PG 26, col. 1387
nostras pertulit, dixitque “ :67 ι Tristis est anima Α populi sui misertus est , et humiles populi re-
vero sancti,.quandoquidem Domino vivunt, festum
revera eidem celebrant dicentes “: «Ego exsultabo
in salutari tuo. Exsultabit anima mea in Domino. ι
Commune videlicet ipsis mandatum illud est “ :
«Exsultate, justi, in Domino.» Quamobrem in
conventibus suis commune illud festale canticum
canent : iVenite, exsultemus“,t haud sane in no-
bis, sed in Domino.
8. Abraham quoque, ille patriarcharum princeps,
non quia diem suum, sed quia diem Domini vidit,
exsultavit. Atque ita cum exspectasset, vidit atque
exsullavit. Et cum fidei ejus experimentum captum Β verti; et qui antea cupiditatibus indulserant et
fuit, lsaacum perduxit in montem, obtulitque uui-
genitum, cui facta: erant promissiones: et dum
proprium offerret lilium, Dei Filium adorabat : et
dum a caede lsaaci prohiberetur, Christum in illo
agno contemplabatur qui Deo immolatus fuit.
Princeps ille patriarcharum probatus iu lsaaco
fuit, qui haud ipse quidem sacrificabatur, sed ille
de quo apud Isaiam przedicalur ⁸⁵, fore ut tan-
quam agnus ad lanienam duceretur. et coram lanio
obmutesceret, mundi autem peccatum auferret.
Idcirco Abraham ab inferendis puero manibus
prohibitus fuit, ne forte Judzei in lsaaci immola-
tione sistentes, propheticas voces de Salvatore no-
stro prolatas frustrarentur, cunctas prmsertim
ιιι-- μη-- -..μί12-,μξι n--|__-e ,μ ιη n οη ι
illas, quas pnedicavit Psalmista ⁶⁷ : ιι Sacrificium
et oblationem noluisti, corpus autem aptasti mihi, ι
partsque sensus cazteras omnes.
689. Sane quod ad Abrahami filium attinet,
sacrilicium quidem haud ab lsaaci sed ab Abraha-
mi .oll‘erentis proposito liebat, qui ea in re tentii-
batur : etenim Deus voluntatem offerentis excepit,
obstitit tamen quominus oblatus ille immolaretur.
Nempe lsaaci mors mundum non erat liberatura ,
sed illa tantum Salvatoris nostri, qui nos omnes
vulneribus suis sanavit, lapsos erexit, intirmis me-
delum contulit, famelicos saturavit, egentibus con-
suluit; quodque est mirabilius, nos omnes a mor-
tuis suscitavit, morte destructa; atque ex angustiis
et afflictione ad requiem et hujus festi laetitiam fi qui mundo corde minime est, nihil purum habebit,
transtulit, quae in coelum usque pervenit. Neque
enim nos soli hanc experimur; sed hujus causa
ειειί quoque nobiscum exsultant, simulque uui-
versa Iaztatur primogenitorum Ecclesia ,
qui in
cmlo sunt scripti; veluti Propheta deprtetlicat di-
cens ‘3: Laetamiui, eteli, quoniam Deus misertus
est Israelis; cauite , terra: fundamenta; clamate,
montes, cum gaudio, et vos colles et omnia ligna
quae in vobis sunt, quia Deus salvavit Iacob, et
Israel gloriabitur. Item, exsultate, cceli, et heta-
mini ; gaudium germinent montes, quoniam Deus
" Matth. xxvi, 58. ⁸³ Psal. ιι, l5; xxxiv, 9. ⁶⁴
Paul νννιν ’7 “Paul τῖεν nt alihi ⁸9 νέαι με
"Psal. xxxtxfl. “Psal. xcv, et alibi.
l. " Psal. xcv, et alihi. ⁶’ Psal. Cl
τι Psal. χχιιι. 5, 4. ⁷⁸ ibid. σε
’³ lsa. tt, 5.
