PG 25, col. 239
vos salutant. Dominus vos incolumes, nostrique
memores conservet, domini vere desideratissimi.
Ἣ
ΙΝ APOLOGIAM CONTRA ARIANOS
Ι. Apologia contra Ariona: , quat, qunti pleraque complectatur monumenta, ϐοηθειῐο monumentorum
a nonnullis recentioribus vocatur, in omnibus cum editis tum Inanuscriptis Apologia secunda inscribitur.
quia nimirum post Apologiam de fuga collocatur; tametsi cam ante alias Athanasii Apologias conscriptam
fuisse certntn est. Siquidem Apologiam ad Constantium, et Apalogt‘am de fuga ad annum 556 pertinere suo
loco dicturi sumus. At Apologia contra Arianos non diu post Athanasii ex secundo exsilio reditum , qui
anno 349 contigit, scribi potuit. Ex compluribus enim hujus Apologia: locis , ac ex ipso potissimum initio,
liquet cditam fuisse antequam UrSacius et Valens, qui ab Arianis partibus resilierant et suam adversus
Athanasium sycophantiam confessi fuerant, in impietatem reciderent, et adversus Athanasium Arianis
denuo sese jungerent, quod, ut tardius, anno 352, contigisse alias demonstrabilur. Huc accedit ipsius Atha—
nasii testimonium num-59 hujus Apologire, ubi de postremo suo agens exsilio ait ὁ. νῦν πέπονθα, quae
jam passus sum, quo indicat 5e paulo post reditum suum hanc Apologiam conscripsisse. Nihilque nostra
sententia} ofliciunt qua: de Liherii et Hosii exsilio sub tinent leguntur, ea Quippe diu post conscriptam
Apulogiam addita fuisse ibidem probaturi sumus.
ll. Hujus scribenti-.c haec causa fuit. Athanasius, ex Sardicensis synodi decreto, ac imperatorum Con-
stantis et Constantii jussu patriae et Ecclesiae sua: restitutus, cum comperisset illas tandiu iactatas lo-
tiesqne confutatas criminationes, de Arsenii nece. de calice fracto, deque mensa subversa, etc. . rursum
ab Arianis pervulgari , qui etiam niterentur haec ipsa denuo in judicium vocare, Apologiam edidit, ubi
varia monumenta et epistolas hac de re conscriptas in unum collegit. ratus nihil aeque ad sui purgatiO-
nem conducere, ac si cx ipsis rerum gestarum actis causa; suae sinceritas eluceret. Horum monumento-
rum duae sunt partes praepostero ordine ab ipso Athanasio digesue. Prima complectitur epistolas synodi-
cas aliasque de causa Athanasii conscriptas, ab anno 540 ad annum 550, quarunt commune argumentum
est, confutatio calumniarum ab Eusebianis in synodo Tyria, in Mareole et alibi adversus Athanasium
structarum. Secunda pars historiam Meletii , rerumque ab lschyra, Arsenio et Eusebianis contra Atha-
nasium gestarum, ac una earumdem monumenta comprehendit ab anno 300 ad 338. De singulis in utra-
que parte collectis monumentis quaedam pertractanda sunt.
lll. l-n priori parte primo occurritepistola encyclica Alexandrinm synodi ad omnes episcopos et' ad Ju—
linm papam missa, qua Athanasiusa calumniis Eusebianorum vindicatur Eum nempe accusabant hmretici
quod post stmm ex Galliis reditum multarunt caedium auctor fuisset. quod episcopatum Alexandrinum
invasisset, furtimque ordinatus fuisset, quod frumentum alendis viduis destinatum, in proprium lucrum
divertisset. Has omnes criminationes, necnon veteres illas, de Arsenii nece, etc. , validissimis argumen-
tis confutant Ευριῆ episcopi, et una Pisti Ariani episcopi ordinationem paucis perstringunt. Htec causa
fuit hujus synodi cogendae ; quo autem anno ea celebrata et haec epistola conscripta sit, non convenit in-
ter auctores {quidam enim ad annum 359 referunt, alii vero ad 540 quibus libentius assentimur. Siquidem
ex ipsa Julii epistola conatat Athanasii et Alexandrina: synodi legatos eo ipso anno 540 Romam conces-
sisse, ac cum Eusebianis congressos, synodum una cum illis postulasse : quod in praecedenti encyclica epi-
stola, anno 541 scripta, diserte testatur Alhanasius; ait enim πέρυσι, id est anno praeterito, fratres
Romae synodum postulasse. Porro verisimile omnino est synodum et ejus legationem in eumdem annum
cadere. Haec sententia, alioqui probabilissima, extra dubium erit, si Socrati fides habeatur, qui Eusebii
in sedem Constantinopolitanam intrusionent refert ad annum 540, post necem scilicet Constantini ju-
nioris. Cum enim haec epistola illam Eusebii invasioncm memoret, eam non ante annum 560 scriptam
fuisse conspicuum erit.
