PG 25, col. 372
ἀναγνωσθῆναι ταῦτα, ὡς ἂν ἐντεῦθεν είς τὴν ἁπάν-
των γνῶσιν ἔλθος καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἐκείνων ἁφ-
ικέσοαι δυνηθείη, οἵτινες οὕτω πράττωσιν, οὕτως
ἀναστρέφουσιν, ὡς ταῦτα ἃπερ παρ’ ἡμῶν εὐθείας
λέγεται λόγῳ, τῇ τῆς ἀληθείας εἰρῆσθαι πράξει.
Ἐπεὶ τοίνυν (l0) ἐν τούτῳ τῷ πράγματι τηλικοῦτόν
ἐστιν ἀτόπημα, γινωσκέτωσαν οὕτω με κεκρικέναι,
69. ’Υπὲρ δὲ (12) τοῦ καὶ πλέον δειχθῆναι τὴν πο·-
νηρίαν τῶν συκοφαντῶν, ίδοὺ καὶ ἔγραψεν ’Δρσένιος
μετὰ τὸ εὑρεθῆναι κρυπτόμενον αὐτόν. Ὠς γὰρ
Ἰσχύρας ἔγραψεν ὁμολογῶν τὴν συκοφαντίαν, οὕτως
’Δρσένιος γράφων ἐλέγχει πλέον ἐκείνωνητὴν κα-
κοήθειαν.
ΔΘΑ ΝΑΣιῃ mamma usus
Ἁρσένιος ἐπίσκοπος τῶν ποτε ὑπὸ Μελίτιον
τῆς Ὑψηλιτῶν πόλεως ἅμα πρεσϐυτέροις καὶ
διακόνοις ἐν Kvpltp πλεῖστα χαίρειν. .
Καὶ ἡμεῖς ἀσπαζόμενοι τὴν εἰρήνην καὶ ἕνωσιν
πρὸς τὴν καθολικὴν Ἐκκλησίαν, ἦς σὺ κατά χάριν
Θεοῦ προΐστασαι, προῃρημένοι τε τῷ ἐκκλησιαστικῷ
κανόνι κατὰ τὸν παλαιὸν τύπον (15) ὑποτάσσεσθαι,
γράφομεν σοι, ἁγατι-ητὲ πάπα, ὁμολογοῦντες ἐν 6V6,-
ματι Κυρίου τοῦ λοιποῦ μὴ κοινωνήσειν τοῖς ἑτι
σχίζουσι, καὶ μηδέπω εἰρηνεύουσι πρὸς τὴν καθολι-
κὴν Ἐκκλησίαν ἐπισκόποις τε καὶ πρεσϐυτέροις καὶ
διακόνοις, μήτε συνθέσθαι αὐτοῖς βουλομένοις τι (14)
ἐν συνόδῳ, μήτε γράμματα εἰρηνικὰ ἀποστέλλειν,
μήτε δέξασθαι παρ’ αὐτῶν, μηδ’ αὖ δίχα γνώμης σου
τοῦ τῆς μητροπόλεως ἐπισκόπου ὅρον τινὰ έκιρέρειν
περὶ ἐπισκόπων, ἢ περὶ δόγματος ἐτέρου κοινοῦ ἐχ-
κλησιαστικοῦ ’ ἀλλ’ εἴκειν πᾶσι τοῖς προτετυπωμένοις
κανόσι καθ’ ὁμοιότητα τῶν ἐπισκόπων Ἀμμωνιιανοῦ,
καὶ Τυράννου, καὶ Πλουσιανοῦ, καὶτῶν λοιπῶν ἐπι-
σκόπων. Πρὸς ταῦτα οὖν ἀξιοῦμεν τὴν σὴν χρηστό-
τητα ἀντιγράψαι μὲν ἡμῖν διὰ τάχους. ὡσαύτως τε
καὶτοῖς συλλειτουργοῖς πε pl. ὑμῶν, ὅτι εἴημεν ἤδη ἐπὶ
τοῖς προειρημένοις ὅροις, εἰρηνεύσαντες πρὸς τὴν
καθολικὴν Ἐκκλησίαν , καὶ ένωθέντες τοῖς συλλει-
τουργοῖς ἐπὶ τῶν τόπων πιστεύομεν δέ, ὡς εὐχαί
σου ἐνεργήσουσιν εὐπρόσδεκτοι οὖσαι, ὥστε τὴν
τοιαύτην εἰρήνην βεϐαίαν καὶ ἀδιάλυτον εἶναι μέχρι
τέλους, κατὰ τὸ βούλημα τοῦ δεσπότου τῶν ἁπάντων
Θεοῦ, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Τὸ ὑπὸ
σὲ ίερατεῖον ἡμεῖς καὶ oi. σὺν ἡμῖν προσαγορεύομεν.
Ὅσον δὲ οὐδέπω (15), Θεοῦ ἐπιτρέποντος, ἀπαντήσο-
1ῃῖίῗὲίκΒοιζ.,ιιταλιι.ιὸν τόπον. Editi, παλαιὸν νό-
μοῖἱι) lteg., βουλομένοις τι. Editi vero, βουλομένοις
"'(15) αρε.. οὐδέπω. sum, οὔπω.
