PG 29, col. 515
illud prie posteriore dignitatem haberet deitatis.
BAs. Quorsum igitur totam hanc ejus apposui
dictionem?Ut conspicua iiat viri vana loquacitas,
qua per totum librum utitur. Elsi enim ille ipse
dixit evidens esse communibus omnium intelligen—
tiis, Deom esse ingenitum, hoc tamen nobis nititur
commonstrare. Unde simile quiddam facit, ac si
quis clara in meridie sanis oculis praeditos homines
docere ratione velit,soleui caelestium omnium stel-
larum esse lucidissimum. Quod si deridetur qui ea
quae sensibus nota sunt, ratione ostendit : qui res
ex communibus notionibus confessas docet, nonne
amentiae ejusdem futurus est reus? Haec enim pro-
fecto longe certiora sunt aequis rerum mstimatori-
bus, quam qum cadunt sub oculos.Et vero si quis
essetqui in bancveritatem impudenter inveheretur,
eteum qui ingenitus est, auta seipso, aut ab altero
genitum esse contenderet, haec ista verborum va-
nitas veniam aliquam fortasse obtinere posset : sin
autem nullus ad hunc usque diem, nec eorum
qui alieni sunt a nostra doctrina, nec eorum qui
ex ipsa Ecclesia exiere,contra veritatem insurrexe-
runt, eo devenit stupidi.atis, ut deingeniti ingene-
ratione dubitaret : quid ei lucri ex his verbis acce—
dat, haud intelligo. Num vere Aristotelis aut Chry-
sippi syllogismis opus nobis erat, ut disceremus
eum qui ingenitus est, neque a seipso, neque ab
altero genitum fuisse z et eumdem seipso nec anti-
quiorem,necjuniorem esse’tQuid igitur sibi volunt
haec ejus verba? Videtur mihi se inter suos secta-
tores jactare, tanquam prudens quispiam ac egre-
gia mente prmditus, qui cum acutus sit in absurdis
prospiciendis, in hoc quod deprehendit dissol-
vendo acutior est, ob idque in verborum versu-
tia gloriari, et conari subtiliter et argute illud
demonstrare. quod is qui ingenitus est, nec a
seipso, nec ab alio genitus sit. Deinde vero ne
hic quidem artis ante obliviscitur: sed rebus con-
fessis immorans,quasi elementa quaedam sibi ipse
ad eam quae sequ—itur doctrinam interserit. lliud υ
enim non otiose dixit, quod oporteat id quod facit
revera prius esse eo quod efficitur: sed ut in insti—
tuendisdeFilio sermonibus,in antecessum conces-
sum habeat 215 Filium postea factum Patri ac-
cessisse, siquidem id quod facit, eo quod tit anti-
quius est_:__i_tem utboctanquam inde consequens
colligat Filium scilicet ex non exstantibus factum
(5) Veteres duo libri τίνος ἕνεκα. Mox in iisdem
mss. vox ταύτην deest.
(6) Editi est” ἀγένετον, peum nonfactum,Dcum
non natam. Αἱ mss. es?» εξιγέ avntov, Deum ηὸη ge.
nituntLQcttm generationis expertem.
(η ,[ςζιιίιί et Reg. ,δερυηάυΞο-ἆγὲννητον... γεγεννῆ-
691v- tres mss.: ἀγένητον... γεγενῆσθαι, Ἐξωηὶὶ
manu libri, cum ba; voces occurrunt, solent inter
BAs. Quorsum igitur totam hanc ejus apposui
dictionem?Ut conspicua iiat viri vana loquacitas,
qua per totum librum utitur. Elsi enim ille ipse
dixit evidens esse communibus omnium intelligen—
tiis, Deom esse ingenitum, hoc tamen nobis nititur
commonstrare. Unde simile quiddam facit, ac si
quis clara in meridie sanis oculis praeditos homines
docere ratione velit,soleui caelestium omnium stel-
larum esse lucidissimum. Quod si deridetur qui ea
quae sensibus nota sunt, ratione ostendit : qui res
ex communibus notionibus confessas docet, nonne
amentiae ejusdem futurus est reus? Haec enim pro-
fecto longe certiora sunt aequis rerum mstimatori-
bus, quam qum cadunt sub oculos.Et vero si quis
essetqui in bancveritatem impudenter inveheretur,
eteum qui ingenitus est, auta seipso, aut ab altero
genitum esse contenderet, haec ista verborum va-
nitas veniam aliquam fortasse obtinere posset : sin
autem nullus ad hunc usque diem, nec eorum
qui alieni sunt a nostra doctrina, nec eorum qui
ex ipsa Ecclesia exiere,contra veritatem insurrexe-
runt, eo devenit stupidi.atis, ut deingeniti ingene-
ratione dubitaret : quid ei lucri ex his verbis acce—
dat, haud intelligo. Num vere Aristotelis aut Chry-
sippi syllogismis opus nobis erat, ut disceremus
eum qui ingenitus est, neque a seipso, neque ab
altero genitum fuisse z et eumdem seipso nec anti-
quiorem,necjuniorem esse’tQuid igitur sibi volunt
haec ejus verba? Videtur mihi se inter suos secta-
tores jactare, tanquam prudens quispiam ac egre-
gia mente prmditus, qui cum acutus sit in absurdis
prospiciendis, in hoc quod deprehendit dissol-
vendo acutior est, ob idque in verborum versu-
tia gloriari, et conari subtiliter et argute illud
demonstrare. quod is qui ingenitus est, nec a
seipso, nec ab alio genitus sit. Deinde vero ne
hic quidem artis ante obliviscitur: sed rebus con-
fessis immorans,quasi elementa quaedam sibi ipse
ad eam quae sequ—itur doctrinam interserit. lliud υ
enim non otiose dixit, quod oporteat id quod facit
revera prius esse eo quod efficitur: sed ut in insti—
tuendisdeFilio sermonibus,in antecessum conces-
sum habeat 215 Filium postea factum Patri ac-
cessisse, siquidem id quod facit, eo quod tit anti-
quius est_:__i_tem utboctanquam inde consequens
colligat Filium scilicet ex non exstantibus factum
(5) Veteres duo libri τίνος ἕνεκα. Mox in iisdem
mss. vox ταύτην deest.
(6) Editi est” ἀγένετον, peum nonfactum,Dcum
non natam. Αἱ mss. es?» εξιγέ avntov, Deum ηὸη ge.
nituntLQcttm generationis expertem.
(η ,[ςζιιίιί et Reg. ,δερυηάυΞο-ἆγὲννητον... γεγεννῆ-
691v- tres mss.: ἀγένητον... γεγενῆσθαι, Ἐξωηὶὶ
manu libri, cum ba; voces occurrunt, solent inter