PG 29, col. 501
τοστάτης ὅλης αἱρέσεῶς ἁναρῤηθῆναι φιλοτιμούμε-
νος, ’Ὄνπερ οὗν καὶ εὒθύνειν πρόκειταί ἡμῖν ἐν τῷ
παρόντι. Ἐνὸς κακοῦ ξ’ ἀμφοτέροις ὑπάρχον-
τος, δῆλον, ὼς ἐν τῷ μαθητῇ τῷ κατηρισμένῳ καὶ
ὁ Staieno; συναπελεγχθήσεται, ὁ τὰ σπὲπματα
τῆς ἀσεϐείας καταϐαλόμενος (50)· εἴπερ δὴ ὑπάρξειεν
fi;va διὰ τῶν προσευχῶν ὑμῶν τοσαύτην λαϐεῖν to;
λογου δύναμιν, ὥστε κατὰ τὸν ζηλωτὴν Φινεὲς τῇ μιᾷ
πληγῇ τού ἑλέ-(χοι) ἀμφοτέρων ὁμου καθικέσθαι τῶν
κατὰ τὴν εὒσέόειαν (6οἿ συμπεπλεγμένων ἀλλήλοις,
Πολλὰ τοίνυν ἔχων αὐτὸν ἐν τούτῳ ὃεικνόαι τῷ λό- Β
γῳ ψεύστην, ἀμαθῆ, ὑϐριστὴν, εἴρωνα, βλάσφημον,
τῶν μὲν ἄλλων τὴν μνήμην ἐν παρέργῷ θήσομαι,
τὴν δὲ βλασψημὶαν, ἣν εἰς τὸ ὕψος τῖις δόξης τοὺ
Μονογενιιῦς ἓλάλησε, τῶν ἐκ τῆς τέχνης προκαλυμ-
μάτων ἀπογυμνώσας, ἔμιξανῆ πᾶσι. καταστῆσαι πει-
ράσομαι,
2. ’Ἤδη δὲ βαδιοῦμαι πρὸς τοὺς ἐλέγχους, ἐξ αὑ-
τῆς τῆς ἐπιγραφῆς τὴν ἀρχὴν ποιησάμενος. Πρῶτον
μὶν γὰρ αἰτῷ πάντων κακούργημα τὸ σχῆμα τοῦτο
τῶν λόγωι ἐπινενόηται, ἐν Ξιπολογίας εἴδει τὴν 8t-
δασκαλίαν συνθέντι (61), ’ίνα μὴ δόξῃ προηγουμένως
ποιεῖσθαι τῶν δογμάτων τῆς ἆσεςεὶας τὴν ἔκθεσινΙ
ἀλλ’ ἐξ ἀνάγκης ἐπὶ τώς λόγους τούτους ἐληλυθέναι,
Ἐϐούλετο μὲι γὰρ ἐκ παντὸς τρόπου τὸ πονηρὸν
τοῦτο καὶ illam πεξςοιαγγεϊλαι κήρυγμα, καὶ εἷς μέ-
σον ἐνεγκεῖν ’ἠν πάλαι συνέλαϐε καὶ ὤδινι βλασφηη
ίαν (62)· ἑώρα ὅτι τὸν μὲν ἐκ του προφανοῦς
ιανιῡΖ)- εωρπ οι, un τυ μιν ιιι ww 'upautpavuus
ᾗ διδασκάλου τάξει προκαθεσθῆναι, πρὸς τῷ λίαν
φορτικῷ καὶ προσάντει τοῖς ἀκούουσιν, ἔτι καὶ ἀπίο
Θανον ἑαυτὸν καὶ ὕποπτον τοῖς πολλοῖς καταστήσει,
ὡς δόξης ἐπιθυμίᾳ ἐπὶ τὰ νεωτερίζειν ἐληλυθότα·
εἰ δὲ ἒν ἀπολογίας πλάσματι τοὺς λόγους ποιοῖτο,
τῆς τε (63) καινοτομίας τὸ ὕποπτον διαφεύξεσθαι,
καὶ μᾶλλόν τι τούτῳ προσάξεσθαι τοὺς ἀκούοντας,
φύσει πάντων ἀνθρώπων ταῖς εὐνοίαις εἰωθότων τοῖς
ἐλαττουμένοις προστίθεσθαι. Διὰ τοῦτο κατηγόρους
