PG 25, col. 661
τῶν ἀνθρώπων ἀναφέρεσθαι προσήκει, Τὸ γὰρ ἡμῶν
ἐκεῖνος ἐφὸρεσε σῶμα, κα)¹ τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθέ-
νειαν (15) ἐνεδείκνυτο )’ ἢν ὁ Ἰωάννης έγραψεν οῦ-
τως · Ἐζήτουν αὑτὸν πιάσαι, καὶ οὐδεὶς ἐπέϐαλεν
ἐπ’ αὐτὸν τὴν χεᾷὶα, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα
αὑτοῦ. Καὶ γὰρ καὶ πρὸ ταύτην (16) ἐλθεῖν , ἔλεγεν
αὐτὸς τῇ μὲν μητρί· Οὔπω ἣκει ἢ ὥρα μου· τοῖς δὲ
χρηματίσασιν ἀδελφοῖς αὑτοῦ· Ὀ ἐμὸς καιρὸς
οὔπω πάρεστι. Πάλιν τε, ἐλθόντος τοῦ καιροῦ, ἔλεγε
τοῖς μαθηταίς’ Καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἁνα-
παύεσθε (i7)' ἰδοὺ γὰρ ἤγγικεν ἡ ὥρα, καὶ
δ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εὶς χεῖρας Β
ἁμαρτωλῶν. η
14. Ὣς μὲν οὖν Θεὸς καὶ Λόγος ὢν τοῦ Πατρῦς, και-
ρδν οὐκ εἶχεν · αὐτὸς γὰρ τῶν καιρῶν ἐστι δημιουρ-
γός· ἄνθρωπος δὲ γενόμενος καὶ τοῦτο λέγων, δεῖ·
κνυσιν ἑκάστῳ τῶν ἀνθρώπων χρόνον εἷναι μεμετρη-
μένον · καὶ χρόνον οὺ τὸν κατὰ τύχην, ὥς τινες τῶν
Ἐλλήνων νομίζοντες μυθολογοῦσιν, ἀλλ’ὃν αὐτὸς
δημιουργὸς ὢν , ὡς ἠθέλησεν ὁ Πατὴρ , ὥρισεν ἑκά-
στῳ. Καὶ τοῦτο γέγραπται, καὶ πᾶσι γέγονε φανερόν·
ei γὰρ κέκρυπται, καὶ λανθάνει πάντας ἀνθ ρώπους τὸ
πῶς, καὶ τὸ πόσον ἑκάστῳ μεμέτρηται, ἀλλ’ ὅμως πᾶς
ὁστισοῦν οἶδεν, ὅτι (l8) ὡς ἔαρος καὶ θέρους, καὶ φθινο-
πώρου καὶ χειμῶνός ἐστι καιρὸς, οὕτως, κατὰ τὸ γε-
γραμμένον, καιρὸς τοῦ ἀποθανεῖν καὶ καιρὸς τοῦ ζῇν
(19) ἐστι. Διὰ τοῦτο τῆς μὲν κατὰ Νῶε γενεᾶς ὁ χρόνος C
ἀπετμήθη · καὶ ὡς τοῦ καιροῦ πάντων παρόντος, συν-
εστάλη τὰ έτη. Καὶ τῷ Ἐζεκίᾳ προσετέθησαν ἔτη
δέκα καὶ πέντε. Τοῦ δὲ Θεοῦ ἐπαγγελλομένου τοῖς
γνησίως αὐτῷ λατρεύουσιν, ὃτι Τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμε-
ρῶν σου (20) ἀναπληρώσω , ὁ μὲν Ἀϐραὰμ πλήρης
ἡμερῶν ἀποθνήσκει* ὁ δὲ Δαϐιδ παρεκάλει λέγων '
Μὴ ἀναγάγῃς με ἐν ἡμίσει ἡμερῶν μου· καὶ ὁ
μὲν εἷς τῶν φίλων τοῦ ’1ὼὸ , Ἐλιφὰξ, τοῦτο καλῶς
εἰδὼς , ἔλεγεν · Ἐλεύσῃ δὲ ἐν τάφῳ, ὥσπερ σῖτος
ὥριμος, κατὰ καιρὸν θεριζόμενος, ἢ ὥσπερ θη-
ιιωνια ἅλωνος καθ’ ὥραν συγκομισθεᾶγαο ὁ δὲ
Σολομὼν, ὲπισφραγίζων τούτου τὴν φωνὴν, φησιν ·
Ἆφαιροῦνται ἄωροι ψυχαὶ παρανόμων. Διδ (21)
παραινεῖ εν τῷ Ἐκκλησιαστῇ λέγων· Μὴ ἀσεϐήσῃς D
πολὺ, καὶ μὴ γίνου σκληρὸς, ἵνα μὴ ἀποθάνῃς
ἐν οὐ καιρῷ σου.
