PG 26, col. 527
ἡλικίας· ἐπειδὴ δὲ 6 καλούμενος σοφιστὴς, καὶ πάντα
γινώσκειν ἐπαγγελλόμενος , ἔστιν ό γράψας , πόσης
ἄξιος καταγνώσεως 6 τοιοῦτος; Πῶς δὲ καὶ οὐκ ἁλ-
λότριον ἑαυτὸν τοῦ Ἀποστόλου δείκνυσιν, ἐπαιρόμε-
νος ὲν πειθοῖς σοφίας λόγοις (69) καὶ νομίζων ὲν
τούτοις ἐξαπατᾷν δύνασθαι, μὴ νοῶν αὐτὸς ἂ λέγει,
μήτε περὶ τίνων (70) διαϐεϐαιοῦται. ’Ἀ γὰρ ὁ Υἱὸς
Eia καὶ ἁρμόζοντα μόνῳ Υίῷ, Λόγῳ καὶ Σοφίᾳ ὄντι,
καὶ εἰκόνι τῆς τοῦ Πατρός οὐσίας εἴρηκε, ταῦτα οῦ-
τος εἰς πάντα τὰ κτίσματα καταφέρει, καὶ κοινὰ τῷ
τε Υἱῷ καὶ τούτοις ταῦτα ποιεῖ· τὴν δὲ δύναμιν (71]
τοῦ Πατρδς λέγει λαμϐάνειν δύναμιν 6 παράνομος,
ἵνα ἀκολουθήσῃ τῇ δυσσεϐείᾳ αὐτοῦ εἰπεῖν ὃτι καὶ 6
Υἱὸς ὲν Υἱῷ (72) υἰοποιήθη, καὶ 6 Λόγος ἔλαϐε Λό-
γου ἐξουσίαν· καὶ οὐκ ἔτι μὲν αὐτὸν, ὼς Υἱὸν, θέλει
εἰρηκέναι ταῦτα, ὡς δὲ μαθόντα καὶ αὐτόν ὁμοίως
συντάσσει πᾶσι τοῖς ποιήμασιν. Ei γὰρ διὰ τὸ μὴ
εἶναι τὰ ῥήματα τοῦ Υίοῦ , ἃ διεξήρχετο, ἀλλ’ ὅτι
τοῦ Πατρὺς ἦν, καὶ τὰ ἔργα, ἔλεγεν (75)* Ἐγὼ ἐν
τῷ Ιιατρὶ, καὶ ό Πατὴρ ἐν ἐμοί’ καὶ 6 μὲν Δαϐὶδ
λέγει’ Ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ Κύριος ὁ
Θεός (74)· 6 δὲ Σολομὼν ’ οι ἐμοὶ λόγοι εἴρηνται
ὑπὸ Θεοῦ · καὶ 6 μὲν Μωσῆς τοὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ
διηκόνει λόγους, ἕκαστος δὲ (75) τῶν προφητῶν οὐ τὰ
ὕδια, ἀλλὰ τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἔλεγε, Τάδε λέγει
Κύριος· καὶ τὰ ἔργα, ἃ ἐποίουν οἱ ⁷ἅγιοι, οὐκ (Sict, Ο
ἀλλὰ τοῦ δεδωκότος τὴν δύναμιν Θεοῦ (76) ελεγον
εἶναι· ὡς ό μὲν Ἠλίας καὶ Ἐλισσαῖος ἐπικαλούμενοι
τὺν Θεὸν, ἵνα τοὺς νεκροὺς αὐτὸς ἐγείρῃ· ὅτε καὶτῷ
Ναιεμὰν λέγει 6 Ἐλισσαῖος, καθαρίσας αὑτὸν ἀπὸ
τῆς λέπρας· Ἵνα γνῷς, ὅτι ἐστὶ Θεὸς ἐν Ἰσραήλ·
6 δὲ Σαμουὴλ καὶ αὐτὸς ἐν ἡμέραις θερισμοῦ ηὔχετο
τὸν Θεὸν δοῦναι ὑετόνο οἵ τε ἀπόστολοι ἔλεγον, οὐκ
ἰδίᾳ δυνάμει ποιεῖν τὰ σημεῖα, ἀλλὰ τῇ τοῦ Κυρίου
χάριτι ο δῆλον, ὅτι κατ’ αὑτὸν κοινὴ ἂν εἴη πάντων
καὶ ἡ τοιαύτη φωνὴ, ὥστε καὶ ’ἑκαστον λέγειν δύνα-
σθαι* Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ, καὶ ὀ Πατὴρ ἐν ἐμοί·
καὶ λοιπὸν μηκέτι ’ένα εἶναι τοῦτον Υίὸν Θεοῦ καὶ
’³ 1 Cor. ιι, 4. ’⁸1 Timoth. ι, 7. ⁸⁷ Psal. ιι
λόγον. Item ibidem Reg. 1 et Seguerian.
