PG 28, col. 1500
κην. ἹΙ δὲ πρὸς αὐτοῦς (a) εἶπεν· Τί οὕτως περὶ ἐμοῦ
τῆς ἀμαρτωλοῦ φαντάζεσοε, ὦς πραττούσης τι ἢ
λεγο·3σης; Κοινὸν ἔχομεν διδάσκαλον τὸν Κύριον· ἐκ
τῆς αὐτῆς πηγῆς ἀρυόμεθα τά πνευματικὰ νάματα·
ἐκ τῶν αὐτῶν δὲ μαζῶν γαλακτοτροφούμεθα, τῆς τε
Παλαιᾶς καὶτῆς Καινῆς Διαθήκης. Al δὲ πρὸς αὖ-
τήν φασιν· Οἷ’δαμεν καῖ ἡμεῖς, ὅτι μία ἐστὶν ἡμῶν
παιδαγωγὸς, ἡ Γραφὴ, καὶ ὁ αὐτὸς διδάσκαλος· ἀλλ’
αὐτῇ (b) ἓπαγρ·5πνῳ σπουδῇ προὲκοψας ταῖς ἀρεταῖς·
καὶ δέον τὰς ἐν ἕξει τῶν καλῶν γενομένας, ὡς δυνα-
τωτέρας, ἐπιπράττειν τοῖς μειρακίοις· καὶ γὰρ ὁ
κοινὸς ήμῶν διδασκαλος τοῦτο παρακελεύεται. Ἣ δὲ
αακαρία, ταῦτα ἀκούσασα, ὣσπερ τὰ ὑποτίτθια
ιιι Ι ο κ Α Ι ιι AI ιχ \A υ ἱ δ
βρέφη, ἔκλαυθμῦριζεν. Αἱ δὲ συνελθοῦσαι· ἰν δευ-
τὲρῳ θέμεναι τὴν ἐρώτησιν, παρεκάλουν αῦτήν τοῦ
κλαυθμοῦ παύσασθαι. Καὶ ὡς ἡσύχασεν, ἐπιπολῦ
πάλιν ἡσυχία ἐγένετο. ’Ήρξαντο δὲ αὖθις παρακα-
λεῖν αὐτήν. Ἡ δὲ, σπλαγχνισθεῖσα, καί γνοῦσα, ὅτι
τὰ λεγόμενα οὖ νέμει αὐτῇ ἔπαινον, ταῖς δὲ παρού-
2'2. Τεκνία, πάντες καὶ πᾶσαι τὸ σωθῆναι οἴδα-
μεν, ἀλλὰ διὰ τῆς ,οἰκείας ἀμελείας τῆς σωτηρίας
ἀπολειπόμεθα. Δεῖ γὰρ πρῶτον τὰ διὰ τῆς χάριτος
τοῦ Κυρίου γνωρισθέντα φυλάττειν. Εἰσὶ δὲ ταῦτα
’Δγαπήσεις τὸν Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης
τῆς ψυχῆς σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν.
