PG 24, col. 689
πεπιστευκότας · τὴν δὲ μνᾶν τὴν πᾶσιν ἐξ [σου δεδο-
μένην τὴν γνῶσιν τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας · τήν
δὲ ἐργασίαν τὴν ἑκάστῳ πρὸς τῇ γνώσει κατορθου-
μένην ὲν ἀγαθαῖς πράξεσι καρποφορίαν ’ πολίτας δὲ
ἑαυτοῦ μισοῦντας αὑτὸν τοὺς ὲκ περιτομῆς, ὧν τὴν
πολιτείαν ὑπομείνας, καὶ ὑπὸ τὸν αὑτὸν γεγονὼς
νόμον, εἰκότως πολίτην ἑαυτὸν αὐτῶν ἀνηγόρευσενο
οἱ δὲ μισοῦντες αὑτὸν καὶ τοῦ μίσους ἔργα ἐνδειξά-
μενοι διά τῆς κατ’ αὑτοῦ ἐπιϐουλῆς οὐκ ἠρκέσθησαν
αὐτῇ, ἀλλά καὶ μετὰ τὴν ἐξ ἀνθρώπων ἀποδημίαν
αὐτοῦ, ταῖς κατ’ αὐτοῦ ἀραῖς καὶ ταῖς πρὸς τὸν Θεὸν
εὐχαῖς ἀθετοῦντες αὐτὸν, καὶ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν Β
παραιτούμενοι, καὶ¹ ἀπευχόμενοι τοῦτο γενέσθαι. '0
δὲ, καὶ μὴ βουλομένων αὐτῶν, παραλήψεται τὴν βα-
σιλείαν · ἐπανελθών γε μὴν κατά τὴν δευτέραν αὑτοῦ
Θεοφάνειαν, τῶν μὲν ἀξίων καὶ αὐτοῦ δούλων βασι-
λεύσει. Καὶ τούτων αὐτῶν πρότερον τὴν διάκρισιν
ποιήσει, τοὺς μὲν ἀποδεξάμενος καὶ βασιλικαῖς τι-
μήσων δωρεαῖς, ἐφ’ οἷς διεπράξαντο κατορθώμασιν °
ἡγουμένους γὰρ πόλεων καὶ ἄρχοντας αὐτοὺς ἑτέρων
καταστήσει · τοὺς δὲ ἐπ’ ἀργίᾳ μεμψάμενος, καῖ⁹ ἦς
ἐδόκουν πρότερον μετεσχηκέναι μοίρας στερήσει ⁸
τοὺς δὲ ὠνομασμένους αὑτοῦ πολίτας τοὺς πάλαι
όντας ἐχθροὺς, καὶ τὰ ἐχθρῶν ἔργα εἰς αὑτὸν ὲνδειξα⁴
μένους, καὶ μετά ταῦτα ὀπίσω αὐτοῦ πρεσϐείαν ciet. “
ἀπεσταλκότας καὶ παραιτησαμένους αὑτὸν, δι’ ὧν εἰώθεισαν κατ’ αὐτοῦ ποιεῖσθαι ἀρῶν (91), είς μέσον
ἀχθῆναι κελεύσει πρὸ τοῦ βασιλικοῦ τῆς δόξης αὑτοῦ θρόνου, κᾶπειτα δικαιοσύνῃ (22) κριτηρίῳ χρώμενος.
τῇ προσηκούσῃ αὐτοὺς παραδώσει δίκῃ. .
DE GRAZCIS ΤΗΕΟΡΗΑΝῙΔΞ FRA<
Hactenus .Eusebiante [licopltanitv fragmenta, vel potius partes, ea: tribus codicibus νεα. Δ δέ Ε. edidi-
mue-‘51:! quidem eadem Τὴεόρίιᾳηὶσξξηναίίίε quoque duobus recitatur Yatt. codicibus Β. et ιε’-...⁸ qui tamen
nonnisi eaeinplares sunt, et quidem imperfecti,'ea,'codicibus Α. et E. derivati, Itaque neutrius ill_o_rum_nobis
fuitnecessarius usus. lant vero quacunque a nobis in superioribus foliis edita (uerunt, ea vel Τ heophania:
titulo nominatim in_cadicibus denotabantur. vel cum Syriaca seu Anglico operis interpretationecongruebtntlo
vel praedictis codicibus adeo connexa erant cum partibus titulum Τ heOphaniw‘prtc se ferentibus,‘ut ab iis
avelli nequirent, etiamsi aliquando nonnisi nudum Eusebii nomen gererent. De quibus omnibus lectqfes
nostros singulis inlocis admonuimus : nihil enim nobis majori cura: fuit, quam ut fideles‘accuratique vide-
νςζηκῖτ Utique et alia: partes erant, quibus Eusebii (non tamen, meai/mine) nomen erat inscriptum, quicque
alicubi cuin; dicto opere partim consentiebant : quia tamen nimis liberum audaxque visum foret, eas cumscr-
tioribus Theophania: partibus capulare, id cbnsilium merito omisimus. Itaque lup partes in commentario
Eusebii ad Lucam supra dicto apparent 7; quibus identidem et pro re nata quidquid erat observandum sub-
scripsimus.
