PG 25, col. 605
8. Τοιούτῳ με φίλον ὁ διαϐαλὼν ἐνόμισε γεγενῆσ-
θαι· ἢ τάχα οὐδὲ (56) νενόμικεν, ἀλλ’ ὡς ἐχθρὸς
ἀπιθάνως ὲπλάσατου οἶδε γὰρ ἀκριϐῶς, ὃτι κατεψεύ-
σατο. Ἐϐουλόμην δὲ αὑτὸν, ὅστις ἐστὶν, ἐνταῦθα
παρεῖναι, καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἀληθείας ἐρωτῆσαι (ἃ.
γὰρ ὡς Θεοῦ παρόντος λαλοῦμεν, τοῦτον ὅρκον ἑχο-
μεν ἡμεῖς οἱ Χριστιανοὶ) πότερος ἡμῶν ἔχαιρε. τοῦ
μακαρίτου Κώνσταντος ζῶντος, καὶ τίς μᾶλλον ηὒχε-
το · καὶ ὴ πρώτη διαϐολὴ δείκνυσι, καὶ παντὶ τοῦτο
δῆλόν ἐστιν. Εἰ δὲ καὶ αὐτὸς οἶδεν ἀκριϐῶς, ὅτι τῶν
οὕτω διακειμένων, κα). εῖ τις ἠγάπα τὸν μακαρίτην
Κώνσταντα, οὐκ ἐγίγνετο φίλος τῷ κατ’ ἐκείνου γε-
νομένῳ” εί δὲ ἄλλως διέκειτο ἢ ὡς ἡμεῖς, φοϐοῦμαι,
μὴ ἅπερ ὁ μισῶν ἐκεῖνον ἐντεθύμηται, ταῦτα κατ-
εψεύσατο κατ’ ἐμοῦ.
rersario amicum fuisse; certe qui alio ac nos animo allectus fuerit, vereor, ne qua: ipse, utpote
Coustanti inimicus, machinatus est. eadem mihi falso aliinxerit.
9. Ἐγὼ μὲν οὖν, ὲπὶ τούτῳ ξενιζόμενος, ὅσα χρὴ
λέγειν ἀπολογούμενον, ἀπορῶ· καὶ μόνον ἐμαυτοῦ
μυρίους καταψηφίζομαι θανάτους, ἐὰν καὶ ὅλως κᾶν
ὑποψία τις είς ἐμὲ περὶ τούτου γένηται· σοὶ δὲ, φιλ-
άληθες βασιλεῦ, θαρρῶν ἀπολογοῦμαι· παρακαλῶ,
καθὰ προεῖπον, ἐξέταζε· καὶ μάλιστα μάρτυρας
ἔχων τοὺς ἀποσταλέντας ποτὲ παρ’ ἐκείνου πρὸς σὲ
πρέσϐειςο εἰσὶ δὲ Σαρϐἀτιος (57) κα)¹ Μάξιμος οί
ἐπίσκοποι, καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς· καὶ Κλημέντιος καὶ
Βάλης. Μάθε, παρακαλῶ, εἰ γράμματά μοι κεκομίκα-
σιν· ταῦτα γὰρ παρεῖχε πρόφασιν κάμοὶ τοῦ γράφειν
ἐκεινῳ. El δὲ μὴ ἔγραψε, μηδὲ ὲγίνωσκέ με, πῶς
ἔγραφον ἐγὼ μὴ ἐπιστάμενος αὒτόνς Ἐρώτησον εί
μὴ, ἑωρακὼς τοὺς περὶ Κλημέντιον (58), ἐμνήσθην
τοῦ τῆς μακαρίας μνήμης, καὶ κατὰ τὸ γεγραμμέ-
νον, ὲν δάκρυσι μου τὰ ἱμάτια διέϐρεχον, ἐνθυμού-
μενος τὴν φιλανθρωπίαν καὶ τὴν φιλόχριστον αὐτοῦ
ψυχήν. Μάθε πῶς, ἀκούσας περὶ τῆς ὠμότητος τοῦ
θηρίου, καὶ ἰδὼν τοὺς περὶ Βάλεντα διὰ τῆς Λιϐύης
ἐλθόντας, ἐφοϐούμην μὴ κάκεῖνος πειράσῃ τολμῆ-
⁶⁷ Psal. vr, 7.
(36)_Reg. e. fiasil“ οὐδέ. Editi, male, οὐδέν. Mox D Hermantius porro in Athanasii ι’-ξιιι, lib. tunc. 15,
Reiz. εἶδεν ⁷ pro οἶδεν.
(57) Edit. Comm., Σαϐάτιος :
alii vero omnes
edili et mss... 72ap6dnog. Existimat Barouius ad
antrum 350, § 28.1mm: Sarvatium, seu Servatiurn
episcopum csse Tungrensem : quod sane est vero
simillimum : unus quippe Scrvalius inter Callize
episcopos legitur in rsubscriptionibus Sardiccnsi-
bus Apologia contra Arianor, n. 50, quem opina-
murltnuo ipsum esse. Sequentem vero maximum
putat Barouius esse Maximinum Trevirensem ς) at
praeterquam quod nomen non omnino consentit;
exstat in iisdem subseriptionibus inter Gallia}
episcopos Maximus qui postremus ibi legitur ς
quique fortassis hic ipse est. Maximianus veroiqui
primus illic habetur, videtur esse Maximinus Tre-
virensis, qui curn Trevirorum Gallia: metropoleos
episcopus esset, eo nomine primas illic habeat
θαι· ἢ τάχα οὐδὲ (56) νενόμικεν, ἀλλ’ ὡς ἐχθρὸς
ἀπιθάνως ὲπλάσατου οἶδε γὰρ ἀκριϐῶς, ὃτι κατεψεύ-
σατο. Ἐϐουλόμην δὲ αὑτὸν, ὅστις ἐστὶν, ἐνταῦθα
παρεῖναι, καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἀληθείας ἐρωτῆσαι (ἃ.
