PG 28, col. 140
λείωσε. Διὰ τοῦτο έν μὶν τῆ ἱκτῃ τὰ γενόμενα συν-
ετελέσθη, καὶ τῆ ἑϐδόμῃ (11) κατέπαυσεν ἀπὸ πάν-
των· έν δὲ τῷ Εὐαγγελίῳ ὶλθὼν 6 Λόγος φησίν
α Ἦλθον τελειῶσαι τὸ ἔργον. ιι Ὁ γὰρ ἀπὸ πάντων
καταπαύων, σημαίνει τινὰ δεῖσθαι τέλους, ὅπερ ὶλθὼν
έπετελείωσε. Φησὶ γὰρ (12) έν τῷ κατὰ Ἰωάννην⁸
αὖτά’ αὐτὰ τὰ ἔργα, ἃ ἑγὼ ποιῶ, μαρτυρεῖ περὶ
5. ’Δτελὶς μὲν γὰρ ἦν τὸ ἔργον, εί, ἁμαρτήσανο
τος τοῦ Ἀδὰμ, ἀπέθνησκεν 6 ἄνθρωπος· τέλειον δὶ
γέγονε, ζωοποιηθέντος αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο, τὴν Iv ’ἐξ
ἡμέραις κτίσιν ἁνακαινίσας,ἡμέραν τίθησι τῆ ἁνα-
καινίσει,ἢν διὰ τοῦ ψαλμοῦ προαναφωνεῖ λέγον τὸ
Πνεῦμα. ‹‹ Αὕτη ἡμέρα ἣν έποίησεν 6 Κύριος. ››
Ἀνθ⁹ ἡλίου γὰρ Θεὸς ἀνατέλλει, καταυγάζων τῆ
ἑκάστου ψυχῇ⁹ διὰ τοῦτο γαὶ έν αὐτῷ (13) τῷ σωτη-
ρίῳ πάθει οὐκ ἔφανεν ἥλιος, σημαίνων τέλος μὶν
τῆς προτέρας κτίσεως, ἀρχὴν δὶ ἑτέρας, τὴν ὲκ τοῦ
Σωτῆρος ἀνατέλλουσαν· ἣν ἑωρακὼς 6 προφήτης φη-
σίν (14)· ‹‹ Ἰδοὺ ἀνὴρ, ’Δνατολή ὄνομα αὐτῷ. ι καὶ
πάλιν· ιι Ὑμῖν δὶ τοῖς φοϐουμένοις αὑτὸν ἀνατελεῖ
ἥλιος δικαιοσύνης. ›› Οὐ γὰρ πάντων ἡμέρα αὕτη,
ἀλλὰ τῶν ἀποθανόντων τῆ ἁμαρτίᾳ, ζώντων δὲ τῷ
Κυρίῳ. Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τῆ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ περιτέ-
μνεσθαι ἐκέλευσεν 6 νόμος· καὶ ἀπαράϐατος ἦν ἦ
ἐντολὴ, σημαίνουσα τήν μετὰ τὴν ἑϐδόμην ἁναγὲννη-
σιν πάντων. Ἦ γὰρ περιτομὴ οὐδὲν ἄλλο έδήλου ἢ
τὴν τῆς γενέσεως ἁπέκδυσιν· τὸν γὰρ τῆ ἕκτῃ ἁπο-
θανόντα ἀπεκδιδυσκόμεθα (15), καὶ ἁνακαινούμεθα
τῆ Κυριακῆ, ὅτε 6 παλαιὸς, ἁπεκδυθεὶς, ἁνεγεννήθη
τῆ ἀναστάσει. Τοῦτο γὰρ καὶ 6 Παῦλός φησιν (16) ἒν
τῆ πρὸς Κολοσσαεῖςο ‹‹ Ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε πε-
ριτομῆ ἀχειροποιήτῳ, έν τῆ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος
τῆς σαρκὸς, έν τῆ περιτομῆ τοῦ Χριστοῦ, συνταφέδ-