Nunc magna quastio exoritur, quam nos vis attingere audemus , ne rem Aquodammodo.noslrammllluof‘ 9.“
pra'judiciuni in re litteraria noxium et odiosum) defendere videantur; quid 'videlicet de Syriaca TheOpltania
cum Gracis partibus comparata iudicandum sit ; utrum videlicet ea plena sit, an compendio aliqua vel
cum uncus parum“ comparata Judtcandum ειι ; utrum υιαειιιει ea ptena ειι, an compellato attquu νει
omissioaibus imminutajuerit; quandoquidem Grcam eius, ‘id est originalia, fragmenta in codicibus. Vali-
r_:_anis satis interdum difl'erunt,quodque pluris interest, 'haud raro suut'prolixiora, interdum denique it}. ιοια
TheophaniaSyriuca non a;,npa'r5nt.'Equident testor publice, nihil me prwt'er veritatem optare aut velle, nulloque
studio teneri huic potius patrocinandi opinioni, quam alteramurefe'llendi, patentemque aream libenterleliln-
σαῖς, ξπ qua se quilibet pro suo libito exerceat'a'ut decertet. Illa iumen me. non mediocriter movet similitudo,
93‘“, ὃννῑαεα (rium epistularum Ignatii translatio. in iisdem Nitriensibus exemplaribus nunc_detecta,et a
{actissitnopuretono edita, adeo brevior comperta est. ut capitula undecim omissa sparsim fuerint (prout ea:
gallicis ephenteridibus disco (τι), etenim Anglicana editione careo) qua: in (ἔπεεο jamdiu edita' textu leguntur.
Prwterquamauod tam in epistolis Ignaiianis quam in fragmentis Eusebiani's alia: quoque fiunt _n_tinoris‘
momenti varietates, modo aliquid iutei'jaciendo,'modo immutando, modo denique traniferéndo. Equidem ad
ἒξ Eusebius innuere diras quas ,ιιιᾱωί in synagogis suis adversus Christum dicere solent.
(a) Aaxiliairc catholiqus, t. ll, ι). ⁸254 ; t. Ill, ρ.
μένην τὴν γνῶσιν τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας · τήν
δὲ ἐργασίαν τὴν ἑκάστῳ πρὸς τῇ γνώσει κατορθου-
μένην ὲν ἀγαθαῖς πράξεσι καρποφορίαν ’ πολίτας δὲ
ἑαυτοῦ μισοῦντας αὑτὸν τοὺς ὲκ περιτομῆς, ὧν τὴν
πολιτείαν ὑπομείνας, καὶ ὑπὸ τὸν αὑτὸν γεγονὼς
νόμον, εἰκότως πολίτην ἑαυτὸν αὐτῶν ἀνηγόρευσενο
οἱ δὲ μισοῦντες αὑτὸν καὶ τοῦ μίσους ἔργα ἐνδειξά-
μενοι διά τῆς κατ’ αὑτοῦ ἐπιϐουλῆς οὐκ ἠρκέσθησαν
αὐτῇ, ἀλλά καὶ μετὰ τὴν ἐξ ἀνθρώπων ἀποδημίαν
αὐτοῦ, ταῖς κατ’ αὐτοῦ ἀραῖς καὶ ταῖς πρὸς τὸν Θεὸν
εὐχαῖς ἀθετοῦντες αὐτὸν, καὶ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν Β
παραιτούμενοι, καὶ¹ ἀπευχόμενοι τοῦτο γενέσθαι. '0
δὲ, καὶ μὴ βουλομένων αὐτῶν, παραλήψεται τὴν βα-
σιλείαν · ἐπανελθών γε μὴν κατά τὴν δευτέραν αὑτοῦ
Θεοφάνειαν, τῶν μὲν ἀξίων καὶ αὐτοῦ δούλων βασι-
λεύσει. Καὶ τούτων αὐτῶν πρότερον τὴν διάκρισιν
ποιήσει, τοὺς μὲν ἀποδεξάμενος καὶ βασιλικαῖς τι-
μήσων δωρεαῖς, ἐφ’ οἷς διεπράξαντο κατορθώμασιν °
ἡγουμένους γὰρ πόλεων καὶ ἄρχοντας αὐτοὺς ἑτέρων
καταστήσει · τοὺς δὲ ἐπ’ ἀργίᾳ μεμψάμενος, καῖ⁹ ἦς
ἐδόκουν πρότερον μετεσχηκέναι μοίρας στερήσει ⁸
τοὺς δὲ ὠνομασμένους αὑτοῦ πολίτας τοὺς πάλαι
όντας ἐχθροὺς, καὶ τὰ ἐχθρῶν ἔργα εἰς αὑτὸν ὲνδειξα⁴
μένους, καὶ μετά ταῦτα ὀπίσω αὐτοῦ πρεσϐείαν ciet. “
ἀπεσταλκότας καὶ παραιτησαμένους αὑτὸν, δι’ ὧν εἰώθεισαν κατ’ αὐτοῦ ποιεῖσθαι ἀρῶν (91), είς μέσον
ἀχθῆναι κελεύσει πρὸ τοῦ βασιλικοῦ τῆς δόξης αὑτοῦ θρόνου, κᾶπειτα δικαιοσύνῃ (22) κριτηρίῳ χρώμενος.
