PG 26, col. 852
minus enim mihi adjutor, et ego despiciams inimξ- ξ νοῦν, καὶ ὡς παῖς ἀσθενής· οὐδὲ μία μοι λοιπόν ἐστι
φροντὶς περὶ σοῦ· Κύριος γὸρ ἐμοὶ βοηθός, κάγὼ
ἐπόύομαα τοὺς ἐχδρούς μου. Ταῦτα ἀκούσας ὁ
μέλας ἐκεῖνος, εὐθὺς ἔφυγε καταπτήξας τὰς φωνὰς,
καὶ φοβηθεὶς ἔτι κἂν ἐγγίσαι τῷ ἀνδρί.
7. Hæc prima fuit Atonii contra diabolum
7. Τοῦτο πρῶτον ἄθλον Ἀντωνίου γέγονε κατh
τοῦ διαβόλου· μᾶλλον δὲ τοῦ Σωτῆρος καὶ τοῦτο γέ-
γονεν ἐν τῷ Ἀντωνίῳ (β5) τὸ κατόρθωμα, τοῦ τὴν
ἀμαρτίαν κατακρίνστος ν τῇ σαρκὶ, ἔνα τὸ δι-
καίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν, τοῖς μὴ
καrὰ σσάρκα περιπατοῦσιν, ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.
Ἀλλʼ οὕτε Ἀντώνιος, ὡς ὑποπεσόντος τοῦ δαίμονος,
ἐμέλει λοεπὸν καὶ κατεφρόνει ἑαυτοῦ· οὕτε ὁ ἐχθρὸς,
ὡς ἡττηθεὶς, ἐπαύετο τοῦ ἐνεδρεύειν. Περιήρχετο.
γὰρ πάλιν ὡς λέῳν, ζητῶν τινα πρόφασιν κατʼ αὐ-
tonius quod ex Scripturis didicisset, multas esse δ⁹ ,ῷ. Ὁ δὲ Ἀντώνιος, μαθὼν ἐκ τῶν Εραφῶν πολλὰς
εἶναι τὰς μεθοδείας τοῦ ἐχθροῦ, συντόνως ἐκέχρητο
τῇ ἀσκήσει, λογιζόμενος, ὅτι, εἰ καὶ μὴ ἴσχυσε τὴν
καρδίαν ἐν ἡδονῇ σώματος ἀσσαῆσαι, πειράσει πάν-
τως διʼ ἐτέρας ἐνεδρεῦσαι μεθόδου· ἔστι γὰρ φιλ-
αμαρτήμων ὁ δαίμων. Μἄλλον οὖν καὶ μᾶλλον ὑπ-
επίαζε τὸ σῶμα καὶ ἐδουλαγώγει, μήπως, ἐν ἄλλοις
νικήσας, ἐν ἄλλοις ὑποσυρῇ (66). Bουλεύεται τοίνυν
σκληροτέραις ἀγωγαῖς ἐαυτὸν ἐθίζειν. Καὶ πολλοὶ,
μὲν ἐθαύμαζον, αὐτὸς δὲ ῥᾷον τὸν πόνον ἔφερενe· ἡ
γὰρ προθυμία τῆς ψυχῆς, πολὺν χρόνον ἐμμείνασα,
ἔξιν ἀγαθὴν ἐνειργάζετο ἐν αὐτῷ· ὥστε καὶ μικρὰν
πρόφασιν λαμβάνοντα (67) παρʼ ἑτέρων, πολλὴν εἰς
τοῦτο τὴν σπουδὴν ἐνδείκνυσθαι· ἠγρύπνει γὰρ το-
totam persæpe noctem insomnem duceret : idquθ,, σοῦτον, ὡς πολλάκις καὶ ὅλην τὴν νύκτα διατελεῖν
non semel, sed sæpissime observabat haud sine αὐτὸν ἄὕπνον· καὶ τοῦτο δὲ οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ καὶ,
aliorum admiratione. Cibuma semel in die sumebat πλειστάκις ποιῶν ἐθαυμάζετο. ίσθιέ τε ἅπαξ τῆς
post solis occasum : nonnunquam post biduum, ἡμέρας μετὰ δύσιν ἡλίου· ἦν δʼ ὅτε καὶ διὰ δύο, πολ-
imo sæpe post quatriduum edebat. Cibus illi panis λάκις δὲ (68) καὶ διὰ τεσσάρων μετελάμβανε. Καὶ
vEso EVACRII.
est, el ego exsultabo super inimicos meos, et statim ad vocem cantantis, phantasma quod videbatur,
7. Hæc autem Antonii contra diabolum fuit prima victoria, imo virtus in Antonio Salvatoιis : Qu
peccatum in carne condemnavit, ut justificatio legis in nobis compleretur: qui non secundum carnem am-
bulamus, sed secundumt spiritum. Sed neque Antonio securitatem dedit hic unus triumphus, nec diabolt
semel fractæ defecere vires; nam et iste, ut leo rugiens quærebat aditum per quem posset irrumpere: et
ille Scripturarum doctus eloquio, multas esse dæmonum captiones, solerti propositum labore servabat,
considerans, quia possit Satanas in carnis colluctatione superatus, novarum adversus se artium machinas-
commovere (69). Idcirco magis ac magis subjugabat corpus suum, ne victor aliorum, in aliis vinceretur.
