PG 25, col. 645
προσήγαγον. Πρὸς μὲν οὖν τὰς λοιδορίας καὶ τὰς συ-
κοφαντίας αὐτῶν, καίτοι δυνάμενος πολλά γράφειν,
ἃ μήτ’ αὐτοὶ ἀρνεῖσθαι δύνανται, ἀλλά καὶ (41) πάν-
τες ἐπιγινώσκουσιν οἱ κατ’ αὐτῶν ἀκούοντες, ὅμως
οὐδὲν προαχθήσομαι λέγειν πρὸς αὐτοὺς ἢ μόνον τὸ
τοῦ Κυρίου ῥῆμα, καὶ τὸ τοῦ Ἀποστόλου ῥητὸν, ὅτι·
Τὸ μὲν ψεῦδος ἐκ τοῦ διαϐόλου ἐστί’ καὶ (ΔΞ),
οὔτε δέ λοίδοροι ,βασιλείαν Θεοῦ κληρονομήσου-
σιν. ’Δρκεῖ γὰρ αὐτοὺς ὲκ τούτων δειχθῆναι μηδὲν
κατὰ τὸ Εὑαγγέλιον μήτε φρονοῦντας μήτε πράτ-
τοντας, κατὰ δὲ τὰς ἰδίας ἡδονὰς οἰομένους εἷναι κα-
λὸν, ὅπερ αὐτοὶ βούλονται. Β
2. Ἐπειδὴ δὲ προσποιοῦνται δειλίαν ἐγκαλεῖν (45), ι
ἀναγκαῖον ὀλίγα περὶ τούτου γράψαι· δειχθήσονται
γὰρ καὶ ἐκ τούτου πονηροί τε τὸν τρόπον, καὶ μὴ
ἐντετυχηκότες ταῖς θείαις Γραφαῖς· ἦ ἐντυχόντες
μὲν. μὴ πιστεύοντες δέ εἶναι θεόπνευστα τὰ λόγια τά
(Mr) ἐν αὑταῖς. Εἰ γὰρ ἐπίστευον, οὐκ ἂν παρὰ μὲν
ταύτας ἐτόλμων, τὴν δὲ κακοήθειαν τῶν κυριοκτόνων
Ἰουδαίων ἐζήλουν. Καὶ γὰρ τοῦ Θεοῦ δεδωκότος ἐντο-
λήν· Τίμα τὸν πατέρα σου καί τὴν μητέρα σου ·
καὶ, '0 κακολογῶν πατέρα ἣ μητέρα θανάτῳ τε·
λευτάτω· ἀντενομοθὲτουν κάκεῖνοι (45), τὴν τιμὴν
είς ἀτιμίαν μεταφέροντες, καὶ ἀργυρίου τὸ πρὸς τοὺς
γονέας καθῆκον παρά τῶν τέκνων ἀντικαταλλάσσον-
τες· καὶ ἀναγινώσκοντες δέ τὰς τοῦ Δαὸὶδ πράξεις,
C
ἀντεμελέτων αὐταῖς (46), καὶ ᾐτιῶντο τοὺς ἀναιτίους,
τίλλοντας στάχυας, καὶ ψώχοντας ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ
Σαὸὃάτου. Ἐμελε δὲ αὺτοῖς οὔτε τῶν νόμων, οὔτε διὰ
τὸ Σάϐϐατον · ἐν αὐτῷ γὰρ μᾶλλον παρηνόμουν. Ἀλλ’
ὃτι τὸν τρόπον ὅντες πονηροὶ, τοῖς τε μαθηταῖς ἐφθό-
νουν σωζομένοις, κα)¹ μόνον ἠϐούλοντο τὰ (47) τῆς
ἰδίας γνώμης κρατεῖν. Ἐκεῖνοι μὲν οὖν τῆς ἰδίας πα-
ρανομίας έχουσι τὰ ἐπίχειρα, ἀνίεροι γενόμενοι, καὶ
λοιπὸν ἄρχοντες Σοδόμων καὶ λαὸς Γομόρρας χρημα-
τίζοντες. Καὶ οὗτοι (48) δὲ οὐδὲν ἦττον ἐκείνων δοκοῦ-
σί μοι τὴν ἐπιτιμίαν ἔχειν ἤδη, τὴν τῆς ἰδίας ἀλογίας