Ἐν τούτων ἡ ἀρχῆ τοῦ νόμου φυλάττεται, καὶ ἐν
τούτῳ τὸ πλήρωμα τῆς χάριτος ἰπαναπαῦεται. Βρα-
χεῖα μὲν τοῦ λόγου ἡ ἒκφώνησις, ἀλλὰ πολλὴ καὶ
ἄπειρος ἡ ἐν τούτῳ τούτου δύναμις. Πάντα γὰρ τὰ
ψυχωφελῆ ἐκ τοὸτων ἤρτηνται· καὶ μαρτυρεῖ Παῦ-
λος, λὲγων ὡς τέλος νόμου εἴναι τὴν ἀγάπην. "Os-at
μὲν οῦν ol ἅνθρωποι χρήσιμα κατᾶ χάριν τοῦ Ilva}-
μπτος εἷ’πωσιν, ἐκ τῆς ἀγάπης ἐστὶ, καὶ εἷς αὐ-
23. Δεῖ δὲ καὶ τοῦτο προσθεῖναι, ἐξ αὐτῆς πάλιν
τυγχάνον, τὸ εκάστην ἡμῶν ἐπιγινώσκουσαν ’ὀ ἐστιν
τῶν μειζόνων ἐφίεσθαι. Al δε ἠπόρουν πρὸς τὸ λεχθὲν
καὶ αὖθις ἀντηρώτων. Ἣ δὲ πρὸς αὐτὰς ἔφη. Οὐκ
ἀγνοεῖτε τὴν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ παραϐλὴν περὶ τῶν
ρ’, καὶ ξ’, καὶ λ’· ἡ μὲν οὖν ὲκατοντάς ἐστι τὸ ἡμέτερον
ἐπάγγελμα· ἡ δὲ ἓξακοντάς ἐστι τὸ τῶν ἐγῳατῶν
τάγμα· ἢ δὲ τριακοντὰς τῶν σωφρόνως βιούντων·
Καὶ ἀπὸ μὲν τῶν τριάκοντα ἐπὶ τὰ ἑξήκοντα καλὸν
μεταϐῆναι· ἀπὸ γὰρ τῶν μικρῶν ἐπὶ τὰ μείζονα κα·
λὸν προκόπτειν· ἀπὸ δὲ τῶν μειζόνων ἐπὶ τὰ ἐλάτ-
τονα κατατρέχειν, ἐπικίνδυνον. Ὁ γὰρ ἅπαξ νεύσας
ἐπὶ τὰ χείρω, οὐδὲ ἐν τοῖς ὀλίγοις στῆναι δύναται
ἀλλ’ ωσπερ ἦν βυθῴ τῆς ἀπωλείας φέρεται. Τινὲς
γοῦν, παρθενίαν ἔπαγγελλόμεναι, καὶ ἀσθενοῦς γνώ-
μης τὸν λογισμὸν ὕποσυρόμεναι, προφάσεις ἰν ἁμαρ-
τίαις προφασίζονται. Πρὸς γὰρ ἑαυτὰς λέγουσι, μᾶλ-
(b) Lege aM. In.
τῆς ἀμαρτωλοῦ φαντάζεσοε, ὦς πραττούσης τι ἢ
λεγο·3σης; Κοινὸν ἔχομεν διδάσκαλον τὸν Κύριον· ἐκ
τῆς αὐτῆς πηγῆς ἀρυόμεθα τά πνευματικὰ νάματα·
ἐκ τῶν αὐτῶν δὲ μαζῶν γαλακτοτροφούμεθα, τῆς τε
Παλαιᾶς καὶτῆς Καινῆς Διαθήκης. Al δὲ πρὸς αὖ-
τήν φασιν· Οἷ’δαμεν καῖ ἡμεῖς, ὅτι μία ἐστὶν ἡμῶν
παιδαγωγὸς, ἡ Γραφὴ, καὶ ὁ αὐτὸς διδάσκαλος· ἀλλ’
αὐτῇ (b) ἓπαγρ·5πνῳ σπουδῇ προὲκοψας ταῖς ἀρεταῖς·
καὶ δέον τὰς ἐν ἕξει τῶν καλῶν γενομένας, ὡς δυνα-
τωτέρας, ἐπιπράττειν τοῖς μειρακίοις· καὶ γὰρ ὁ
κοινὸς ήμῶν διδασκαλος τοῦτο παρακελεύεται. Ἣ δὲ
αακαρία, ταῦτα ἀκούσασα, ὣσπερ τὰ ὑποτίτθια
ιιι Ι ο κ Α Ι ιι AI ιχ \A υ ἱ δ
βρέφη, ἔκλαυθμῦριζεν. Αἱ δὲ συνελθοῦσαι· ἰν δευ-
τὲρῳ θέμεναι τὴν ἐρώτησιν, παρεκάλουν αῦτήν τοῦ
κλαυθμοῦ παύσασθαι. Καὶ ὡς ἡσύχασεν, ἐπιπολῦ
πάλιν ἡσυχία ἐγένετο. ’Ήρξαντο δὲ αὖθις παρακα-
λεῖν αὐτήν. Ἡ δὲ, σπλαγχνισθεῖσα, καί γνοῦσα, ὅτι
τὰ λεγόμενα οὖ νέμει αὐτῇ ἔπαινον, ταῖς δὲ παρού-
2'2. Τεκνία, πάντες καὶ πᾶσαι τὸ σωθῆναι οἴδα-
μεν, ἀλλὰ διὰ τῆς ,οἰκείας ἀμελείας τῆς σωτηρίας
ἀπολειπόμεθα. Δεῖ γὰρ πρῶτον τὰ διὰ τῆς χάριτος
τοῦ Κυρίου γνωρισθέντα φυλάττειν. Εἰσὶ δὲ ταῦτα
’Δγαπήσεις τὸν Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης
τῆς ψυχῆς σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν.