γὰρ ὡς Θεοῦ παρόντος λαλοῦμεν, τοῦτον ὅρκον ἑχο-
μεν ἡμεῖς οἱ Χριστιανοὶ) πότερος ἡμῶν ἔχαιρε. τοῦ
μακαρίτου Κώνσταντος ζῶντος, καὶ τίς μᾶλλον ηὒχε-
το · καὶ ὴ πρώτη διαϐολὴ δείκνυσι, καὶ παντὶ τοῦτο
δῆλόν ἐστιν. Εἰ δὲ καὶ αὐτὸς οἶδεν ἀκριϐῶς, ὅτι τῶν
οὕτω διακειμένων, κα). εῖ τις ἠγάπα τὸν μακαρίτην
Κώνσταντα, οὐκ ἐγίγνετο φίλος τῷ κατ’ ἐκείνου γε-
νομένῳ” εί δὲ ἄλλως διέκειτο ἢ ὡς ἡμεῖς, φοϐοῦμαι,
μὴ ἅπερ ὁ μισῶν ἐκεῖνον ἐντεθύμηται, ταῦτα κατ-
εψεύσατο κατ’ ἐμοῦ.
rersario amicum fuisse; certe qui alio ac nos animo allectus fuerit, vereor, ne qua: ipse, utpote
Coustanti inimicus, machinatus est. eadem mihi falso aliinxerit.
9. Ἐγὼ μὲν οὖν, ὲπὶ τούτῳ ξενιζόμενος, ὅσα χρὴ
λέγειν ἀπολογούμενον, ἀπορῶ· καὶ μόνον ἐμαυτοῦ
μυρίους καταψηφίζομαι θανάτους, ἐὰν καὶ ὅλως κᾶν
ὑποψία τις είς ἐμὲ περὶ τούτου γένηται· σοὶ δὲ, φιλ-
άληθες βασιλεῦ, θαρρῶν ἀπολογοῦμαι· παρακαλῶ,
καθὰ προεῖπον, ἐξέταζε· καὶ μάλιστα μάρτυρας
ἔχων τοὺς ἀποσταλέντας ποτὲ παρ’ ἐκείνου πρὸς σὲ
πρέσϐειςο εἰσὶ δὲ Σαρϐἀτιος (57) κα)¹ Μάξιμος οί
ἐπίσκοποι, καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς· καὶ Κλημέντιος καὶ
Βάλης. Μάθε, παρακαλῶ, εἰ γράμματά μοι κεκομίκα-
σιν· ταῦτα γὰρ παρεῖχε πρόφασιν κάμοὶ τοῦ γράφειν
ἐκεινῳ. El δὲ μὴ ἔγραψε, μηδὲ ὲγίνωσκέ με, πῶς
ἔγραφον ἐγὼ μὴ ἐπιστάμενος αὒτόνς Ἐρώτησον εί
μὴ, ἑωρακὼς τοὺς περὶ Κλημέντιον (58), ἐμνήσθην
τοῦ τῆς μακαρίας μνήμης, καὶ κατὰ τὸ γεγραμμέ-
νον, ὲν δάκρυσι μου τὰ ἱμάτια διέϐρεχον, ἐνθυμού-
μενος τὴν φιλανθρωπίαν καὶ τὴν φιλόχριστον αὐτοῦ
ψυχήν. Μάθε πῶς, ἀκούσας περὶ τῆς ὠμότητος τοῦ
θηρίου, καὶ ἰδὼν τοὺς περὶ Βάλεντα διὰ τῆς Λιϐύης
ἐλθόντας, ἐφοϐούμην μὴ κάκεῖνος πειράσῃ τολμῆ-
⁶⁷ Psal. vr, 7.
(36)_Reg. e. fiasil“ οὐδέ. Editi, male, οὐδέν. Mox D Hermantius porro in Athanasii ι’-ξιιι, lib. tunc. 15,
Reiz. εἶδεν ⁷ pro οἶδεν.
(57) Edit. Comm., Σαϐάτιος :
alii vero omnes
edili et mss... 72ap6dnog. Existimat Barouius ad
antrum 350, § 28.1mm: Sarvatium, seu Servatiurn
episcopum csse Tungrensem : quod sane est vero
simillimum : unus quippe Scrvalius inter Callize
episcopos legitur in rsubscriptionibus Sardiccnsi-
bus Apologia contra Arianor, n. 50, quem opina-
murltnuo ipsum esse. Sequentem vero maximum
putat Barouius esse Maximinum Trevirensem ς) at
praeterquam quod nomen non omnino consentit;
exstat in iisdem subseriptionibus inter Gallia}
episcopos Maximus qui postremus ibi legitur ς
quique fortassis hic ipse est. Maximianus veroiqui
primus illic habetur, videtur esse Maximinus Tre-
virensis, qui curn Trevirorum Gallia: metropoleos
episcopus esset, eo nomine primas illic habeat