PG 28, col. 1586
παπαν νωμης.
τως ὡς κατά πάντα, καθὼς ἤδη εἷ’πομεν, καί τὴν
Τριάδα ἰν τῇ μονάδι, καὶ τήν μονάδα ἰν τῆ Τριάδι σὲ-
6ειν ἡμᾶς. 'O βουλόμενος τοίνυν σωθῆναι, οὕτω περὶ
τῆς Τριάδος φρονείτω.
Ἀναγκαῖον δὲ πρὸς τήν αἶ’ώνιον σωτηρίαν, καὶ
τήν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σάρκωσιν
πιστῶς κατέχειν. Ἔστι τοίνυν βεϐαία πίστις, ’ίνα
πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰη-
σοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, Θεὸν καὶ ἄνθρωπον
εἶναι. Θεὸν ix τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, πρὸ τῶν αίώνων
γεννηθέντα· τέλειον Θεὸν καὶ τὲλειον ἄνθρωπον, ἰκ
ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφεστῶτα·
Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. ”Ος, εἰ καὶ Θεός
ἐστι καὶ ἄνθρωπος, ού μὴ δύο, ἀλλ’ εἷς ἐστι Χρι-
στός· εἷς δὲ, ού τῆς θεότητος μεταϐληθείσης είς
σάρκα, ἀλλά τῆς ἀνθρωπότητος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προσ-
ληφθείσηςι εἷς παντελῶς, ού φυρμῷ τῆς οὐσίας,
ἀλλὰ τῇ τοῦ προσώπου ἐνότητι. Ὥσπερ γὰρ ἠ λοο
γικὴ ψυχὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω καὶ
6 Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός’ παθὼν ὑπὶρ
τῆς σωτηρίας ἡμῶν. κατελθὼν εἷς τὸν ᾅδην, τῇ τρίτῃ
ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστὰς, καὶ ἀνελθὼν είς τοὺς
οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ παντοδυνάμου
Θεοῦ καὶ Πατρὸς, ἐκεῖθεν ἥξων κρῖναι ζῶντας καὶ
νεκρούς· οὗ πρὸς τήν παρουσίαν πάντες οἱ ἄνθρωποι
ἀναστήσονται μετὰ τῶν ἰδίων σωμάτων ἀποδώσοντες
λόγον περὶ τῶν ἔργων αὐτῶν. Οἱ μὲν οὗν ἀγαθά πρά-
φαῦλα είς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη εστὶν ἡ καθολικὴ
πίστις, ἧν εί μή τις πιστῶς καὶ βεϐαίως πιστεύσειεν,
οὐχ οἷός τε ἔσται σωθῆναι.
’Λλλὰ Πατρὸς, καὶ Υῖοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία
ἐστὶν ἡ Θεότης, μία ἐστὶν η δόξα (18), συναΐδιος ἡ
μεγαλειότης.
Οῖος 6 Πατὴρ, τοιοῦτος 6 Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα
τὸ ἆγιον.
ιον.
’ἰγκτιστος 6 Πατὴρ, ἄκτιστος 6 Υἱὸς, ἅκτιστον καὶ
(19) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον.
Ἀκατάληπτος 6 Πατὴρ, ἀκατάληπτος 6 Υἱὸς,
16) Concil., τηρήσειεν.
17) Alius, μερίζοντες.
(18) ῌειιῐνὶνοξ ὃὶθρδ., μία Γίοῦ δόξα. Concil., ἴση
Υἱοῦ ῗόξα. Ibid: CdDCil., συναῒδιος ὴ Θεότης.
(19) Καί Deest in Concil.
τως ὡς κατά πάντα, καθὼς ἤδη εἷ’πομεν, καί τὴν
Τριάδα ἰν τῇ μονάδι, καὶ τήν μονάδα ἰν τῆ Τριάδι σὲ-
6ειν ἡμᾶς. 'O βουλόμενος τοίνυν σωθῆναι, οὕτω περὶ
τῆς Τριάδος φρονείτω.
Ἀναγκαῖον δὲ πρὸς τήν αἶ’ώνιον σωτηρίαν, καὶ
τήν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σάρκωσιν
πιστῶς κατέχειν. Ἔστι τοίνυν βεϐαία πίστις, ’ίνα
πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰη-
σοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, Θεὸν καὶ ἄνθρωπον
εἶναι. Θεὸν ix τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, πρὸ τῶν αίώνων
γεννηθέντα· τέλειον Θεὸν καὶ τὲλειον ἄνθρωπον, ἰκ
ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφεστῶτα·
Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. ”Ος, εἰ καὶ Θεός
ἐστι καὶ ἄνθρωπος, ού μὴ δύο, ἀλλ’ εἷς ἐστι Χρι-
στός· εἷς δὲ, ού τῆς θεότητος μεταϐληθείσης είς
σάρκα, ἀλλά τῆς ἀνθρωπότητος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προσ-
ληφθείσηςι εἷς παντελῶς, ού φυρμῷ τῆς οὐσίας,
ἀλλὰ τῇ τοῦ προσώπου ἐνότητι. Ὥσπερ γὰρ ἠ λοο
γικὴ ψυχὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω καὶ
6 Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός’ παθὼν ὑπὶρ
τῆς σωτηρίας ἡμῶν. κατελθὼν εἷς τὸν ᾅδην, τῇ τρίτῃ
ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστὰς, καὶ ἀνελθὼν είς τοὺς
οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ παντοδυνάμου
Θεοῦ καὶ Πατρὸς, ἐκεῖθεν ἥξων κρῖναι ζῶντας καὶ
νεκρούς· οὗ πρὸς τήν παρουσίαν πάντες οἱ ἄνθρωποι
ἀναστήσονται μετὰ τῶν ἰδίων σωμάτων ἀποδώσοντες
λόγον περὶ τῶν ἔργων αὐτῶν. Οἱ μὲν οὗν ἀγαθά πρά-
φαῦλα είς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη εστὶν ἡ καθολικὴ
πίστις, ἧν εί μή τις πιστῶς καὶ βεϐαίως πιστεύσειεν,
οὐχ οἷός τε ἔσται σωθῆναι.
’Λλλὰ Πατρὸς, καὶ Υῖοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία
ἐστὶν ἡ Θεότης, μία ἐστὶν η δόξα (18), συναΐδιος ἡ
μεγαλειότης.
Οῖος 6 Πατὴρ, τοιοῦτος 6 Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα
τὸ ἆγιον.
ιον.
’ἰγκτιστος 6 Πατὴρ, ἄκτιστος 6 Υἱὸς, ἅκτιστον καὶ
(19) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον.
Ἀκατάληπτος 6 Πατὴρ, ἀκατάληπτος 6 Υἱὸς,
16) Concil., τηρήσειεν.
17) Alius, μερίζοντες.
(18) ῌειιῐνὶνοξ ὃὶθρδ., μία Γίοῦ δόξα. Concil., ἴση
Υἱοῦ ῗόξα. Ibid: CdDCil., συναῒδιος ὴ Θεότης.
(19) Καί Deest in Concil.