Bisponens igitur duriori se lege vitæ constringere, cum omnes infatigabilem adolescentis mirarentur
instantiam, sanctum toleranter ferebat laborem, quia voluntariæ servitutis longum in Dci opere studium,
consuetudine in naturam verterat. Inediæ autem et vigiliarum in tantum patiens erat, ut incredulitatem
viribus vinceret. Pernoctabat in oratione sæpissime, edebat semel in die post solis occasum, nonnunquam
hiduo triduoque sic permanens, quarta demum die reficiebatur: sumebat vero panem et sal, potumque
aquæ perparvum. De carnibus enim (70) et vino reticere melius puto, quam quidquam dicere: quando
nec apud plurimos quidem monachorum, istiusmodi aliquid reperiatur: quieti autem membra concedens,
j nco contexto atque cilicio utebatur. Aliquoties etiam (7I) super nudam humaum jacebat, unguenta pe-
itus repudians : dicebat enim minime posse utentiump et præcipue juvenum corpora roborari, si olei
essent lenitate mollita; oportere contrario asperos carni labores imperare secundum Apostoli præceptum,
dicentis, (Cuando infirmor, tunc fortior sum. Asserebatque sensum animi sic posse revisiscere, si corporis
fuisset impetus fatigatus: unde nec temporum longitudinem (72), nec laborum meritὰ pensabat, seά
Rom. vnn, 3, 4. ⁶ Ephes. v, 11.
(65) Sie Calb. 2 cui accinit Evagrius. Κeg. 2,τῷ D commorere.
(70) Gemm. 1 cum editis, vero. Alii omnes, enim.
Infra omnes manuscripti, reticere. Editi, tacere.
(71) Sic omnes manuscripti. Editi, nonnunquam
νοντι. Mοx omnes ferme manuscripti, ἐνδείκνυσθαι. etiam. Infra omnes manuscripti, oportere e contra-
rio. Editi, oportere vero.
(72) Sic Gemm. 1, 2 et German. 2, rectius pʼo
(6) Sic omnes manusctipti. Editi vero acrias quam editi et Colb. qui habent longitudine labort.ms
φροντὶς περὶ σοῦ· Κύριος γὸρ ἐμοὶ βοηθός, κάγὼ
ἐπόύομαα τοὺς ἐχδρούς μου. Ταῦτα ἀκούσας ὁ
μέλας ἐκεῖνος, εὐθὺς ἔφυγε καταπτήξας τὰς φωνὰς,
καὶ φοβηθεὶς ἔτι κἂν ἐγγίσαι τῷ ἀνδρί.
7. Hæc prima fuit Atonii contra diabolum
7. Τοῦτο πρῶτον ἄθλον Ἀντωνίου γέγονε κατh
τοῦ διαβόλου· μᾶλλον δὲ τοῦ Σωτῆρος καὶ τοῦτο γέ-
γονεν ἐν τῷ Ἀντωνίῳ (β5) τὸ κατόρθωμα, τοῦ τὴν
ἀμαρτίαν κατακρίνστος ν τῇ σαρκὶ, ἔνα τὸ δι-
καίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν, τοῖς μὴ
καrὰ σσάρκα περιπατοῦσιν, ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.
Ἀλλʼ οὕτε Ἀντώνιος, ὡς ὑποπεσόντος τοῦ δαίμονος,
ἐμέλει λοεπὸν καὶ κατεφρόνει ἑαυτοῦ· οὕτε ὁ ἐχθρὸς,
ὡς ἡττηθεὶς, ἐπαύετο τοῦ ἐνεδρεύειν. Περιήρχετο.
