PG 28, col. 1509
οἴκοθεν ἐαυτοὺς καταφθείρουσιν· ἀκόρεστον γὰρ φέ-A Deus pœnas repetit, verum ipsi sibimetipsis inter-
ροντες τὴν κακίαν, οὐκ ἔχουσι τέλος τοῦ σκοποῦ, ὅθεν
ἀνίατος αὐτοὶς ἡ πληγή. Ὁ μηδὲν ἔχων, ὀλίγων ἐπι-
θυμεῖ· καὶ τυχὼν τούτων, τῶν πλειόνων ὀρέγεται·
Ἐκατὸν χρυσίνους ἔχει, καὶ γλίχεταιτῶν χιλίων· καὶ
τούτων εὐπορήσας, πρὸς ἄπειρον φέρει τὸ νεῦμα. Καὶ
οὕτω,μὴ (82) ἔχοντεςἑαυτῶν στῆναιτὸ τέλος,ἀεὶ πε-
νίαν ὀδύρονται. Φέρει δὲ ἡ φιλαργυρία μεθʼ ἑαυτῆς
ἀεὶ τὸν φθόνον. Φθείρει δὲ καὶ οὗτος πρῶτον τὸν κτη-
σάμενον. Ὡσπερ γὰρ ἡ ἔχιδνα γεννωμένη πρῶτον τὴν
ἰδίαν μητέρα φθείρει, πρὶν ἂν ἄλλους ἀδικήσῃ· οὕ-
τω καὶ ὁ φθόνος τὸν κτησάμενον καταμαραίνει, πρὶν
ἂν τοὺς ἐκ γειτόνων διανεμηθῇ.
7. Μέγα ην χρῆμα, εἰ τοσούτους ἠδυνάμεθα ὑπο-
μένειν πόνους, ζητοῦντες τὸ δόκιμον ἀργύριον, ὅσοις p possemus, quærendo probatum illud argentum,
ἀνηκέστοις περιπίπτουσιν οἱ τοῦ ματαίου κόσμου θη-
ραταί. Nαυάγια ὑπομένουσι, πειρατηρίοις προσομι-
λοῦσι, λῃσταῖς κατὰ γῆς περιπίπτουσιν· ἀνέχονται
λοιπὸν ζάλης καὶ πνευμάτων βιαίων· καὶ πολλάκις
κερδαίνοντες, πένηταςἑαυτοὺς φάσκουσι διὰ τοὺς φθο-
τοῦντας. Ἡμεῖς δὲ οὐδόλως τῶν τοιούτων κινδύνων
κατατολμῶμεν ὑπὲρ τοῦ ἀληθινοῦ κέρδους. Εἰ δέ ποτε
καὶ μικροῦ τινος εὐπορήσωμεν, μεγαλύνομεν ἐαυτὰς,
ἐπιδεικνύμεναι τοῖς ἀνθρώποις· καὶ πολλάκις οὐδὲ τὸ
γιιγνόμενον προφφέρομεν εἰς διήγησιν· εὐθέως δὲ καὶ
δν δοκοῦμεν σπινθῆρα καλοῦ ἔχειν, ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ
κλεπτόμεθα. Κὰκεῖνοι δὲ, πολλὰ κερδαίνοντες, τῶν
πλειόνων ἐφίενται· καὶ τὰ μὲν παρόντα ὡς οὐδὲν
ἡγοῦνται, πρὸς δὲ τὰ μὴ παρόντα ἀποτείνονται. bent animo contendunt. Nos autem etiamsi ni-
Ἡμεῖς δὲ, καὶ μηδὲν ἔχουσαι τῶν ζητουμένων, οὐὸI- pi eorum quæ requiti solent habeamus, nihit
θέλομεν κτήσασθαι· καὶ πενίαν ἐσχάτην νοσοῦσαι,
πλουσίας ἐαυτὰς ἀναγορεύομεν. Καλὸν οὖν τὸν εὖ
πράττοντα μηδενὶ ἀναγγέλλειν· μᾶλλον γὰρ οἱ τοιοῦ-
τοι ζημιωθήσονται· καὶ γὰρ ὁ δοκοῦσιν ἔχειν ἀρθή-
σεται ἀπʼ αὐτῶν.
