PG 26, col. 1063
dere licet: apud Paulum quippe scriptum est:
Christus factus est pro nobis maledictum¹. Et sicut
non ipse factus est maledictum: sed quia maledi-
ctum pro nobis susoepit, idcirco dictum est ipsum
factum fuisse maledictum; sic et Verbum caro fa-
catum est, non quod in carnem mutatum fuerit, sed
quod carnem viventem pro nobis assumpserit, et
houuo facatum sit. Nam dicere, erbum caro factum
est, idem est ac dicere, erbum homo factum est,
prout in Joele dicitur: Effundam de Spiritu meο su-
per omnem carnemue non enim bruta animantia
ista promissio spectabat, sed homines duntaxat,
quorum gratia Dominus homo 724 factus est.
Cum igitur dictum illud ea sit significatione, merito
sese coarguent quicunque existimant, ante Mariam
fuisse carnem ex ea assumptam, et ante ipsam
Mariam, Verbum humanam habuisse animam, in
qua ante suum adventum semper exstiterit. Sile-
bunt etiam qui dicunt, carnem non esse mortis ca-
pacem, sed immortalis esse naturæ. Si enim mor-
tuus non est, quomodo Paulus Corinthiis tra-
didit quod et accepit? Quoniam Christus mortuus
est pro peccatis nostris secundum Scripturas. Aut
qui tandem resurrexerit,si mortuus non est? Muhtum
autem erubescent, qui vel semcl cogitaverint posse
pro Τrinitate fieti quateruitatem, si corpus ex Μα-
ria esse dicatur. Nam si, aiunt, corpus Verbo con-
substantiale dicamus, Τrinitas manet Τrinitas, ni-
hit in ipsam extraneum inducente Verbo : sin cor-
pus humanum ex Maria genitum dicamus; necesse
est ut cum corpus sit extraneum secundum sub-
stantiam, et in ipso sit Verbum, quaternitas pro
Τrinitate, propter corporis accessionem eiciatur.
9. Hæc cum ita loquuntur non cogitant quo pa-
cto secum ipsi pugnent. Etenim licet ex Maria cor-
pus esse negarint, sed ipsi Verbo consubstantiale
diτerint: nihilominus ( Iicet ipsi dissimulent ne
ita sentire existimentur) eo ipso juxta eorum men-
tem, quaternitatem illos dicere demonstrabitur.
Quemadmodum enim ilius, juxta Patrum doctri-
nam, quamvis sit Patri consubstantialis, non est
ipse Pater, sed Filius Patri dicitur consubstantia-
lis; sic corous Verbo consubstantiale non est ipsum
V Galat. m, 13. s Jol m, 28. ⁴I Cor. αν, 3.
45) Cobler. Belchm. 1, τούτου δυνατὸν εὐρεῖν ὡς
Παῦλός φησι· Χρ., etc.
(46) Καί deest in Seguer. Μοx Epiph., οὐκ αὐτὸς
γέγονε κατάρα. Τheod., οὐχ ὅτι αὐτὸς γέγονε. Editi
autem, οὐκ αὐτὸ τοῦτο γέγονε κατάρα. Seguer. Gο-
bler. et elcὰ. 1, οὐκ αὐτῷ τούτῳ αὐτὸς κατ- Μτ
Τheodor., ἐδέξατο. In eodem mοx, κατάρα deest.
Ibidem Seguer., κατάρα γέγονεν· οὕτω καὶ σὰρξ
ἐγένετο. Τheodor., οὕτω καὶ τὸ, Σάρξ. Μοx, omnes
fee mss., ἀλλʼ δe. Eiti, ἀλλʼ ἔτι.
(47) Ζῶσαν deest in Εp. Τheod. et Seguer. In
Seguer., καί sequens deest. Paulo post, πάλιν deest
in Gobler. et Felcs. 1. Ibidem ὁ Λόγος deest in Seg.
Innfra Seguer. ἀλόγων ζώων. lu aliis, ζι ων deest.
(48) Hæc ctautur tom. V Conc. p. 655. Μox
Gobter. lcὰ. 1, Seguer. Spiph., διάνοιαν. Ibidem
Seguer., πάντες. Alii, πάντως. Ibider, νομίζοντες.
