PG 25, col. 615
χθησαν είς τοὺς οἴκους · καὶ τοῦ Θεοῦ παρασχόντος,
τέθνηκε μὲν οὐδείς ’ πάντες δὲ ἐγόγγυσαν, καὶ¹ ἠξίω-
σαν διὰ τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν. Εί δὲ καὶ ἐν ταῖς
προεόρτοις (54) τοιαύτη γέγονε θλίψις, τί ἂν ὲίγεγό-
νει ὲν αὐτῇ τῇ ἑορτῇ; Πάντως πάντα ἔτι (55) τούτων
χαλεπώτερα. Ἀλλ’ οὐκ ἔπρεπεν ἀντὶ χαρᾶς λύπην,
ἀντ’ εὐφροσύνης πένθος, ἀντὶ τῆς ἑορτῆς κλαυθμὸν
τοῖς λαοῖς γενέσθαι· εἰδὼς (56) καί μάλιστα τύπον
ἔχειν τῶν Πατέρων. ’0 γὰρ μακαρίτης Ἀλέξανδρος,
στενῶν ὄντων τῶν ἄλλων τόπων, καὶ οίκοδομῶν τὴν
τότε μείζονα νομιζομένην ἐκκλησίαν τὴν καλουμένην
Θεωνᾶ, συνῆγεν ἐκεῖ διὰ τὸ πλῆθος, καὶ συνάγων
οὐκ ἡμέλει τῆς οἰκοδομῆς. Τοῦτο καὶ ὲν Τριϐέροις,
καὶ ὲν Ἀκυληῒᾳ γενόμενον ἑώρακα· κάκεῖ γὰρ ὲν
ταῖς ἑορταῖς διὰ τὸ πλῆθος, ἔτι τῶν τόπων οἰκοδο-
μουμένων, συνῆγον ἐκεῖ· καὶ οὐχ εὗρον τοιοῦτον
κατήγορον. Ἀλλὰ καὶ ὁ μακαρίτης σου ἀδελφὸς,
ὲν ’Λκυληῒᾳ, τοιαύτης οὔσης συνάξεως, συνήχθη.
Οὕτω κάγὼ πεποίηκα, καὶ γέγονεν οὐκ ἐγκαίνια,
ἀλλὰ σύναξις εὐχῆς. Σὺ μὲν οὖν, εὖ οἶδα, ὅτι, φιλὸ-
οεος ὢν, τῶν μὲν λαῶν ἀποδέχῃ τὴν προθυμίαν, καὶ
συγγινώσκεις ἐμοὶ, μὴ κωλύσαντι τοσούτου λαοῦ τὰς
ευχας.
rum alacritatem approbare, mihique veniam concedere, quod tam tuulti populi precibus non obsti-
terim.
16. Ἐγὼ δὲ (57) τὸν κατειπόντα πάλιν περὶ τού-
του ἐρωτῆσαι βούλομαι, ποῦ νόμιμον ἦν εὔχεσθαι
τὸν λαὸν, ὲν ἐρήμοις. ἢ ὲν οἰκοδομουμένῳ τόπῳ τῆς
εὐχῆς; Ποῦ πρέπον ἦν καὶ ὅσιον ἐπακοῦσαι (58) τὸν
λαὸν τὸ “Αμήν; ὲν ἐρήμοις, ἢ ὲν τῷ ἠδη λεχθέντι
Κυριακῷ; Σὺ δὲ, θεοφιλέστατε βασιλεῦ, ποῦ τοὺς
λαοὺς ἂν ἤθελες ἐκτεῖναι τὰς χεῖρας καὶ εὔξασθαι
περὶ σοῦ; ἔνθα καὶ¹ ’Έλληνες ἵστανται παρερχόμενοι,
ἢ ἐν τῷ ἐπωνύμῳ σου τόπῳ, ὃν ἤδη, μᾶλλον δὲ καὶ
ἅμα τῷ Θεμελίῳ, κυριακὸν πάντες ὀνομάζουσιν;
υἱδα, ὅτι τὸν σὺν τόπον προκρίνεις- μειδιᾷς γὰρ, καὶ
τοῦτο μειδιῶν σημαίνεις. Ἀλλ’ ἔδει, φησιν ὁ κατει-
πὼν,’ὲν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦτο γενέσθαι. Μικραὶ μὲν
οὖν καὶ στεναὶ πᾶσαι (59), καθὰ προεῖπον, πρὸς τοὺς
λαούς εἰσιν. Ἐπειταδὲ πῶς ἔπρεπε γενέσθαι τὰς
(54) Βοκ.. El δὲ καὶ ὲν ταῖς προεόρτοις. subaudi
ἠμέὲλαις. Editi vero, Εἰ δὲ ὲν τοῖς προεόρτοις.
