PG 24, col. 830
vero, quidquid de Scripturis attulit, contrariam pla—
ne vocem emisisse sciant, et ea quae ab illo dice-
bantur impie, in rectum retorquendo sensum et
CAP. Ι.
Sabellium α Marcello inepte reprehensum, cumco-
dem in errore cum Sabellio ipse per omnia uerse-
tur.
At priusquam his accingar examinandis, cum in
operis contextu animadverterem Sabellium ab eo
male mulctatum,hominis fatuitatem admiratus sum,
quod illi neutiquam pepercerit, sed impetiverit ma-
ledictis , quem laudibus ante alios prosequi debe-
bat, utpote sui dogmatis assectatorem, et ejusdem
cum seipso Opinionis. Decrevi ideo verba ejus neu-
tiquam silentio praeterire, sed veluti quamdam ac-
cessionem , illius refutationem huic Operi adjicien-
dam. Siquidem quod Dei ministros accuset, licet
illud in ipsius contumeliam potius cedat, Iaudem
vero atque existimationem majorem illorum I, qui
ab ipsius communione sunt alieni, non tamen venia
caret et excusatione : non absurda, cum quae mi-
nime probet, ea vituperanda sibi censeat. At illum
velle mulctare male, sic ut speret se latiturum, qui
eamdem impiam secum foveat Opinionem , impu-
dentiae cujusdam intolerandae , et frontis perfrictis-
sima: videtur esse, nec injuria. Haec autem se ha-
bere ad hunc modum patet, neque falso a me ca-
lumniis eum proscissum, eo quod de sententia Sa-
belliana, ᾖ Deum compellet Filio-Patrem. Non certe
disertim, et totidem,hoc fateor verbis; talibus autem
utitur, quae hypostasin Filii directe tollant : unum
solummodo Deum statuant: atque illum ipsum sui
ipsius genitorem : etFilium denique suietiam ipsius.
D Dato enim et concessoVerbum in Deo esse , quod et
unum atque idem cum ipso exsistat, eum hujusce Pa-
trem dicendum docet : et Verbum etiam ejus esse
Filium, nequaquam Filium exsistentem in substantiae
subsistentia , proprie vero et secundum veritatem,Ver.
bum exsistentem tamen. Vultergo intelligi, Verbum
illum esse, non cataehrestice, sed verissime et pro.
priissime Verbum, atque praeter Verbum, aliud ni-o
ypdttttartloco γράμματι. De_in συγγνώμης 0:939:19;
δεῖν-ἧκηῦεὶρᾅξασιν. Lege ’τῷ ’τὴνΔ
σιν. In eo 'quod Filii subsistentiam negaret separa
tam et propriam. Μ, -_- ϐοτηειί vulgatam ex codd.
ἀληθεείσάιὶοντξ τὴν ὑὲόσττ ει Sita} ,αὖτξέο
(Ἠὶ “Η’ Αόγοῆ. Deest suffulciendae sententi?
ᾗεὶ-λέγέιν ἆυ( simile; statim, post ὠνομασμένος,
(δεδι υι ς. ο
deest υἱός. Μ.
ne vocem emisisse sciant, et ea quae ab illo dice-
bantur impie, in rectum retorquendo sensum et
CAP. Ι.
Sabellium α Marcello inepte reprehensum, cumco-
dem in errore cum Sabellio ipse per omnia uerse-
tur.
At priusquam his accingar examinandis, cum in
operis contextu animadverterem Sabellium ab eo
male mulctatum,hominis fatuitatem admiratus sum,
quod illi neutiquam pepercerit, sed impetiverit ma-
ledictis , quem laudibus ante alios prosequi debe-
bat, utpote sui dogmatis assectatorem, et ejusdem
cum seipso Opinionis. Decrevi ideo verba ejus neu-
tiquam silentio praeterire, sed veluti quamdam ac-
cessionem , illius refutationem huic Operi adjicien-
dam. Siquidem quod Dei ministros accuset, licet
illud in ipsius contumeliam potius cedat, Iaudem
vero atque existimationem majorem illorum I, qui
ab ipsius communione sunt alieni, non tamen venia
caret et excusatione : non absurda, cum quae mi-
nime probet, ea vituperanda sibi censeat. At illum
velle mulctare male, sic ut speret se latiturum, qui
eamdem impiam secum foveat Opinionem , impu-
dentiae cujusdam intolerandae , et frontis perfrictis-
sima: videtur esse, nec injuria. Haec autem se ha-
bere ad hunc modum patet, neque falso a me ca-
lumniis eum proscissum, eo quod de sententia Sa-
belliana, ᾖ Deum compellet Filio-Patrem. Non certe
disertim, et totidem,hoc fateor verbis; talibus autem
utitur, quae hypostasin Filii directe tollant : unum
solummodo Deum statuant: atque illum ipsum sui
ipsius genitorem : etFilium denique suietiam ipsius.
D Dato enim et concessoVerbum in Deo esse , quod et
unum atque idem cum ipso exsistat, eum hujusce Pa-
trem dicendum docet : et Verbum etiam ejus esse
Filium, nequaquam Filium exsistentem in substantiae
subsistentia , proprie vero et secundum veritatem,Ver.
bum exsistentem tamen. Vultergo intelligi, Verbum
illum esse, non cataehrestice, sed verissime et pro.
priissime Verbum, atque praeter Verbum, aliud ni-o
ypdttttartloco γράμματι. De_in συγγνώμης 0:939:19;
δεῖν-ἧκηῦεὶρᾅξασιν. Lege ’τῷ ’τὴνΔ
σιν. In eo 'quod Filii subsistentiam negaret separa
tam et propriam. Μ, -_- ϐοτηειί vulgatam ex codd.
ἀληθεείσάιὶοντξ τὴν ὑὲόσττ ει Sita} ,αὖτξέο
(Ἠὶ “Η’ Αόγοῆ. Deest suffulciendae sententi?
ᾗεὶ-λέγέιν ἆυ( simile; statim, post ὠνομασμένος,
(δεδι υι ς. ο
deest υἱός. Μ.