PG 26, col. 1365
appellabitis jejunium acceptabile (30)? ι Atque ut Α gnovit, et visiones videre divinas meruit. Neque vero
est"; ι Loeutusque est Deus ad Moysen dicens :
Decima mensis septimi die, expiationis dies erit :
celebris vobis et saneta haec erit dies, vestrasque
animas liumiliabitis, et holocausta ofi‘eretis perfecta
Domino. ι 24 Mox de hac lege sic decernebat”:
ι Quaecunque anima non se humiliaverit, de populo
delebitur. ι
5. Cernitis, fratres mei, quantum valeat jeju-
nium, et quomodo lex jejunare nos jubeat. Vult
scilicet, nos haud corpore tantum, sed etiam anima
jejunare. lIumiliatur autem anima , cum a pravis
doctrinis recedit, et idoneis virtutibus alitur. Porro
virtutes aeque ac vitia, alimenta cibique animae
sunt, ut alterutris illis vescatur , et pro suo placito
in utrumlibet latus declinet. Utroqueversum scilicet
pergere potest. Si ad virtutem deflectit, virtute ali-
tur, id est justitia, castitate, abstinentia, fortitudine,
veluti Paulus aiebat“ : ι Se verbo veritatis pasci ς»
sicuti etiam Dominus noster” : ‹ Cibus meus est.
ut faciam voluntatem Patris mei, quiin ctelis est.»
Quod si non ad haec, sed ad inferiora illa se ineli-
naverit anima, nulla alia re paseetur quam peccato.
ita Spiritus quoque sanctus de peccatoribus loquens
deque eorum cibo, diabolum designat dicendo ²¹ :
ι Dedisti eum escam populis Etliiopum. ι lli sunt
peccantium cibi. Et quemadmodum Dominus noster ε Judaica; nequaquam vero alibi. Una cum his man-
ac Salvator Jesus Christus panis est eoelestis, fitque
sanctorum alimonia, ut ipse ait " : ι Nisi mandu-
caveritis meam carnem, et biberitis meum sangui—
nem; ι sic diabolus fit cibus impurorum atque eo-
rum qui non lucis, sed tenebrarum opera faciunt.
Propterea mandabat illis, ut virtutis cibis se alerent,
quo nimirum saperent atque a vitiis resipiscerent.
Cibi virtutum sunt demissio animi, jactantize omis-
sio, 25 humiliationum patientia et cognitio Dei.
llujusmodi jejunium non animae tantummodo ve-
niam conciliat, sed eum id reapse sanetificatur,
sanctos disponit et tellure extollit.
6. Mirum fortasse videbitur, quod dicturus sum :
imo vero prae omnibus ante dictis mirabilius est,
neque lame" ³ verita“? alienum. Ρτουι νοκηίβεί ex Ι) scendum est, sed a sacerdotali voce prophetae, qui
sacerdotalibus libris potestis condiscere. Magnus
‘ Moyses jejunii merito cum Deo collocutus est, et
legem recepit. Magnus item ille sanetusque Elias,
peracto jejunio , ipse pariter dignus fuit divina vi-
sione, postremoque tanquam ille qui in cmlum
‘ascendit, ita elevatus est. Daniel denique jejunio
indulgens, tanquam adhuc adolescens. dignus aeque
fuit intellectu mysterii , solusque regis armna co-
"’ Levit. χχιιι, 26, 27. “ ibid. 29. ¹⁹ Ι Tim.
τι, 54. ³³ Nahqu ι,Δ 15. ’δ Nahum tt, l.
(50) lta sonat textus Athanasii Syriacus, conso-
nanter ad Syriacum bililicum et Hebraicum. At
Graecus vulgatusquc Lat. Bililiorutn textus paulo. '
est"; ι Loeutusque est Deus ad Moysen dicens :
Decima mensis septimi die, expiationis dies erit :
celebris vobis et saneta haec erit dies, vestrasque
animas liumiliabitis, et holocausta ofi‘eretis perfecta
Domino. ι 24 Mox de hac lege sic decernebat”:
ι Quaecunque anima non se humiliaverit, de populo
delebitur. ι
5. Cernitis, fratres mei, quantum valeat jeju-
nium, et quomodo lex jejunare nos jubeat. Vult
scilicet, nos haud corpore tantum, sed etiam anima
jejunare. lIumiliatur autem anima , cum a pravis
doctrinis recedit, et idoneis virtutibus alitur. Porro
virtutes aeque ac vitia, alimenta cibique animae
sunt, ut alterutris illis vescatur , et pro suo placito
in utrumlibet latus declinet. Utroqueversum scilicet
pergere potest. Si ad virtutem deflectit, virtute ali-
tur, id est justitia, castitate, abstinentia, fortitudine,
veluti Paulus aiebat“ : ι Se verbo veritatis pasci ς»
sicuti etiam Dominus noster” : ‹ Cibus meus est.
ut faciam voluntatem Patris mei, quiin ctelis est.»
Quod si non ad haec, sed ad inferiora illa se ineli-
naverit anima, nulla alia re paseetur quam peccato.
ita Spiritus quoque sanctus de peccatoribus loquens
deque eorum cibo, diabolum designat dicendo ²¹ :
ι Dedisti eum escam populis Etliiopum. ι lli sunt
peccantium cibi. Et quemadmodum Dominus noster ε Judaica; nequaquam vero alibi. Una cum his man-
ac Salvator Jesus Christus panis est eoelestis, fitque
sanctorum alimonia, ut ipse ait " : ι Nisi mandu-
caveritis meam carnem, et biberitis meum sangui—
nem; ι sic diabolus fit cibus impurorum atque eo-
rum qui non lucis, sed tenebrarum opera faciunt.
Propterea mandabat illis, ut virtutis cibis se alerent,
quo nimirum saperent atque a vitiis resipiscerent.
Cibi virtutum sunt demissio animi, jactantize omis-
sio, 25 humiliationum patientia et cognitio Dei.
llujusmodi jejunium non animae tantummodo ve-
niam conciliat, sed eum id reapse sanetificatur,
sanctos disponit et tellure extollit.
6. Mirum fortasse videbitur, quod dicturus sum :
imo vero prae omnibus ante dictis mirabilius est,
neque lame" ³ verita“? alienum. Ρτουι νοκηίβεί ex Ι) scendum est, sed a sacerdotali voce prophetae, qui
sacerdotalibus libris potestis condiscere. Magnus
‘ Moyses jejunii merito cum Deo collocutus est, et
legem recepit. Magnus item ille sanetusque Elias,
peracto jejunio , ipse pariter dignus fuit divina vi-
sione, postremoque tanquam ille qui in cmlum
‘ascendit, ita elevatus est. Daniel denique jejunio
indulgens, tanquam adhuc adolescens. dignus aeque
fuit intellectu mysterii , solusque regis armna co-
"’ Levit. χχιιι, 26, 27. “ ibid. 29. ¹⁹ Ι Tim.
τι, 54. ³³ Nahqu ι,Δ 15. ’δ Nahum tt, l.
(50) lta sonat textus Athanasii Syriacus, conso-
nanter ad Syriacum bililicum et Hebraicum. At
Graecus vulgatusquc Lat. Bililiorutn textus paulo. '