⁷⁸ ibid ll.
vero sancti,.quandoquidem Domino vivunt, festum
revera eidem celebrant dicentes “: «Ego exsultabo
in salutari tuo. Exsultabit anima mea in Domino. ι
Commune videlicet ipsis mandatum illud est “ :
«Exsultate, justi, in Domino.» Quamobrem in
conventibus suis commune illud festale canticum
canent : iVenite, exsultemus“,t haud sane in no-
bis, sed in Domino.
8. Abraham quoque, ille patriarcharum princeps,
non quia diem suum, sed quia diem Domini vidit,
exsultavit. Atque ita cum exspectasset, vidit atque
exsullavit. Et cum fidei ejus experimentum captum Β verti; et qui antea cupiditatibus indulserant et
fuit, lsaacum perduxit in montem, obtulitque uui-
genitum, cui facta: erant promissiones: et dum
proprium offerret lilium, Dei Filium adorabat : et
dum a caede lsaaci prohiberetur, Christum in illo
agno contemplabatur qui Deo immolatus fuit.
Princeps ille patriarcharum probatus iu lsaaco
fuit, qui haud ipse quidem sacrificabatur, sed ille
de quo apud Isaiam przedicalur ⁸⁵, fore ut tan-
quam agnus ad lanienam duceretur. et coram lanio
obmutesceret, mundi autem peccatum auferret.
Idcirco Abraham ab inferendis puero manibus
prohibitus fuit, ne forte Judzei in lsaaci immola-
tione sistentes, propheticas voces de Salvatore no-
stro prolatas frustrarentur, cunctas prmsertim
ιιι-- μη-- -..μί12-,μξι n--|__-e ,μ ιη n οη ι
illas, quas pnedicavit Psalmista ⁶⁷ : ιι Sacrificium
et oblationem noluisti, corpus autem aptasti mihi, ι
partsque sensus cazteras omnes.
689. Sane quod ad Abrahami filium attinet,
sacrilicium quidem haud ab lsaaci sed ab Abraha-
mi .oll‘erentis proposito liebat, qui ea in re tentii-
batur : etenim Deus voluntatem offerentis excepit,
obstitit tamen quominus oblatus ille immolaretur.
Nempe lsaaci mors mundum non erat liberatura ,
sed illa tantum Salvatoris nostri, qui nos omnes
vulneribus suis sanavit, lapsos erexit, intirmis me-
delum contulit, famelicos saturavit, egentibus con-
suluit; quodque est mirabilius, nos omnes a mor-
tuis suscitavit, morte destructa; atque ex angustiis
et afflictione ad requiem et hujus festi laetitiam fi qui mundo corde minime est, nihil purum habebit,
transtulit, quae in coelum usque pervenit. Neque
enim nos soli hanc experimur; sed hujus causa
ειειί quoque nobiscum exsultant, simulque uui-
versa Iaztatur primogenitorum Ecclesia ,
qui in
cmlo sunt scripti; veluti Propheta deprtetlicat di-
cens ‘3: Laetamiui, eteli, quoniam Deus misertus
est Israelis; cauite , terra: fundamenta; clamate,
montes, cum gaudio, et vos colles et omnia ligna
quae in vobis sunt, quia Deus salvavit Iacob, et
Israel gloriabitur. Item, exsultate, cceli, et heta-
mini ; gaudium germinent montes, quoniam Deus
" Matth. xxvi, 58. ⁸³ Psal. ιι, l5; xxxiv, 9. ⁶⁴
Paul νννιν ’7 “Paul τῖεν nt alihi ⁸9 νέαι με
"Psal. xxxtxfl. “Psal. xcv, et alibi.
l. " Psal. xcv, et alihi. ⁶’ Psal. Cl
τι Psal. χχιιι. 5, 4. ⁷⁸ ibid. σε
’³ lsa. tt, 5.
⁷⁸ ibid ll.