῖ γοῦν ὁ Λουκᾶς λέγων· « Ἀναστᾶσα
δὲ Μαριὰμ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις, ἐπορεύθη εἰς
τὴν ἐρεινὴν μμετὰ σπουδῆς εἰς πόλιν Ἰούδα, καὶ εἰσ-
ῆλθεν εἰς τὸν οἶκον δαχαρίου καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλι-
σάβετ· » τοῦ γὰρ Μωῦσέως νόμου μὴ ἀφορίσαντος
τῇ τῶν ερέων φυλῇ κλῆρον, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς μερὶς
αὐτῶν, διαταξαμένου δὲ μεταξὺ τῶν λοιπῶν φυλῶν
οἰκεῖν αὐτοὺς, τοῦ τε ὄαχαρίου καὶ τῆς Ἐλισάβετ
πόλιν φυλῆς Ἰούδα κατοικησάντων, ἀφʼ ἦς ὡρμᾶτο
Μαρία, εἰκὸς καὶ ταύτης ἕνεκεν τῆς αἰτίας συγγενεῖς
αὐτὰς ἀειρῆσθαι· οὐκ ἀπεικὸς δὲ καὶ τῆς ὀμοιοτρο-
πίας χάριν, διʼ ἦς ἄμφω τῆς σωτηρίου οἰκονομίας
ἠξιώθησαν, ἡ μὲν τὸν Σωτῆρα, ἡ δὲ τὸν πρόδρομον
τοῦ Σωτῆρος ὑποδεξάιεναι, ἑυός τε καὶ τοῦ αὐτοῦ
ἀγίου Πνεύματ·ς μετασχοῦσαι· διὸ καὶ μάλιστα μιᾶς
τῆς κατὰ Θεὸν συγγενείας μετεῖχον. Ἀλλὰ τοῦτο μὲν
οὕτως ἀπολυτέον.
ν. Εἰ δὲ κεφαλὴ τῆς γυναικὸς τυγχάνει ὁ ὡν ἀνὴρ,
κατὰ τὸν θεῖον Ἀπόστολον, καὶ ἔσονται οἱ δύοεἰς σάρκπ
μίαν, κατὰ τὸν Μωῦσέως νόμον, ἢ τε μεμνηστευμένη
ἀνδρὶ διαμαρτοῦσα μοιχείας κατὰ τὸ αὐτὸ τιμωρίαν
ὑπομένει, ὡς ἤδη τοῦ μνηστῆρος σῶμα γενομένη καὶ
κεφαλὴν ἐπιγραψαμένη τὸν ἄνδρα, πῶς οὐχὶ τῆς κε-
φαλῆς γενεαλογουμένης, ἔπεται καὶ τὸ σῶμα τῇ κε-
φαλῇ συναριθμεῖσθαι; ὥστε καὶ τὴν Μαρίαν ἤδη
s Rom. x, 3. s Ephes. ν, 23. ¹ Gen. , 24.
(3) ε. Lege δὲ. Εoτ.
(4) Quæstio hæc de cognatione Mariæ matris Do-
r int cum Eli-abetha, exstat sub ejusdem Euscbiὶ
nrmuinr, vix paucis vebis vatiatis, prætcr codiccm
καὶ τὴν γυναῖκα δηλῶσαι· νομικῶς γὰρ βιοὺς οὐδʼ
ὐλοθεν ἐμνᾶτο τὴν γυναῖκα, ἢ πρῶτα μὲν ἐκ τῆς
φυλῆς τῆς πατρικῆς αὐτοῦ, αὕτη δὲ ἦν ἡ τοῦ Ἰούδα·
ἔπειτα ἐπκ τοῦ δήμου καὶ τῆς αὐτῆς πατριᾶς, αὕτη
δὲ ἦν ἡ τοῦ Δαβίδ· τοιαῦτα γὰρ ἦν τὰ τοῦ νόμου
παραγγέλματα· ὅτε τοίνυν ὁ Ἰωσὴφ φυλῆς γεγονὼς
ἀάοδείκνυται Ἰούδα, κλήρου τε καὶ πατριᾶς Δαβὶδ,
πῶς οὐχ ἐπεται καὶ τῇ Μαρίᾳ ἐκ τῶν αὐτῶν ὀρᾶ-
σθαι;
η. Εἰ δὲ λέγοιτο ὑπάρχειν συγγενὴς τῆς Ἐλισάβετ,
αὐτῆς μὲν οὔσης ἐκφυλῆς Ἰούδα, τῆς τε(3) Ἐλισάβετ
ἐκ τῆς τοῦ Λευὶ, μὴ θαυμάσῃς· πᾶν γὰρ τὸ Ἰου-
δαίων ἔθνος ἐνὸς ἦν γένους, αἴ τε φυλαὶ πᾶσαι ἀλ-
