PG 26, col. 1077
ἀλλά μᾶλλον αῦτη δεδόξασται παρ’ αὐτοῦ, Οὐδὲ,
ἐπειδὴ δούλου μορφὴν ἀνέλαϐεν 6 ὲν μορφῇ Θεοῦ
ὑπάρχων Υἱὸς, ἠλαττώθη τῆς θεότητος ο ἀλλά μᾶλλον
αὐτὸς ὲλευθε ρωτὴς πάσης σαρκὸς καὶ πάσης κτίσεως
γέγονε. Καὶ εί 6 Θεὸς δὲ ἀπέστειλε τὸν Υίὸν αὐτοῦ
γεννώμενον ὲκ γυναικὸς, οὐκ αἰσχύνην ἡμῖν ἐπάγει
τὸ πρᾶγμα, ἀλλά μᾶλλον εὐδοξίαν καὶ⁵ μεγάλην χάριν.
Γέγονε γὰρ ἄνθρωπος, ἵν’ ἡμᾶς ὲν ἐαυτῷ θεοποιήσῃο
καὶ γέγονεν ὲκ γυναικὸς, καὶ γεγέννηται ὲκ Παρθέ-
νου, ἵνα τὴν ήμῶν πλανηθεῖσαν γέννησινέίς ἑαυτὸν
μετενέγκῃ, καὶ γενώμεθα λοιπὸν γένος ἅγιον» καὶ
κοινωνοὶ θείας φύσεως, ὡς ἔγραψεν 6 μακάριος Πέ-
τροςο Καὶ τὸ ἀδύνατον δὲ τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθέ-
νει διὰ τῆς σαρκὸς, ό Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υίὸν
πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτιας. καὶ περὶ
ἁμαρτίας κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί.
5. Τὴν τοίνυν προσληφθεῖσαν ὐπὸ τοῦ Λόγου σάρ-
κα, ἐπὶ τῷ πάντας ἀνθρώπους ἐλευθερῶσαι. καὶ
πάντας ὲκ ’νεκρῶν ἀναστῆσαι, καὶ ἁμαρτίας (98) λυ-
τρώσασθαι, πῶς oi ταύτην ὲξουδενοῦντες, ἢ oi διὰ
ταύτην κατηγοροῦντες τοῦ Υίοῦ τοῦ Θεοῦ ὡς ποιήμα-
τος ἢ κτίσματος (99), οὐκ ἀχάριστοι φαίνονται, καὶ
παντός είσι μίσους ditat; Μόνον γὰρ οὐχὶ βοῶσι τῷ
Θεῷ λέγοντες ν Μὴ πέμψῃς σου τὸν Υίὸν τὸν μονογενῆ
ὲν σαρκία μὴ ποιήσῃς αὐτὸν ὲκ Παρθένου σάρκα C
λαϐεῖν. ἴνα μὴ λυτρώσηται ἡμᾶς τοῦ θανάτου καὶ τῆς
ἁμαρτίας. Οὐ θέλομεν αὐτὸν ἐν σώματι γενέσθαι,
ἶνα μὴ τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀναδέξηται θάνατον’ οὐ βου-
λόμεθα τὸν Λόγον σάρκα γενέσθαι, ἵνα μῂ ὲν ταύ-
τῃ (1) μεσίτης ήμῶν γένηται τῆς πρὸς σὲ προσόδου
καὶ τὰς ἐν οὐρανοῖς οίκήσωμεν μονάς. Κλεισθήτωσαν
αῖ πύλαι τῶν οὐρανῶν, ἵνα μὴ διὰ τοῦ καταπετάσμα-
τος τῆς σαρκὸς αὐτοῦ τὴν ὲν οὐρανοῖς ἡμῖν ὁδὸν
