PG 29, col. 667
Bas. Ego vero, si cuncta iudicarem cognitione
nostra comprehendi posse, me iortasse puderet
ignorantiam confiteri. Nunc autem innumera, non
solum ex iis qua! nobis in futuro sarculo recondun-
tur, et ex iis qua: nunc in caelis sunt, latent nos:
sed neque ea qua: in nostro corpore insunt, clare
ac evidenter comprehendimus. Exempli causa de
visu, utrum, dum rerum visibilium susceptis ima-
ginibus, ita demum objecta percipiamus : et quo-
modo maximorum montium, immensaque terrae,
etinliniti maris, ac coeli ipsius imago in exigua
nostra pupillae mensura contineatur: an cum a
nobis quidpiam emittimus, idque ad visibilia acce- Β
dit, sic cadant sub sensum :ct quid id sit et quan-
tum; adeo ut expansum sulliciat terrae marique, ac
locum inter terram et (telum intercedentem pe-
netret, imo ad ipsum coelum perveniat, tantaque
moveatur celeritate, ut arquali tempore et corpus
circumpositum, et stellae qua: in caelo sunt, cogno-
scantur. Et quid attinet reliqua dicere? lino ipsos
mentis motus creare an generare soleat anima,quis
certo dicat? Quid igitur miri fuerit, si quoque de
Spiritu sancto citra ruborem ignorantiam confitea-
mur, et tamen glorificationem , qua: ei testimonio
invicto tribuitur, persolvamus? Etenim quae per
Scripturas traduntur, ea ipsmn supra creatu-
ram esse satis nobis demonstrant, quandoquidem.C ι
fieri non potest, ut id quod sanctificat, et ea quae
sanctificantur, id quod docet, et ea quae docentur,
id quod revelat, et ea quae revelatione indigent,
ejusdem sint natura. Nemo autem sic prorsus
demens est, ut,alium prteter Deum universorum
audeat ingenitum appellare, at neque Filium,
quod unus sit Unigenitus. Quomodo igitur eum
vocari oportet? Spiritum sanctum , Spiritum Dei,
Spiritum veritatis, qui mittitur a Deo, suppedi-
tatur per Filium : non servum , sed sanctum , bo-
num, principalem, Spiritum vivificantem, Spiritum
adoptionis, onmium qua: Dei sunt gnarum. Sic pro-
fecto in Trinitate conservabitur unitatis ratio . si
unum Patrem, unum Filium, unum Spiritum san-
ctum couliteamnr.
7. Jamvero afl'erunt argumenta , quibus demon-
strent Spiritum Sanctum dictum fuisse creaturam :
unum quidem ex propheta dicente: Qui firmat toni-
truum, et creat spiritum “ : alterum 278 veroex Evan-
δ’ Amos tv, l5.
(19) Editio _Pa_t_'is. ἀγέννητον. Ἀλλ’ οὐκ ἀγέννητος.
Εἷς γᾲιριιιέάίιὶρινςη.. et quinque mss.‘ita', ut edidi-
mus. Totum illud, ἐὰν μὴ κτίσμα ἐστίν· οὐκοῦν
γέννημα, etc., usquead verba Basilii, nec in nostro
codice AColbertino, nec apud Fabricium legitur.
(ΞΟ) lta mss. antiquiores et editi. Alii tres mss.
Regii_1hv ἄγνοιαν· ἐπειδὴ δὲ οἶδα μυρία... ἀποκε-
κρύφθαι, et ita legerat interpres.
(ii) Editi ἔτι δή. At mss. quatuor ἔτι δέ.
nostra comprehendi posse, me iortasse puderet
ignorantiam confiteri. Nunc autem innumera, non
solum ex iis qua! nobis in futuro sarculo recondun-
tur, et ex iis qua: nunc in caelis sunt, latent nos:
sed neque ea qua: in nostro corpore insunt, clare
ac evidenter comprehendimus. Exempli causa de
visu, utrum, dum rerum visibilium susceptis ima-
ginibus, ita demum objecta percipiamus : et quo-
modo maximorum montium, immensaque terrae,
etinliniti maris, ac coeli ipsius imago in exigua
nostra pupillae mensura contineatur: an cum a
nobis quidpiam emittimus, idque ad visibilia acce- Β
dit, sic cadant sub sensum :ct quid id sit et quan-
tum; adeo ut expansum sulliciat terrae marique, ac
locum inter terram et (telum intercedentem pe-
netret, imo ad ipsum coelum perveniat, tantaque
moveatur celeritate, ut arquali tempore et corpus
circumpositum, et stellae qua: in caelo sunt, cogno-
scantur. Et quid attinet reliqua dicere? lino ipsos
mentis motus creare an generare soleat anima,quis
certo dicat? Quid igitur miri fuerit, si quoque de
Spiritu sancto citra ruborem ignorantiam confitea-
mur, et tamen glorificationem , qua: ei testimonio
invicto tribuitur, persolvamus? Etenim quae per
Scripturas traduntur, ea ipsmn supra creatu-
ram esse satis nobis demonstrant, quandoquidem.C ι
fieri non potest, ut id quod sanctificat, et ea quae
sanctificantur, id quod docet, et ea quae docentur,
id quod revelat, et ea quae revelatione indigent,
ejusdem sint natura. Nemo autem sic prorsus
demens est, ut,alium prteter Deum universorum
audeat ingenitum appellare, at neque Filium,
quod unus sit Unigenitus. Quomodo igitur eum
vocari oportet? Spiritum sanctum , Spiritum Dei,
Spiritum veritatis, qui mittitur a Deo, suppedi-
tatur per Filium : non servum , sed sanctum , bo-
num, principalem, Spiritum vivificantem, Spiritum
adoptionis, onmium qua: Dei sunt gnarum. Sic pro-
fecto in Trinitate conservabitur unitatis ratio . si
unum Patrem, unum Filium, unum Spiritum san-
ctum couliteamnr.
7. Jamvero afl'erunt argumenta , quibus demon-
strent Spiritum Sanctum dictum fuisse creaturam :
unum quidem ex propheta dicente: Qui firmat toni-
truum, et creat spiritum “ : alterum 278 veroex Evan-
δ’ Amos tv, l5.
(19) Editio _Pa_t_'is. ἀγέννητον. Ἀλλ’ οὐκ ἀγέννητος.
Εἷς γᾲιριιιέάίιὶρινςη.. et quinque mss.‘ita', ut edidi-
mus. Totum illud, ἐὰν μὴ κτίσμα ἐστίν· οὐκοῦν
γέννημα, etc., usquead verba Basilii, nec in nostro
codice AColbertino, nec apud Fabricium legitur.
(ΞΟ) lta mss. antiquiores et editi. Alii tres mss.
Regii_1hv ἄγνοιαν· ἐπειδὴ δὲ οἶδα μυρία... ἀποκε-
κρύφθαι, et ita legerat interpres.
(ii) Editi ἔτι δή. At mss. quatuor ἔτι δέ.