τες αὐτῷ έν τῷ βαπτίσματι εἷς τὸν ᾇδην, δν ᾧ καὶ
συνηγέρθητε. »Τῆς γὰρ διὰ τοῦ βαπτίσματος ἁπεκ-
δύσεως τύπος ἦν ἡ περιτομήο ἢν (17) έν ἱκείνοις
τοῖς μέλεσιν ἐνετείλατο γίνεσθαι, δι’ ὢν καὶ γεννᾶται
τὸ σῶμα, ἵν’ είδοῖεν οῑ περιτεμνόμενοι, ὅτι ἁπεκδῦ-
σεως παλαιότητός ἔστι σημεῖον. Πιστεόσας γὰρ
Ἀϐραὰμ ἔλαϐε τὴν περιτομὴν, σημεῖον οὖσαν τῆς
διὰ τοῦ βαπτίσματος ἁναγεννήσεως. Διὰ τοῦτο έλθόν-
τος τοῦ σημαινομένου, πέπαυται τὸ σημεῖον. Η μὶν
γὰρ περιτομή σημεῖον ἦν, τὸ δέ (18) γε λουτρὸν τῆς
⁸ Psal. cxvu, 24. ⁶ Zachar. v1, 12.
τ Malach. Iv, 2. ⁸ Coloss. ιι,
Mox Regius, seguerian. et Gobler., ὄνομα αὐτῷ.
Ερἰη ονομα αὐτοῦ. Mox Felckm. ι, πάντων ἠμε-
όῙιξξθῗθε. et Seguerian. Editi vero ωιιο,ἀπεκ-
εῖῖἕῖἒίὲθὲοείυε et Seguerian. Editi vero, ἔφη.
(17 ’Ev, et infra, ων, _ desunt in Felo. prii
(l7)n’Ev2 et infra, 6vhdesfiuntnin Felo': primo.
ggégfegius et Seguer, εἰδεῖνΕάἱιί vero, et cauri,
Bogsgrre deest in editis, sed legitur in Regio et
ετελέσθη, καὶ τῆ ἑϐδόμῃ (11) κατέπαυσεν ἀπὸ πάν-
των· έν δὲ τῷ Εὐαγγελίῳ ὶλθὼν 6 Λόγος φησίν
α Ἦλθον τελειῶσαι τὸ ἔργον. ιι Ὁ γὰρ ἀπὸ πάντων
καταπαύων, σημαίνει τινὰ δεῖσθαι τέλους, ὅπερ ὶλθὼν
έπετελείωσε. Φησὶ γὰρ (12) έν τῷ κατὰ Ἰωάννην⁸
αὖτά’ αὐτὰ τὰ ἔργα, ἃ ἑγὼ ποιῶ, μαρτυρεῖ περὶ
5. ’Δτελὶς μὲν γὰρ ἦν τὸ ἔργον, εί, ἁμαρτήσανο
τος τοῦ Ἀδὰμ, ἀπέθνησκεν 6 ἄνθρωπος· τέλειον δὶ
γέγονε, ζωοποιηθέντος αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο, τὴν Iv ’ἐξ
ἡμέραις κτίσιν ἁνακαινίσας,ἡμέραν τίθησι τῆ ἁνα-
καινίσει,ἢν διὰ τοῦ ψαλμοῦ προαναφωνεῖ λέγον τὸ
Πνεῦμα. ‹‹ Αὕτη ἡμέρα ἣν έποίησεν 6 Κύριος. ››
Ἀνθ⁹ ἡλίου γὰρ Θεὸς ἀνατέλλει, καταυγάζων τῆ
ἑκάστου ψυχῇ⁹ διὰ τοῦτο γαὶ έν αὐτῷ (13) τῷ σωτη-
ρίῳ πάθει οὐκ ἔφανεν ἥλιος, σημαίνων τέλος μὶν
τῆς προτέρας κτίσεως, ἀρχὴν δὶ ἑτέρας, τὴν ὲκ τοῦ
Σωτῆρος ἀνατέλλουσαν· ἣν ἑωρακὼς 6 προφήτης φη-