ὲγκαινίσῃ 6 σὸς (2) Λόγος. Αὗται μὲν αί ἐκείνων φω-
ναὶ μετά διαϐολικῆς τόλμης είσὶ προφερόμεναι, δι’
ἧς ἐπενόησαν ἑαυτοῖς κακονοίας · οἱ γὰρ μὴ θέλοντες
σάρκα γενόμενον τὸν Λόγον προσκυνεῖν, ἀχαριστοῦσι
τῇ ὲνανθρωπήσει αὐτοῦ · καὶ οἱ διαιροῦντες τὸν Λόγον
ἀπὸ τῆς σαρκὸς οὐδὲ μίαν λύτρωσιν τῆς ἁμαρτίας
γενέσθαι, οὐδὲ κατάλυσιν τοῦ θανάτου νομίζουσι. Ποῦ
δὲ ὅλως oi ἀσεϐεῖς καὶ καθ’ ἑαυτὴν εὑρήσουσι τὴν
σάρκα, ἢν ἐλαϐεν 6 Σωτὴρ, ἵνα καὶ τολμῶσι λέγειν’
06(5) προσκυνοῦμεν ἡμεῖς τὸν Κύριον μετά τῆς σαρκός·
ἀλλὰ διαιροῦμεν τὸ σῶμα, καὶ μόνῳ τούτῳ λατρεύο-
μενς '0 μὲν οῦν μακάριος Στέφανος ἐν οὐρανοῖς εἶδε
τὸν Κύριον ἐκ δεξιῶν ἑστῶτα· οἱ δὲ ἄγγελοι ἔλεγον
τοῖς μαθηταῖς · Οὕτως ἐλεύσεται ὃν τρόπον ἐθεά-
ος Philipp. n_,_10,ll. οι ibid. 7, 6. “llPetr.t
’⁸ Joan. iv", 24.
Seguenan. Basil. et Anglicanus, ml. παντὸς
ἀμαρο “ ⁷ ⁷ ⁷
,Δέέἧέἰεηξςςιεεη atque ita legit Nannius. Alii et
ωξείὶοξιρἰιιυηιξῆ κτίσματος. “’ ι η η η
ll) Sic omnes mssCEdit’i vero, ἐνταῦθα. Mox Se-
ἐπειδὴ δούλου μορφὴν ἀνέλαϐεν 6 ὲν μορφῇ Θεοῦ
ὑπάρχων Υἱὸς, ἠλαττώθη τῆς θεότητος ο ἀλλά μᾶλλον
αὐτὸς ὲλευθε ρωτὴς πάσης σαρκὸς καὶ πάσης κτίσεως
γέγονε. Καὶ εί 6 Θεὸς δὲ ἀπέστειλε τὸν Υίὸν αὐτοῦ
γεννώμενον ὲκ γυναικὸς, οὐκ αἰσχύνην ἡμῖν ἐπάγει
τὸ πρᾶγμα, ἀλλά μᾶλλον εὐδοξίαν καὶ⁵ μεγάλην χάριν.
Γέγονε γὰρ ἄνθρωπος, ἵν’ ἡμᾶς ὲν ἐαυτῷ θεοποιήσῃο
καὶ γέγονεν ὲκ γυναικὸς, καὶ γεγέννηται ὲκ Παρθέ-
νου, ἵνα τὴν ήμῶν πλανηθεῖσαν γέννησινέίς ἑαυτὸν
μετενέγκῃ, καὶ γενώμεθα λοιπὸν γένος ἅγιον» καὶ
κοινωνοὶ θείας φύσεως, ὡς ἔγραψεν 6 μακάριος Πέ-
τροςο Καὶ τὸ ἀδύνατον δὲ τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθέ-
νει διὰ τῆς σαρκὸς, ό Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υίὸν
πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτιας. καὶ περὶ
ἁμαρτίας κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί.
