PG 26, col. 856
υς (81)·τπροσελθὼν ὲν μιᾷ νυκτὶ μετὰ πλήθους
μόνων, τοσοῦτον αὐτὸν ἔκοψε πληγαῖς, ὡς καὶ
υνον αὑτὸν ἀπὸ τῶν βασάνων κεῖσθαι χαμαί· διε
εϐαιοῦτο γὰρ οὕτω σφοδροὺς γεγενῆσθαι τοὺς πό-
›ς, ὡς λέγειν μὴδύνασθαι τὰς παρὰ ἀνθρώπων
πγὰς τοιαύτην ποτὲ βάσανον, ἐμποιῆσαι. Θεοῦ δὲ,
ονοία (οὐ γὰρ παρορᾷ Κύριος τοὺς ἐλπίζοντας
ἀύτὸν), τῇ ἑξῆς παραγίνεται 6 γνώριμος, κομί-.
ην τοὺς ἄρτους αύτῷ (82)° ἀνοίξας τε τὴν θύραν,
ιτοῦτονηίδὼν χαμαὶ κείμενον ὡς νεκρὸν, βαστάπ
.; ἔφερεν εἰς τὸ τῆς κώμης Κυριακὸν, καὶ τίθησιν
ὶ τῆς γῆς. Πολλοί τε τῶν συγγενῶν, καὶ οἱ ἀπὸ τῆς
iung, παρεκαθέζοντο ὡς ἐπὶ νεκρῷ τῷ Ἀντωνίῳ.
ερὶ δὲ τὸ μεσονύκτιον εἰς ἑαυτὸν ὲλθὼν 6 Ἀντώ-
ις, καὶ διεγερθεὶς, ὡς εἶδε πάντας κοιμωμένους»,
9. Ἀπηνέχθη οὖν παρὰ τοῦ ἀνδρὸς, καὶ συνήθως-
ςθύρας κεκλεισμένης, ἔνδον ἦν πάλιν μόνος. Καὶ
κειν μὲν οὐκ ῐσχυε διὰ τὰς πληγάς (δυ’ ἀναπεί-.-
νος δὲ ηὔχετο. Καὶ μετὰ τὴν εὐχὴν ἔλεγε μετὰ
αυγῆς’ Ὧδέ εἰμι ἐγὼ Ἀντώνπ· ού φεύγω τὰς
ρ’ ὑμῶν πληγάς. Κᾶν γὰρ πλείονας ποιήσητε,
δέν με χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. Εἶτα
tl ἔψαλλεν· Ἐὰν παρατάξηται ἐπ’ ἐμὲ παρεμ·
λαὴ, οὐ φοϐηθήσεται ἡ καρδία μου. Ὃ μὲν οὖν
εητὴς ἐφρόνει καὶ ἔλεγε ταῦτα · 6 δὲ μισόκαλοςε
θρὸς (85), θαυμάσας, ὅτι καὶ μετὰ τὰς πληγὰς
Ξιρῤησεν ἐλθεῖν, συγκαλέσας αὐτοῦ τοὺς κύνας, καὶ
ιρρηγνύμενος, ἔφη’ Ὁρᾶτε ὅτι οὐ πνεύματι πορ-
ίας, οὐ πληγαῖς ἐπαύσαμεν τοῦτον· ἀλλὰκαὶ θρασύ-
αι καθ’ ἡμῶν· προσέλθωμεν ἄλλως αύτῷ.Εὕκολονι
ις. Infra Regius 2 et Colb. 9, Κᾶν γὰρ πλείονας.
diti et alii, Κᾶν γὰρ καὶ πλείονας. _ _ Α __
Editi, πὶαι Editiuetjliil Κᾷν γᾲρ seu πλείονας,
⁷(85) Sic Regiusi'ettlolb. ‘2 atque ita. legit Eva.
ειη, stilus-194?! etei“; μισάκεέεξςέξαλξξεὲδῖἱθέξτ
(86) Editi, _Sed Dei providentia, quq: nunquam suis;
3a, Alio die, etc.. male ut ex Graeco textu patet,et
ληγᾴςῗιιρίό. νοκΔ deest in ntanuscript.hontnibus.
