PG 28, col. 147
cti sunt, sed dispersi. Seminantis quippe vi fru-
mentum effecti, ad panem caelestem, per vivificam
omnem doctrinam transeuntes, operationes suas
ubique disseminarunt. Cogitationum itaque sator
Jesus unigenitus Filius Dei, transibat per sata, qui
non seminum tantum est sator, sed etiam rerum
sensu praditarum. Huic enim ab initio Pater dixit:
« Producat terra herbam feni, seminans semen se'
cundum genus et similitudinem ¹³. » Pater dixit,
Filius perfecit: ille jussit, hic jussa complevit : at-
que ita ex Patre per Filium, perfectum fuit opus,
unaque mundi creatio per Patrem et Filium abso-
luta est. Qui ergo cogitationes seminat, et qui res
sensu praeditas nutu paterno effecit, hic ipse per
sata transibat. Ingentia certe in seminibus mira-
cula. Videamusque in temporibus sementis, quas ad
seminium pertinent : et de terras germinibus hi-
berno tempore disseramus: non quo physice de
ejusmodi re disputemus, sed quo mirabilium fa-
ctorem adoremus. Homines certe id agentes quod
suae facultatis est, junctis ad aratrum bobus terram
sulcant, emolliuntque ejus superficiem, ut ne plu-
viae praeterfluant, sed profundius penetrantes copio-
sum fructum germinent : semina vero ln mollem
terram projecta, duplici commodo gaudeant, primo
profunditatis et mollitiei : secundo, latebrarum, ne
ab avibus absumantur. Et homo quidem quod suae
facultatis est agit; sed nequaquam ab homine est
fructificatio. Hominis quippe est seminare; Dei au-
tem incrementum dare. Atque Dei imperio nubes
ex profundo marium aquas hauriunt, salsedineque
in dulcedinem versa, effundunt quidem in super-
ficiem terras : tum unius prorsus generis decidens
pluvia, varia producit seminum genera frumentum
enim efficit, fabam, milium, zeam. Unumque est
quod decidit; multa quae germinant: atque illa
uniformitas pluviarum in multiplicem fructifica-
ticnem abit; ut ostendatur, non dexteritate semi-
nantis, sed Dei operations fructum prodire. Ac
principio quidem sementis herba quaedem velut as-
surgit, et plerumque contingit frumentum una cum
zizaniis seminari : neque licet per foliorum simili-
tudinem internoscere, quid frumentum, quid ziza-
nia sit. Cum autem in culmum semen assurgit,
exaltaturque, ex spica deprehenditur, fructusque
indicat quid sit frumentum, quid zizania.
4. Intellexisti quod dictum est, iam mihi ad ma-
gis spiritualia progredere. Seminavit Jesus per apo-
stolos verbum regni caelorum per universam lerram.
Auris vero quae praedicationem excepit, apud sese
illam retinet : et catenus certe germinationem
foliorum edit, quod in Ecclesia se diligentem prae-
bet. Convenimusque in eumdem locum tam fru-
menti largitores, quam zizania; tam fidelis quam
¹⁷ Act. vm, Ir ¹⁸ Gen. ι, 10.
(29) Haec : Ἀλλ’ ό μὲν ἄνθη.. ὑπὸ ἀνθρώπου, dear:
mentum effecti, ad panem caelestem, per vivificam
omnem doctrinam transeuntes, operationes suas
ubique disseminarunt. Cogitationum itaque sator
Jesus unigenitus Filius Dei, transibat per sata, qui
non seminum tantum est sator, sed etiam rerum
sensu praditarum. Huic enim ab initio Pater dixit:
« Producat terra herbam feni, seminans semen se'
cundum genus et similitudinem ¹³. » Pater dixit,
Filius perfecit: ille jussit, hic jussa complevit : at-
que ita ex Patre per Filium, perfectum fuit opus,
unaque mundi creatio per Patrem et Filium abso-
luta est. Qui ergo cogitationes seminat, et qui res
sensu praeditas nutu paterno effecit, hic ipse per
sata transibat. Ingentia certe in seminibus mira-
cula. Videamusque in temporibus sementis, quas ad
seminium pertinent : et de terras germinibus hi-
berno tempore disseramus: non quo physice de
ejusmodi re disputemus, sed quo mirabilium fa-
ctorem adoremus. Homines certe id agentes quod
suae facultatis est, junctis ad aratrum bobus terram
sulcant, emolliuntque ejus superficiem, ut ne plu-
viae praeterfluant, sed profundius penetrantes copio-
sum fructum germinent : semina vero ln mollem
terram projecta, duplici commodo gaudeant, primo
profunditatis et mollitiei : secundo, latebrarum, ne
ab avibus absumantur. Et homo quidem quod suae
facultatis est agit; sed nequaquam ab homine est
fructificatio. Hominis quippe est seminare; Dei au-
tem incrementum dare. Atque Dei imperio nubes
ex profundo marium aquas hauriunt, salsedineque
in dulcedinem versa, effundunt quidem in super-
ficiem terras : tum unius prorsus generis decidens
pluvia, varia producit seminum genera frumentum
enim efficit, fabam, milium, zeam. Unumque est
quod decidit; multa quae germinant: atque illa
uniformitas pluviarum in multiplicem fructifica-
ticnem abit; ut ostendatur, non dexteritate semi-
nantis, sed Dei operations fructum prodire. Ac
principio quidem sementis herba quaedem velut as-
surgit, et plerumque contingit frumentum una cum
zizaniis seminari : neque licet per foliorum simili-
tudinem internoscere, quid frumentum, quid ziza-
nia sit. Cum autem in culmum semen assurgit,
exaltaturque, ex spica deprehenditur, fructusque
indicat quid sit frumentum, quid zizania.
4. Intellexisti quod dictum est, iam mihi ad ma-
gis spiritualia progredere. Seminavit Jesus per apo-
stolos verbum regni caelorum per universam lerram.
Auris vero quae praedicationem excepit, apud sese
illam retinet : et catenus certe germinationem
foliorum edit, quod in Ecclesia se diligentem prae-
bet. Convenimusque in eumdem locum tam fru-
menti largitores, quam zizania; tam fidelis quam
¹⁷ Act. vm, Ir ¹⁸ Gen. ι, 10.
(29) Haec : Ἀλλ’ ό μὲν ἄνθη.. ὑπὸ ἀνθρώπου, dear: