PG 24, col. 727
ἂν ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται· διαταγεὶς δι’
ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου. Ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ
ἔστιν· ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν. Ἀκούεις, ὅπως ὲν τού-
⁶τοις 6 Ἀπόστολος Γαλάτας αὐτοὺς (5⁸1) ἐδίδαξεν, ἐξ
ἐκείνου ἕνα τὸν Θεὸν εἰδέναι, καὶ ἕνα τὸν μεσίτην
τοῦ Θεοῦ καὶ ἀγγέλων; "U δὴ καὶ ὲν ἑτέροις ἐδήλου
λέγων’ Εἷς γὰρ ό Θεός⁶ εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ
ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός. Ἀλλ’ ὅτε
μὲν Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων μεσίτην αὐτὸν ὠνόμαζεν (58),
εἰκότως ἄνθρωπον αὐτὸν διὰ τὴν ὲνανθρώπησιν
ἐκάλει· ὅτε δὲ οὐ μεσίτην Θεοῦ κα)⁹ ἀνθρώπων, ἀλλὰ
Θεοῦ καὶ ἀγγέλων τὸν αὐτὸν εἰσῆγεν, οὐκέτ’ ἄνθρω- Β
πον ὠνόμαζε, μόνον δὲ μεσίτην φησι· τὸν ’νόμον
διατετάχθαι εἰπὼν, δι’ ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου·
διαιρέσει τε ἀναγκαίως τὸ τοῦ μεσίτου ὄνομα διασα-
φῶν, ὲν τῷ λέγειν· '0 δὲ μεσίτης ἐνὸς οὐκ ἐστιν,
ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν. Οῦτε ἄρα 6 Θεὸς εἴη ἂν 6 μεσί-
τηςοτινος γὰρ (59) καὶ γένοιτ’ ἂν 6 μεσίτης; οὔτε 6
μεσίτης αὐτὸς, αὐτὸς ἂν εἴη 6 Θεόςο 6 γὰρ μεσίτης
ἑνὸς οὐκ ἔστιν. Δυεῖν δ’ ἄρα μέσος ἕστηκε. Τίνων
τούτων διασαφεῖ ἀγγέλους ὀνομάζων καὶτὸν Θεόν·
ὧν μέσον ὄντα τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ (60) τὸν νόμον
χειρὶ μὲν ίδίᾳ εἰληφέναι φησὶ παρὰ τοῦ Πατρός· δι’
ἀγγέλων δὲ τῷ πρώτῳ διατεταχέναι λαῷ. Ἦν ἄρα, ἐξ
ἐκείνου, 6 Υἱὸς μεσίτης Θεοῦ τε καὶ ἀγγέλων, πρὶν
ἢ γενέσθαι μεσίτης Θεοῦ. καὶ ἀνθρώπων. Καὶ ἦν οὐχ
ὡς ψιλὸς Θεοῦ Λόγος, ἀνυπόστατος, ἓν καὶ ταύτόν
>14 Ed. Paris., pag. 7.
“ Gal. ι, 8. ³⁵ ibid. 1. ¹⁵ ibid. Η, 12. ¹⁶ ibid. 15.
(56) Ἀμὰ καὶ μεσίτην αὐτόν. Haec est commu-
nis expositio recentium et antiquorum interpretum :
ad vers. l9, cap. in. Epistolas ad Galatas: de me«
go vers._su,_ cap. Ill. Epistoue ad Galatas; de me-
aa vers. ut, cap. ιιι. Epistom ad Galatas; (le me-
diatore Christo : etiam tum, cum dillerant de voce
illa angelos, quam quidem, velad Moysem et Aaro-
nem referunt, vel ad spiritus illos adn'iinistratorios,
qui de manughristi assumptamJegem populo, per
Moysen tradidere. Sed quod ait Eusebius hinc 'con-
cludere _Apostolum, ἓναεῖναι μεσίτην Θεοῦ καὶ γάγ-
γέλων, falsum est. Non allii-mat 'hociApostolus:
et ipsemet Eusebius contradicit. dum affirmat, ὃ δὴ,
ἐν ἑτέροις ἐδήλου levent: ῌῖς γὰρ Θεός, εἷς
καί. μεσίτῂς. Θεοῦ⁸ καὶ ἀνθρώπω, ’ἀνθρῳποξι⁷ ’1ηὲ
σοῦς Χριστός; qui lncusha'betur Ι ad 'Titn. 711,5;
εει signa praestantius; striata: υ
πωνβ Certe apud .Patil'um _ad.Calatas, angeli s'unt
μεσζται, _ hoc ⁷ est intercessionis internuntii ; agen-
les in rebus; inter Deum et populum suum inier-
cedentes, et tamen illam correctionem frustratur
ipse__auclor in sequentibus, ubi disputat eum esse
inediatorem angelorumiidque ex sententia Aposmli.
Nusquam vero'hoci alIirmat Apostolus. lin'o vero
neque debuit hoc ab illo alfirmari. Mediator autem
ille. est, tanquam qui medius ἕστηκε _in aliqua
actione procuranda fi: seu qui partes dissidentes
componere satagit : unde sequestrum vocant Ter-
tullianusLet Hieronymus. Non fuit autem διάστα-
sic, quae debebat coinponi, inter Deum, et angelus
aiitngratia confirmatus, quorum aeternum esi et
solitariumepitheton illudTacientes voluntatem ejus.