Ἐν τούτων ἡ ἀρχῆ τοῦ νόμου φυλάττεται, καὶ ἐν
τούτῳ τὸ πλήρωμα τῆς χάριτος ἰπαναπαῦεται. Βρα-
χεῖα μὲν τοῦ λόγου ἡ ἒκφώνησις, ἀλλὰ πολλὴ καὶ
ἄπειρος ἡ ἐν τούτῳ τούτου δύναμις. Πάντα γὰρ τὰ
ψυχωφελῆ ἐκ τοὸτων ἤρτηνται· καὶ μαρτυρεῖ Παῦ-
λος, λὲγων ὡς τέλος νόμου εἴναι τὴν ἀγάπην. "Os-at
μὲν οῦν ol ἅνθρωποι χρήσιμα κατᾶ χάριν τοῦ Ilva}-
μπτος εἷ’πωσιν, ἐκ τῆς ἀγάπης ἐστὶ, καὶ εἷς αὐ-
23. Δεῖ δὲ καὶ τοῦτο προσθεῖναι, ἐξ αὐτῆς πάλιν
τυγχάνον, τὸ εκάστην ἡμῶν ἐπιγινώσκουσαν ’ὀ ἐστιν
τῶν μειζόνων ἐφίεσθαι. Al δε ἠπόρουν πρὸς τὸ λεχθὲν
καὶ αὖθις ἀντηρώτων. Ἣ δὲ πρὸς αὐτὰς ἔφη. Οὐκ
ἀγνοεῖτε τὴν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ παραϐλὴν περὶ τῶν
ρ’, καὶ ξ’, καὶ λ’· ἡ μὲν οὖν ὲκατοντάς ἐστι τὸ ἡμέτερον
ἐπάγγελμα· ἡ δὲ ἓξακοντάς ἐστι τὸ τῶν ἐγῳατῶν
τάγμα· ἢ δὲ τριακοντὰς τῶν σωφρόνως βιούντων·
Καὶ ἀπὸ μὲν τῶν τριάκοντα ἐπὶ τὰ ἑξήκοντα καλὸν
μεταϐῆναι· ἀπὸ γὰρ τῶν μικρῶν ἐπὶ τὰ μείζονα κα·
λὸν προκόπτειν· ἀπὸ δὲ τῶν μειζόνων ἐπὶ τὰ ἐλάτ-
τονα κατατρέχειν, ἐπικίνδυνον. Ὁ γὰρ ἅπαξ νεύσας
ἐπὶ τὰ χείρω, οὐδὲ ἐν τοῖς ὀλίγοις στῆναι δύναται
ἀλλ’ ωσπερ ἦν βυθῴ τῆς ἀπωλείας φέρεται. Τινὲς
γοῦν, παρθενίαν ἔπαγγελλόμεναι, καὶ ἀσθενοῦς γνώ-
μης τὸν λογισμὸν ὕποσυρόμεναι, προφάσεις ἰν ἁμαρ-
τίαις προφασίζονται. Πρὸς γὰρ ἑαυτὰς λέγουσι, μᾶλ-
(b) Lege aM. In.