PG 26, col. 721
μιουργόν τε καὶ προνοητήν’ καὶ εἰς ἕνα Υίὸν τοῦ Θεοῦ
μονογενῆ, πρὸ πάντων αἰώνων ὑπάρχοιῗτα, καὶ συνο
όν’τα τῷ γεγεννηκότι αὑτὸν (70) Πατρὶ, δι’ οὗ τὰ
πάντα ἐγένετο, τά τε ὁρατά καὶ τά ἀόρατα, τὸν καὶ
ἐπ’ ἐσχάτων ἡμερῶν κατ’ εὐδοκίαν τοῦ Πατρὸς κατ-
ελθόντα, καὶ σάρκα ἐκ τῆς Παρθένου (71) ἀνειλη-
φότα, καὶ πᾶσαν τὴν πατρικὴν αὐτοῦ βούλησιν συν-
εκπεπληρωκότα, πεπονθέναι, καὶ ἐγηγέρθαι, καὶ
είςᾹούρανοὺς ἀνεληλυθέναι, καὶ ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς
καθέζεσθαι, καὶ πάλιν (72) ἐρχόμενον κρῖναι ζῶντας
καὶ νεκροὺς, καὶ διαμένοντα βασιλέα καὶ Θεὸν εἰς
τους αίῶνας. Πιστεύομεν δὲ καὶ εἰς τὸ ἆγιον Πνεῦμω
εἰδὲ δεῖ προσθεῖναι, πιστεύομεν καὶ περὶ σαρκὸς
ἀναστάσεως καὶ ζωῆς αἰωνίου.»
25. Ἀ δὲ καὶ ἐν ἑτέρᾳ ἐπιστολῇ δεύτερον ἐν τοῖς
αὐτοῖς Ἐγκαινίοις ἐκτίθενται, μεταγνόντες μὲν ἐπὶ
τοῖς προτέροις, ἐπινοήσαντες δὲ καινότερά τινα καὶ
πλείονα, ἐστι ταῦτα’
‹ Πιστεύομεν (75-74) ἀκολούθως τῇ εὐαγγελικῇ καὶ
ἀποστολικῇ παραδόσει εἰς ’ἐνα Θεὸν Πατέρα παντο-
κράτορα, τὸν τῶν ὅλων δημιουργόν τε κοὶι ποιητὴν
καὶ προνοητὴν (73), ἐξ οὗ τὰ πάνταο καὶ εἰς ἕνα
ριον Ἰησούν Χριστὸν, τὸν Υίὸν αὐτοῦ, τὸν μονογενῆ
Θεὸν, διξξοῦ τὰ πάντα, τὸν γεννηθέντα πρὸ τῶν
αἰώνων (76) ἐκ τοῦ Πατρὸς, Θεὸν ἐκ Θεοῦ, ’ὅλον ἐξ
όλου, μόνον ἐκ μόνου, τέλειον ἐκ τελείου, βασιλέα ἐκ
βασιλέως, Κύριον ἀπὸ Κυρίου (77), Advov ζῶντα,
σοφίαν ζῶσαν, φῶς ἀληθινὸν, ὁδὸν, ἀλήθειαν, ἀνάσταζ
σιν, ποιμένα, θύραν, ἀτρεπτόν τε καί ἀναλλοίωτονο-
τῆς θεότητος (78), οὐσίας τε καὶ βουλῆς καὶ δυνά-
μεως, καὶ δόξης τοῦ Πατρὸς ἀπαράλλακτον εἰκόνα,
τὸν πρωτότοκον πάσης κτίσεως (79), τὸν ὄντα ἐν
ἀρχῇ- τὸν Θεὸν, Λόγον Θεὸν κατὰ τὸ εἰρημένον
ἐν τῷ Εὐαγγελίῳο ι Καὶ Θεὸς ἦν ό· Λόγος· ⁷ι οὗ
τὰπάντα ἐγένετο, καί ἐν ᾧ τά πάντα συνέστηκε’ τὸν,
ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν κατελθόντα ἄνωθεν, καὶ
γεννηθέντα ἐκ Παρθένου κατά τὰς Γραφάς, καὶ ἄν·
θρωπον γενόμενον (80)·νμεσίτην Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων,
ἀπόστολόν τε τῆς πίστεως ἡμῶν, καὶ ἀρχηγὸν τῆς
ζωῆς, ὣς φησιν, ὅτι ι Καταὸέσηκα ἐκ τοῦ οὐρανού,
οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ
⁵ Joan. ι, 1. ⁸ Joan. Vl, 58.
(69) Socr., εἰς ’ένα τὸν τῶν ὅλων Θεὸν πιστεύειν.
Niceplt., εἰς ἕνα Θεὸν τὸν τῶν ὅλων πιστεύειν.
(70) Nicephorys αὑτοῦ. Ibidem Regius , Socrates,
Nicephor., δι’ οὗ καὶ τά. In editis ξαι deest. Mox
aegrius, Socrat., Nicepb., τῶν καὶ ἐπ’. ln editis τὸν
(71) Socrat. et Niceplt., ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου.
Paulo p_os_t Socrat. et Niccpli., τὴν-αύτοῦ βουλήν.
1(72)Πιὶιλιν deest in Socr. et'Niccpli.'ln iisdem
ra post πιστεύομεν- δέ deest-
infr_a_ p_o_st ἐπιστεύομεν, δέ deest.
(75-74) Secunda tidei formula scripta adpo '5“.
[Exstat apud Socr. lib. ιι, cap. 10, ειόρυὰ Hilarium
De agundis pag. ll6_8, quam—teste Sozo'meno lib. ill,
cap. 62 aiellant Ariani se reperisse scriptam manu
ipsius aniatti martyris.