σίν (14)· ‹‹ Ἰδοὺ ἀνὴρ, ’Δνατολή ὄνομα αὐτῷ. ι καὶ
πάλιν· ιι Ὑμῖν δὶ τοῖς φοϐουμένοις αὑτὸν ἀνατελεῖ
ἥλιος δικαιοσύνης. ›› Οὐ γὰρ πάντων ἡμέρα αὕτη,
ἀλλὰ τῶν ἀποθανόντων τῆ ἁμαρτίᾳ, ζώντων δὲ τῷ
Κυρίῳ. Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τῆ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ περιτέ-
μνεσθαι ἐκέλευσεν 6 νόμος· καὶ ἀπαράϐατος ἦν ἦ
ἐντολὴ, σημαίνουσα τήν μετὰ τὴν ἑϐδόμην ἁναγὲννη-
σιν πάντων. Ἦ γὰρ περιτομὴ οὐδὲν ἄλλο έδήλου ἢ
τὴν τῆς γενέσεως ἁπέκδυσιν· τὸν γὰρ τῆ ἕκτῃ ἁπο-
θανόντα ἀπεκδιδυσκόμεθα (15), καὶ ἁνακαινούμεθα
τῆ Κυριακῆ, ὅτε 6 παλαιὸς, ἁπεκδυθεὶς, ἁνεγεννήθη
τῆ ἀναστάσει. Τοῦτο γὰρ καὶ 6 Παῦλός φησιν (16) ἒν
τῆ πρὸς Κολοσσαεῖςο ‹‹ Ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε πε-
ριτομῆ ἀχειροποιήτῳ, έν τῆ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος
τῆς σαρκὸς, έν τῆ περιτομῆ τοῦ Χριστοῦ, συνταφέδ-
τες αὐτῷ έν τῷ βαπτίσματι εἷς τὸν ᾇδην, δν ᾧ καὶ
συνηγέρθητε. »Τῆς γὰρ διὰ τοῦ βαπτίσματος ἁπεκ-
δύσεως τύπος ἦν ἡ περιτομήο ἢν (17) έν ἱκείνοις
τοῖς μέλεσιν ἐνετείλατο γίνεσθαι, δι’ ὢν καὶ γεννᾶται
τὸ σῶμα, ἵν’ είδοῖεν οῑ περιτεμνόμενοι, ὅτι ἁπεκδῦ-
σεως παλαιότητός ἔστι σημεῖον. Πιστεόσας γὰρ
Ἀϐραὰμ ἔλαϐε τὴν περιτομὴν, σημεῖον οὖσαν τῆς
διὰ τοῦ βαπτίσματος ἁναγεννήσεως. Διὰ τοῦτο έλθόν-
τος τοῦ σημαινομένου, πέπαυται τὸ σημεῖον. Η μὶν
γὰρ περιτομή σημεῖον ἦν, τὸ δέ (18) γε λουτρὸν τῆς
⁸ Psal. cxvu, 24. ⁶ Zachar. v1, 12.
τ Malach. Iv, 2. ⁸ Coloss. ιι,
Mox Regius, seguerian. et Gobler., ὄνομα αὐτῷ.
Ερἰη ονομα αὐτοῦ. Mox Felckm. ι, πάντων ἠμε-
όῙιξξθῗθε. et Seguerian. Editi vero ωιιο,ἀπεκ-
εῖῖἕῖἒίὲθὲοείυε et Seguerian. Editi vero, ἔφη.
(17 ’Ev, et infra, ων, _ desunt in Felo. prii
(l7)n’Ev2 et infra, 6vhdesfiuntnin Felo': primo.
ggégfegius et Seguer, εἰδεῖνΕάἱιί vero, et cauri,
Bogsgrre deest in editis, sed legitur in Regio et