PG 26, col. 1052
ἐν Χριστῷ πίστεως. Διὰ τοῦτο γοῦν καὶ νῦν διαφό-
ρων γενομένων συνόδων ἐν τε τῇ Γαλλίᾳ, καὶ Σπα-
νίᾳ, καὶ τῇ μεγάλῃ Ῥώμῃ, πάντες οί συνελθόντες
τοὺς μὲν ἔτι κρυπτομένους καὶ φρονοῦντας τὰ⁸ Ἆ-
ρείου , Αὐξέντιον δὴ λέγω τὸν ὲν Μεδιολάνῳ , καὶ
Ούρσάκιον , κα)¹ Οὐάλεντα , καὶ Γάϊον ἀπὸ τῆς Παν-
νονίας (94) παμῂφεὶ, ὡς ἀφ’ ἑνὸς Πνεύματος κινού⁶
μενοι, ἀνεθεμάτισαν· ἔγραψαν τε πανταχοῦ (διὰ
τὸ τοὺς τοιούτους ἐπινοεῖν ἑαυτοῖς ὀνόματα συν-
όδων), μηδεμίαν ὲν τῇ Καθολικῇ Ἐκκλησία σύνοδον
ὀνομάζεσθαι , εί μὴ μόνην τὴν ὲν Νικαίᾳ⁵ σύνο
οδον (95) γεωμένην,τρόπαιον οὖσαν πάσης μὲν αῖ-
ρὲσεως, ἐξαιρέτως δὲ τῆς ’Δρειανῆς, δι’ ἢν μάλιστα
καὶ ἠ σύνοδος τότε συνήχθη. Πῶς τοίνυν ἔτι μέ-
τά (96) τοσαῦτα ἀμφισϐητεῖν, ἢ ζητεῖν τινες ἐπιχει-
ροῦσινς Εἰ μὲν οὖν ἐκ τῶν Ἀρειανῶν είσιν, οὐδὲν
θαυμαστὸν, εἰ τά κατ’ αὐτῶν γραφέντα διαϐάλλου-
σιν, ὥσπερ Ἕλληνες ἀκούοντεςο Τὰ albula τῶν
ἐθνῶν ἀργύριον καί χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀν-
θρώπων, μωρίαν ἡγοῦνται τὴν περὶτοῦ θείου (97)
σταυροῦ διδασκαλίανο εί δὲ τῶν δοκούντων όρθως
πιστεύειν καὶ ἀγαπᾷν τὰ δηλωθέντα παρὰ τῶν Πα-
τέρων είσὶν οἱ διά τοῦ ζητεῖν ἀνασκευάζειν θόλον-
τες, οὐδὲν ἕτερον ποιοῦσιν ἢ κατὰ τὸ γεγραμμένον.
τὸν μὲν πλησίον ποτίζουσιν ἀνατροπὴν θολερὰν (98).
ίογομαχοῦσι δὲ ἐπ’ οὐδενὶ χρησίμῳῆ ἐπὶ καταστροφῇ
τῶν ἀκεραίων.
2. Ταῦτα δὲ οὓτω γράφω, ἐντυχὼν τοῖς παρὰ τῇ
σῇ θεοσεϐείᾳ προσαχθεῖσιν ὑπομνήμασιν, ἃ μηδὲ
γραφῆναι ὤφελον, ῐνα μηδὲ μνήμη τις τούτων τοῖς
μετὰ ταῦτα γένηται. Τίς γὰρ ἧκουσε τοιαῦτα πώ-
ποτε; τίς ό (99) διδάξας, ἢ μαθών; Ἐκ μὲν γὰρ
Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος Θεοῦ, καὶ Λόγος Κυ-
ρίου ἐξ Ἰερουσαῖήμ ο ταῦτα δὲ , πόθεν ὲξῆλθε;
Ποῖος ᾅδης ὴρεύξατο όμοούσιον εἰπεῖν τὸ ὲκ Μαρίας
σῶμα τῇ τοῦ Λόγου θεότητι ; ἢ, ὅτι ό Λόγος είς σάρ-
κα (1), καὶ ὀστέα, καὶ τρίχας, καὶ ὅλον σῶμα μεταο
(96)_Sic Seguer. Gobler. Felck. 1. et Epiph. Editi,
Πῶςοῦν μετά. Infra Epiphan. , καθ’ ἑαυτῶν γραφέν-ξ
nubit): Segtter., ὥσπερκαί.
(97) Epiphanius solus, napi. τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
minus recte. (Nam respicit'Athanasius illud 'Pauli,
l Cor. ι, 2_5_: ξΗμεῖς δὲ’κηρύσσομεν Χριστὸν tortae;
ρῖιμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μω-
ο αν.
αν.
ῗίῗξέ) Ποτιζουσιν arar. In haec verba haec Fronto
Duc. ξ Locus exstat Hab_acuc. ιι, 15. Docet Hierony-
mus veterem editionem Graecam reddidisse, ἔκστασιν
ὀχλουμένην, amentiam turbidam.
(99) Sic__S_eguer._ et_'l‘heodoret., apud quem hac
leguntur ᾀίιιΙξ fl. Editi vero et alii τιξ ό. Paulo
post Epiph_.._ νόμος ξςυρίου καὶΔ λόγος Θεοῦ. Edtti,
νόμος ’καὶ λόγος’ Θεοῦ. Segucr.Gobler. et Felck. ιζ’
ιιι tn textu.