τῇ προσηκούσῃ αὐτοὺς παραδώσει δίκῃ. .
DE GRAZCIS ΤΗΕΟΡΗΑΝῙΔΞ FRA<
Hactenus .Eusebiante [licopltanitv fragmenta, vel potius partes, ea: tribus codicibus νεα. Δ δέ Ε. edidi-
mue-‘51:! quidem eadem Τὴεόρίιᾳηὶσξξηναίίίε quoque duobus recitatur Yatt. codicibus Β. et ιε’-...⁸ qui tamen
nonnisi eaeinplares sunt, et quidem imperfecti,'ea,'codicibus Α. et E. derivati, Itaque neutrius ill_o_rum_nobis
fuitnecessarius usus. lant vero quacunque a nobis in superioribus foliis edita (uerunt, ea vel Τ heophania:
titulo nominatim in_cadicibus denotabantur. vel cum Syriaca seu Anglico operis interpretationecongruebtntlo
vel praedictis codicibus adeo connexa erant cum partibus titulum Τ heOphaniw‘prtc se ferentibus,‘ut ab iis
avelli nequirent, etiamsi aliquando nonnisi nudum Eusebii nomen gererent. De quibus omnibus lectqfes
nostros singulis inlocis admonuimus : nihil enim nobis majori cura: fuit, quam ut fideles‘accuratique vide-
νςζηκῖτ Utique et alia: partes erant, quibus Eusebii (non tamen, meai/mine) nomen erat inscriptum, quicque
alicubi cuin; dicto opere partim consentiebant : quia tamen nimis liberum audaxque visum foret, eas cumscr-
tioribus Theophania: partibus capulare, id cbnsilium merito omisimus. Itaque lup partes in commentario
Eusebii ad Lucam supra dicto apparent 7; quibus identidem et pro re nata quidquid erat observandum sub-
scripsimus.
Nunc magna quastio exoritur, quam nos vis attingere audemus , ne rem Aquodammodo.noslrammllluof‘ 9.“
pra'judiciuni in re litteraria noxium et odiosum) defendere videantur; quid 'videlicet de Syriaca TheOpltania
cum Gracis partibus comparata iudicandum sit ; utrum videlicet ea plena sit, an compendio aliqua vel
cum uncus parum“ comparata Judtcandum ειι ; utrum υιαειιιει ea ptena ειι, an compellato attquu νει
omissioaibus imminutajuerit; quandoquidem Grcam eius, ‘id est originalia, fragmenta in codicibus. Vali-
r_:_anis satis interdum difl'erunt,quodque pluris interest, 'haud raro suut'prolixiora, interdum denique it}. ιοια
TheophaniaSyriuca non a;,npa'r5nt.'Equident testor publice, nihil me prwt'er veritatem optare aut velle, nulloque
studio teneri huic potius patrocinandi opinioni, quam alteramurefe'llendi, patentemque aream libenterleliln-
σαῖς, ξπ qua se quilibet pro suo libito exerceat'a'ut decertet. Illa iumen me. non mediocriter movet similitudo,
93‘“, ὃννῑαεα (rium epistularum Ignatii translatio. in iisdem Nitriensibus exemplaribus nunc_detecta,et a
{actissitnopuretono edita, adeo brevior comperta est. ut capitula undecim omissa sparsim fuerint (prout ea:
gallicis ephenteridibus disco (τι), etenim Anglicana editione careo) qua: in (ἔπεεο jamdiu edita' textu leguntur.
Prwterquamauod tam in epistolis Ignaiianis quam in fragmentis Eusebiani's alia: quoque fiunt _n_tinoris‘
momenti varietates, modo aliquid iutei'jaciendo,'modo immutando, modo denique traniferéndo. Equidem ad
ἒξ Eusebius innuere diras quas ,ιιιᾱωί in synagogis suis adversus Christum dicere solent.
(a) Aaxiliairc catholiqus, t. ll, ι). ⁸254 ; t. Ill, ρ.