PG 25, col. 672
τοῦτο πάντα ὑπέμενον, ἵνα τὸ Εὑαγγέλιον κηρυχθῇ.
Ἰδοὺ γοῦν (5‘2) καὶ οὕτως ἀγωνιζόμενοι οὐκ ἀργὸν εἶχον
τὸν τῆς φυγῆς καιρὸν, οὐδὲ διωκόμενοι ἐπελανθάνοντο
τῆς ἐτέρων ὠφελείας, ἀγαθοῦ δὲ λόγου διάκονοι τυγ-
χάνοντες οὐκ ἐφθόνουν οὐδὲ ταύτης (55) μεταδιδόναι
τοῖς πᾶσιν· ἀλλά καὶ φεύγοντες, τδ Εὑαγγέλιον ὲκή-
ρυττον, καὶ προῦλεγον μὲν τῶν ἐπιϐουλευόντων τὰς
πανουργίας, ὴσςραλῖζοντο δὲ τοὺς πιστοὺς ταῖς παραι-
vissent. '0 μὲν οὖν μακάριος Παῦλος, πείρᾳ μαθὼν,
προῦλεγε μὲν (51)· Ὅσοι θέλουσι ζῇν εὐσεϐῶς ἐν
Χριστῷ, διωχθήσονται⁸ ὲπήλειφε δὲ εὐθὺς τοὺς φεύ-
γοντας εἰπών· Δι’ ὑπομονῆς τρέχομεν (55) τὸν τερο-
κείμενον ἡμῖν ἀγῶνα. Κᾶν γὰρ αἱ θλίψεις ὦσι συν-
εχεῖς, ἀλλ’ ή θλίψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἠ
δὲ ὑπομονὴ δοκιμὴν, ἠ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα, ἡ δὲ
ἐλπὶς-οὐ καταισχύνει (56). Ὁ δὲ προφήτης Ἡσαΐας,
προσδοκωμένης τοιαύτης περιστάσεως, utrm/sul.
μνησκε καὶ ἐϐόα· Βάδιζε, λαός μου, εἴσελθε εὶς τὰ
raptt-id σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύ-
ϐηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἠ ὀργή.
Ὀ δὲ Ἑκκλησιαστὴς εἰδὼς τὰς κατὰ τῶν θεοσεὸὦν
ἐπιϐουλὰς, καὶ λέγων· Ἐὰν συκοφαντίαν πένη-
τος, καὶ ἁρπαγὴν κρίματος καὶ δικαιοσύνης ιδῃς
ὲν τῇ χώρῃ, μὴ θαυμάσῃς ἐν τῷ πράγματι. ὅτι
ὑψηλὸς ἐπάνω ὑψηλοῦ φυλάξαι, καὶ ὑψηλοὶ ἐπ’
αὐτῆς, καὶ περισσεία γῆς · εἶχε τὸν (57) πατέρα ἑαυ-
τοῦ τὸν Δαὸὶδ, πείρᾳ. καὶ αὑτὸν μαθόντα τὰ ἓν τοῖς
διωγμοῖς, καὶ ἀσφαλιζόμενον τοὺς πάσχοντας ὲν τῷ
λέγειν’ Ἀγδρίζεσθε, καὶ κρατηιούσθω τ’) καρδία
ὑμῶν, πάντες οι ἐλπίζοντες ἐπὶ Κύριον· τοῖς γὰρ
οὕτως ὑπομένουσιν οὐκ ἄνθρωπος, ἀλλ’ αὐτὸς, φησὶ,
Κύριος βοηθήσει, καὶ ῥύσεται αὐτοὺς, ἔτι (58)
ἤλπισαν ἐπ’ αὐτόν. Kal γὰρ κάγὼ ὑπομένων ὐπ-
ἐμεινα τὸν Κύριον, καὶ προσέσχε μοι, καὶ εισ-
ήκουσε τῆς δεήσεώο μου, καὶ ἀνήγαγέ με ἐκ ,Ιιὶκ-
κου κατωτάτου καὶ ἀπὸ πηλοῦ ἰλύος. Ὠφέλιμος
ἄρα τοῖς λαοῖς καὶ οὐκ ἄκαρπος ὴ φυγὴ τῶν ἁγίων
δείκνυται, κᾶν τοῖς Ἀρειανοῖς μὴ δοκῇ.
22. Οὕτω μὲν οὖν oi ἆγιοι, καθάπερ εἴρηται, φεύ-
γοντες, κατὰ περιττὸν καῖ δι’ οἰκονομίαν ἐφυλατ-
τοντο, ὥσπερ ἰατροὶ τῶν δεομένων χάριν. Τοῖς δ’ ἄλλοις
καὶ πᾶσιν ἁπλῶς ἡμῖν τοῖς ἀνθρώποις νόμος ὦτος,
φεύγειν διωκομένους καὶ κρύπτεσῡαι ζητουμένους’
καὶ μὴ προπετεύεσθαι μὲν ὲν τῷ πειράζειν τὸν Κύ-
ριον, περιμένειν δὲ αὐτοὺς, mea προεῖπον. ἕως ἂν ὁ
ὡρισμένος τοῦ θανάτου χρόνος ἔλθῃ, ἢ ὁ κριτὴς τι
περὶ αὐτῶν βουλεύσηται, ὅπερ ἃν αὐτῷ δόξῃ καλῶς
⁷¹ lsa. va, 20. ⁷³ Eccle. v, 7. "Psal. xui, 24.
(56) Anglia, οὐκ αἰσχύνει. Infra Reg. et Διιειη
ὑπεμίμνησκε.
(ἓἸῘΑιῖεΙὶοη εἶχε γὰρ τον.
