PG 24, col. 623
‘ctione recte dubitabit, ex qua evidentior facti d
monstratio coniicitur, si quis reputet, unicum Rc
manum hominem fuisse qui ad Servatorem accc:
sit, quique majorem etiam magisque benevolan
quam Judaica natio,°fecit Christi confessionem
noster vero Servator _multos pro uno, aeque:
hunc, ad se accessuros affirmat ex orientalibi
regionibus, itemque ex occidentalibus, qui ob suat
Christi cognitionem et confessionem, haud minore
a Deo consequentur honorem quam Hebraeum
parentes. Namque et horum patriarcha, celeber il
Abrahamus, ex irreligiosis parentibus ortus, vita:
commutavit, a polytheismi errore recedens, unuu
que universalem Deum ipse agnovit. Quin etia:
cjus filiis lsaaco atque Jacobo similes fores innu
nieros per universum orbem, prmsertim vero orier
tis et occidui solis populos. praedixit. Denique mc
menti maximi superaddit his praedictionem
nempe quod Judaei ipsi, Deo charorum illorum p1
steri, qui Abrahamum iactabant, lsaacum atqu
Jacobum, promer suam adversus Deum vecordia:
et incredulitatem, ceu scientia: lumine orbati,1‘
tenebras exteriores expellendi essent : sic nimirul
imperitiam illorum, summamque inscitiam, et s:
lutaris luminis orbitatem prmdicens. Hinc reru:
oportet exitum animadvertere, atque adeo ocul
contemplari, quomodo Judaei, qui dictorum hom
num Deo charorum genus esse gloriantur, ejec
fuerint non regno Dei tantummodo, verum etia:
Sacra ipsorum regalique metropoli: exemplo autel
unius, qui olim ad Servatorem accessit, centurit
nis, innumerabilis hominum multitudo ex nation
bus cunctis, aeque ac ille, Christo adjuncta si
qua: ab eo edocta, eumdem quem inclyti illi apt
Ηοιπσξοε viri. Deum agnoscere, parem illis ab un
versali rege Deo mercedem recipere digna fuit.
Ἑϐραίοις λαμψάντων ἀνδρῶν ὲπιγνόντων Θεὸν, τῆς ἴσης αὐτοῖς ἐκείνοις ἠξίωνται παρά τῷ παμϐασιλεί
Θεῷ ἀμοιϐῆς.
ν. D
Mandat Petro Dominus utad praedam retia demittat;
qui quidemjussum exsequitur. Cum autem magna
piscium multitudinem conclusissent, et retia ponde1
gravata dirumperentur, opem petunt θ vicina navicr
la ; atque ita extractis piscibus utramque scapham rt
pleverunt,in tantumutmergi periclitarentur. Quan
obrem admiratione Petrus perculsus, indignum ε
confitebatur ut Servator ad se veniret. llle autem, ql
tanquam futuri temporis imaginem ipsiostendera
interpretationem quoque facit, aitque: Noli timere
abhinc enim eris homines ad vitam capiens. Cunct
vero simul: Venite post me, faciamque vos piscatu
res hominum. Galilaeos homines, viles rusticano:
nihil praeter Syrorum dialectum scientes, arte hu
god. A, [εδδ. Syr. lib. tv. 6. _ ,ς cl. Leo p. 2l6. ex cod. Vindob. Sed multo Inn-
(41) llactenus fragmentum recitatur Graece etiam gius prosequitur in codice nostro Vatic. A. τ. 85.
monstratio coniicitur, si quis reputet, unicum Rc
manum hominem fuisse qui ad Servatorem accc:
sit, quique majorem etiam magisque benevolan
quam Judaica natio,°fecit Christi confessionem
noster vero Servator _multos pro uno, aeque:
hunc, ad se accessuros affirmat ex orientalibi
regionibus, itemque ex occidentalibus, qui ob suat
Christi cognitionem et confessionem, haud minore
a Deo consequentur honorem quam Hebraeum
parentes. Namque et horum patriarcha, celeber il
Abrahamus, ex irreligiosis parentibus ortus, vita:
commutavit, a polytheismi errore recedens, unuu
que universalem Deum ipse agnovit. Quin etia:
cjus filiis lsaaco atque Jacobo similes fores innu
nieros per universum orbem, prmsertim vero orier
tis et occidui solis populos. praedixit. Denique mc
menti maximi superaddit his praedictionem
nempe quod Judaei ipsi, Deo charorum illorum p1
steri, qui Abrahamum iactabant, lsaacum atqu
Jacobum, promer suam adversus Deum vecordia:
et incredulitatem, ceu scientia: lumine orbati,1‘
tenebras exteriores expellendi essent : sic nimirul
imperitiam illorum, summamque inscitiam, et s:
lutaris luminis orbitatem prmdicens. Hinc reru:
oportet exitum animadvertere, atque adeo ocul
contemplari, quomodo Judaei, qui dictorum hom
num Deo charorum genus esse gloriantur, ejec
fuerint non regno Dei tantummodo, verum etia:
Sacra ipsorum regalique metropoli: exemplo autel
unius, qui olim ad Servatorem accessit, centurit
nis, innumerabilis hominum multitudo ex nation
bus cunctis, aeque ac ille, Christo adjuncta si
qua: ab eo edocta, eumdem quem inclyti illi apt
Ηοιπσξοε viri. Deum agnoscere, parem illis ab un
versali rege Deo mercedem recipere digna fuit.
Ἑϐραίοις λαμψάντων ἀνδρῶν ὲπιγνόντων Θεὸν, τῆς ἴσης αὐτοῖς ἐκείνοις ἠξίωνται παρά τῷ παμϐασιλεί
Θεῷ ἀμοιϐῆς.
ν. D
Mandat Petro Dominus utad praedam retia demittat;
qui quidemjussum exsequitur. Cum autem magna
piscium multitudinem conclusissent, et retia ponde1
gravata dirumperentur, opem petunt θ vicina navicr
la ; atque ita extractis piscibus utramque scapham rt
pleverunt,in tantumutmergi periclitarentur. Quan
obrem admiratione Petrus perculsus, indignum ε
confitebatur ut Servator ad se veniret. llle autem, ql
tanquam futuri temporis imaginem ipsiostendera
interpretationem quoque facit, aitque: Noli timere
abhinc enim eris homines ad vitam capiens. Cunct
vero simul: Venite post me, faciamque vos piscatu
res hominum. Galilaeos homines, viles rusticano:
nihil praeter Syrorum dialectum scientes, arte hu
god. A, [εδδ. Syr. lib. tv. 6. _ ,ς cl. Leo p. 2l6. ex cod. Vindob. Sed multo Inn-
(41) llactenus fragmentum recitatur Graece etiam gius prosequitur in codice nostro Vatic. A. τ. 85.