γὰρ πάλιν ὡς λέῳν, ζητῶν τινα πρόφασιν κατʼ αὐ-
tonius quod ex Scripturis didicisset, multas esse δ⁹ ,ῷ. Ὁ δὲ Ἀντώνιος, μαθὼν ἐκ τῶν Εραφῶν πολλὰς
εἶναι τὰς μεθοδείας τοῦ ἐχθροῦ, συντόνως ἐκέχρητο
τῇ ἀσκήσει, λογιζόμενος, ὅτι, εἰ καὶ μὴ ἴσχυσε τὴν
καρδίαν ἐν ἡδονῇ σώματος ἀσσαῆσαι, πειράσει πάν-
τως διʼ ἐτέρας ἐνεδρεῦσαι μεθόδου· ἔστι γὰρ φιλ-
αμαρτήμων ὁ δαίμων. Μἄλλον οὖν καὶ μᾶλλον ὑπ-
επίαζε τὸ σῶμα καὶ ἐδουλαγώγει, μήπως, ἐν ἄλλοις
νικήσας, ἐν ἄλλοις ὑποσυρῇ (66). Bουλεύεται τοίνυν
σκληροτέραις ἀγωγαῖς ἐαυτὸν ἐθίζειν. Καὶ πολλοὶ,
μὲν ἐθαύμαζον, αὐτὸς δὲ ῥᾷον τὸν πόνον ἔφερενe· ἡ
γὰρ προθυμία τῆς ψυχῆς, πολὺν χρόνον ἐμμείνασα,
ἔξιν ἀγαθὴν ἐνειργάζετο ἐν αὐτῷ· ὥστε καὶ μικρὰν
πρόφασιν λαμβάνοντα (67) παρʼ ἑτέρων, πολλὴν εἰς
τοῦτο τὴν σπουδὴν ἐνδείκνυσθαι· ἠγρύπνει γὰρ το-
totam persæpe noctem insomnem duceret : idquθ,, σοῦτον, ὡς πολλάκις καὶ ὅλην τὴν νύκτα διατελεῖν
non semel, sed sæpissime observabat haud sine αὐτὸν ἄὕπνον· καὶ τοῦτο δὲ οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ καὶ,
aliorum admiratione. Cibuma semel in die sumebat πλειστάκις ποιῶν ἐθαυμάζετο. ίσθιέ τε ἅπαξ τῆς
post solis occasum : nonnunquam post biduum, ἡμέρας μετὰ δύσιν ἡλίου· ἦν δʼ ὅτε καὶ διὰ δύο, πολ-
imo sæpe post quatriduum edebat. Cibus illi panis λάκις δὲ (68) καὶ διὰ τεσσάρων μετελάμβανε. Καὶ
vEso EVACRII.
est, el ego exsultabo super inimicos meos, et statim ad vocem cantantis, phantasma quod videbatur,
7. Hæc autem Antonii contra diabolum fuit prima victoria, imo virtus in Antonio Salvatoιis : Qu
peccatum in carne condemnavit, ut justificatio legis in nobis compleretur: qui non secundum carnem am-
bulamus, sed secundumt spiritum. Sed neque Antonio securitatem dedit hic unus triumphus, nec diabolt
semel fractæ defecere vires; nam et iste, ut leo rugiens quærebat aditum per quem posset irrumpere: et
ille Scripturarum doctus eloquio, multas esse dæmonum captiones, solerti propositum labore servabat,
considerans, quia possit Satanas in carnis colluctatione superatus, novarum adversus se artium machinas-
commovere (69). Idcirco magis ac magis subjugabat corpus suum, ne victor aliorum, in aliis vinceretur.
Bisponens igitur duriori se lege vitæ constringere, cum omnes infatigabilem adolescentis mirarentur
instantiam, sanctum toleranter ferebat laborem, quia voluntariæ servitutis longum in Dci opere studium,
consuetudine in naturam verterat. Inediæ autem et vigiliarum in tantum patiens erat, ut incredulitatem
viribus vinceret. Pernoctabat in oratione sæpissime, edebat semel in die post solis occasum, nonnunquam
hiduo triduoque sic permanens, quarta demum die reficiebatur: sumebat vero panem et sal, potumque
aquæ perparvum. De carnibus enim (70) et vino reticere melius puto, quam quidquam dicere: quando
nec apud plurimos quidem monachorum, istiusmodi aliquid reperiatur: quieti autem membra concedens,
j nco contexto atque cilicio utebatur. Aliquoties etiam (7I) super nudam humaum jacebat, unguenta pe-
itus repudians : dicebat enim minime posse utentiump et præcipue juvenum corpora roborari, si olei
essent lenitate mollita; oportere contrario asperos carni labores imperare secundum Apostoli præceptum,
dicentis, (Cuando infirmor, tunc fortior sum. Asserebatque sensum animi sic posse revisiscere, si corporis
fuisset impetus fatigatus: unde nec temporum longitudinem (72), nec laborum meritὰ pensabat, seά
Rom. vnn, 3, 4. ⁶ Ephes. v, 11.
(65) Sie Calb. 2 cui accinit Evagrius. Κeg. 2,τῷ D commorere.
(70) Gemm. 1 cum editis, vero. Alii omnes, enim.
Infra omnes manuscripti, reticere. Editi, tacere.
(71) Sic omnes manuscripti. Editi, nonnunquam
νοντι. Mοx omnes ferme manuscripti, ἐνδείκνυσθαι. etiam. Infra omnes manuscripti, oportere e contra-
rio. Editi, oportere vero.
(72) Sic Gemm. 1, 2 et German. 2, rectius pʼo
(6) Sic omnes manusctipti. Editi vero acrias quam editi et Colb. qui habent longitudine labort.ms