Anglic” αὖτοὺςκαὶ σώσει αὐτοὺς. ὅτι.
Ἰδοὺ γοῦν (5‘2) καὶ οὕτως ἀγωνιζόμενοι οὐκ ἀργὸν εἶχον
τὸν τῆς φυγῆς καιρὸν, οὐδὲ διωκόμενοι ἐπελανθάνοντο
τῆς ἐτέρων ὠφελείας, ἀγαθοῦ δὲ λόγου διάκονοι τυγ-
χάνοντες οὐκ ἐφθόνουν οὐδὲ ταύτης (55) μεταδιδόναι
τοῖς πᾶσιν· ἀλλά καὶ φεύγοντες, τδ Εὑαγγέλιον ὲκή-
ρυττον, καὶ προῦλεγον μὲν τῶν ἐπιϐουλευόντων τὰς
πανουργίας, ὴσςραλῖζοντο δὲ τοὺς πιστοὺς ταῖς παραι-
vissent. '0 μὲν οὖν μακάριος Παῦλος, πείρᾳ μαθὼν,
προῦλεγε μὲν (51)· Ὅσοι θέλουσι ζῇν εὐσεϐῶς ἐν
Χριστῷ, διωχθήσονται⁸ ὲπήλειφε δὲ εὐθὺς τοὺς φεύ-
γοντας εἰπών· Δι’ ὑπομονῆς τρέχομεν (55) τὸν τερο-
κείμενον ἡμῖν ἀγῶνα. Κᾶν γὰρ αἱ θλίψεις ὦσι συν-
εχεῖς, ἀλλ’ ή θλίψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἠ
δὲ ὑπομονὴ δοκιμὴν, ἠ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα, ἡ δὲ
ἐλπὶς-οὐ καταισχύνει (56). Ὁ δὲ προφήτης Ἡσαΐας,
προσδοκωμένης τοιαύτης περιστάσεως, utrm/sul.
μνησκε καὶ ἐϐόα· Βάδιζε, λαός μου, εἴσελθε εὶς τὰ
raptt-id σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύ-
ϐηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἠ ὀργή.
Ὀ δὲ Ἑκκλησιαστὴς εἰδὼς τὰς κατὰ τῶν θεοσεὸὦν
ἐπιϐουλὰς, καὶ λέγων· Ἐὰν συκοφαντίαν πένη-
τος, καὶ ἁρπαγὴν κρίματος καὶ δικαιοσύνης ιδῃς
ὲν τῇ χώρῃ, μὴ θαυμάσῃς ἐν τῷ πράγματι. ὅτι
ὑψηλὸς ἐπάνω ὑψηλοῦ φυλάξαι, καὶ ὑψηλοὶ ἐπ’
αὐτῆς, καὶ περισσεία γῆς · εἶχε τὸν (57) πατέρα ἑαυ-
τοῦ τὸν Δαὸὶδ, πείρᾳ. καὶ αὑτὸν μαθόντα τὰ ἓν τοῖς
διωγμοῖς, καὶ ἀσφαλιζόμενον τοὺς πάσχοντας ὲν τῷ
λέγειν’ Ἀγδρίζεσθε, καὶ κρατηιούσθω τ’) καρδία
ὑμῶν, πάντες οι ἐλπίζοντες ἐπὶ Κύριον· τοῖς γὰρ
οὕτως ὑπομένουσιν οὐκ ἄνθρωπος, ἀλλ’ αὐτὸς, φησὶ,
Κύριος βοηθήσει, καὶ ῥύσεται αὐτοὺς, ἔτι (58)
ἤλπισαν ἐπ’ αὐτόν. Kal γὰρ κάγὼ ὑπομένων ὐπ-
ἐμεινα τὸν Κύριον, καὶ προσέσχε μοι, καὶ εισ-
ήκουσε τῆς δεήσεώο μου, καὶ ἀνήγαγέ με ἐκ ,Ιιὶκ-
κου κατωτάτου καὶ ἀπὸ πηλοῦ ἰλύος. Ὠφέλιμος
ἄρα τοῖς λαοῖς καὶ οὐκ ἄκαρπος ὴ φυγὴ τῶν ἁγίων
δείκνυται, κᾶν τοῖς Ἀρειανοῖς μὴ δοκῇ.
22. Οὕτω μὲν οὖν oi ἆγιοι, καθάπερ εἴρηται, φεύ-
γοντες, κατὰ περιττὸν καῖ δι’ οἰκονομίαν ἐφυλατ-
τοντο, ὥσπερ ἰατροὶ τῶν δεομένων χάριν. Τοῖς δ’ ἄλλοις
καὶ πᾶσιν ἁπλῶς ἡμῖν τοῖς ἀνθρώποις νόμος ὦτος,
φεύγειν διωκομένους καὶ κρύπτεσῡαι ζητουμένους’
καὶ μὴ προπετεύεσθαι μὲν ὲν τῷ πειράζειν τὸν Κύ-
ριον, περιμένειν δὲ αὐτοὺς, mea προεῖπον. ἕως ἂν ὁ
ὡρισμένος τοῦ θανάτου χρόνος ἔλθῃ, ἢ ὁ κριτὴς τι
περὶ αὐτῶν βουλεύσηται, ὅπερ ἃν αὐτῷ δόξῃ καλῶς
⁷¹ lsa. va, 20. ⁷³ Eccle. v, 7. "Psal. xui, 24.
(56) Anglia, οὐκ αἰσχύνει. Infra Reg. et Διιειη
ὑπεμίμνησκε.
(ἓἸῘΑιῖεΙὶοη εἶχε γὰρ τον.
Anglic” αὖτοὺςκαὶ σώσει αὐτοὺς. ὅτι.