15. ’Ὠσπερ δὲ ταῦτα γέγραπται, δείκνυσιν (22) ὁ
’⁸ Joan. vn, 4-30.
’⁸ Joan. ll, 4.
²⁷ Joan. vn, 6.
xxv, 8. ³· Psal. cr, 25.
³⁸ Job. ν, 26. ³³ Prov. x, 27. ³⁵ Eccle.vn, 18.
(ξδχηαξο sic habent Socrat._ et Nicepli. , Τᾲ ’ίὰρ
ἡμῶνεκεῖνος ἀνεδέξατο. καὶ τὰ τῆς ἡμετέρας ἁσοεὶ-
νείας ἐνεδείκνυτο. Ibid. Anglic... ἐνεδείκνυτο. ’Ἐστι
δὲ ἡ πρόφασις ἢν Ἰωάννης ὑπέγραψεν. Inita Socra—
tes. frti; χεῖρας. _ μ ν
flgiti) BaSiliens. Anglican. et- Socrat., πρὸ τοῦ ταύ-
9 '(l?)__Sic_l_legitus Basil. Anglic. et Soc_r., xatdeerat
nine-ditis. Mox Reg. Socr. ’Nicephw ἤγγικεν, ubi
editi ἦλθεν.
ἐκεῖνος ἐφὸρεσε σῶμα, κα)¹ τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθέ-
νειαν (15) ἐνεδείκνυτο )’ ἢν ὁ Ἰωάννης έγραψεν οῦ-
τως · Ἐζήτουν αὑτὸν πιάσαι, καὶ οὐδεὶς ἐπέϐαλεν
ἐπ’ αὐτὸν τὴν χεᾷὶα, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα
αὑτοῦ. Καὶ γὰρ καὶ πρὸ ταύτην (16) ἐλθεῖν , ἔλεγεν
αὐτὸς τῇ μὲν μητρί· Οὔπω ἣκει ἢ ὥρα μου· τοῖς δὲ
χρηματίσασιν ἀδελφοῖς αὑτοῦ· Ὀ ἐμὸς καιρὸς
οὔπω πάρεστι. Πάλιν τε, ἐλθόντος τοῦ καιροῦ, ἔλεγε
τοῖς μαθηταίς’ Καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἁνα-
παύεσθε (i7)' ἰδοὺ γὰρ ἤγγικεν ἡ ὥρα, καὶ
δ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εὶς χεῖρας Β
ἁμαρτωλῶν. η
14. Ὣς μὲν οὖν Θεὸς καὶ Λόγος ὢν τοῦ Πατρῦς, και-
ρδν οὐκ εἶχεν · αὐτὸς γὰρ τῶν καιρῶν ἐστι δημιουρ-
γός· ἄνθρωπος δὲ γενόμενος καὶ τοῦτο λέγων, δεῖ·
κνυσιν ἑκάστῳ τῶν ἀνθρώπων χρόνον εἷναι μεμετρη-
μένον · καὶ χρόνον οὺ τὸν κατὰ τύχην, ὥς τινες τῶν
Ἐλλήνων νομίζοντες μυθολογοῦσιν, ἀλλ’ὃν αὐτὸς
δημιουργὸς ὢν , ὡς ἠθέλησεν ὁ Πατὴρ , ὥρισεν ἑκά-
στῳ. Καὶ τοῦτο γέγραπται, καὶ πᾶσι γέγονε φανερόν·