5. Τὴν τοίνυν προσληφθεῖσαν ὐπὸ τοῦ Λόγου σάρ-
κα, ἐπὶ τῷ πάντας ἀνθρώπους ἐλευθερῶσαι. καὶ
πάντας ὲκ ’νεκρῶν ἀναστῆσαι, καὶ ἁμαρτίας (98) λυ-
τρώσασθαι, πῶς oi ταύτην ὲξουδενοῦντες, ἢ oi διὰ
ταύτην κατηγοροῦντες τοῦ Υίοῦ τοῦ Θεοῦ ὡς ποιήμα-
τος ἢ κτίσματος (99), οὐκ ἀχάριστοι φαίνονται, καὶ
παντός είσι μίσους ditat; Μόνον γὰρ οὐχὶ βοῶσι τῷ
Θεῷ λέγοντες ν Μὴ πέμψῃς σου τὸν Υίὸν τὸν μονογενῆ
ὲν σαρκία μὴ ποιήσῃς αὐτὸν ὲκ Παρθένου σάρκα C
λαϐεῖν. ἴνα μὴ λυτρώσηται ἡμᾶς τοῦ θανάτου καὶ τῆς
ἁμαρτίας. Οὐ θέλομεν αὐτὸν ἐν σώματι γενέσθαι,
ἶνα μὴ τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀναδέξηται θάνατον’ οὐ βου-
λόμεθα τὸν Λόγον σάρκα γενέσθαι, ἵνα μῂ ὲν ταύ-
τῃ (1) μεσίτης ήμῶν γένηται τῆς πρὸς σὲ προσόδου
καὶ τὰς ἐν οὐρανοῖς οίκήσωμεν μονάς. Κλεισθήτωσαν
αῖ πύλαι τῶν οὐρανῶν, ἵνα μὴ διὰ τοῦ καταπετάσμα-
τος τῆς σαρκὸς αὐτοῦ τὴν ὲν οὐρανοῖς ἡμῖν ὁδὸν
ὲγκαινίσῃ 6 σὸς (2) Λόγος. Αὗται μὲν αί ἐκείνων φω-
ναὶ μετά διαϐολικῆς τόλμης είσὶ προφερόμεναι, δι’
ἧς ἐπενόησαν ἑαυτοῖς κακονοίας · οἱ γὰρ μὴ θέλοντες
σάρκα γενόμενον τὸν Λόγον προσκυνεῖν, ἀχαριστοῦσι
τῇ ὲνανθρωπήσει αὐτοῦ · καὶ οἱ διαιροῦντες τὸν Λόγον
ἀπὸ τῆς σαρκὸς οὐδὲ μίαν λύτρωσιν τῆς ἁμαρτίας
γενέσθαι, οὐδὲ κατάλυσιν τοῦ θανάτου νομίζουσι. Ποῦ
δὲ ὅλως oi ἀσεϐεῖς καὶ καθ’ ἑαυτὴν εὑρήσουσι τὴν
σάρκα, ἢν ἐλαϐεν 6 Σωτὴρ, ἵνα καὶ τολμῶσι λέγειν’
06(5) προσκυνοῦμεν ἡμεῖς τὸν Κύριον μετά τῆς σαρκός·
ἀλλὰ διαιροῦμεν τὸ σῶμα, καὶ μόνῳ τούτῳ λατρεύο-
μενς '0 μὲν οῦν μακάριος Στέφανος ἐν οὐρανοῖς εἶδε
τὸν Κύριον ἐκ δεξιῶν ἑστῶτα· οἱ δὲ ἄγγελοι ἔλεγον
τοῖς μαθηταῖς · Οὕτως ἐλεύσεται ὃν τρόπον ἐθεά-
ος Philipp. n_,_10,ll. οι ibid. 7, 6. “llPetr.t
’⁸ Joan. iv", 24.
Seguenan. Basil. et Anglicanus, ml. παντὸς
ἀμαρο “ ⁷ ⁷ ⁷
,Δέέἧέἰεηξςςιεεη atque ita legit Nannius. Alii et
ωξείὶοξιρἰιιυηιξῆ κτίσματος. “’ ι η η η
ll) Sic omnes mssCEdit’i vero, ἐνταῦθα. Mox Se-