φησιν D
εῖναι, ἀλλὰ τοῦ ΠΠατρὸςξ, μήτε. Διί alii et editi,
φησιν, τοῦ Πατρδςιεῖν-αὶίμηδέ.
(68) Eelc. 2 et ediii, ᾖ. Caeteri'rnss. ἦν.
(69) Reg; i,_év Δ*ξιτ-,κθοῗςς σοφίας λόγοις, ut et habet
ScripturafFelck. 5, ὲν πειθοῖ σοφίας λόγου. Editi,
ὲν πειθοί σοφίας λόγοις.
(70) Βθε.’1 et Seguerian. τίνων, iidemnue mox
[δια. Alii et editi, τίνος, et οἰκεῖα.
(71) Sic Reg. 1, ξεειιθγ. Goblcr. et Felck. 1. At
alii et: editioic'ommel. ξτήν τε δύναμιν.
(72)7Sic Regni etA Seguer.__At_alii _et editi, évaq’i
Ϊίῷ. Μριγιῖιιεξ 1 et Seguer. ἔλαϐε, Λόγου ἐξουσίαν’.
Editio Commel. et aliquot mss. λόγον έξουσίαν.
(75) Sic Reg. 1, δεευρτηϐοωεε. et Fclck. 1. At
9343', agitanti;Elysia}; gazas}:
ipfea, πῶς ἐλεγενῖ Alii et editi, ἦν τὰ ἔργα, πῶς ἐλε-
γεν....
γινώσκειν ἐπαγγελλόμενος , ἔστιν ό γράψας , πόσης
ἄξιος καταγνώσεως 6 τοιοῦτος; Πῶς δὲ καὶ οὐκ ἁλ-
λότριον ἑαυτὸν τοῦ Ἀποστόλου δείκνυσιν, ἐπαιρόμε-
νος ὲν πειθοῖς σοφίας λόγοις (69) καὶ νομίζων ὲν
τούτοις ἐξαπατᾷν δύνασθαι, μὴ νοῶν αὐτὸς ἂ λέγει,
μήτε περὶ τίνων (70) διαϐεϐαιοῦται. ’Ἀ γὰρ ὁ Υἱὸς
Eia καὶ ἁρμόζοντα μόνῳ Υίῷ, Λόγῳ καὶ Σοφίᾳ ὄντι,
καὶ εἰκόνι τῆς τοῦ Πατρός οὐσίας εἴρηκε, ταῦτα οῦ-
τος εἰς πάντα τὰ κτίσματα καταφέρει, καὶ κοινὰ τῷ
τε Υἱῷ καὶ τούτοις ταῦτα ποιεῖ· τὴν δὲ δύναμιν (71]
τοῦ Πατρδς λέγει λαμϐάνειν δύναμιν 6 παράνομος,
ἵνα ἀκολουθήσῃ τῇ δυσσεϐείᾳ αὐτοῦ εἰπεῖν ὃτι καὶ 6
Υἱὸς ὲν Υἱῷ (72) υἰοποιήθη, καὶ 6 Λόγος ἔλαϐε Λό-
γου ἐξουσίαν· καὶ οὐκ ἔτι μὲν αὐτὸν, ὼς Υἱὸν, θέλει
εἰρηκέναι ταῦτα, ὡς δὲ μαθόντα καὶ αὐτόν ὁμοίως
συντάσσει πᾶσι τοῖς ποιήμασιν. Ei γὰρ διὰ τὸ μὴ
εἶναι τὰ ῥήματα τοῦ Υίοῦ , ἃ διεξήρχετο, ἀλλ’ ὅτι
τοῦ Πατρὺς ἦν, καὶ τὰ ἔργα, ἔλεγεν (75)* Ἐγὼ ἐν
τῷ Ιιατρὶ, καὶ ό Πατὴρ ἐν ἐμοί’ καὶ 6 μὲν Δαϐὶδ
λέγει’ Ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ Κύριος ὁ