ei γὰρ κέκρυπται, καὶ λανθάνει πάντας ἀνθ ρώπους τὸ
πῶς, καὶ τὸ πόσον ἑκάστῳ μεμέτρηται, ἀλλ’ ὅμως πᾶς
ὁστισοῦν οἶδεν, ὅτι (l8) ὡς ἔαρος καὶ θέρους, καὶ φθινο-
πώρου καὶ χειμῶνός ἐστι καιρὸς, οὕτως, κατὰ τὸ γε-
γραμμένον, καιρὸς τοῦ ἀποθανεῖν καὶ καιρὸς τοῦ ζῇν
(19) ἐστι. Διὰ τοῦτο τῆς μὲν κατὰ Νῶε γενεᾶς ὁ χρόνος C
ἀπετμήθη · καὶ ὡς τοῦ καιροῦ πάντων παρόντος, συν-
εστάλη τὰ έτη. Καὶ τῷ Ἐζεκίᾳ προσετέθησαν ἔτη
δέκα καὶ πέντε. Τοῦ δὲ Θεοῦ ἐπαγγελλομένου τοῖς
γνησίως αὐτῷ λατρεύουσιν, ὃτι Τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμε-
ρῶν σου (20) ἀναπληρώσω , ὁ μὲν Ἀϐραὰμ πλήρης
ἡμερῶν ἀποθνήσκει* ὁ δὲ Δαϐιδ παρεκάλει λέγων '
Μὴ ἀναγάγῃς με ἐν ἡμίσει ἡμερῶν μου· καὶ ὁ
μὲν εἷς τῶν φίλων τοῦ ’1ὼὸ , Ἐλιφὰξ, τοῦτο καλῶς
εἰδὼς , ἔλεγεν · Ἐλεύσῃ δὲ ἐν τάφῳ, ὥσπερ σῖτος
ὥριμος, κατὰ καιρὸν θεριζόμενος, ἢ ὥσπερ θη-
ιιωνια ἅλωνος καθ’ ὥραν συγκομισθεᾶγαο ὁ δὲ
Σολομὼν, ὲπισφραγίζων τούτου τὴν φωνὴν, φησιν ·
Ἆφαιροῦνται ἄωροι ψυχαὶ παρανόμων. Διδ (21)
παραινεῖ εν τῷ Ἐκκλησιαστῇ λέγων· Μὴ ἀσεϐήσῃς D
πολὺ, καὶ μὴ γίνου σκληρὸς, ἵνα μὴ ἀποθάνῃς
ἐν οὐ καιρῷ σου.
15. ’Ὠσπερ δὲ ταῦτα γέγραπται, δείκνυσιν (22) ὁ
’⁸ Joan. vn, 4-30.
’⁸ Joan. ll, 4.
²⁷ Joan. vn, 6.
xxv, 8. ³· Psal. cr, 25.
³⁸ Job. ν, 26. ³³ Prov. x, 27. ³⁵ Eccle.vn, 18.
(ξδχηαξο sic habent Socrat._ et Nicepli. , Τᾲ ’ίὰρ
ἡμῶνεκεῖνος ἀνεδέξατο. καὶ τὰ τῆς ἡμετέρας ἁσοεὶ-
νείας ἐνεδείκνυτο. Ibid. Anglic... ἐνεδείκνυτο. ’Ἐστι
δὲ ἡ πρόφασις ἢν Ἰωάννης ὑπέγραψεν. Inita Socra—
tes. frti; χεῖρας. _ μ ν
flgiti) BaSiliens. Anglican. et- Socrat., πρὸ τοῦ ταύ-
9 '(l?)__Sic_l_legitus Basil. Anglic. et Soc_r., xatdeerat
nine-ditis. Mox Reg. Socr. ’Nicephw ἤγγικεν, ubi
editi ἦλθεν.