58. ΠXεαν οὗν σπουδὴν δέον θέσθαι ὑπὲρ τὸ λαν-
θόνειν τὸ κέρδος. Οἱ δὲ τὰ ἑαυτῶν κατορθώματα δι-
ηγούμενοι πειράσθωσαν καὶ τὰσὺν αὐτοῖς ἐλαττώματα
λέγειν· εἰδὲ ταῦτα κρύπτουσιν, ἕνεκεν τοῦ μὴ παρὰ
τῶν ἀκουόντων ψεχθῆναι, πολὺ μᾶλλον ἐκεῖνα φυλα-
κτέον,ὡς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἀλλοτριοῦντα. Καὶ γοῦν οἱ κατʼ
ἀρετὴν βιοῦντες τὸ ἀνάπαλιν ποιοῦσι, καὶ τὰ σμικρὰ
ἑαυτῶν πταίσματα μετὰ καὶ προσθήκης ὦν οὐκ ἔπρα- D instituunt, oppositum agunt : parvos scilicet suos
ξαν, ἐκδιηγοῦνται, τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων ἀπο-
βάλλοντες· τὰ μέντοι ἀγαθὰ κρύπτοντες, πρὸς ἀσφά-
λειαν τῆς ψυχῆς. Ὡσπερ γὰρ θησαυρὸς φανερωθεὶς
σπανίζεται, οὕτω καὶ ἀρετὴ γνωριζομένη καὶ δη-
μοσιευομένη ἀφανίζεται· ὥσπερ γὰρ κηρὸς λύεται
ἀπὸ προσώπου πυρὸς, οὕτω καὶ ψυχὴ ἀπὸ ἐπαίνων
διαχεῖται καὶ ἀποβάλλει τὸν τόνον.
39. Καὶ τὸ ἐναντίον δὲ τούτων πάλιν ἔσται· εἰ γὰρ
ἡ θερμότης ἔλυσε τὸν κηρὸν, ἡ ψύξις ἄρα τὴν πῆξιν
Luc. vm, 18.
(2) Coteler., χρυσοῦν.
(43) m vuis P.I. τ, 10, 70, t v, 4, 24.
ροντες τὴν κακίαν, οὐκ ἔχουσι τέλος τοῦ σκοποῦ, ὅθεν
ἀνίατος αὐτοὶς ἡ πληγή. Ὁ μηδὲν ἔχων, ὀλίγων ἐπι-
θυμεῖ· καὶ τυχὼν τούτων, τῶν πλειόνων ὀρέγεται·
Ἐκατὸν χρυσίνους ἔχει, καὶ γλίχεταιτῶν χιλίων· καὶ
τούτων εὐπορήσας, πρὸς ἄπειρον φέρει τὸ νεῦμα. Καὶ
οὕτω,μὴ (82) ἔχοντεςἑαυτῶν στῆναιτὸ τέλος,ἀεὶ πε-
νίαν ὀδύρονται. Φέρει δὲ ἡ φιλαργυρία μεθʼ ἑαυτῆς
ἀεὶ τὸν φθόνον. Φθείρει δὲ καὶ οὗτος πρῶτον τὸν κτη-
σάμενον. Ὡσπερ γὰρ ἡ ἔχιδνα γεννωμένη πρῶτον τὴν
ἰδίαν μητέρα φθείρει, πρὶν ἂν ἄλλους ἀδικήσῃ· οὕ-
τω καὶ ὁ φθόνος τὸν κτησάμενον καταμαραίνει, πρὶν
ἂν τοὺς ἐκ γειτόνων διανεμηθῇ.