Θεός (74)· 6 δὲ Σολομὼν ’ οι ἐμοὶ λόγοι εἴρηνται
ὑπὸ Θεοῦ · καὶ 6 μὲν Μωσῆς τοὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ
διηκόνει λόγους, ἕκαστος δὲ (75) τῶν προφητῶν οὐ τὰ
ὕδια, ἀλλὰ τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἔλεγε, Τάδε λέγει
Κύριος· καὶ τὰ ἔργα, ἃ ἐποίουν οἱ ⁷ἅγιοι, οὐκ (Sict, Ο
ἀλλὰ τοῦ δεδωκότος τὴν δύναμιν Θεοῦ (76) ελεγον
εἶναι· ὡς ό μὲν Ἠλίας καὶ Ἐλισσαῖος ἐπικαλούμενοι
τὺν Θεὸν, ἵνα τοὺς νεκροὺς αὐτὸς ἐγείρῃ· ὅτε καὶτῷ
Ναιεμὰν λέγει 6 Ἐλισσαῖος, καθαρίσας αὑτὸν ἀπὸ
τῆς λέπρας· Ἵνα γνῷς, ὅτι ἐστὶ Θεὸς ἐν Ἰσραήλ·
6 δὲ Σαμουὴλ καὶ αὐτὸς ἐν ἡμέραις θερισμοῦ ηὔχετο
τὸν Θεὸν δοῦναι ὑετόνο οἵ τε ἀπόστολοι ἔλεγον, οὐκ
ἰδίᾳ δυνάμει ποιεῖν τὰ σημεῖα, ἀλλὰ τῇ τοῦ Κυρίου
χάριτι ο δῆλον, ὅτι κατ’ αὑτὸν κοινὴ ἂν εἴη πάντων
καὶ ἡ τοιαύτη φωνὴ, ὥστε καὶ ’ἑκαστον λέγειν δύνα-
σθαι* Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ, καὶ ὀ Πατὴρ ἐν ἐμοί·
καὶ λοιπὸν μηκέτι ’ένα εἶναι τοῦτον Υίὸν Θεοῦ καὶ
’³ 1 Cor. ιι, 4. ’⁸1 Timoth. ι, 7. ⁸⁷ Psal. ιι
λόγον. Item ibidem Reg. 1 et Seguerian.
φησιν D
εῖναι, ἀλλὰ τοῦ ΠΠατρὸςξ, μήτε. Διί alii et editi,
φησιν, τοῦ Πατρδςιεῖν-αὶίμηδέ.
(68) Eelc. 2 et ediii, ᾖ. Caeteri'rnss. ἦν.
(69) Reg; i,_év Δ*ξιτ-,κθοῗςς σοφίας λόγοις, ut et habet
ScripturafFelck. 5, ὲν πειθοῖ σοφίας λόγου. Editi,
ὲν πειθοί σοφίας λόγοις.
(70) Βθε.’1 et Seguerian. τίνων, iidemnue mox
[δια. Alii et editi, τίνος, et οἰκεῖα.
(71) Sic Reg. 1, ξεειιθγ. Goblcr. et Felck. 1. At
alii et: editioic'ommel. ξτήν τε δύναμιν.
(72)7Sic Regni etA Seguer.__At_alii _et editi, évaq’i
Ϊίῷ. Μριγιῖιιεξ 1 et Seguer. ἔλαϐε, Λόγου ἐξουσίαν’.
Editio Commel. et aliquot mss. λόγον έξουσίαν.
(75) Sic Reg. 1, δεευρτηϐοωεε. et Fclck. 1. At
9343', agitanti;Elysia}; gazas}:
ipfea, πῶς ἐλεγενῖ Alii et editi, ἦν τὰ ἔργα, πῶς ἐλε-
γεν....