των γνῶσιν ἔλθος καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἐκείνων ἁφ-
ικέσοαι δυνηθείη, οἵτινες οὕτω πράττωσιν, οὕτως
ἀναστρέφουσιν, ὡς ταῦτα ἃπερ παρ’ ἡμῶν εὐθείας
λέγεται λόγῳ, τῇ τῆς ἀληθείας εἰρῆσθαι πράξει.
Ἐπεὶ τοίνυν (l0) ἐν τούτῳ τῷ πράγματι τηλικοῦτόν
ἐστιν ἀτόπημα, γινωσκέτωσαν οὕτω με κεκρικέναι,
69. ’Υπὲρ δὲ (12) τοῦ καὶ πλέον δειχθῆναι τὴν πο·-
νηρίαν τῶν συκοφαντῶν, ίδοὺ καὶ ἔγραψεν ’Δρσένιος
μετὰ τὸ εὑρεθῆναι κρυπτόμενον αὐτόν. Ὠς γὰρ
Ἰσχύρας ἔγραψεν ὁμολογῶν τὴν συκοφαντίαν, οὕτως
’Δρσένιος γράφων ἐλέγχει πλέον ἐκείνωνητὴν κα-
κοήθειαν.
ΔΘΑ ΝΑΣιῃ mamma usus
Ἁρσένιος ἐπίσκοπος τῶν ποτε ὑπὸ Μελίτιον
τῆς Ὑψηλιτῶν πόλεως ἅμα πρεσϐυτέροις καὶ
διακόνοις ἐν Kvpltp πλεῖστα χαίρειν. .
Καὶ ἡμεῖς ἀσπαζόμενοι τὴν εἰρήνην καὶ ἕνωσιν
πρὸς τὴν καθολικὴν Ἐκκλησίαν, ἦς σὺ κατά χάριν
Θεοῦ προΐστασαι, προῃρημένοι τε τῷ ἐκκλησιαστικῷ
κανόνι κατὰ τὸν παλαιὸν τύπον (15) ὑποτάσσεσθαι,
γράφομεν σοι, ἁγατι-ητὲ πάπα, ὁμολογοῦντες ἐν 6V6,-
ματι Κυρίου τοῦ λοιποῦ μὴ κοινωνήσειν τοῖς ἑτι
σχίζουσι, καὶ μηδέπω εἰρηνεύουσι πρὸς τὴν καθολι-
κὴν Ἐκκλησίαν ἐπισκόποις τε καὶ πρεσϐυτέροις καὶ
διακόνοις, μήτε συνθέσθαι αὐτοῖς βουλομένοις τι (14)
ἐν συνόδῳ, μήτε γράμματα εἰρηνικὰ ἀποστέλλειν,
μήτε δέξασθαι παρ’ αὐτῶν, μηδ’ αὖ δίχα γνώμης σου
τοῦ τῆς μητροπόλεως ἐπισκόπου ὅρον τινὰ έκιρέρειν
περὶ ἐπισκόπων, ἢ περὶ δόγματος ἐτέρου κοινοῦ ἐχ-
κλησιαστικοῦ ’ ἀλλ’ εἴκειν πᾶσι τοῖς προτετυπωμένοις
κανόσι καθ’ ὁμοιότητα τῶν ἐπισκόπων Ἀμμωνιιανοῦ,
καὶ Τυράννου, καὶ Πλουσιανοῦ, καὶτῶν λοιπῶν ἐπι-
σκόπων. Πρὸς ταῦτα οὖν ἀξιοῦμεν τὴν σὴν χρηστό-
τητα ἀντιγράψαι μὲν ἡμῖν διὰ τάχους. ὡσαύτως τε
καὶτοῖς συλλειτουργοῖς πε pl. ὑμῶν, ὅτι εἴημεν ἤδη ἐπὶ
τοῖς προειρημένοις ὅροις, εἰρηνεύσαντες πρὸς τὴν
καθολικὴν Ἐκκλησίαν , καὶ ένωθέντες τοῖς συλλει-
τουργοῖς ἐπὶ τῶν τόπων πιστεύομεν δέ, ὡς εὐχαί
σου ἐνεργήσουσιν εὐπρόσδεκτοι οὖσαι, ὥστε τὴν
τοιαύτην εἰρήνην βεϐαίαν καὶ ἀδιάλυτον εἶναι μέχρι
τέλους, κατὰ τὸ βούλημα τοῦ δεσπότου τῶν ἁπάντων
Θεοῦ, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Τὸ ὑπὸ
σὲ ίερατεῖον ἡμεῖς καὶ oi. σὺν ἡμῖν προσαγορεύομεν.
Ὅσον δὲ οὐδέπω (15), Θεοῦ ἐπιτρέποντος, ἀπαντήσο-
1ῃῖίῗὲίκΒοιζ.,ιιταλιι.ιὸν τόπον. Editi, παλαιὸν νό-
μοῖἱι) lteg., βουλομένοις τι. Editi vero, βουλομένοις
"'(15) αρε.. οὐδέπω. sum, οὔπω.