(1) Sic omnes pene mss. ln editis, είς deest. Mox
post τρίχα, Seguer. solus addit, καὶ νεῦρα. Paulo
ρων γενομένων συνόδων ἐν τε τῇ Γαλλίᾳ, καὶ Σπα-
νίᾳ, καὶ τῇ μεγάλῃ Ῥώμῃ, πάντες οί συνελθόντες
τοὺς μὲν ἔτι κρυπτομένους καὶ φρονοῦντας τὰ⁸ Ἆ-
ρείου , Αὐξέντιον δὴ λέγω τὸν ὲν Μεδιολάνῳ , καὶ
Ούρσάκιον , κα)¹ Οὐάλεντα , καὶ Γάϊον ἀπὸ τῆς Παν-
νονίας (94) παμῂφεὶ, ὡς ἀφ’ ἑνὸς Πνεύματος κινού⁶
μενοι, ἀνεθεμάτισαν· ἔγραψαν τε πανταχοῦ (διὰ
τὸ τοὺς τοιούτους ἐπινοεῖν ἑαυτοῖς ὀνόματα συν-
όδων), μηδεμίαν ὲν τῇ Καθολικῇ Ἐκκλησία σύνοδον
ὀνομάζεσθαι , εί μὴ μόνην τὴν ὲν Νικαίᾳ⁵ σύνο
οδον (95) γεωμένην,τρόπαιον οὖσαν πάσης μὲν αῖ-
ρὲσεως, ἐξαιρέτως δὲ τῆς ’Δρειανῆς, δι’ ἢν μάλιστα
καὶ ἠ σύνοδος τότε συνήχθη. Πῶς τοίνυν ἔτι μέ-
τά (96) τοσαῦτα ἀμφισϐητεῖν, ἢ ζητεῖν τινες ἐπιχει-
ροῦσινς Εἰ μὲν οὖν ἐκ τῶν Ἀρειανῶν είσιν, οὐδὲν
θαυμαστὸν, εἰ τά κατ’ αὐτῶν γραφέντα διαϐάλλου-
σιν, ὥσπερ Ἕλληνες ἀκούοντεςο Τὰ albula τῶν
ἐθνῶν ἀργύριον καί χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀν-
θρώπων, μωρίαν ἡγοῦνται τὴν περὶτοῦ θείου (97)
σταυροῦ διδασκαλίανο εί δὲ τῶν δοκούντων όρθως
πιστεύειν καὶ ἀγαπᾷν τὰ δηλωθέντα παρὰ τῶν Πα-
τέρων είσὶν οἱ διά τοῦ ζητεῖν ἀνασκευάζειν θόλον-
τες, οὐδὲν ἕτερον ποιοῦσιν ἢ κατὰ τὸ γεγραμμένον.
τὸν μὲν πλησίον ποτίζουσιν ἀνατροπὴν θολερὰν (98).
ίογομαχοῦσι δὲ ἐπ’ οὐδενὶ χρησίμῳῆ ἐπὶ καταστροφῇ
τῶν ἀκεραίων.
2. Ταῦτα δὲ οὓτω γράφω, ἐντυχὼν τοῖς παρὰ τῇ
σῇ θεοσεϐείᾳ προσαχθεῖσιν ὑπομνήμασιν, ἃ μηδὲ
γραφῆναι ὤφελον, ῐνα μηδὲ μνήμη τις τούτων τοῖς
μετὰ ταῦτα γένηται. Τίς γὰρ ἧκουσε τοιαῦτα πώ-
ποτε; τίς ό (99) διδάξας, ἢ μαθών; Ἐκ μὲν γὰρ
Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος Θεοῦ, καὶ Λόγος Κυ-
ρίου ἐξ Ἰερουσαῖήμ ο ταῦτα δὲ , πόθεν ὲξῆλθε;
Ποῖος ᾅδης ὴρεύξατο όμοούσιον εἰπεῖν τὸ ὲκ Μαρίας
σῶμα τῇ τοῦ Λόγου θεότητι ; ἢ, ὅτι ό Λόγος είς σάρ-
κα (1), καὶ ὀστέα, καὶ τρίχας, καὶ ὅλον σῶμα μεταο
(96)_Sic Seguer. Gobler. Felck. 1. et Epiph. Editi,
Πῶςοῦν μετά. Infra Epiphan. , καθ’ ἑαυτῶν γραφέν-ξ
nubit): Segtter., ὥσπερκαί.
(97) Epiphanius solus, napi. τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
minus recte. (Nam respicit'Athanasius illud 'Pauli,
l Cor. ι, 2_5_: ξΗμεῖς δὲ’κηρύσσομεν Χριστὸν tortae;
ρῖιμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μω-
ο αν.
αν.
ῗίῗξέ) Ποτιζουσιν arar. In haec verba haec Fronto
Duc. ξ Locus exstat Hab_acuc. ιι, 15. Docet Hierony-
mus veterem editionem Graecam reddidisse, ἔκστασιν
ὀχλουμένην, amentiam turbidam.
(99) Sic__S_eguer._ et_'l‘heodoret., apud quem hac
leguntur ᾀίιιΙξ fl. Editi vero et alii τιξ ό. Paulo
post Epiph_.._ νόμος ξςυρίου καὶΔ λόγος Θεοῦ. Edtti,
νόμος ’καὶ λόγος’ Θεοῦ. Segucr.Gobler. et Felck. ιζ’
ιιι tn textu.
(1) Sic omnes pene mss. ln editis, είς deest. Mox
post τρίχα, Seguer. solus addit, καὶ νεῦρα. Paulo