αἰτιᾶται καὶ συκοφάντας, κάκείνοις τοῦ λόγου τὴν
αἱτίαν προσάπτει. ’Ὥστε δὲ πᾶσιν αὐτοῦ γενέσθαι
τὴν τέχνην καταφανῆ, οὐδὲν χεῖρον «uti: ἀκοῦσαι
τοῦ προοιμίου τῆς λέξεως. ’Ἔχει δὲ οὕτως,
55 Num. xxv, 8.
fratris charissimi scriptis tolleret. Sed quam leyis
sit et pusillus error_ ille, ostendit fratrum optimus
Gregorius lib. ι ἰη-Ειιηοηι, 9:35.307: Mirum vei 0,
inquitlst‘ eum qui in confiniis duarum regionum
habitabat ittobseuro quodam ϐοινιίᾳερὶιιωῐιηραιο,
non Oltisert‘um. sed Galulqgn uomindvit,st’ ιᾶηιειι
nominasse ostendi potest. [Van enim hat-reperi in
nostriscodicibuszred esto,dimarit hoc Basilius. Ae -
tius ille Syrus cujus aliquanto ante mentio facta est,
ex impietate cognomen Αιὴοί accepit.De eo cepto;
sissimeloquuntur tum alii inultiptum‘Gregorius
Nysscnus, lib. [contra (funem. pag. 292 ,ᾗ seq.
(59) ⁴ι¹π¹ ὀδόντι, ρίιιερΙιριηιιιιη Sub (le/ue pruld-
tam: huc est. blasphemiam clanculum dissemina-
νος, ’Ὄνπερ οὗν καὶ εὒθύνειν πρόκειταί ἡμῖν ἐν τῷ
παρόντι. Ἐνὸς κακοῦ ξ’ ἀμφοτέροις ὑπάρχον-
τος, δῆλον, ὼς ἐν τῷ μαθητῇ τῷ κατηρισμένῳ καὶ
ὁ Staieno; συναπελεγχθήσεται, ὁ τὰ σπὲπματα
τῆς ἀσεϐείας καταϐαλόμενος (50)· εἴπερ δὴ ὑπάρξειεν
fi;va διὰ τῶν προσευχῶν ὑμῶν τοσαύτην λαϐεῖν to;
λογου δύναμιν, ὥστε κατὰ τὸν ζηλωτὴν Φινεὲς τῇ μιᾷ
πληγῇ τού ἑλέ-(χοι) ἀμφοτέρων ὁμου καθικέσθαι τῶν
κατὰ τὴν εὒσέόειαν (6οἿ συμπεπλεγμένων ἀλλήλοις,
Πολλὰ τοίνυν ἔχων αὐτὸν ἐν τούτῳ ὃεικνόαι τῷ λό- Β
γῳ ψεύστην, ἀμαθῆ, ὑϐριστὴν, εἴρωνα, βλάσφημον,
τῶν μὲν ἄλλων τὴν μνήμην ἐν παρέργῷ θήσομαι,
τὴν δὲ βλασψημὶαν, ἣν εἰς τὸ ὕψος τῖις δόξης τοὺ
Μονογενιιῦς ἓλάλησε, τῶν ἐκ τῆς τέχνης προκαλυμ-
μάτων ἀπογυμνώσας, ἔμιξανῆ πᾶσι. καταστῆσαι πει-
ράσομαι,
2. ’Ἤδη δὲ βαδιοῦμαι πρὸς τοὺς ἐλέγχους, ἐξ αὑ-
τῆς τῆς ἐπιγραφῆς τὴν ἀρχὴν ποιησάμενος. Πρῶτον
μὶν γὰρ αἰτῷ πάντων κακούργημα τὸ σχῆμα τοῦτο