μονογενῆ, πρὸ πάντων αἰώνων ὑπάρχοιῗτα, καὶ συνο
όν’τα τῷ γεγεννηκότι αὑτὸν (70) Πατρὶ, δι’ οὗ τὰ
πάντα ἐγένετο, τά τε ὁρατά καὶ τά ἀόρατα, τὸν καὶ
ἐπ’ ἐσχάτων ἡμερῶν κατ’ εὐδοκίαν τοῦ Πατρὸς κατ-
ελθόντα, καὶ σάρκα ἐκ τῆς Παρθένου (71) ἀνειλη-
φότα, καὶ πᾶσαν τὴν πατρικὴν αὐτοῦ βούλησιν συν-
εκπεπληρωκότα, πεπονθέναι, καὶ ἐγηγέρθαι, καὶ
είςᾹούρανοὺς ἀνεληλυθέναι, καὶ ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς
καθέζεσθαι, καὶ πάλιν (72) ἐρχόμενον κρῖναι ζῶντας
καὶ νεκροὺς, καὶ διαμένοντα βασιλέα καὶ Θεὸν εἰς
τους αίῶνας. Πιστεύομεν δὲ καὶ εἰς τὸ ἆγιον Πνεῦμω
εἰδὲ δεῖ προσθεῖναι, πιστεύομεν καὶ περὶ σαρκὸς
ἀναστάσεως καὶ ζωῆς αἰωνίου.»
25. Ἀ δὲ καὶ ἐν ἑτέρᾳ ἐπιστολῇ δεύτερον ἐν τοῖς
αὐτοῖς Ἐγκαινίοις ἐκτίθενται, μεταγνόντες μὲν ἐπὶ
τοῖς προτέροις, ἐπινοήσαντες δὲ καινότερά τινα καὶ
πλείονα, ἐστι ταῦτα’
‹ Πιστεύομεν (75-74) ἀκολούθως τῇ εὐαγγελικῇ καὶ
ἀποστολικῇ παραδόσει εἰς ’ἐνα Θεὸν Πατέρα παντο-
κράτορα, τὸν τῶν ὅλων δημιουργόν τε κοὶι ποιητὴν
καὶ προνοητὴν (73), ἐξ οὗ τὰ πάνταο καὶ εἰς ἕνα
ριον Ἰησούν Χριστὸν, τὸν Υίὸν αὐτοῦ, τὸν μονογενῆ
Θεὸν, διξξοῦ τὰ πάντα, τὸν γεννηθέντα πρὸ τῶν
αἰώνων (76) ἐκ τοῦ Πατρὸς, Θεὸν ἐκ Θεοῦ, ’ὅλον ἐξ
όλου, μόνον ἐκ μόνου, τέλειον ἐκ τελείου, βασιλέα ἐκ
βασιλέως, Κύριον ἀπὸ Κυρίου (77), Advov ζῶντα,
σοφίαν ζῶσαν, φῶς ἀληθινὸν, ὁδὸν, ἀλήθειαν, ἀνάσταζ
σιν, ποιμένα, θύραν, ἀτρεπτόν τε καί ἀναλλοίωτονο-
τῆς θεότητος (78), οὐσίας τε καὶ βουλῆς καὶ δυνά-
μεως, καὶ δόξης τοῦ Πατρὸς ἀπαράλλακτον εἰκόνα,
τὸν πρωτότοκον πάσης κτίσεως (79), τὸν ὄντα ἐν
ἀρχῇ- τὸν Θεὸν, Λόγον Θεὸν κατὰ τὸ εἰρημένον
ἐν τῷ Εὐαγγελίῳο ι Καὶ Θεὸς ἦν ό· Λόγος· ⁷ι οὗ
τὰπάντα ἐγένετο, καί ἐν ᾧ τά πάντα συνέστηκε’ τὸν,
ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν κατελθόντα ἄνωθεν, καὶ
γεννηθέντα ἐκ Παρθένου κατά τὰς Γραφάς, καὶ ἄν·
θρωπον γενόμενον (80)·νμεσίτην Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων,
ἀπόστολόν τε τῆς πίστεως ἡμῶν, καὶ ἀρχηγὸν τῆς
ζωῆς, ὣς φησιν, ὅτι ι Καταὸέσηκα ἐκ τοῦ οὐρανού,
οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ
⁵ Joan. ι, 1. ⁸ Joan. Vl, 58.
(69) Socr., εἰς ’ένα τὸν τῶν ὅλων Θεὸν πιστεύειν.
Niceplt., εἰς ἕνα Θεὸν τὸν τῶν ὅλων πιστεύειν.
(70) Nicephorys αὑτοῦ. Ibidem Regius , Socrates,
Nicephor., δι’ οὗ καὶ τά. In editis ξαι deest. Mox
aegrius, Socrat., Nicepb., τῶν καὶ ἐπ’. ln editis τὸν
(71) Socrat. et Niceplt., ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου.
Paulo p_os_t Socrat. et Niccpli., τὴν-αύτοῦ βουλήν.
1(72)Πιὶιλιν deest in Socr. et'Niccpli.'ln iisdem
ra post πιστεύομεν- δέ deest-
infr_a_ p_o_st ἐπιστεύομεν, δέ deest.
(75-74) Secunda tidei formula scripta adpo '5“.
[Exstat apud Socr. lib. ιι, cap. 10, ειόρυὰ Hilarium
De agundis pag. ll6_8, quam—teste Sozo'meno lib. ill,
cap. 62 aiellant Ariani se reperisse scriptam manu
ipsius aniatti martyris.