λήλων συγγενεῖς· ἐνθεν καὶ ὁ θεῖος Ἀπόστολος συγ-
γενεῖς αὐτοῦ πάντας ὀνομάζει Ἰουδαίους, λέγων
« Πὐχόμην γὰρ ἀνάθημα εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν
μου, τῶν συγγενῶν μου κατὰ σάρκα, οἴτινές εἰσιν
Ἰσραηλῖται· » καίτοι συγγενεῖς αὐτοῦ ἐτύγχανον
μόνοι ἐκ φυλῆς Bενιαμίν· οὐκοῦν πάντας ἀπλῶς τοὺς
ἐξ Ἰσραὴλ ἀδελφοὺς καὶ συγγενεῖς ἑαυτοῦ προσεῖ-
πεν ὁ Παῦλος· οὕτω δʼ οὖν καὶ τὴν Ἐλισάβετ συγ-
γενίδα προσεῖπεν ὁ ἄγγελος τῇ Μαριὰμ, διὰ τὸ ἄμφω
Ἰσραηλίτιδας εἶναι· καὶ ἄλλως δὲ εἰκὸς ἀπὸ τόπου
συχγενίδα τῆς Μαρίας κεκλῆσθαι τὴν Ἐλισάβετ, διὰ
τὸ οἰκεῖν ἐππὶ τῆς Ἰούδα φυλῆς ἀφʼ ἦς ὡρμᾶτο ἡ Μα-
ρία· μαρτυρεῖ γοῦν ὁ Λουκᾶς λέγων· « Ἀναστᾶσα
δὲ Μαριὰμ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις, ἐπορεύθη εἰς
τὴν ἐρεινὴν μμετὰ σπουδῆς εἰς πόλιν Ἰούδα, καὶ εἰσ-
ῆλθεν εἰς τὸν οἶκον δαχαρίου καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλι-
σάβετ· » τοῦ γὰρ Μωῦσέως νόμου μὴ ἀφορίσαντος
τῇ τῶν ερέων φυλῇ κλῆρον, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς μερὶς
αὐτῶν, διαταξαμένου δὲ μεταξὺ τῶν λοιπῶν φυλῶν
οἰκεῖν αὐτοὺς, τοῦ τε ὄαχαρίου καὶ τῆς Ἐλισάβετ
πόλιν φυλῆς Ἰούδα κατοικησάντων, ἀφʼ ἦς ὡρμᾶτο
Μαρία, εἰκὸς καὶ ταύτης ἕνεκεν τῆς αἰτίας συγγενεῖς
αὐτὰς ἀειρῆσθαι· οὐκ ἀπεικὸς δὲ καὶ τῆς ὀμοιοτρο-
πίας χάριν, διʼ ἦς ἄμφω τῆς σωτηρίου οἰκονομίας
ἠξιώθησαν, ἡ μὲν τὸν Σωτῆρα, ἡ δὲ τὸν πρόδρομον
τοῦ Σωτῆρος ὑποδεξάιεναι, ἑυός τε καὶ τοῦ αὐτοῦ
ἀγίου Πνεύματ·ς μετασχοῦσαι· διὸ καὶ μάλιστα μιᾶς
τῆς κατὰ Θεὸν συγγενείας μετεῖχον. Ἀλλὰ τοῦτο μὲν
οὕτως ἀπολυτέον.
ν. Εἰ δὲ κεφαλὴ τῆς γυναικὸς τυγχάνει ὁ ὡν ἀνὴρ,
κατὰ τὸν θεῖον Ἀπόστολον, καὶ ἔσονται οἱ δύοεἰς σάρκπ
μίαν, κατὰ τὸν Μωῦσέως νόμον, ἢ τε μεμνηστευμένη
ἀνδρὶ διαμαρτοῦσα μοιχείας κατὰ τὸ αὐτὸ τιμωρίαν
ὑπομένει, ὡς ἤδη τοῦ μνηστῆρος σῶμα γενομένη καὶ
κεφαλὴν ἐπιγραψαμένη τὸν ἄνδρα, πῶς οὐχὶ τῆς κε-
φαλῆς γενεαλογουμένης, ἔπεται καὶ τὸ σῶμα τῇ κε-
φαλῇ συναριθμεῖσθαι; ὥστε καὶ τὴν Μαρίαν ἤδη
s Rom. x, 3. s Ephes. ν, 23. ¹ Gen. , 24.
(3) ε. Lege δὲ. Εoτ.
(4) Quæstio hæc de cognatione Mariæ matris Do-
r int cum Eli-abetha, exstat sub ejusdem Euscbiὶ
nrmuinr, vix paucis vebis vatiatis, prætcr codiccm