ἄγνοιαν. Οὖτε γὰρ νοοῦσιν ὃ. λέγουσιν, ἀλλὰ καὶ νο-
μίζουσιν εἰδέναι ἅπερ ἀγνοοῦσι· μόνη δὲ γνῶσις ὲν
αὐτοῖς ἐστι τοῦ κακοποιεῖν, καὶ καθ’ ἡμέραν χείρονα
χείροσιν ἐφευρίσκειν. Καὶ γὰρ καὶ τὴν νῦν φυγὴν
ἡμῶν, οὐκ ἐπ’ ἀρετῇ θέλοντες ἡμᾶς ἀνδραγαθήσα-
'I Joan. (ιι, 21. 'lCor. γι, 10. " " Exod. xx,
διωγμῷ φυγὴν αὑτοῦ. De iis qui suurn in persecutione
fugam'cdluniniabamur. δοίη-ιιι.. lib. ιι Hist. c.28,
sic nuncupat : Ἀπολογητικρς περὶ τῆς ,φυγῇς ἐαυ-
τοῦ λόγοςζ Theodor., Ι. it Hist. (Ξ. Ιὸζ 'H τῆς φυ-
γῆς Ἀπολογία. In COIICiIiO autem Duziacensi I.
tonio VIII Coucil., p. 1569, sic perperam legitur :
Ea: epistola Julii papae in Atliandsii’pro fuga defen-
sione : locusque ibi affertur qui inl‘ra habetur.
(Μ) Sic Reg. In editis καί deest. Mox huic, oi
κατ’ αὐτῶν ἀκούοντες, desunt in Angi.
(b2) Sic Anglic. quem sequimur. Καί deest in
Reg. et» editis. Mox editi post Θεοῦ, habent οὐηζέιιιειὶ
particula, cum in Reg'. desit, et superemi‘iat,
expuncta est. Mox Reg. ‘sx τούτων, editi ἐκ τούτου.
κοφαντίας αὐτῶν, καίτοι δυνάμενος πολλά γράφειν,
ἃ μήτ’ αὐτοὶ ἀρνεῖσθαι δύνανται, ἀλλά καὶ (41) πάν-
τες ἐπιγινώσκουσιν οἱ κατ’ αὐτῶν ἀκούοντες, ὅμως
οὐδὲν προαχθήσομαι λέγειν πρὸς αὐτοὺς ἢ μόνον τὸ
τοῦ Κυρίου ῥῆμα, καὶ τὸ τοῦ Ἀποστόλου ῥητὸν, ὅτι·
Τὸ μὲν ψεῦδος ἐκ τοῦ διαϐόλου ἐστί’ καὶ (ΔΞ),
οὔτε δέ λοίδοροι ,βασιλείαν Θεοῦ κληρονομήσου-
σιν. ’Δρκεῖ γὰρ αὐτοὺς ὲκ τούτων δειχθῆναι μηδὲν
κατὰ τὸ Εὑαγγέλιον μήτε φρονοῦντας μήτε πράτ-
τοντας, κατὰ δὲ τὰς ἰδίας ἡδονὰς οἰομένους εἷναι κα-
λὸν, ὅπερ αὐτοὶ βούλονται. Β
2. Ἐπειδὴ δὲ προσποιοῦνται δειλίαν ἐγκαλεῖν (45), ι
ἀναγκαῖον ὀλίγα περὶ τούτου γράψαι· δειχθήσονται
γὰρ καὶ ἐκ τούτου πονηροί τε τὸν τρόπον, καὶ μὴ
ἐντετυχηκότες ταῖς θείαις Γραφαῖς· ἦ ἐντυχόντες
μὲν. μὴ πιστεύοντες δέ εἶναι θεόπνευστα τὰ λόγια τά
(Mr) ἐν αὑταῖς. Εἰ γὰρ ἐπίστευον, οὐκ ἂν παρὰ μὲν
ταύτας ἐτόλμων, τὴν δὲ κακοήθειαν τῶν κυριοκτόνων
Ἰουδαίων ἐζήλουν. Καὶ γὰρ τοῦ Θεοῦ δεδωκότος ἐντο-