Erat vero inter Deum et 'lminines dissidium. 'Hic
interposuit se Dei filius. καταλλάκτης lactus, partes
dissidentes reconciliavit. lloc ut laceret, luit itecesw
ι
ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου. Ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ
ἔστιν· ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν. Ἀκούεις, ὅπως ὲν τού-
⁶τοις 6 Ἀπόστολος Γαλάτας αὐτοὺς (5⁸1) ἐδίδαξεν, ἐξ
ἐκείνου ἕνα τὸν Θεὸν εἰδέναι, καὶ ἕνα τὸν μεσίτην
τοῦ Θεοῦ καὶ ἀγγέλων; "U δὴ καὶ ὲν ἑτέροις ἐδήλου
λέγων’ Εἷς γὰρ ό Θεός⁶ εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ
ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός. Ἀλλ’ ὅτε
μὲν Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων μεσίτην αὐτὸν ὠνόμαζεν (58),
εἰκότως ἄνθρωπον αὐτὸν διὰ τὴν ὲνανθρώπησιν
ἐκάλει· ὅτε δὲ οὐ μεσίτην Θεοῦ κα)⁹ ἀνθρώπων, ἀλλὰ
Θεοῦ καὶ ἀγγέλων τὸν αὐτὸν εἰσῆγεν, οὐκέτ’ ἄνθρω- Β
πον ὠνόμαζε, μόνον δὲ μεσίτην φησι· τὸν ’νόμον
διατετάχθαι εἰπὼν, δι’ ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου·
διαιρέσει τε ἀναγκαίως τὸ τοῦ μεσίτου ὄνομα διασα-
φῶν, ὲν τῷ λέγειν· '0 δὲ μεσίτης ἐνὸς οὐκ ἐστιν,
ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν. Οῦτε ἄρα 6 Θεὸς εἴη ἂν 6 μεσί-
τηςοτινος γὰρ (59) καὶ γένοιτ’ ἂν 6 μεσίτης; οὔτε 6
μεσίτης αὐτὸς, αὐτὸς ἂν εἴη 6 Θεόςο 6 γὰρ μεσίτης
ἑνὸς οὐκ ἔστιν. Δυεῖν δ’ ἄρα μέσος ἕστηκε. Τίνων
τούτων διασαφεῖ ἀγγέλους ὀνομάζων καὶτὸν Θεόν·
ὧν μέσον ὄντα τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ (60) τὸν νόμον
χειρὶ μὲν ίδίᾳ εἰληφέναι φησὶ παρὰ τοῦ Πατρός· δι’
ἀγγέλων δὲ τῷ πρώτῳ διατεταχέναι λαῷ. Ἦν ἄρα, ἐξ
ἐκείνου, 6 Υἱὸς μεσίτης Θεοῦ τε καὶ ἀγγέλων, πρὶν
ἢ γενέσθαι μεσίτης Θεοῦ. καὶ ἀνθρώπων. Καὶ ἦν οὐχ
ὡς ψιλὸς Θεοῦ Λόγος, ἀνυπόστατος, ἓν καὶ ταύτόν
>14 Ed. Paris., pag. 7.
“ Gal. ι, 8. ³⁵ ibid. 1. ¹⁵ ibid. Η, 12. ¹⁶ ibid. 15.
(56) Ἀμὰ καὶ μεσίτην αὐτόν. Haec est commu-
nis expositio recentium et antiquorum interpretum :
ad vers. l9, cap. in. Epistolas ad Galatas: de me«
go vers._su,_ cap. Ill. Epistoue ad Galatas; de me-
aa vers. ut, cap. ιιι. Epistom ad Galatas; (le me-
diatore Christo : etiam tum, cum dillerant de voce
illa angelos, quam quidem, velad Moysem et Aaro-
nem referunt, vel ad spiritus illos adn'iinistratorios,
qui de manughristi assumptamJegem populo, per
Moysen tradidere. Sed quod ait Eusebius hinc 'con-
cludere _Apostolum, ἓναεῖναι μεσίτην Θεοῦ καὶ γάγ-
γέλων, falsum est. Non allii-mat 'hociApostolus:
et ipsemet Eusebius contradicit. dum affirmat, ὃ δὴ,
ἐν ἑτέροις ἐδήλου levent: ῌῖς γὰρ Θεός, εἷς
καί. μεσίτῂς. Θεοῦ⁸ καὶ ἀνθρώπω, ’ἀνθρῳποξι⁷ ’1ηὲ
σοῦς Χριστός; qui lncusha'betur Ι ad 'Titn. 711,5;
εει signa praestantius; striata: υ
πωνβ Certe apud .Patil'um _ad.Calatas, angeli s'unt
μεσζται, _ hoc ⁷ est intercessionis internuntii ; agen-
les in rebus; inter Deum et populum suum inier-
cedentes, et tamen illam correctionem frustratur
ipse__auclor in sequentibus, ubi disputat eum esse
inediatorem angelorumiidque ex sententia Aposmli.
Nusquam vero'hoci alIirmat Apostolus. lin'o vero
neque debuit hoc ab illo alfirmari. Mediator autem
ille. est, tanquam qui medius ἕστηκε _in aliqua
actione procuranda fi: seu qui partes dissidentes
componere satagit : unde sequestrum vocant Ter-
tullianusLet Hieronymus. Non fuit autem διάστα-
sic, quae debebat coinponi, inter Deum, et angelus
aiitngratia confirmatus, quorum aeternum esi et
solitariumepitheton illudTacientes voluntatem ejus.
Erat vero inter Deum et 'lminines dissidium. 'Hic
interposuit se Dei filius. καταλλάκτης lactus, partes
dissidentes reconciliavit. lloc ut laceret, luit itecesw
ι