PG 25, col. 622
tant, suasque calumnias etiam apud te valere posse
arbitrentur,“ Olim certe contra sacerdotes Dei,
Doegi calumnia vim habuit; sed Saul erat qui au—
rem praebuit vir sane iniquus. ⁸⁷ Et Jezabel calum-
niis suis religiosissimum Nabothlzcdere potuit; sed
Achab erat, Scelestus ille et apostala, qui uxori
morem gessit. Sanctissimus autent David, cujus te,
ut omnes peroptant, imitatorem esse convenit, hn-
jusmodi viros non admittit, sed quasi canes rabi-
dos aversabatur, dicens : Deira/tentem secreto pro-
ximo suo, hunc persequebar ⁸⁸. Ριωοεριυιη quippe
illud observavit: Vanum rumorem non admittet".
Incassum certe illi apud te mendacia loquuntur,
qui velut Salomon a Domino postularisjuodte
accepisse credas; ut nimirum verbum vanum et
mendax longe sit a te "’, uti par est.
2i. Quapropter cum sola calumniatorum oper:
data fuisset epistola, nec me ipsa jubere! ad te pro—
ficisci; perspectum sane habui eam non esse pie-
tatis ture voluntatem ut te convenirem. Etenim
cum non omnino iusseris ut accederem, sed ita
scripseris quasi id ego a te litterispostulassem, nt
qua: deiicere videbantur instaurare liceret; palam
fuit (nemine licet indicante) perlatam ad me cpisto-
lam non e sententia mansuetudinis tuae fuisse.scri-
ptam. Hoc nulli notum non est: hoc scripto indi-
cavi: ac novit ipse Montanus non recusasse me
ad te accedere; sed ita accedere, ac si ego litteris
meis proficiscendi licentiam postulassem, certe id
non decere arbitratus sum, ne hinc occasionem
iterum captarent sycophanta, quasi religioni tuas
molestus fuissem. Et sane jam me viae committere
parabam, ut ipse. novit Montanus, ut, si ad me scri-
bere tibi placuisset, iter quamprimum instituerem,
promptoque animo iussum tuum anteverterera.
Nequaquam enim eo insaniae deveneram, ut hujus—
modi praecepto tuo. repugnarem. Cum nullas itaque
ad me litteras miserit pietas tua, qui repugnariin
Cum nihil jussum fuerit? Aut quomodo me non 0b—
secutum atIirmant, cum nullum fuerit mandatum?
Quid aliud illud est quam mera sycophantia adver-
seriarum meorum, qui quae gesta non sunt, gesta
romminiscuntur? Vereor sane etiam si causam
22. (85) Cum profectus itaque Montanus esset,_
accessit post sex ct viginti menses Diogenes nota-
rius; qui neque ipse quoque epistolam tradidit, neque ,
³9 Exod. xxnt, Ι. ⁸ο Prov. xxx, 8. " Prov.xx, 15.
81) εἴθε. Editi vero, ἀποστρέφεται.
ea} pic-Reg. etuas“. Editi, mitte, ὼς ἢ.
(85) initio anni 556.
arbitrentur,“ Olim certe contra sacerdotes Dei,
Doegi calumnia vim habuit; sed Saul erat qui au—
rem praebuit vir sane iniquus. ⁸⁷ Et Jezabel calum-
niis suis religiosissimum Nabothlzcdere potuit; sed
Achab erat, Scelestus ille et apostala, qui uxori
morem gessit. Sanctissimus autent David, cujus te,
ut omnes peroptant, imitatorem esse convenit, hn-
jusmodi viros non admittit, sed quasi canes rabi-
dos aversabatur, dicens : Deira/tentem secreto pro-
ximo suo, hunc persequebar ⁸⁸. Ριωοεριυιη quippe
illud observavit: Vanum rumorem non admittet".
Incassum certe illi apud te mendacia loquuntur,
qui velut Salomon a Domino postularisjuodte
accepisse credas; ut nimirum verbum vanum et
mendax longe sit a te "’, uti par est.
2i. Quapropter cum sola calumniatorum oper:
data fuisset epistola, nec me ipsa jubere! ad te pro—
ficisci; perspectum sane habui eam non esse pie-
tatis ture voluntatem ut te convenirem. Etenim
cum non omnino iusseris ut accederem, sed ita
scripseris quasi id ego a te litterispostulassem, nt
qua: deiicere videbantur instaurare liceret; palam
fuit (nemine licet indicante) perlatam ad me cpisto-
lam non e sententia mansuetudinis tuae fuisse.scri-
ptam. Hoc nulli notum non est: hoc scripto indi-
cavi: ac novit ipse Montanus non recusasse me
ad te accedere; sed ita accedere, ac si ego litteris
meis proficiscendi licentiam postulassem, certe id
non decere arbitratus sum, ne hinc occasionem
iterum captarent sycophanta, quasi religioni tuas
molestus fuissem. Et sane jam me viae committere
parabam, ut ipse. novit Montanus, ut, si ad me scri-
bere tibi placuisset, iter quamprimum instituerem,
promptoque animo iussum tuum anteverterera.
Nequaquam enim eo insaniae deveneram, ut hujus—
modi praecepto tuo. repugnarem. Cum nullas itaque
ad me litteras miserit pietas tua, qui repugnariin
Cum nihil jussum fuerit? Aut quomodo me non 0b—
secutum atIirmant, cum nullum fuerit mandatum?
Quid aliud illud est quam mera sycophantia adver-
seriarum meorum, qui quae gesta non sunt, gesta
romminiscuntur? Vereor sane etiam si causam
22. (85) Cum profectus itaque Montanus esset,_
accessit post sex ct viginti menses Diogenes nota-
rius; qui neque ipse quoque epistolam tradidit, neque ,
³9 Exod. xxnt, Ι. ⁸ο Prov. xxx, 8. " Prov.xx, 15.
81) εἴθε. Editi vero, ἀποστρέφεται.
ea} pic-Reg. etuas“. Editi, mitte, ὼς ἢ.
(85) initio anni 556.