τῶν λόγωι ἐπινενόηται, ἐν Ξιπολογίας εἴδει τὴν 8t-
δασκαλίαν συνθέντι (61), ’ίνα μὴ δόξῃ προηγουμένως
ποιεῖσθαι τῶν δογμάτων τῆς ἆσεςεὶας τὴν ἔκθεσινΙ
ἀλλ’ ἐξ ἀνάγκης ἐπὶ τώς λόγους τούτους ἐληλυθέναι,
Ἐϐούλετο μὲι γὰρ ἐκ παντὸς τρόπου τὸ πονηρὸν
τοῦτο καὶ illam πεξςοιαγγεϊλαι κήρυγμα, καὶ εἷς μέ-
σον ἐνεγκεῖν ’ἠν πάλαι συνέλαϐε καὶ ὤδινι βλασφηη
ίαν (62)· ἑώρα ὅτι τὸν μὲν ἐκ του προφανοῦς
ιανιῡΖ)- εωρπ οι, un τυ μιν ιιι ww 'upautpavuus
ᾗ διδασκάλου τάξει προκαθεσθῆναι, πρὸς τῷ λίαν
φορτικῷ καὶ προσάντει τοῖς ἀκούουσιν, ἔτι καὶ ἀπίο
Θανον ἑαυτὸν καὶ ὕποπτον τοῖς πολλοῖς καταστήσει,
ὡς δόξης ἐπιθυμίᾳ ἐπὶ τὰ νεωτερίζειν ἐληλυθότα·
εἰ δὲ ἒν ἀπολογίας πλάσματι τοὺς λόγους ποιοῖτο,
τῆς τε (63) καινοτομίας τὸ ὕποπτον διαφεύξεσθαι,
καὶ μᾶλλόν τι τούτῳ προσάξεσθαι τοὺς ἀκούοντας,
φύσει πάντων ἀνθρώπων ταῖς εὐνοίαις εἰωθότων τοῖς
ἐλαττουμένοις προστίθεσθαι. Διὰ τοῦτο κατηγόρους
αἰτιᾶται καὶ συκοφάντας, κάκείνοις τοῦ λόγου τὴν
αἱτίαν προσάπτει. ’Ὥστε δὲ πᾶσιν αὐτοῦ γενέσθαι
τὴν τέχνην καταφανῆ, οὐδὲν χεῖρον «uti: ἀκοῦσαι
τοῦ προοιμίου τῆς λέξεως. ’Ἔχει δὲ οὕτως,
55 Num. xxv, 8.
fratris charissimi scriptis tolleret. Sed quam leyis
sit et pusillus error_ ille, ostendit fratrum optimus
Gregorius lib. ι ἰη-Ειιηοηι, 9:35.307: Mirum vei 0,
inquitlst‘ eum qui in confiniis duarum regionum
habitabat ittobseuro quodam ϐοινιίᾳερὶιιωῐιηραιο,
non Oltisert‘um. sed Galulqgn uomindvit,st’ ιᾶηιειι
nominasse ostendi potest. [Van enim hat-reperi in
nostriscodicibuszred esto,dimarit hoc Basilius. Ae -
tius ille Syrus cujus aliquanto ante mentio facta est,
ex impietate cognomen Αιὴοί accepit.De eo cepto;
sissimeloquuntur tum alii inultiptum‘Gregorius
Nysscnus, lib. [contra (funem. pag. 292 ,ᾗ seq.
(59) ⁴ι¹π¹ ὀδόντι, ρίιιερΙιριηιιιιη Sub (le/ue pruld-
tam: huc est. blasphemiam clanculum dissemina-