,(88) Sir manuscripti. Editi vero consistant.
μόνων, τοσοῦτον αὐτὸν ἔκοψε πληγαῖς, ὡς καὶ
υνον αὑτὸν ἀπὸ τῶν βασάνων κεῖσθαι χαμαί· διε
εϐαιοῦτο γὰρ οὕτω σφοδροὺς γεγενῆσθαι τοὺς πό-
›ς, ὡς λέγειν μὴδύνασθαι τὰς παρὰ ἀνθρώπων
πγὰς τοιαύτην ποτὲ βάσανον, ἐμποιῆσαι. Θεοῦ δὲ,
ονοία (οὐ γὰρ παρορᾷ Κύριος τοὺς ἐλπίζοντας
ἀύτὸν), τῇ ἑξῆς παραγίνεται 6 γνώριμος, κομί-.
ην τοὺς ἄρτους αύτῷ (82)° ἀνοίξας τε τὴν θύραν,
ιτοῦτονηίδὼν χαμαὶ κείμενον ὡς νεκρὸν, βαστάπ
.; ἔφερεν εἰς τὸ τῆς κώμης Κυριακὸν, καὶ τίθησιν
ὶ τῆς γῆς. Πολλοί τε τῶν συγγενῶν, καὶ οἱ ἀπὸ τῆς
iung, παρεκαθέζοντο ὡς ἐπὶ νεκρῷ τῷ Ἀντωνίῳ.
ερὶ δὲ τὸ μεσονύκτιον εἰς ἑαυτὸν ὲλθὼν 6 Ἀντώ-
ις, καὶ διεγερθεὶς, ὡς εἶδε πάντας κοιμωμένους»,
9. Ἀπηνέχθη οὖν παρὰ τοῦ ἀνδρὸς, καὶ συνήθως-
ςθύρας κεκλεισμένης, ἔνδον ἦν πάλιν μόνος. Καὶ
κειν μὲν οὐκ ῐσχυε διὰ τὰς πληγάς (δυ’ ἀναπεί-.-
νος δὲ ηὔχετο. Καὶ μετὰ τὴν εὐχὴν ἔλεγε μετὰ
αυγῆς’ Ὧδέ εἰμι ἐγὼ Ἀντώνπ· ού φεύγω τὰς
ρ’ ὑμῶν πληγάς. Κᾶν γὰρ πλείονας ποιήσητε,
δέν με χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. Εἶτα
tl ἔψαλλεν· Ἐὰν παρατάξηται ἐπ’ ἐμὲ παρεμ·
λαὴ, οὐ φοϐηθήσεται ἡ καρδία μου. Ὃ μὲν οὖν
εητὴς ἐφρόνει καὶ ἔλεγε ταῦτα · 6 δὲ μισόκαλοςε
θρὸς (85), θαυμάσας, ὅτι καὶ μετὰ τὰς πληγὰς
Ξιρῤησεν ἐλθεῖν, συγκαλέσας αὐτοῦ τοὺς κύνας, καὶ
ιρρηγνύμενος, ἔφη’ Ὁρᾶτε ὅτι οὐ πνεύματι πορ-
ίας, οὐ πληγαῖς ἐπαύσαμεν τοῦτον· ἀλλὰκαὶ θρασύ-
αι καθ’ ἡμῶν· προσέλθωμεν ἄλλως αύτῷ.Εὕκολονι
ις. Infra Regius 2 et Colb. 9, Κᾶν γὰρ πλείονας.
diti et alii, Κᾶν γὰρ καὶ πλείονας. _ _ Α __
Editi, πὶαι Editiuetjliil Κᾷν γᾲρ seu πλείονας,
⁷(85) Sic Regiusi'ettlolb. ‘2 atque ita. legit Eva.
ειη, stilus-194?! etei“; μισάκεέεξςέξαλξξεὲδῖἱθέξτ
(86) Editi, _Sed Dei providentia, quq: nunquam suis;
3a, Alio die, etc.. male ut ex Graeco textu patet,et
ληγᾴςῗιιρίό. νοκΔ deest in ntanuscript.hontnibus.
,(88) Sir manuscripti. Editi vero consistant.