7 ( 5) Reg" πάντως που τὰ ἔτι, Basil., πάντως που
ἔτι. Editi vero, πάντως πάντα ἔτι.
(56) Reg. et Basil., εἰ δ’ ὡς, mendose. Paulo post
Rem. ἑγων.
εκ.. εχων.
ιεη εχων.
(57)]ιιει1ἱιξε post δέ legitur καί, sed haec parti-
cula abest a Reg.
(58) Legendum nobis videtur ὑπακούσαι, quae vox
apud ecclesiasticosrsigniflcat, respondere. Id patet
ex iis quae paulo infra leguntur : Τί, ἐὰν τοσούτων
Mth συνελθόντων μία γένηται φωνὴ, λεγόντων ἐῷ
eam τὸ ’Λιιήνζ et ιιι Ano οαια sequenti num. 20:
Θεῷ τὸ Ἀμήν; etin Apologia sequenti num. 25‘:
Προέτρεπον τον μὲν διάκονοκίὰναγινώσκειν ψαλμὸν,
τοὺς δὲ λαοὺς ὑπακούειν· ’Ότι είς τὸν αιῶνα τὺ ἕλεος
τέθνηκε μὲν οὐδείς ’ πάντες δὲ ἐγόγγυσαν, καὶ¹ ἠξίω-
σαν διὰ τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν. Εί δὲ καὶ ἐν ταῖς
προεόρτοις (54) τοιαύτη γέγονε θλίψις, τί ἂν ὲίγεγό-
νει ὲν αὐτῇ τῇ ἑορτῇ; Πάντως πάντα ἔτι (55) τούτων
χαλεπώτερα. Ἀλλ’ οὐκ ἔπρεπεν ἀντὶ χαρᾶς λύπην,
ἀντ’ εὐφροσύνης πένθος, ἀντὶ τῆς ἑορτῆς κλαυθμὸν
τοῖς λαοῖς γενέσθαι· εἰδὼς (56) καί μάλιστα τύπον
ἔχειν τῶν Πατέρων. ’0 γὰρ μακαρίτης Ἀλέξανδρος,
στενῶν ὄντων τῶν ἄλλων τόπων, καὶ οίκοδομῶν τὴν
τότε μείζονα νομιζομένην ἐκκλησίαν τὴν καλουμένην
Θεωνᾶ, συνῆγεν ἐκεῖ διὰ τὸ πλῆθος, καὶ συνάγων
οὐκ ἡμέλει τῆς οἰκοδομῆς. Τοῦτο καὶ ὲν Τριϐέροις,
καὶ ὲν Ἀκυληῒᾳ γενόμενον ἑώρακα· κάκεῖ γὰρ ὲν
ταῖς ἑορταῖς διὰ τὸ πλῆθος, ἔτι τῶν τόπων οἰκοδο-
μουμένων, συνῆγον ἐκεῖ· καὶ οὐχ εὗρον τοιοῦτον
κατήγορον. Ἀλλὰ καὶ ὁ μακαρίτης σου ἀδελφὸς,
ὲν ’Λκυληῒᾳ, τοιαύτης οὔσης συνάξεως, συνήχθη.