(02) Reg, σὺν ἡμῖν.
memores conservet, domini vere desideratissimi.
Ἣ
ΙΝ APOLOGIAM CONTRA ARIANOS
Ι. Apologia contra Ariona: , quat, qunti pleraque complectatur monumenta, ϐοηθειῐο monumentorum
a nonnullis recentioribus vocatur, in omnibus cum editis tum Inanuscriptis Apologia secunda inscribitur.
quia nimirum post Apologiam de fuga collocatur; tametsi cam ante alias Athanasii Apologias conscriptam
fuisse certntn est. Siquidem Apologiam ad Constantium, et Apalogt‘am de fuga ad annum 556 pertinere suo
loco dicturi sumus. At Apologia contra Arianos non diu post Athanasii ex secundo exsilio reditum , qui
anno 349 contigit, scribi potuit. Ex compluribus enim hujus Apologia: locis , ac ex ipso potissimum initio,
liquet cditam fuisse antequam UrSacius et Valens, qui ab Arianis partibus resilierant et suam adversus
Athanasium sycophantiam confessi fuerant, in impietatem reciderent, et adversus Athanasium Arianis
denuo sese jungerent, quod, ut tardius, anno 352, contigisse alias demonstrabilur. Huc accedit ipsius Atha—
nasii testimonium num-59 hujus Apologire, ubi de postremo suo agens exsilio ait ὁ. νῦν πέπονθα, quae
jam passus sum, quo indicat 5e paulo post reditum suum hanc Apologiam conscripsisse. Nihilque nostra
sententia} ofliciunt qua: de Liherii et Hosii exsilio sub tinent leguntur, ea Quippe diu post conscriptam
Apulogiam addita fuisse ibidem probaturi sumus.
ll. Hujus scribenti-.c haec causa fuit. Athanasius, ex Sardicensis synodi decreto, ac imperatorum Con-
stantis et Constantii jussu patriae et Ecclesiae sua: restitutus, cum comperisset illas tandiu iactatas lo-
tiesqne confutatas criminationes, de Arsenii nece. de calice fracto, deque mensa subversa, etc. . rursum
ab Arianis pervulgari , qui etiam niterentur haec ipsa denuo in judicium vocare, Apologiam edidit, ubi
varia monumenta et epistolas hac de re conscriptas in unum collegit. ratus nihil aeque ad sui purgatiO-
nem conducere, ac si cx ipsis rerum gestarum actis causa; suae sinceritas eluceret. Horum monumento-
rum duae sunt partes praepostero ordine ab ipso Athanasio digesue. Prima complectitur epistolas synodi-
cas aliasque de causa Athanasii conscriptas, ab anno 540 ad annum 550, quarunt commune argumentum
est, confutatio calumniarum ab Eusebianis in synodo Tyria, in Mareole et alibi adversus Athanasium
structarum. Secunda pars historiam Meletii , rerumque ab lschyra, Arsenio et Eusebianis contra Atha-
nasium gestarum, ac una earumdem monumenta comprehendit ab anno 300 ad 338. De singulis in utra-
que parte collectis monumentis quaedam pertractanda sunt.
lll. l-n priori parte primo occurritepistola encyclica Alexandrinm synodi ad omnes episcopos et' ad Ju—
linm papam missa, qua Athanasiusa calumniis Eusebianorum vindicatur Eum nempe accusabant hmretici
quod post stmm ex Galliis reditum multarunt caedium auctor fuisset. quod episcopatum Alexandrinum
invasisset, furtimque ordinatus fuisset, quod frumentum alendis viduis destinatum, in proprium lucrum
divertisset. Has omnes criminationes, necnon veteres illas, de Arsenii nece, etc. , validissimis argumen-
tis confutant Ευριῆ episcopi, et una Pisti Ariani episcopi ordinationem paucis perstringunt. Htec causa
fuit hujus synodi cogendae ; quo autem anno ea celebrata et haec epistola conscripta sit, non convenit in-
ter auctores {quidam enim ad annum 359 referunt, alii vero ad 540 quibus libentius assentimur. Siquidem
ex ipsa Julii epistola conatat Athanasii et Alexandrina: synodi legatos eo ipso anno 540 Romam conces-
sisse, ac cum Eusebianis congressos, synodum una cum illis postulasse : quod in praecedenti encyclica epi-
stola, anno 541 scripta, diserte testatur Alhanasius; ait enim πέρυσι, id est anno praeterito, fratres
Romae synodum postulasse. Porro verisimile omnino est synodum et ejus legationem in eumdem annum
cadere. Haec sententia, alioqui probabilissima, extra dubium erit, si Socrati fides habeatur, qui Eusebii
in sedem Constantinopolitanam intrusionent refert ad annum 540, post necem scilicet Constantini ju-
nioris. Cum enim haec epistola illam Eusebii invasioncm memoret, eam non ante annum 560 scriptam
fuisse conspicuum erit.
(02) Reg, σὺν ἡμῖν.