7. Μέγα ην χρῆμα, εἰ τοσούτους ἠδυνάμεθα ὑπο-
μένειν πόνους, ζητοῦντες τὸ δόκιμον ἀργύριον, ὅσοις p possemus, quærendo probatum illud argentum,
ἀνηκέστοις περιπίπτουσιν οἱ τοῦ ματαίου κόσμου θη-
ραταί. Nαυάγια ὑπομένουσι, πειρατηρίοις προσομι-
λοῦσι, λῃσταῖς κατὰ γῆς περιπίπτουσιν· ἀνέχονται
λοιπὸν ζάλης καὶ πνευμάτων βιαίων· καὶ πολλάκις
κερδαίνοντες, πένηταςἑαυτοὺς φάσκουσι διὰ τοὺς φθο-
τοῦντας. Ἡμεῖς δὲ οὐδόλως τῶν τοιούτων κινδύνων
κατατολμῶμεν ὑπὲρ τοῦ ἀληθινοῦ κέρδους. Εἰ δέ ποτε
καὶ μικροῦ τινος εὐπορήσωμεν, μεγαλύνομεν ἐαυτὰς,
ἐπιδεικνύμεναι τοῖς ἀνθρώποις· καὶ πολλάκις οὐδὲ τὸ
γιιγνόμενον προφφέρομεν εἰς διήγησιν· εὐθέως δὲ καὶ
δν δοκοῦμεν σπινθῆρα καλοῦ ἔχειν, ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ
κλεπτόμεθα. Κὰκεῖνοι δὲ, πολλὰ κερδαίνοντες, τῶν
πλειόνων ἐφίενται· καὶ τὰ μὲν παρόντα ὡς οὐδὲν
ἡγοῦνται, πρὸς δὲ τὰ μὴ παρόντα ἀποτείνονται. bent animo contendunt. Nos autem etiamsi ni-
Ἡμεῖς δὲ, καὶ μηδὲν ἔχουσαι τῶν ζητουμένων, οὐὸI- pi eorum quæ requiti solent habeamus, nihit
θέλομεν κτήσασθαι· καὶ πενίαν ἐσχάτην νοσοῦσαι,
πλουσίας ἐαυτὰς ἀναγορεύομεν. Καλὸν οὖν τὸν εὖ
πράττοντα μηδενὶ ἀναγγέλλειν· μᾶλλον γὰρ οἱ τοιοῦ-
τοι ζημιωθήσονται· καὶ γὰρ ὁ δοκοῦσιν ἔχειν ἀρθή-
σεται ἀπʼ αὐτῶν.
58. ΠXεαν οὗν σπουδὴν δέον θέσθαι ὑπὲρ τὸ λαν-
θόνειν τὸ κέρδος. Οἱ δὲ τὰ ἑαυτῶν κατορθώματα δι-
ηγούμενοι πειράσθωσαν καὶ τὰσὺν αὐτοῖς ἐλαττώματα
λέγειν· εἰδὲ ταῦτα κρύπτουσιν, ἕνεκεν τοῦ μὴ παρὰ
τῶν ἀκουόντων ψεχθῆναι, πολὺ μᾶλλον ἐκεῖνα φυλα-
κτέον,ὡς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἀλλοτριοῦντα. Καὶ γοῦν οἱ κατʼ
ἀρετὴν βιοῦντες τὸ ἀνάπαλιν ποιοῦσι, καὶ τὰ σμικρὰ
ἑαυτῶν πταίσματα μετὰ καὶ προσθήκης ὦν οὐκ ἔπρα- D instituunt, oppositum agunt : parvos scilicet suos
ξαν, ἐκδιηγοῦνται, τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων ἀπο-
βάλλοντες· τὰ μέντοι ἀγαθὰ κρύπτοντες, πρὸς ἀσφά-
λειαν τῆς ψυχῆς. Ὡσπερ γὰρ θησαυρὸς φανερωθεὶς
σπανίζεται, οὕτω καὶ ἀρετὴ γνωριζομένη καὶ δη-
μοσιευομένη ἀφανίζεται· ὥσπερ γὰρ κηρὸς λύεται
ἀπὸ προσώπου πυρὸς, οὕτω καὶ ψυχὴ ἀπὸ ἐπαίνων
διαχεῖται καὶ ἀποβάλλει τὸν τόνον.
39. Καὶ τὸ ἐναντίον δὲ τούτων πάλιν ἔσται· εἰ γὰρ
ἡ θερμότης ἔλυσε τὸν κηρὸν, ἡ ψύξις ἄρα τὴν πῆξιν
Luc. vm, 18.
(2) Coteler., χρυσοῦν.
(43) m vuis P.I. τ, 10, 70, t v, 4, 24.