Christus factus est pro nobis maledictum¹. Et sicut
non ipse factus est maledictum: sed quia maledi-
ctum pro nobis susoepit, idcirco dictum est ipsum
factum fuisse maledictum; sic et Verbum caro fa-
catum est, non quod in carnem mutatum fuerit, sed
quod carnem viventem pro nobis assumpserit, et
houuo facatum sit. Nam dicere, erbum caro factum
est, idem est ac dicere, erbum homo factum est,
prout in Joele dicitur: Effundam de Spiritu meο su-
per omnem carnemue non enim bruta animantia
ista promissio spectabat, sed homines duntaxat,
quorum gratia Dominus homo 724 factus est.
Cum igitur dictum illud ea sit significatione, merito
sese coarguent quicunque existimant, ante Mariam
fuisse carnem ex ea assumptam, et ante ipsam
Mariam, Verbum humanam habuisse animam, in
qua ante suum adventum semper exstiterit. Sile-
bunt etiam qui dicunt, carnem non esse mortis ca-
pacem, sed immortalis esse naturæ. Si enim mor-
tuus non est, quomodo Paulus Corinthiis tra-
didit quod et accepit? Quoniam Christus mortuus
est pro peccatis nostris secundum Scripturas. Aut
qui tandem resurrexerit,si mortuus non est? Muhtum
autem erubescent, qui vel semcl cogitaverint posse
pro Τrinitate fieti quateruitatem, si corpus ex Μα-
ria esse dicatur. Nam si, aiunt, corpus Verbo con-
substantiale dicamus, Τrinitas manet Τrinitas, ni-
hit in ipsam extraneum inducente Verbo : sin cor-
pus humanum ex Maria genitum dicamus; necesse
est ut cum corpus sit extraneum secundum sub-
stantiam, et in ipso sit Verbum, quaternitas pro
Τrinitate, propter corporis accessionem eiciatur.
9. Hæc cum ita loquuntur non cogitant quo pa-
cto secum ipsi pugnent. Etenim licet ex Maria cor-
pus esse negarint, sed ipsi Verbo consubstantiale
diτerint: nihilominus ( Iicet ipsi dissimulent ne
ita sentire existimentur) eo ipso juxta eorum men-
tem, quaternitatem illos dicere demonstrabitur.
Quemadmodum enim ilius, juxta Patrum doctri-
nam, quamvis sit Patri consubstantialis, non est
ipse Pater, sed Filius Patri dicitur consubstantia-
lis; sic corous Verbo consubstantiale non est ipsum
V Galat. m, 13. s Jol m, 28. ⁴I Cor. αν, 3.
45) Cobler. Belchm. 1, τούτου δυνατὸν εὐρεῖν ὡς
Παῦλός φησι· Χρ., etc.
(46) Καί deest in Seguer. Μοx Epiph., οὐκ αὐτὸς
γέγονε κατάρα. Τheod., οὐχ ὅτι αὐτὸς γέγονε. Editi
autem, οὐκ αὐτὸ τοῦτο γέγονε κατάρα. Seguer. Gο-
bler. et elcὰ. 1, οὐκ αὐτῷ τούτῳ αὐτὸς κατ- Μτ
Τheodor., ἐδέξατο. In eodem mοx, κατάρα deest.
Ibidem Seguer., κατάρα γέγονεν· οὕτω καὶ σὰρξ
ἐγένετο. Τheodor., οὕτω καὶ τὸ, Σάρξ. Μοx, omnes
fee mss., ἀλλʼ δe. Eiti, ἀλλʼ ἔτι.
(47) Ζῶσαν deest in Εp. Τheod. et Seguer. In
Seguer., καί sequens deest. Paulo post, πάλιν deest
in Gobler. et Felcs. 1. Ibidem ὁ Λόγος deest in Seg.
Innfra Seguer. ἀλόγων ζώων. lu aliis, ζι ων deest.
(48) Hæc ctautur tom. V Conc. p. 655. Μox
Gobter. lcὰ. 1, Seguer. Spiph., διάνοιαν. Ibidem
Seguer., πάντες. Alii, πάντως. Ibider, νομίζοντες.