λήν· Τίμα τὸν πατέρα σου καί τὴν μητέρα σου ·
καὶ, '0 κακολογῶν πατέρα ἣ μητέρα θανάτῳ τε·
λευτάτω· ἀντενομοθὲτουν κάκεῖνοι (45), τὴν τιμὴν
είς ἀτιμίαν μεταφέροντες, καὶ ἀργυρίου τὸ πρὸς τοὺς
γονέας καθῆκον παρά τῶν τέκνων ἀντικαταλλάσσον-
τες· καὶ ἀναγινώσκοντες δέ τὰς τοῦ Δαὸὶδ πράξεις,
C
ἀντεμελέτων αὐταῖς (46), καὶ ᾐτιῶντο τοὺς ἀναιτίους,
τίλλοντας στάχυας, καὶ ψώχοντας ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ
Σαὸὃάτου. Ἐμελε δὲ αὺτοῖς οὔτε τῶν νόμων, οὔτε διὰ
τὸ Σάϐϐατον · ἐν αὐτῷ γὰρ μᾶλλον παρηνόμουν. Ἀλλ’
ὃτι τὸν τρόπον ὅντες πονηροὶ, τοῖς τε μαθηταῖς ἐφθό-
νουν σωζομένοις, κα)¹ μόνον ἠϐούλοντο τὰ (47) τῆς
ἰδίας γνώμης κρατεῖν. Ἐκεῖνοι μὲν οὖν τῆς ἰδίας πα-
ρανομίας έχουσι τὰ ἐπίχειρα, ἀνίεροι γενόμενοι, καὶ
λοιπὸν ἄρχοντες Σοδόμων καὶ λαὸς Γομόρρας χρημα-
τίζοντες. Καὶ οὗτοι (48) δὲ οὐδὲν ἦττον ἐκείνων δοκοῦ-
σί μοι τὴν ἐπιτιμίαν ἔχειν ἤδη, τὴν τῆς ἰδίας ἀλογίας
ἄγνοιαν. Οὖτε γὰρ νοοῦσιν ὃ. λέγουσιν, ἀλλὰ καὶ νο-
μίζουσιν εἰδέναι ἅπερ ἀγνοοῦσι· μόνη δὲ γνῶσις ὲν
αὐτοῖς ἐστι τοῦ κακοποιεῖν, καὶ καθ’ ἡμέραν χείρονα
χείροσιν ἐφευρίσκειν. Καὶ γὰρ καὶ τὴν νῦν φυγὴν
ἡμῶν, οὐκ ἐπ’ ἀρετῇ θέλοντες ἡμᾶς ἀνδραγαθήσα-
'I Joan. (ιι, 21. 'lCor. γι, 10. " " Exod. xx,
διωγμῷ φυγὴν αὑτοῦ. De iis qui suurn in persecutione
fugam'cdluniniabamur. δοίη-ιιι.. lib. ιι Hist. c.28,
sic nuncupat : Ἀπολογητικρς περὶ τῆς ,φυγῇς ἐαυ-
τοῦ λόγοςζ Theodor., Ι. it Hist. (Ξ. Ιὸζ 'H τῆς φυ-
γῆς Ἀπολογία. In COIICiIiO autem Duziacensi I.
tonio VIII Coucil., p. 1569, sic perperam legitur :
Ea: epistola Julii papae in Atliandsii’pro fuga defen-
sione : locusque ibi affertur qui inl‘ra habetur.
(Μ) Sic Reg. In editis καί deest. Mox huic, oi
κατ’ αὐτῶν ἀκούοντες, desunt in Angi.
(b2) Sic Anglic. quem sequimur. Καί deest in
Reg. et» editis. Mox editi post Θεοῦ, habent οὐηζέιιιειὶ
particula, cum in Reg'. desit, et superemi‘iat,
expuncta est. Mox Reg. ‘sx τούτων, editi ἐκ τούτου.