Οὕτω κάγὼ πεποίηκα, καὶ γέγονεν οὐκ ἐγκαίνια,
ἀλλὰ σύναξις εὐχῆς. Σὺ μὲν οὖν, εὖ οἶδα, ὅτι, φιλὸ-
οεος ὢν, τῶν μὲν λαῶν ἀποδέχῃ τὴν προθυμίαν, καὶ
συγγινώσκεις ἐμοὶ, μὴ κωλύσαντι τοσούτου λαοῦ τὰς
ευχας.
rum alacritatem approbare, mihique veniam concedere, quod tam tuulti populi precibus non obsti-
terim.
16. Ἐγὼ δὲ (57) τὸν κατειπόντα πάλιν περὶ τού-
του ἐρωτῆσαι βούλομαι, ποῦ νόμιμον ἦν εὔχεσθαι
τὸν λαὸν, ὲν ἐρήμοις. ἢ ὲν οἰκοδομουμένῳ τόπῳ τῆς
εὐχῆς; Ποῦ πρέπον ἦν καὶ ὅσιον ἐπακοῦσαι (58) τὸν
λαὸν τὸ “Αμήν; ὲν ἐρήμοις, ἢ ὲν τῷ ἠδη λεχθέντι
Κυριακῷ; Σὺ δὲ, θεοφιλέστατε βασιλεῦ, ποῦ τοὺς
λαοὺς ἂν ἤθελες ἐκτεῖναι τὰς χεῖρας καὶ εὔξασθαι
περὶ σοῦ; ἔνθα καὶ¹ ’Έλληνες ἵστανται παρερχόμενοι,
ἢ ἐν τῷ ἐπωνύμῳ σου τόπῳ, ὃν ἤδη, μᾶλλον δὲ καὶ
ἅμα τῷ Θεμελίῳ, κυριακὸν πάντες ὀνομάζουσιν;
υἱδα, ὅτι τὸν σὺν τόπον προκρίνεις- μειδιᾷς γὰρ, καὶ
τοῦτο μειδιῶν σημαίνεις. Ἀλλ’ ἔδει, φησιν ὁ κατει-
πὼν,’ὲν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦτο γενέσθαι. Μικραὶ μὲν
οὖν καὶ στεναὶ πᾶσαι (59), καθὰ προεῖπον, πρὸς τοὺς
λαούς εἰσιν. Ἐπειταδὲ πῶς ἔπρεπε γενέσθαι τὰς
(54) Βοκ.. El δὲ καὶ ὲν ταῖς προεόρτοις. subaudi
ἠμέὲλαις. Editi vero, Εἰ δὲ ὲν τοῖς προεόρτοις.
7 ( 5) Reg" πάντως που τὰ ἔτι, Basil., πάντως που
ἔτι. Editi vero, πάντως πάντα ἔτι.
(56) Reg. et Basil., εἰ δ’ ὡς, mendose. Paulo post
Rem. ἑγων.
εκ.. εχων.
ιεη εχων.
(57)]ιιει1ἱιξε post δέ legitur καί, sed haec parti-
cula abest a Reg.
(58) Legendum nobis videtur ὑπακούσαι, quae vox
apud ecclesiasticosrsigniflcat, respondere. Id patet
ex iis quae paulo infra leguntur : Τί, ἐὰν τοσούτων
Mth συνελθόντων μία γένηται φωνὴ, λεγόντων ἐῷ
eam τὸ ’Λιιήνζ et ιιι Ano οαια sequenti num. 20:
Θεῷ τὸ Ἀμήν; etin Apologia sequenti num. 25‘:
Προέτρεπον τον μὲν διάκονοκίὰναγινώσκειν ψαλμὸν,
τοὺς δὲ λαοὺς ὑπακούειν· ’Ότι είς τὸν αιῶνα τὺ ἕλεος